نشریهء سیاسی، فرهنگی، تاریخی و اجتماعی افغانستان

| انتخابات و بحران رهبران سنتی افغانستان |
|
|
|
| مقـــــــالات - ســـــیاسی |
| نوشته شده توسط داکتر هارون امیر زاده |
| يكشنبه ، 25 مرداد 1388 ، 21:32 |
|
چنانچه در سه دهه اخیر که یکی از دشوار ترین صفحات تاریخ این سرزمین را تشکیل می دهد ما شاهد ظهور مقاومتگران و شخصیت های استوره یی در برابر تجاوزات مکرر غربی و شرقی بوده ایم، ولی فاقد سیاست مداران، رهبران و رجال ملی هوشمند بوده ایم. در نتیجه تمام افتخارات که به قیمت خون مردم بدست آمده بود بخاطر خود خواهی ها، تمامیت خواهی ها، امتیاز طلبی ها و تصفیه حسابات سیاسی، قومی و محلی فاجعه و بدبختی نصیب مردم شده است وبس. گفته می شود افغانستان یک کشور سنتی است و رهبران قومی و مذهبی نفوذ قوی بر لایه های مختلف مردم دارند. بدون شک افغانستان یک کشور سنتی است، اما سنت ها همشه کور نیستند. سنت ها می بینند که کی ها نزد جامعه عزت، حیثیت و اعتبار اجتماعی دارند و کی ها اعتبار خود را از دست داده اند. ازینرو فکر میشود با فریب، نیرنگ، تطمع هیچ کسی نخواهد توانست از سنت ها برای شان نفوذ اجتماعی و بقاء فراهم کند. بدون شک یک تعداد افرادی غافل و شخصیت پرست همیشه در هر جامعه وجود دارند که برغم اشتباهات، انحرافات و یا جنایات رهبران شان گله وار در خدمت آنان قرار دارند. اما اینها نمی توانند از کتله بزرگ مردم زحمت کش و تحول طلب نمایندگی کنند. یکی از پیامد های بحرانات سه دهه گذشته در افغانستان اینست که قبل از همه روابط سنتی قدرت برهم خورده و مشروعیت بسیاری مناسبات، سیاسی، اجتماعی و قومی از ریشه دگرگون شده است و نسلی جدیدی از رهبران سیاسی، قومی و مذهبی بحیث میراثهای دوران بحران وارد صحنه زندگی افغانستان شده اند. در نتیجه سر نوشت مردم افغانستان بدست رهبران میراث دار دوران جنگ افتیده که کمتر کارنامه های مثبت داشته و نه توانسته اند به جراحات ناشی از میراثهای دوران بحران مرهم بگذارند.
یکی از روشهای ایشان بدنام ساختن و تجرید نمودن یک تعداد حریفان سیاسی خویش در نزد افکار عامه افغانستان و غرب تحت نام جنگسالار و ناقضین حقوق بشر بوده است. بسیاری کسانی راکه امروز آقای کرزی با ایشان ائتلاف کرده و با آنها تا سطح سوگندنامه ها تعهد نموده اند، در هشت سال اخیر در تحت نام جنگ سالار و ناقضین حقوق بشر از سر راه خویش دور ساختند و این در حالیست که امروز در تلاش هستند به کمک آنها خود را در قدرت و کرسی فساد حفظ کنند.
در همین سلسله نه مهمانی و استقبال آقای سید منصوری نادری در دره سنتی کیان در ولایت بغلان کار ساز خواهد افتاد تا همه مردم شریف و محروم اسمعیه های افغانستان خود را در خدمت کرزی قرار دهند تا رهبر روحانی شان شادکام شوند.
بازی های پیجیده هشت سال اخیر نقاب جهاد را از چهره استاد رسول سیاف نیز به دور انداخت. چنانچه ایشان در بافت قدرت فاسد حکومت کرزی چنان تنیده اند که تمام دست آورد های جهادی و اعتبار مذهبی و سیاسی خویش را که به قیمت خون بسیاری جهادگران صادق بدست آورده بودند در قمار دولت فاسد کرزی باختند. ایشان امروز بحیث یکی از بزرگترین دلالان قدرت اقتصادی و سیاسی در حکومت کرزی بحیث ابزار بازیگران خارجی نقش بازی می کنند.
تفاوت ها میان انتخابات 2004 و 2009 اوضاع سیاسی، اقتصادی و نظامی افغانستان از انتخابات اول تا انتخابات فعلی نه تنها خیلی وخیم شده است، بلکه فاصله مردم با دولت و رهبران موسوم به قومی، مذهبی- جهادی بسیار زیاد شده است. در انتخابات 2004 تمام تلاشها این بود که با کنار کشیدن جنگسالاران از قدرت مشروعیت و قدرت بیشتر به دولت کرزی بدهند. اما در انتخابات 2009 تلاشهای اساسی اینست تمام آنانیکه را که متهم به جنگ سالاران اند در زیر چتر کرزی متحد سازند. پرسش اساسی اینست تمام کسانی راکه کرزی خود زمانی برای تقویت موقعیت خویش در حکومت بدنام ساخته و از مردم تجرید نموده بودند، چگونه می تواننداعتبار از دست رفته آنها را زنده سازند؟ اخیراً مجله روزنامه نیویارک تایمز در یک مقاله طولانی خویش از زبان یکی از همکاران نزدیک کرزی در مورد مارشال فهیم و شیر محمد آخوندزاده چنین نقل قول می کند:" کرزی معتقد است که او بحیث رییس جمهور دو اشتباه بزرگ را در برطرفی شیر محمد آخندزاده و مارشال محمد قسیم فهیم مرتکب شده است". در ادامه ادعا میشود:" هر دوی آنها در تحت فشار غربی ها صورت گرفت. دلیل پشیمانی کرزی این نبود بخاطریکه آنها صادق بودند، بلکه این بود که با برکناری آنها اداره کرزی با مشکلات زیادی مواجه شد. با برکناری فهیم حمایت مجاهدین از دست رفت و با برکناری شیر محمد هلمند بدست طالبان افتاد." اما به نظر می رسد حالا این پشیمانی خیلی ناوقت شده است. ازینرو نه جناب کرزی می توانند اعتبار ازدست رفته خویش را اعاده کنند و نه همراهان شان، بلکه آخرین میخ را در تابوط حکومت خود نیز خواهند کوبید. در فرجام باید گفت: جریان حرکت افغانستان نشان می دهد که جناب کرزی یکجا با رفقای ائتلافی شان به تاریخ سپرده خواهند شد و نسلی جدیدی وارد میدان خواهند شد که خواهان تغییر و دگرگونی قبل از همه در روابط قدرت بر شالوده عدالت، برابری، برادری و حقوق شهروندی در فرایند ملت- دولت سازی هستند.
داکتر هارون امیر زاده 15 اگست 2009
|
تاجیـکان درگـذرگـاه تاریــخ

