آیــا زمــان برکنــاری آقــای کـــرزی فــرا رســیده است؟

نشریهء سیاسی، فرهنگی، تاریخی و اجتماعی افغانستان

مقـــــــالات - ســـــیاسی

نوشته شده توسط اسماعیل فروغی

يكشنبه ، 22 فروردين 1389 ، 17:21

آیــا زمــان برکنــاری آقــای کـــرزی فــرا رســیده است؟ با وجود کوششهای یکجانبه ی امریکا بخاطر ختم تنش میان حامد کرزی و ایالات متحده ی امریکا، انتقادات و اعتراضات غضب آلود اخیر حامد کرزی رییس جمهور افغانستان علیه دخالتهای صریح غربیان در امور اسماعیل فروغی داخلی افغانستان، تا هنوز بازتاب گسترده یی در میان حکومات و مردمان مختلف جهان داشته است.

این سخنان که لبه ی تیز آن متوجه ایالات متحده ی امریکا بود، بسیاری مقامات غربی و امریکایی را به حیرت در آورده و بیم آن وجود دارد تا سبب بازنگری در سیاستهای این کشورها در مورد افغانستان و در مورد ادامه ی کار مشترک با آقای رییس جمهور گردد.

این سخنان صریح آقای کرزی که گفته است ادامه ی دخالتهای ویرانگر امریکاییان و غربیان میتواند همکاری را به اشغال و بغاوت را به قیام ملی مبدل ساخته و حتی سبب پیوستن رییس جمهور به صفوف طالبان گردد، بویژه در بین امریکاییان انعکاس خاص و حیران کننده داشته، اسباب نگرانیهای بیشتری را برای آنان فراهم نموده است.

چنانچه رابرت گیبز سخنگوی قصرسفید، سخنان آقای کرزی را "نگران کننده" و "گیچ کننده" توصیف نموده، اظهار داشته است که: "هرگاه سخنان ضد غربی و ضد امریکایی آقای کرزی ادامه یابد، دیدار ماه آینده ی او با بارک اوباما لغو خواهد شد."

هرچند امریکاییان بخاطر تسکین بخشیدن افکار عامه ی شان، ظاهرا اعلام نمودند که بازدید ماه آینده ی رییس جمهور افغانستان از امریکا صورت خواهد گرفت ؛ اما در باطن از سخنان آقای کرزی شدیدا آزرده گردیده اند که باید منتظر واکنش اصلی آنان در آینده باشیم.

لحن تند و ضد امریکایی حامد کرزی اگر هم بخاطر انحراف بخشیدن افکارعامه ی افغانستان وجهان از قضایای اصلی بوده باشد، در لحظات کنونی میتواند برای تمام غربیان بخصوص برای امریکاییان مشکل آفرین و دردسرساز نیز باشد. طوریکه معلوم است حامیان غربی حامد کرزی که اکثرا زیر فشار شدید افکارعامه ی کشور هایشان، به حمایت نظامی و مادی دولت افغانستان میپردازند، با ایجاد چنین تنش " نگران کننده "، زیر فشار بیشتر مردمان شان قرار خواهند گرفت و درنتیجه سبب کاهش میزان کمکها و حتا قطع کمکهای آنان به افغانستان خواهد شد.

بارک اوباما رییس جمهور امریکا نیزبعنوان بزرگترین حامی حکومت افغانستان به حمایت مردم و کنگره ی کشورش نیازمند است. او نیز در انتخابات کنگرس امریکا که طی ماههای آینده برگزار خواهد شد برای ادامه ی جنگ پرهزینه ی افغانستان و به پیروزی رساندن استراتژی جدید جنگ، محتاج پشتیبانیست. ولی آنگونه که دیده میشود سخنان تنش افزای آقای کرزی از همین اکنون مایه ی نگرانی برای حامیان ادامه ی کمک برای افغانستان گردیده و ترس از آن وجود دارد که اینگونه سخنان بر انتخابات آینده ی کنگرس سایه افگنده، باعث پیروزی آنانی گردد که خواهان ادامه ی جنگ و ادامه ی کمک در افغانستان نیستند. در آن صورت معلوم نیست که سرنوشت کشور ما چگونه رقم خواهد خورد.

آنگونه که آشکار است، بارک اوباما رییس جمهور امریکا، با طرح و تطبیق استراتژی جدید جنگ در افغانستان، بدنبال این هدف است تا ناتو و ایالات متحده ی امریکا، در افغانستان برنده شده، پلانهای کلان سودجویانه ی آنان در منطقه به تحقق برسد. هرگاه کسی و یا کسانی با این استراتژی موافق نباشند، یا باید خود از سر راه دور بروند و یا با نیرنگ و زور از سر راه دور خواهند شد.

اکنون، هرگاه رییس جمهور افغانستان از سر نا فرمانی به چنین اعتراضات تنش افزا پرداخته است، باید تاوان آنرا بپردازد: یا باید آماده ی گوشمالی باشد و یا خود از سرراه دور برود. بویژه در چنین شرایطی که ایشان تاهنوز هیچ اقدامی برای مبارزه علیه فساد انجام نداده و از فرصت شش ماهه ییکه بارک اوباما برایشان معین نموده بودند، زیاد باقی نمانده است.

