نشریهء سیاسی، فرهنگی، تاریخی و اجتماعی افغانستان

| فــدرالی شــدن دولت افغانستان...(ادامهء قسمت اول) |
|
|
|
| مقـــــــالات - ســـــیاسی |
| نوشته شده توسط حشمت امید |
| دوشنبه ، 24 اسفند 1388 ، 16:16 |
|
به همین جهت به نظر بعضی از دوستان که زهر سیاست بازی را چشیده اند، طرح کردن مسایل سیاسی اولا جگر شیر میخواهد، دوما کار هرکسی نیست! سوال من که آن سیاست دان کار ساز چه وقت از آسمان به زمین کشورمن فرود می آید، بی جواب باقی مانده است. از سالهای سال، ادارهء امور سیاسی، اقتصادی،اجتماعی وفرهنگی کشور، محدود و منحصر به کابل بوده وهست. این کابلی که اکثرا از ادارهء ولسوالیهای نزدیک چون سرای خواجه، پغمان یا چهار آسیاب خبر نبود، چگونه میتوانست از مشکل ولایات کنر یا بادغیس خبری داشته باشد. اگرهم اطلاعی داشت، چه کاری میتوانست برای اهالی آن دیار انجام دهد؟ هیچ. خدا داد و خدا گرفت، از دست ما کاری ساخته نیست. این بود روحیهء سیاسی آن زمان در سرزمین ما. امروز پس از تجربه های تلخ و تکرار جنگهای داخلی باید در سیستم و شکل اداری دولت تغییر وتحولی رو نما گردد. آزادی منطفی سیاسی و فرهنگی هر قوم از اقوام افغانستان، حق مسلم آن قوم است. من هیچگاه انسان ناسیونالیست نبوده ونیستم، ولی هیچگاه هم تحمیل ناسیونلیزم دیگران را نمی پذیرم. چه تغییری در سیاست جهان رخ خواهد داد اگر هر قوم افغان با فرهنگ خود زندگی و با زبان خود صحبت کند. آیا این آزادی که در تمام کشور های جهان رعایت میشود، سبب بربادی افغانستان نامی خواهد شد؟ آیا اختیار اداره و پیشبرد کار در یک ولایت توسط مردم آن ولایت بدون اخذ امر از کابل، خیانت به وطن است؟ از نظر من نه! بلکه جلو هزار گونه فساد اداری را خواهد گرفت. آیا میتواند یک وزیر عدلیه جوابگوی هزاران قضیه از سی وچند ولایت گردد و حکمی عادلانه صادر کند؟ به عقل کم من، نه! آیا ممکن است یک وزیر داخله به همهء ولایات والیان شایسته و بایسته را انتخاب و منصوب دارد؟ با تجربه ای که من داشته ام هرگز چنین نبوده پس چرا ما در تقسیم و اجرای کار اهالی ولایات را مسوول کار خود شان نسازیم و مشکل کابل را از بین نبریم. تشکیل یک دولت فدرالی اصلا معنای تجزیه را نداشته بلکه معنای تقسیم قدرت بی فایده از کابل به ولایات را دارد. یک کشور میتواند زمانی درعرصهءجهان ابراز وجود کند که در هر گوشه و کنارش حاکمیت برقرار باشد. این حاکمیت میتواند تنها وتنها به پشتیبانی ملت برقرار گردد. اما ملتی که از چند قوم تشکیل یافته است، نیاز به تفاهم، تحمل و پذیرش همدگر را دارد. این امر در صورتی امکان پذیر است که حکومت کابل هویت آنها را به رسمیت بشناسد و همه را یکسان بشمار آرد. به نظر یکی از دوستان عزیزم که هم تحصیل حقوق سیاسی را پشت سر گذاشته وهم ژورنالیست است، این کار از نا ممکنات چه، که افسانه وخیال است. شاید حق داشته باشد. اما من ازاو میپرسم، آیا تمام زندگی افسانه و خیال و خواب نبوده است؟ آیا داشتن آرزو هم ممنوع است؟ آیا میتوان در مورد کاری که هنوز تجربه نکرده ایم، قضاوت کنیم؟ اگر قضاوتی میکنیم، قضاوتی پیش از وقت است. به نظر من اگر شماری از آنها که شاهد گیر ودار های سیاسی کشور بوده و برای آیندهء سرزمین خود دیگر امیدواری ای ندارند، نباید با مثال آوردن از شکست خود، جلو تلاش آنهایی را که هنوز آرزوی بهتر شدن یا بهتر ساختن اوضاع سیاسی و شرایط زندگانی باهمی در سرزمین خودرا دارند، شوند. شاید به دلیل این که بیشتر آشنایان من، باکار های فرهنگی گونهء من آشنا هستند، توقع دارند در زمینهء سیاست حق ابراز نظر دادن را ندارم. اما این کمی بیعدالتی است. من تماشاچی ای هستم که بالاخره از سکوت و نگفتن به جان آمده ام و آرزو دارم در زمان زندگی خود شاهد حرکتی مثبت و مفید در سرزمین آبایی خود باشم. بیایید پیشتر از آن که بیگانه ها از سرزمین ما افغانستان شمالی وجنوبی بسازند، با ایجاد تشکیلات مفید تر دولتی این خطر و این بی سروسامانی را خود دور کنیم. اندیشهء فدرالی شدن افغانستان از مدتها مطرح بوده و همچمنین خواهد ماند. به طرفداران این اندیشه هر سال افزوده میشود و اگر امروز این پیشنهاد عملی نمیکند، شاید در سالهای آینده، جهان نیز با این تغییر وتحول موافق باشد.
ادامه دارد
حشمت امید
!joomlacomment 4.0 Copyright (C) 2009 Compojoom.com . All rights reserved." |
تاجیـکان درگـذرگـاه تاریــخ

تاجیــــکان درگـــذرگــــاه تــاریــــخ
پروفیســور رســـول رهیــن
تجـــزیه بهتـــرین گـــزینـــه بــرای...
بازیافتــن بیطـــرفی افغــانســـتان

افغـــانســـــــتان بایــد پیــش
از رفتـــــــن ارتــش امــریکـــا
بیطـــرفی خـــود را بــاز یــابد
عزیز آریانفر
یگـــانگی زبـــان فــارســی
تاریــخ مطبوعــات کشـور

تاریــخ مطبوعــات افغــانســـتان؛
از شمس النــهار تـا جمــهوریت
سـرگذشت زبـان فـارسی دری
یادنـامـۀ طـاهــر بدخشــی

بـــرای دانـــلود یــادنــامـــه به اینجــا اشــاره نمــائید!
برای اعضای مــــآ
تعداد آنلاین
ازهمیـن قـلم درخـــاوران




چرا ما از فدرالی شدن کشور مان یا حتا بکاربردن نام فدراسیون هراس داریم وبه مجرد مطرح ساختن آن احساس ناامنی و یا شاید هم احساس خیانت به خاک و ملت در خود حس میکنیم؟





