سخنـــی چنــد با رهبـــران جبهـــهء مــــلی و ائتــــلاف مـــلی

نشریهء سیاسی، فرهنگی، تاریخی و اجتماعی افغانستان

مقـــــــالات - ســـــیاسی

نوشته شده توسط فرشته حضرتی

جمعه ، 21 بهمن 1390 ، 16:15

سخنـــی چنــد با رهبـــران جبهـــهء مــــلی و ائتــــلاف مـــلی این روز ها در تاریخ معاصر افغانستان، روزهای بسیار آشفته و تاریک ثبت می گردد که پس از ده سال امیدواری به تامین امنیت و آرامش، امید واری های مردم به نا امیدی تبدیل می گردد و افق آرزوهای مردم تاریک تر می شود. در این روزها بازیهای گوناگون و خطرناکی در مورد فرشته حضرتی سرنوشت افغانستان جریان دارد و مذاکرات مختلفی در این سو و آن سوی مرزهای افغانستان پشت درهای بسته در جریان است تا سرنوشت فردای افغانستان طبق میل دشمنان مردم افغانستان تعیین گردد.

به طور نمونه، مذاکرات با طالبان در قطر، تلاشهای عربستان سعودی برای وساطت میان طالبان و دولت کابل، مذاکره حزب اسلامی با دولت کابل و تلاش های دولت پاکستان برای گرفتن ابتکار عمل در این چانه زنی ها و همین گونه تلاش دولت کابل برای داشتن سهم برازنده تر در این مذاکرات، از جمله بازی های گنگ و خطرناکی است که آگاهان مسایل سیاسی و مردم افغانستان را نسبت به نتایج آن کاملا نگران ساخته است.

چنانچه که از اظهارات و تلاشهای رهبران ائتلاف بین المللی در افغانستان بر می آید، ایالات متحده امریکا و هم پیمانان بین المللی آن در افغانستان، به شدت تلاش می ورزند که تا قبل از خروج کامل نیروهای شان از افغانستان، بحران این کشور را قابل مهار نموده و خطرات و ضایعات آن را برای خودشان کمتر نمایند. از یک سو تحمل هزینه سنگین مالی و انسانی حضور جامعه بین المللی در افغانستان و از سوی دیگر، عدم دست یافتن این ائتلاف به اهدافی که در دستور کار شان قرار داشت، سبب گردیده است که با توسل به هر وسیله ممکن بهانه خروج آبرومندانه سر بازان این ائتلاف را از افغانستان فراهم نمایند. به همین دلیل تلاش ها و بازی هایی که در این روزها در مورد سرنوشت افغانستان جریان دارد، فوق العاده حساس و خطر ناک تحلیل می گردند که حتی امکان برگشت طالبان در قدرت سیاسی نیز بعید دانسته نمی شود. چنان به نظر می رسد که پس از این برای غرب مهم نیست که چه نوع حکومتی و با چه نوع طرز تفکر درافغانستان قدرت را به دست می گیرد، بلکه برای غرب این واقعیت مهم می باشد که آیا این حکومت تا کجا میتواند برای منافع غرب بی ضرر باشد و تا کجا می تواند در راستای منافع غرب حرکت نماید.

باتوجه به همین واقعیت تلخ، تنها نیروی موثر و باز دارنده که می تواند شکل و محتوای این بازی را دچار تحول و دگرگونی نموده و مسیر حوادث سیاسی را تعیین نماید، مجاهدین سابق و کسانی می باشند که در برابر متجاوزین و تروریزم بین المللی سینه سپرکرده اند و زمینه را برای پیروزی ائتلاف بین المللی در برابر تروریزم بین المللی فراهم کرده اند. این نیروی توانمند، اکنون تحت نام جبهه ملی افغانستان و ائتلاف ملی افغانستان در تعاملات و تحولات سیاسی افغانستان حضور دارند که در واقع همان کسانی هستند که از تمامیت ارضی و شرافت مردم افغانستان در برابر تروریزم بین المللی دفاع کردند. این دو جبهه در حقیقت بر خاسته از اراده و و خواسته های مردم افغانستان و جامعه مدنی در این کشور می باشند که با طرح و رهکار مشخص برای حل بحران افغانستان مبارزه میکنند اما با کمال تاسف و تاثر که به جای یک سنگر واحد و مستحکم به دو آدرس و بستر متفاوت تبدیل شده اند اعضای این دو جریان فراموش نکنند که افغانستان جامعه سنتی وقومی است ومردم دنبال رهبران قومی خود میروند تادنبال روشنفکرو یا متفکرجامعه. باتوجه از شناختی که این قلم ازرهبری هردوجریان دارم هرگاه ریس ویارهبر این دوجریان به خاطر بقای خودشان طرفداروحدت ویکجایی جبهه ملی و ائتلاف ملی نباشند ایشان بدرجه اول باید حذف شوند اگراینها مسعودبزرگ رارهبر وپیشوای خود میدانند بایدبدانند که مسعود شهید میتوانست درراس کارباشد اماان شهیدبخاطرمنافع مردم و وطنش خودرا قربانی کرد نه برای قدرت ودرصدرکاربودن.