تاجیــــکان درگـــذرگــــاه تــاریــــخ
پروفیســور رســـول رهیــن
تجـــزیه بهتـــرین گـــزینـــه بــرای...
بازیافتــن بیطـــرفی افغــانســـتان

افغـــانســـــــتان بایــد پیــش
از رفتـــــــن ارتــش امــریکـــا
بیطـــرفی خـــود را بــاز یــابد
عزیز آریانفر
یگـــانگی زبـــان فــارســی
تاریــخ مطبوعــات کشـور

تاریــخ مطبوعــات افغــانســـتان؛
از شمس النــهار تـا جمــهوریت
سـرگذشت زبـان فـارسی دری
یادنـامـۀ طـاهــر بدخشــی

بـــرای دانـــلود یــادنــامـــه به اینجــا اشــاره نمــائید!
برای اعضای مــــآ
تعداد آنلاین
ازهمیـن قـلم درخـــاوران




یکی از بزرگترین معایب تاریخ سیاسی معاصر افغانستان قبل از همه در اینست برغم اینکه در برابر متجاوزین خارجی قهرمانان، رزمجویان و غازیانی زیادی را آفریده است، ولی به جز از عدۀ انگشت شماری، کمتر توانسته است سیاستمداران زیرک و دور اندیش را برای ساختن افغانستان تقدیم جامعه نماید.





