ایتلاف یا تجارت مشترک؟ | ســـــیاسی KHAWARAN.COM خاوران

نشریهء سیاسی، فرهنگی، تاریخی و اجتماعی افغانستان

ایتلاف یا تجارت مشترک؟

مقـــــــالات - ســـــیاسی

نوشته شده توسط عزیز احمد حنیف

چهارشنبه ، 2 ارديبهشت 1388 ، 22:03

Aziz Ahamad Hanif در سایر کشورهای دموکرات که احزاب مختلف در آن فعالیت می کنند، ایتلاف میان احزاب و گروههای بزرگ سیاسی بر سر تقسیم قدرت، صورت می گیرد اما در کشور سنتی ما افغانستان که دموکراسی هنوز دوره کودکی اش را سپری نکرده و به دست اشخاص زورمند افتاده است، ایتلاف ساختگی میان احزاب، و ایتلاف حقیقی میان همان اشخاص انگشت شمار صورت می گیرد.

این امر ریشه در شخصیت گرایی استبدادی ای داشته که در طول تاریخ، نه تنها افغانستان بلکه ملت های جهان را رنج داده و سبب شده است تا توده های مردمی در گوشه و کنار جهان شورش ها و جنبش های آزادی خواهی را راه اندازی نمایند که در نتیجه آن دموکراسی به وجود بیاید.
از همین جاست که امروز در افغانستان، ما شاهد ایتلاف میان آقای کرزی و جناب مارشال محمد قسیم فهیم می باشیم.

این ایتلاف سؤالات و نگرانی هایی را به دنبال دارد که طور مختصر خواستیم به آن مرور نماییم.
ایتلاف جناب مارشال با رئیس جمهور کرزی بر سر تقسیم قدرت در افغانستان سبب دو دستگی میان جبهه ملی شده و سؤالاتی را بر انگیخته است که هدف از این ایتلاف چیست؛ حضور فعال (به اصطلاح) مجاهدین در دستگاه سیاسی کشور یا تأمین منافع اشخاص و توسعه تجارت های مشترک میان برادران مارشال و رئیس جمهور؟

فروپاشی جبهه ملی با رفتن مارشال، سؤال دیگری است که این جبهه نه یک ایتلاف سیاسی منظم در جناح مخالف دولت، بلکه یک ایتلاف میان اشخاص، به هدف رسیدن به قدرت بوده است.

پیش از این، پذیرفتن پست وزارت حج و اوقات از طرف آقای صدیق چکری (یکی از اعضای فعال جبهه ملی که هر روز در رسانه ها بر ضد رئیس جمهور و نظام سیاسی حاکم، انتقاد می کرد، و از پارلمان هم نتوانست رأی اعتماد بگیرد)، نشان داد که جبهه ملی نه یک میکانیزم سیاسی قوی متشکل از احزاب مختلف برای افغانستان و ملت رنج کشیده این مرزبوم، بلکه یک منبع تبلیغاتی لجام گسیخته و میان تهی است که افرادی را بر مبنای منافع شخصی مشترک، دور هم جمع کرده است.

پنج سال پیش کنار زدن جناب مارشال از معاونیت اول ریاست جمهوری، بعد از آنکه مجاهدین دی دی آر شده و ذخایر اسلحه در ولایات پنجشیر، بلخ و شبرغان تخلیه گردید، و در عین زمان انتصاب آقای احمد ضیاء مسعود به عوض وی، که چهار سال و اندی را خاموشانه در نقش سمبولیک خود را حفظ کرد، طور واضح نشان داد که هریک در انتظار تأمین منافع شخصی خویش بوده و خیلی به کم قناعت دارند.

یکی از سؤالاتی که در زمینه مطرح است: اینکه جناب مارشال چرا پنج سال پیش، از سمت معاونیت دولت بر انداخته شد؟ پاسخ واضح که این اقدام به خاطر گسترش ساحه قدرت رئیس جمهور کرزی صورت گرفت.
اما با وجود آن هم، پیوند خانوادگی شان قطع نشده و همان رابطه سبب گردید که تا امروز دو باره با هم متحد شوند.

تمدید مدت کاری رئیس جمهور برای مدت سه ماه از طرف دادگاه عالی کشور و عدم واکنش جدی پارلمان و احزاب سیاسی به ویژه جبهه ملی به معنای اینست که آقای کرزی تمام رقیبان سیاسی اش را مات کرده و ائتلاف مذکور قبلاً صورت گرفته است تا در آینده هم، حاکم بلامنازع افغانستان باشد.

شکی نیست که دریافت راهی برای صلح سرتاسری، محو کشت و ترافیک مواد مخدر، حل معضله مرزی با پاکستان، مشروعیت بخشیدن به حضور دراز مدت برخی کشورهای ذیدخل در قضیه افغانستان و از بین بردن اختلاس و فساد اداری، از جمله مشکلات عمده ای اند که رئیس جمهور آینده را به چالش خواهد کشید و در جبهه ملی شاید مهره ای نباشد که آمادگی کامل و طرح های سازنده ای برای مسایل سیاسی فوق داشته باشد. اما مهم این بود که جبهه، وحدت و یکپارچگی خود را در جناح اپوزیسیون همان طوری که رسانه ها تبلیغ می شد، حفظ می نمود.

کنار آمدن جناب مارشال با آقای کرزی و تقسیم قدرت بر مبنای مصلحت های ناکام قبلی، یکبار دیگر دموکراسی ای را که هنوز دوره کودکی اش را سپری نکرده است، زیر سؤال برده و نگرانی مردم را در رابطه به سرنوشت سیاسی شان افزایش میدهد. جناب مارشال باید با یک قوت سیاسی، مانند گذشته با آقای کرزی کنار می آمد، و این امر در صورتی امکان پذیر بود که جبهه ملی چنین تصمیم را قبلا می گرفت.

این ایمیل آدرس توسط Spambot ها محافظت شده، برای مشاهده آن باید جاوا اسکریپت را فعال کنید