اکنون که افغانستان در شرایط بسیار حساس و در لحظات سرنوشت ساز قرار دارد و سرعت تحولات سیاسی همه را غافلگیر میکند، انتظار می رود که رهبران این دوجبهه با درک حساسیت وضعیت فعلی و با درک منافع و مصلحت علیای مردم افغانستان، در یک جبهه واحد گرد هم آمده و از یک آدرس و از یک سنگر واحد و نیرومند وارد تعاملات سیاسی جاری در افغانستان شوند.. هرچند که رهبران این دو ائتلاف فرصت های زیادی را در این ده سال از دست داده اند اما اکنون که مسئله مرگ و زندگی در میان آمده است، انتظار می رود که نسبت به سرنوشت فردای این مردم و این کشور با منطق و دور از احساسات و عقل سلیم نگریسته و به دور از هرگونه خود خواهی و خود محوری برای نجات افغانستان از سقوط دوباره در دریای مصیبت و بد بختی، جلوگیری نمایند. همانگونه که مسعود شهید نقد جانش را برای دفاع از تمامیت و شرافت این مردم و این سرزمین قربانی کرد، رهبران جبهه ملی و ائتلاف ملی نیز باید از این آموزه مسعود شهید درس گرفته و در این مطقع حساس خود محوری های شان را کنار گذاشته و یک سنگر و یک جبهه واحد را شکل دهند تا بتوانند در برابر دسیسه های دشمنان افغانستان با یک پارچگی مقابله نمایند. دیگر وقت آن نیست که انرژی و قوت ما به فرد گرایی و تک محوری مصرف شود. زمان به سرعت به پیش می رود و دشمنان ما با خنجرهای تیز کرده برای کشتن ما آمادگی می گیرند. بدون تردید اگر دیر بجنبیم، فرصت از دست رفته است. باتوجه به درک و برداشتی که من از وضعیت موجود دارم، زنگ خطر به صدا درامده است و در چنین وضعیتی کوچکترین تغافلی به معنی رفتن به کام نابودی تلقی می گردد. باتوجه به وضعیت موجود و تلاش های دشمنان افغانستان، چنین به نظر می رسد که افغانستان در لبه پرتگاه سقوط قرار گرفته است و اگر دوستان ما دراین شرایط بس حساس نسبت به وضعیت موجود و نسبت به سرنوشت خود و سرنوشت این مردم، احساس مسئولیت ننمایند، فردا خیلی دیر خواهد بود، و آنگاه که پلان های شوم دشمنان مردم افغانستان عملی گردد، دیگر فرصتی برای اندیشیدن و جنبیدن باقی نخواهد ماند.

پس بنا براین وضعیت موجود و منافع مردم افغانستان و حتی منافع و مصالح شخصی رهبران این دو جبهه ایجاب می نماید که هرچه زودتر و بدون ضیاع وقت، درکنار همدیگر قرار گرفته و از یک بستر منجسم و واحد سیاسی درخدمت مردم افغانستان قرار بگیرند تا آنچه که شهید مسعود برای آن مبارزه می کرد، محقق گردد.

هرگاه رهبران این دوجبهه نتوانند این شهامت و این توانمندی را از خود نشان بدهند، صداقت و صلاحیت ذهنی این ها در پیشگاه قضاوت تاریخ و وجدان جمعی مردم افغانستان مورد سوال قرار خواهد گرفت و آنچه را که اینها برای مردم وعده می دهند یک فریب سیاسی تعبیر خواهد گردید.

شرایط حساس است، مردم افغانستان و آرزوهای شهدای این مردم هر لحظه با مرگ و نابودی نزدیک تر می شود. غفلت دراین شرایط حساس گناه بزرگ و نابخشودنی است. کوچکترین تغافل به معنی رفتن به کام نابودی می باشد. اگر در همین فرصت تحرک و تلاش های منسجم و قوی صورت نگیرد، فردا شاهد نابودی همه چیز خواهیم بود و آن وقت برای دشمن جرم جبهه ملی و ائتلاف ملی یک سان خواهد بود. پس بنا براین تا دیر نشده است، رهبران جبهه ملی و ائتلاف ملی از این آزمون تاریخی باید موفق بیرون بیایند و با ایجاد یک سنگر واحد و نیرومند افغانستان را از سقوط در کام نابودی نجات بخشیده و برگ های تاریخ افغانستان را با افتخارات بیشتر مزین نمایند.