|
 نشانه های بارز تقلب در شمارش مجدد صندوق های مشکوک و امکان رفتن انتخابات به دور دوم رئیس جمهور را آماده انجام یک مانور سیاسی ما جرا جویانه تا سر حد تعویض هویت ساخته است. هویت استقلال طلبی بجای وابستگی. چنانچه او بعد از هفت سال زندهگی در زیر چتر حمایت خارجی هاتازه به آزادی می اندیشد وشعار خارجی ستیزی را در اوج بی سر میدهد.
اما غافل ازینکه وجود وهستی اش حاصل حمایت همین بال هایست که دیگر برایش محبوبیت وجذابیت گذشته را ندارد. صحبت های ماجرا جویانه و ضد ونقیض رئیس جمهور و کابینه بی خبر ش از اوضاع امنیتی کشورحکایت از باز شدن صفحه جدید در تاریخ سیاسی کشور دارد که باید با دقت وجدیت مورد ارزیابی قرار گیرد.
رئیس جمهور چه میگوید؟
(از طریق ار گانهای کشفی وامنیتی اطلاعات مؤثق بدست دارد که از پنج ما به اینسو هلی کوپتر های مشکوک شب هنگام در ولایت شمال افغانستان افراد مسلح پیاده میکنند) این در حالیست که در هفته قبل وزیران دفاع داخله وامنیت کشور این شایعات را دور از واقعیت دانستند پس معلوم نیست منبع ار کشف رئیس جمهور حس ششم آن است ویا همین ار گانهای امنیتی بی خبر؟ اگر اظهارات رئیس جمهور مسئولانه واز روی اطمینان باشد بهتر است طی فر مان حکم بی تکلیفی این ارگانهای خوابیده را صادر نماید که نمیکند.
چرا رئیس جمهور بعد از پنج ما به نطق آمده است؟
رئیس جمهور میگوید اطلاعات مؤثق بدست دارد که از پنج ما به این سو شب هنگام هلی کوبتر ها افراد مسلح مشکوک را در نقاط مختلف ولا یات شمال کشور جا بجا میکنند وباز ادامه میدهد که ما درین مورد تحقیق میکنیم.کس نیست پر سان کند وقتی اطلاعات شما مؤثق باشد به تحقیق اضافی چه نیازی هست؟ رئیس جمهور در مراسم تحلیف به حراست ونگهبانی دولت قسم یاد گرده است.درکشوریکه تمامیت ارضی بخطر مواجه میشود مسئولین دست اول با صدور إحضارات عمومی ظرف 24 ساعت تمام اوضاع را بر رسی ونظارت میکنند ویا لا اقل صحت وسقم حادثه را معلوم میکنند اما رئیس جمهور افغانستان طی پنج ماه شاهد جا بجای افراد مسلح مشکوک در هر گوشه وکنار کشور است وهیچ عکس العمل نشان نمیدهد.
منظور رئیس جمهور چیست؟
گمان میرود جناب ایشان نسبت به باز شماری آرائ تقلبی خوش بین نیستند.ویا یقین کرده است نتیجۀ مطلوب بدست نمی اید واز رفتن به دور دوم انتخابات آنهم به اتهام تقلب اجتناب می ورزد.ودر آخیرین لحظات حیات سیاسی خودرا شخص ضد خارجی وچهرۀ ملی نشان دهد.آیا این تهور وجسارت حین رمق اثر برای شخصیت سازی خواهد داشت؟یقینا نه، رئیس جمهور با این اظهارات میخواهد به ملت بفهماند که در فضا وزمین کشور هیچ صلاحیت ندارد و این هلی کوبتر دارهای خارجی اند که سر نوشت کشور را از لحاظ سیاسی وامنیتی رقم میزنند و ما مسئولین بی صلاحیت با چشمان خیره ودستان بسته باید حقائق را برای مردم باز گو کنیم چون کاری بیش ازین از دست ما پوره نیست.پس با گفتن حقایق کنار رفتن بهتر است.و ما جرا جوی شگفت انگیزی میخواهد خود را چهره ملی وضد خارجی جلوه دهد.تا اگر در آینده از مسند ریاست جمهوری کنار زده می شود ادعا کند چون با خارجی ها میانه خوبی نداشته آرائش از طرف کمیسیون سمع شکایات باطل وتقلبی اعلان شده است.. بلی واقعیت این است اگر ثابت شود که در شمارش آرائ تقلب صورت گرفته باید افراد متقلب وفریبکار به جامعه معرفی،از کاندیدن شدن مجدد محروم ومر تکبین اصلی در شمارش آراء وحتی کسانیکه در تلویزیون ها از متقلبین دفاع کرده به محاکمه کشانیده شوند.
.فضای که فعلا در کشور حاکم است فضای غرور وسر بلندی نیست.غرور، استقلال وسر بلندی در گرو صداقت، راستی، وحدت ویکپارچگی است.آنانکه کشور را به گروپ وتیم تقسیم کرده اند وبجای مشارکت ملی بر تیم خاص تکیه کرده اند راه تفرقه وجدای ملت را گشوده اند.در کشوریکه قوۀ اجرائیه ومقننه با هم در جنگ وستیز وقوۀ قضائیه مصروف کندن پوست مردم، استقلال وسر بلندی جای ندارد.
