ققنس در آتــــش (بخش سوم)

نشریهء سیاسی، فرهنگی، تاریخی و اجتماعی افغانستان

مقـــــــالات - ســـــیاسی

نوشته شده توسط عبدالواحد سیدی

يكشنبه ، 17 مرداد 1389 ، 09:54

ققنس در آتــــش (بخش سوم) نمـــودداری از اوضــاع ســـتیزنده هفتــه در افغــانســتان
آیا جنگ افغانستان "جنگ اوباما"است؟

قسمیکه در دو بخش گذشته گفته آمدیم افغانستان مراحل دشوار و نفس های تبداری را بخاطر تثبیت حالات در حالی می کشد که نه جامعه جهانی و نه هم مردم و دولت در یک پل ارتباطی مستقیم که کشور را بهدف آن که ثبات و امنیت است برساند. عبدالواحد سیدی
در این مجمل (ققنس در آتش) میکوشم تا عمل و ضد اعمالی که در مورد افغانستان از طرف امریکا و غربیان در حالت نزج گیری است و برای فرار یا در مان این حالات نا هنجارشان میخواهند فرار را بر قرار ترجیع دهند رسانه ها این حقیقت را باز گویی کرده است:

«در امریکا روحیه ضد جنگ افزایش می یابد»

فارسی رو یک سایت انتشاراتی خبر برای افغانستان در تیتر خبری سه شنبه 12 اسد 1389/3اگست 2010اذعان میدارد که در امریکا روز بروز از میزان طرفداران جنگ در افغانستان کاهیده می شود. این مطلبی است که روزنامه "دی ویلت" المان نوشته است که جنگ افغانستان در امریکا بنام "جنگ بارک اوباما" یاد میگردد ؛

اما اگر کمی به رویداد های چند سال قبل که به روز گار ریاست جمهوری دبلیو بوش بر میگردد و در آن دوران واقعه 11 سپتمبر در امریکا در پنتاگون و نیویارک صحنه های ماندگاری از خرایش ترورستان سازمانیافته را در تمام جهان نشان داد نباید از حافظه ضعیف ترین فرد عادی امریکایی بیرون شده باشد .

آغاز گر این جنگ گروه های تند رو در دولت بوش تنها راه ممکن، از میان برداشتن پایگاههای اسامه بن لادن و ورودو استقرار ارتش امریکا در خاک افغانستان عنوان شد .انها جنگ تمام عیار و طولانی رابه بوش توصیه کردند؛ جنگی که از طریق آن نه تنهابن لادن، بلکه تمام گروه های که از نظر امریکا در ردیف القاعده قرار دارند و یا توانایی شکل دهی گروههای همردیف القاعده در آن ها وجود دارد نیز از میان بر داشته شود.

شب 8:30 یازده سپتمبر 2001 کیسنجر وزیر خارجه اسبق و پیر کهنه کار و متخصص حملات برون مرزی امریکا با گذشتن چند دقیقه از سخنرانی بوش واشنگتن پست پیش نهاد کیسنجر را بنمایش گذارد ؛ کسنجر گفت: «برای از بین بردن عامل ساختاری این حادثه دولت موظف به ایجاد ساختار هایست که تشکیلات ترورستی پنهان شده در دل این ساختار ها مراکز دولتی برخی از کشور ها را برای خود محل امنی یافته اند، این در حالیست که ما به برقراری روابط عادی سیاسی با آنها ادامه میدهیم . او حتی دست داشتن بن لادن را در این ماجرا بصورت قطع و یقین نمی پذیرد .ولی کشور های را که تروریستان را بخاطر انسجام و سازمان یافتگی شان بطور دائمی کمک کرده اند و آنها را پناه داده اند در حالیکه این کشور ها در حملات تروریستی یازده سپتمبر دست داشته باشند و یانداشته باشند باید تاوان سنگین حمایت از ترورستان را بپردازد.» [1]

در روز های دوازده و سیزده سپتمبر بعد از بیانیه تلویحی بوش وکیسنجر دولت امریکا گرفتار پاسخگویی به سه سوال عمده به سفرا و نماینگی های خارجی دیگر کشور ها شدند؛

آیا جورج بوش القاعده را عامل حمله شناخته است؟
امریکا چه نوع حملات نظامی را در افغانستان طراحی خواهد کرد؟
ایا امریکا قصد دارد جنگ دراز مدت را علیه دشمنان حقیقی و فرضی خود آغاز کند؟

از اسناد و مدارکی که امریکا علیه مجریان القاعده درست کرده بود میگذریم و به پیام مطبوعاتی بوش می پردازیم:

پیام مطبوعاتی بوش:

