نشریهء سیاسی، فرهنگی، تاریخی و اجتماعی افغانستان

| امــریکــــا و معمــــای مــذاکـــره با طــالبــــان |
|
|
|
| مقـــــــالات - ســـــیاسی |
| نوشته شده توسط محمداکرام اندیشمند |
| چهارشنبه ، 30 آذر 1390 ، 17:26 |
|
نقش دولت افغانستان در این مذاکرات چیست و رئیس جمهور کرزی که در این ده سال حکومت خود پیوسته دروازه های طالبان و حامیان آنها را در اسلام آباد و ریاض دق الباب کرد در کجای این مذاکرات قرار دارد؟ از این مهمتر نقش و سهم پاکستان به عنوان مجری اصلی نمایشنامه ی طالبان در این مذاکرات چیست؟ به همان حدی که امریکایی ها و حکومت رئیس جمهور کرزی پاسخی به این پرسش ها ارائه نکرده اند و ابهامات بسیاری را در مورد مذاکره با طالبان روشن نساخته اند، طالبان بیشتر از آن در این مذاکرات بی اعتنایی نشان میدهند. و سیاست پاکستان در این مورد نیز سیاست ابهام و سکوت است. درحالی که معاون رئیس جمهور امریکا از عدم دشمنی طالبان با امریکا سخن میگوید و به مذاکرات با طالبان تأکید میکند، آیا بی اعتنایی طالبان و سکوت پاکستان به معنی پیروزی طالبان و پاکستان در فرجام حضور نیروهای امریکایی و ناتو پس از 2014 خواهد بود؟ در این تردیدی نیست که هم پاکستان و هم طالبان اظهارات جوبایدن و اظهارات مشابه آنرا از سوی امریکایی ها در آستانه ی خروج نیروهای امریکایی و ناتو به درماندگی و شکست آنها در افغانستان تعبیر میکنند؛ صرف نظر از اینکه معاون رئیس جمهور امریکا برای تشویق طالبان به میز مذاکره و توافق با آنها به چنین اظهاراتی پرداخته باشد. غیبت دولت افغانستان در روند مذاکرات امریکا با طالبان در قطر بیشتر از بیش طالبان و پاکستان را به این شکست امید وار میسازد. اگر جوبایدن از عدم دشمنی طالبان با امریکایی ها در جهت تشویق و اطمنیان آنها برای مذاکره و توافق سخن گفته باشد، چنین چیزی تنها از طریق تضعیف نظامی طالبان و فشار شدید بر پاکستان میسر است. امریکایی ها قطعاً چنین فشاری را در این این ده سال اخیر بر اسلام آباد وارد نکرده اند. گفته های بایدن هم موجب تشویق و اطمینان طالبان نمیشود که دست خود را بسوی امریکایی ها نه به عنوان دشمن شاید به گمان جوبایدن به عنوان دوست دراز کنند. اظهارات سخنگویان حکومت افغانستان و اقدام وزارت خارجه آن مبنی بر احضار سفیر افغانستان از دوحه به کابل بر سرمذاکرات قطر حکایت از نارضایتی آن حکومت دارد. به نظر نمیرسد که حکومت مذکور کدام برگ برند ه ای در جهت فشار بر امریکایی ها بدست داشته باشد تا رهبری مذاکره را به این حکومت بسپارند. اما هرگونه دلیل و بهانه ای که حکومت افغانستان را در پشت دروازه های مذاکره میان طالبان و امریکایی ها قرار دهد در جهت خواست پاکستان و طالبان است. اگر به مذاکرات میان طالبان و امریکایی ها از این زاویه نگاه شود که این گفتگو ها پای طالبان را به سهم گیری در روند سیاسی و مشارکت در قدرت با پذیرش قانون اساسی افغانستان بکشاند، بدون تردید این امر در گام نخست یک پیروزی برای ثبات، پیشرفت و مدنیت در افغانستان است. آیا چنین چیزی تحقق خواهد پذیرفت؟ 22دسمبر2011 اول جدی1390
!joomlacomment 4.0 Copyright (C) 2009 Compojoom.com . All rights reserved." |
| آخرین به روز رسانی در سه شنبه ، 6 دی 1390 ، 16:00 |
تاجیـکان درگـذرگـاه تاریــخ

تاجیــــکان درگـــذرگــــاه تــاریــــخ
پروفیســور رســـول رهیــن
تجـــزیه بهتـــرین گـــزینـــه بــرای...
بازیافتــن بیطـــرفی افغــانســـتان

افغـــانســـــــتان بایــد پیــش
از رفتـــــــن ارتــش امــریکـــا
بیطـــرفی خـــود را بــاز یــابد
عزیز آریانفر
یگـــانگی زبـــان فــارســی
تاریــخ مطبوعــات کشـور

تاریــخ مطبوعــات افغــانســـتان؛
از شمس النــهار تـا جمــهوریت
سـرگذشت زبـان فـارسی دری
یادنـامـۀ طـاهــر بدخشــی

بـــرای دانـــلود یــادنــامـــه به اینجــا اشــاره نمــائید!
برای اعضای مــــآ
تعداد آنلاین
ازهمیـن قـلم درخـــاوران




اظهارات جوبایدن معاون رئیس جمهور ایالات متحده امریکا در مصاحبه با مجله امریکایی نیوزویک (20دسمبر2011) که طالبان را دشمن امریکا تلقی نمیکند به معمای مذاکره با طالبان بُعد تازه ای میدهد.
آیا امریکایی و طالبان در قطر که از گشایش دفتر رسمی طالبان سخن میرود به توافقاتی میرسند؟ این توافقات برسر چه خواهد بود؟ رهایی اسیران و زندانیان طرفین، مشارکت طالبان درقدرت سیاسی و یا پذیرش قدرت سیاسی افغانستان در انحصار طالبان؟