مسئولین امنیتی بی خبر و بحران امنیت در کشور:
یکی از ستون های استوار نظام امنیتی جناب رئیس جمهور کرزی حنیف اتمر است، کسیکه دو وزارت انکشاف دهات ومعارف را از لحاظ گسترش فساد اداری به اوج افتضاح رسانید وحال بحکم(کل شی ٌ تثنی تثلث)پوست وزارت سوم را در حال کندن است.از وردگ صاحب که اضافه وزن است به تصریح نیاز ندارد و یکی دیگر از أعضای برجسته دولت که به مجلس نمایندگان کشور فرا خوانده شده بود، بجای پاسخ روشن وقانع کننده پیرامون اوضاع امنیتی کشور با تکرار واژه نا مأنوس وغیر متعارف در فر هنگ اصطلاحات امنیتی کشور خودرا از زیر بار سوال های أعضای کمیسون امنیت داخلی پارلمان نجات داد وگفت: کشور درمرحلۀ (رکود استراتیژیک قرار دارد) أعضای کمیسیون که تا هنوز با چنین پاسخ بر نخورده بودند به یکبارگی شگفت زده شده با بی صبری وعلاقمندی زیاد در مورد مفاهم وپیامد های این واژه خواستار توضیح بیشتر شدند که پاسخ جناب عالی چنین بود(رکود استراتیزیک یعنی،طالبان به بمرحله بن بست ورکود رسیده اند که مارا نا بود کرده نمیتوانند وماهم به سر حد رکود استراتیژیک رسیده ایم که طالبان را نابود کرده نمیتوانیم.)(بدون بیان راه حل؟)بعد از این توضیح همه أعضای کمیسیون انگشت حیرت به دندان گرفته بر این لیا قت وشایستگی وتحلیل اکادمیک وتوجیه استراتیژیک وی أحسن گفتند.سوال ها وجواب های در همین جا به پایان رسید.مسئول امنیتی خوش وسر حال بود که مجلس را گپ داده است وأعضای پارلمان هم لحظات آنروز را بخوشی سپری کردند که چیزی تازه آموختند و بعد ازین در صحبت های تلویزیونی کار برد دارد.. دو روز بعد ازین درامه رئیس جمهور چیز های فرمود که بیشتر در حیرت فرو رفتم.حال قبل از بحث پیرامون در فشانی های أخیر رئیس جمهور مبنی بر نقل وانتقال نیرو های مشکوک توسط هلی کوبتر ها در ولایات شمال کشور در مورد اختراع این مسئول امنیتی ودل خوشی آن از وضعیت جاری وسر در گمی مردم در مادۀ وبیچارۀ افغانستان را در بادیه تاریک ولایتناهی نا امنی به تبصره می نشینیم.
رکود استراتیزیک:؟
طالبان مارا نا بود کرده نمیتوانند؟از اظهارات مسئولین امنیتی کشور این انتباه بدست میآید که ایشان به امنیت کشور نمی اندیشند وانچه ذهن ایشان را مشغول ساخته مسئله حفاظت ودفاع خودی برای پدعضای کابینه است.ایشان از مسئلۀ تأمین امنیت وایجاد بستر آرام امنیتی برای مردم وحفاظت از مرز های کشور من حیث مادر میهن صرف نظر کرده اند وصرف بفکر حفظ جان خود وعدۀ محدود که بنام مسئولین طراز اول حکومت ودولت پنداشته می شوند میباشد.
در مورد اینکه نیرو های امنیتی کشور جمع مهمانان خارجی قادر به نابوی مخالفین دولت نیستند این إعتراف پاسخ خوبی است به سوال محو طالبان.حال سوال این است که طالبان کدام هیئت وشکل را نابود کرده نمیتوانند؟ امنیت عامه را؟أعضای کابینه را؟ گروپ وتیم طرف دار دولت را ویا امنیت محیط وسر زمین که بنام افغانستان یاد میشود.؟
اگر منظور مسئولین امنیتی حفظ جان أعضای کابینه باشد طبعا طالبان به آسانی قادر به نابودی شان نخواهند بود،چون هر کدام ایشان دور از نظر مردم در هفت حلقۀ سمتی وکانکرتی محصور ومحفوظ اند. واگر منظور نا بودی کامل مردم از حدود جغرافیای افغانستان باشد درانصورت طالبان هم این ادعارا ندارند. چون طالبان هم مانند دولت شعار تأمین امنیت وتعمیم عدالت را سر میدهند وخودرادلسوز وغمخوار مردم می پندارند.. واگر منظور امنیت عامه باشد درانصورت این رکود شکسته است هیچ کس در پنج کیلومتری شهر ها خودرا امن احساس نمیکند وحتی در بین شهر ها. مسئولین امنیتی به آسانی مسئولیت گریزی کرده اند چون سوال اساسی تأمین امنیت در کشور است که طالبان ومخالفین دولت آنرا نا بود کرده اند وتحت توضیح استراتیژیک مسئولین امنیتی کشور شامل نمیشود.
|
نشریهء سیاسی، فرهنگی، تاریخی و اجتماعی افغانستان
