نشریهء سیاسی، فرهنگی، تاریخی و اجتماعی افغانستان

| ســـرانجـــام ســـازش هـــای دروغیـــن |
|
|
|
| مقـــــــالات - ســـــیاسی |
| نوشته شده توسط احمد عمران |
| چهارشنبه ، 16 تیر 1389 ، 08:51 |
|
حدیثی از رسول خدا (ص) نقل می کنند که «مومن از یک سوراخ، دوبار گزیده نمی شود» این به چه معنا است؟ معنای حدیث پیامبر رحمت، کاملاً روشن و واضح است و به این معنا است که فرد مومن باید این قدر درایت و عقلانیت داشته باشد که وقتی از چیزی آسیب دید، بار دیگر همان کار را تکرار نکند. خوب یادم است که سال گذشته در آستانه ی زدوبندهای انتخاباتی و معامله گری های آنچنانی، به جناح های مختلف هشدار داده بودم که راه حل مشکل افغانستان در گرو چنین زد و بندهای بی پشتوانه و خالی از ضمانت های حقوقی نیست.
همچنین گفته بودم و نوشته بودم که کرزی در طول دوران حاکمیت اش در افغانستان، خود را تثبیت کرده که در عرصه ی سیاست به هیچ گونه اخلاقی وفادار نیست و تنها ماکیاولی وار از جناح و افراد، استفاده های ابزاری و مقطعی می کند. باز یادم است که در آغاز سال روان که نشانه هایی از «شکر آب» شدن مناسبات میان کرزی با استاد محقق و جنرال دوستم به ظهور پیوست، در نوشته یی که در همین روزنامه منتشر شد، سرانجام این زدوبندها را روشن کردم و گفتم که به زودی جنجال های بزرگ بر سر کابینه، میان موتلفین سابق آغاز می شود. ولی طرفداران استاد محقق، سخنان از روی تحقیق بنده را، افتراهای کاذب خواندند و آنچه را که نباید نوشت، علیه نگارنده ی این سطور در رسانه های خود به زیور طبع آراستند. با این حال، زمان که بهترین داور در این خصوص است، نشان داد که پیش بینی های حقیر که برخاسته از درد مشترک بود، تحقق یافت و آنچه که انتظار آن می رفت به ظهور پیوست.
دلیل این همه مشکلات و بی اعتمادی ها در صحنه ی سیاسی افغانستان، از کجا نشأت می گیرد؟ پاسخ به چنین سوالی، کاملاً روشن است؛ از عدم اخلاق سیاسی در بازی قدرت. کرزی و تیم تمامیت خواه اش در هشت سال گذشته نشان داده که هیچ گونه تعهد سیاسی و اخلاقی در برابر موتلفین خود ندارد. او تنها به قدرت می اندیشد و تلاش دارد که آن را در میان دوستان قبیله گرا و متعصب خود تقسیم کند. مشکل امروز کشور، ناشی از توانایی طالبان و القاعده در افغانستان نیست؛ بل ناشی از رهبری نادرست و غیر معقولی است که کرزی در طول سال های زمامداری اش در پیش گرفته و با این سیاست تفرقه افکنانه بر سکوی قدرت همچنان قدرت نمایی می کند. در سیاست نمی توان به گونه ی غیر اخلاقی عمل کرد؛ چرا که نتیجه ی چنین عملی سرانجام سبب افتراق و فاصله گیری میان گروه ها و جناح های مختلف می شود. ماحصل سیاست های کرزی برای افغانستان تا حالا چیزی به جز از تباهی و بربادی نبوده است. بعضاً شماری فکر می کنند که کرزی به شکل صادقانه افرادی را به مجلس به عنوان نامزد وزیر از جناح های مختلف می فرستد و این مجلس نمایندگان است که به دور از واقعیت های کشور به این نامزد وزیران رأی لازم را نمی دهد؛ در حالی که قضیه، کاملاً خلاف آن است.
من به طور قاطع می گویم تمام وزیرانی که در مجلس نمایندگان رأی نیاورده اند، با توجه به نفوذ و تأثیر کرزی بر فضای عمومی مجلس، از سوی او زده شده اند؛ این موضوع را بهتر از من، آقای محقق و طرفداران جنرال دوستم ـ که یا خود شخصاً در مجلس حضور دارند و یا افرادی از آنها در نیابت از ایشان در مجلس نمایندگی می کنند ـ می دانند. متاسفانه تا هنوز در میان جناح های سیاسی افغانستان، بیشتر از آنکه عقل گرایی حکومت کند، احساساسات و برخوردهای احساسی حرف اصلی را می زند. سیاست، عرصه ی عقلانیت است و نباید با اتکاء به احساسات و ضمانت هایی از نوع افغانی، وارد معامله های کلان ملی شد. سیاست، عرصه ی عقلانیت است و باید با محاسبه های عقل سلیم و معیارهای پذیرفته شده ی رفتار سیاسی وارد این میدان شد، وگرنه آنچه که نصیب آدم می تواند شود، ناکامی و سرافکندگی است. تجربه ی سی سال گذشته در افغانستان نشان داده که هر زمان، جناح و گروهی تلاش کرده که از راه زدوبند و معامله گری وارد قدرت شود، از پیش سند ناکامی خود را امضا کرده است.
جالب اینجاست که با وجود این تجربه، چرا سیاستمداران کشور، همواره می خواهند مسایل کلان ملی را در پشت درهای بسته و با معامله گری حل و فصل کنند؟ آیا مشارکت ملی به معنای حضور این فرد و آن گروه در قدرت سیاسی است؟ به هیچ عنوان چنین چیزی را نباید مشارکت ملی تعبیر کرد. مشارکت ملی به حضور معنا دار تمام آحاد جامعه در قدرت از کانال های مشروع و قانونی می تواند تلقی شود؛ در غیر آن، هرگونه زدوبند و معامله گری می تواند کل روند سیاسی در کشور را خدشه دار کند. سهیم شدن در قدرت سیاسی، هیچ اشکالی ندارد و حق تمام اقوام و مردم افغانستان است که به شکل دموکرایتک در این روند شرکت کنند؛ ولی بازهم می گویم که معامله گری و زدوبند در پشت درهای بسته، نه نشانه یی از حرکت دموکراتیک است و نه هم می تواند مشکل کشور را حل کند. آقای محقق از هیچ کسی نباید گله داشته باشد، او چوب تصمیم های غیر عقلانی و به دور از هنجارهای دموکراتیک خود را می خورد. |
| آخرین به روز رسانی در چهارشنبه ، 16 تیر 1389 ، 21:22 |
تاجیـکان درگـذرگـاه تاریــخ