این پیام که به اساس گزارش سی ای آ (CIA) و هدایت جورج "تنت" تنظیم شده بود چنین منتشر شد:« بر اساس آخرین اطلاعات به کمیته امنیت ملی به این نتایج دست یافتیم؛آنها علیه ما جنگ را آغاز کرده اند و کشور ما باید با تصمیمی قاطع در مقابل کسانیکه دیمو کراسی و آزادی را مورد حمله قرار داده اند، متحد شوند... این دشمن نمیتواند برای همیش چهره خود را پنهان دارد و از پناه گاه امنی بر خوردار باشد . اما این پناهگاه برای همیش به انها امن نخواهد ماندو...این دشمن نه تنها امریکا را، بلکه تمام مردم دوستدار آزادی را در سراسر جهان مورد حمله قرار داده است.ایالات متحده امریک برای سرکوبی این دشمن تمام توش و توان خود را بخرچ خواهد داد. و جهان نیز با ما همراه خواهد شد و ما با چشمان باز و متحدو یکپارچه تصمیمات را اجراء خواهیم کرد و در این نبرد هر چند طولانی و زمان بر باشد نتیجه بخش خواهد ماند . این دشمن نه تنها مردم امریکا بلکه تمام مردم دوستدار صلح را در سراسر دنیا مورد حمله قرار داده است . ما در این پیکار پیروز خواهیم شد و بر گشت نخواهیم کرد.. و هرگز دشمن را اجازه نمیدهیم که با بخطر انداختن آزادی ما پیروزی را از آن خود کند.( سپس رئیس جمهور بوش متن بیانیه اش را کمی عرفانی ساخته و از پیروزی خیر بر شر سخن گفته است )در رویارویی خطیر و بیاد ماندنی که خیر و نیکی ناچار از مقابل با شر و بدی خواهد بود، پیروزی از آن خیر است .» [2]

ولی از این بیانیه بجز انگلیس سایر کشور ها پیروی . حمایت نکرد که در نتیجه دنیا و سرویس های اطلاعاتی کشور های غربی دریافتند که دلایل حمله به افغانستان و بن لادن مؤجز نمیباشد و آنرا بی پایه و اساس و خالی از حقیقت دانستند.

با توجه به اینکه جرج بوش متهم به کشانیدن امریکا بجنگی غیر ضروری بود. همان روز و مقارن سخنرانی جورج بوش مصوبه شماره 1368شورای امنیت سازمان ملل متحد به نفع امریکا به تصویب رسید .

این مصوبه پاسخ به حمله 11 سپتمبر را« که به افغانستان اجرا شد» حق مسلم امریکا دانست و به امریکا اجازه داد بنا بر قطعنامه «سانفرانسسکو» امریکا میتواند در قالب کشور های دوست و یا منفرداً بدفاع از خود بر آید. این مصوبه تمام کشور های جهان را بیاری امریکا در قلع و قم القاعده و سایر منابع ایکه تروریستی هستند فرا میخواند.و کسانی را که با این گروه ها که امریکا با آنها در معامله تروریستی در گیر است همکاری مینماید مجرم بحساب می آورد . یعنی که شورای امنیت ملل متحد اجازه میدهد حق حاکمیت دیگر کشور ها و هر کشوری که به نوعی از نظر امریکا متهم به طراحان حادثه شود و یا از تسلیم عاملان حادثه به دادگاههای بین المللی خودداری ورزد، در ردیف مجرمان قرار گیرد.

نمایندگان قوت های اتلانتیک شمالی (NATO ) در مقر این سازمان پشت در های بسته گرد هم آمده و تصمیم های برای کمک به امریکا اتخاذ کردند. ولی بعضی از اعضای کشور های ناتو این تصمیم را قبول نداشته و انرا ساخته خانگی و درون مرزی امریکا میدانستند که با عکس العمل شدید دبیر کل ناتو لرد جرج رابنسون قرار گرفت و بنا بر ماده 5 پیمان نامه واشنگتن تمام اعضا را مکلف به همکاری و پشتیبانی از امریکا علیه عضوی از ناتو بکار گرفته شد. بنا بر مفاد ماده 5پیمان نامه واشنگتن، تمامی اعضا موظف به همکاری و پشتیبانی از امریکا خواهد بود. اگر مسایلی که بعداً به این ارتباط بین اعضای ارشد ناتو از قبیل فرانسه و غیره رخ داده است بگذریم به اصل موضوعی می پردازیم که اخیراً مردم امریکا رئیس جمهور اوباما راملزم به تداوم جنگ در افغانستان میدانند.

این جنگ نظر به بیانیه و اعلامیه رسمی امریکا و مصوبه شماره 1368 سازمان ملل متحد و ماده (5) شورای امنیت ملل متحد این جنگ را از خلیچ فارس با شمارش معلوس آغاز وعلیه افغانستان براه انداخت( در حالیکه لانه های اصلی و هسته مرکزی تروریزم در پاکستان بود)که هنوز از ذهنیت مردمان جهان صحنه های جانکاه تخریب افغانستان بذریعه هواپیما های B52 و راکت های روی دریایی و زیر دریایی از خلیج فارس آمریکا جارج نشده است. ما میگوییم و در همان وقت هم میگفتیم که چگونه و بکدام حق امریکا در یک شب سیاه بالای بامهای مردم خوابیده یک کشور نهایت فقیر و غریب که در انزوای طالبانی بسر می بردندو از همه چیز بی بهره بودند، موجب بمب و آتش شلیک های خمپاره های بالستیک قرار گرفت و با ادامه این جنگ همه چیز ما را نابود کردند

مردم افغانستان حق دارند از جامعه جهانی و از کشور های که در این کشور نیرو دارند مخصوصاً امریکا این را بخواهند تا این منابع رسماً بگوش جهانیان برسانند که برای چه در افغانستان آمده بودند و حالا به مناسبت کدام پیروزی حاصله میخواهند افغانستان را ترک کنند.

[1] -دروغ بزرک، روبرت دریفوس، ترجمه فروزنده اربابی، فصل چهارم،ص19

[2] همان، ص 20.