تاجیــــکان درگـــذرگــــاه تــاریــــخ
پروفیســور رســـول رهیــن
تجـــزیه بهتـــرین گـــزینـــه بــرای...
بازیافتــن بیطـــرفی افغــانســـتان

افغـــانســـــــتان بایــد پیــش
از رفتـــــــن ارتــش امــریکـــا
بیطـــرفی خـــود را بــاز یــابد
عزیز آریانفر
یگـــانگی زبـــان فــارســی
تاریــخ مطبوعــات کشـور

تاریــخ مطبوعــات افغــانســـتان؛
از شمس النــهار تـا جمــهوریت
سـرگذشت زبـان فـارسی دری
یادنـامـۀ طـاهــر بدخشــی

بـــرای دانـــلود یــادنــامـــه به اینجــا اشــاره نمــائید!
برای اعضای مــــآ
تعداد آنلاین
ازهمیـن قـلم درخـــاوران




دلیل این همه مشکلات و بی اعتمادی ها در صحنه ی سیاسی افغانستان، از کجا نشأت می گیرد؟ پاسخ به چنین سوالی، کاملاً روشن است؛ از عدم اخلاق سیاسی در بازی قدرت. کرزی و تیم تمامیت خواه اش در هشت سال گذشته نشان داده که هیچ گونه تعهد سیاسی و اخلاقی در برابر موتلفین خود ندارد. او تنها به قدرت می اندیشد و تلاش دارد که آن را در میان دوستان قبیله گرا و متعصب خود تقسیم کند. 