ناظران مسایل افغانستان به این باور اند که، هرگاه برخورد خشمآلود حامد کرزی در برابر امریکاییان و اروپاییان خارج از سناریوی حامیان خارجی اش بوده باشد ؛ برخوردی شخصی، احساساتی و ساده انگارانه بوده است. این برخورد همراه با عصبانیت وی، قبل ازهمه تنها بودن رییس جمهور و سردرگمی و بحران در سیاست خارجی افغانستان را به نمایش گذاشته است. این برخورد نشان میدهد که وزارت خارجه ی افغانستان تا کنون توان تنظیم روابط میان افغانستان و جهان را نداشته و استعداد و قابلیت برخورد مناسب با مسایل منطقوی و بین المللی را تاهنوز کسب ننموده است. و بالاخره این برخورد رییس جمهور کرزی مهر تأییدی بود بر تمام ناکامیها و رسوایی های هشت ساله ی حکومت و حامیان خارجی شان.

از جانب دیگر، چنین برخورد شخصی و نمایشی رییس جمهور، ناخواسته و نا آگاهانه این حقیقت را نیز برملا ساخت که مردم افغانستان از سیاستهای سودجویانه، ریاکارانه و دو روی غربیان بخصوص امریکاییان به تنگ آمده اند. مردم از بیعدالتی و فساد گسترده، از فقر و نا امنی پایان ناپذیر بیزار شده و به فغان آمده اند. مردم خواهان آزادی و عدالت واقعی، خواهان پایان بخشیدن به جنگ و سیطره ی مافیایی قطاع الطریقان و تکنوکراتان چپاولگر میباشند.

درست در جو چونین حالت تنش آلود است که شایعاتی در مورد توافقات پنهانی امریکا و پاکستان درباره ی مسایل مختلف افغانستان از جمله گزینش جانشینی برای رییس جمهور کرزی نیز بگوش میرسد. باساس این توافقات، هر دو کشور خواهان جابجایی مصطفی ظاهر نواسه ی محمد ظاهر، شاه سابق بعوض حامد کرزی بوده، توقع دارند تا هرچه زودتر به این آرزوی شان جامه ی عمل بپوشانند.

با در نظرداشت این حقیقت که تاهنوز شاه سابق بر اقوام وقبایل شرق، جنوبشرق و بویژه جنوب افغانستان، از نفوذ جادویی برخوردار است ؛ پیوند نزدیک مصطفی ظاهر با بابای ملت!، برگ برنده یییست که میتواند او را یاری جادویی برساند. همچنان رابطه ی تنگاتنگ مصطفی ظاهر با جبهه ی ملی میتواند کارت خوبی برای وی بحساب آید.

بهرحال، هرگاه از شایعه به حقیقت گذر کنیم ؛ برخورد احساساتی آقای کرزی علیه غربیان بخصوص امریکاییان، اگر آگاهانه بود یا ناآگاهانه، اینبار تنش افزاتر ونگران کننده تر ازهرزمان دیگر بود ــ هم برای دول و حکومات غربی و هم برای مردمان آن کشورها بعنوان حامیان مادی و نظامی حکومت آقای کرزی. به یقین اینبار امریکاییان و اروپاییان مجدانه تراز پیش از جناب رییس جمهور هم درباره ی اظهارات تند ضد امریکایی و ضد غربی شان و هم درمورد کارکرد های مشخص و قاطع شان علیه فساد و بیکفایتی های مزمن در دستگاه دولت خواهند پرسید. هرگاه جناب ایشان پاسخ روشن و قناعت بخش برای حامیان خارجی شان نداشته باشند ؛ بدون شک مورد بی مهری قرار خواهند گرفت.

حقایق نشان داده است که بارک اوباما رییس جمهور کنونی امریکا و تیم کاری او با دید متفاوت تر از جورج والتربوش رییس جمهور پیشین امریکا به قضایای افغانستان و شخص حامد کرزی نگاه میکنند. بدون شک جورج بوش جمهوریخواه و دولتمردان هم پیمانش، روابط صمیمانه تر و رازهای سر به مهرتر با آقای کرزی و یاران نزدیکش داشته اند که بگمان اغلب آن صمیمیت و همخوانی تاهنوز میان تمام تیم کاری اوبامای دموکرات و حامد کرزی بنظر نرسیده است.

برخورد های تند و انتقادی جوبایدن معاون رییس جمهور امریکا، ریچارد هالبروک نماینده ی پرقدرت امریکا درامور افغانستان و پاکستان و حتا سخنان تند و آشکار آیکن بیری سفیر کبیر ایالات متحده ی امریکا در افغانستان، که باری رییس جمهور کرزی را شریک نا مطمینی برای امریکا گزارش داده بود، گواه این حقیقت است که دولت کنونی امریکا، حامد کرزی را نه به آن نگاه صمیمانه میبیند که دولت جورج بوش به آن میدید. بویژه طی ماههای اخیر این شک وتردیدهای سیاسی میان طرفین افزایش و صراحت بیشتر یافته، امکانات برخورد جدی تر با مسأله ی شخص آقای کرزی را از سوی امریکاییان فراوان تر کرده است.

روزها و هفته های آینده نشان خواهد داد که، آیا حامد کرزی و حامیان امریکایی و انگلیسی شان صادقانه بدنبال اصلاح اشتباهات هشت ساله ی شان هستند ویا همه باهم، با براه انداختن درامه ی انتقاد و اعتراض بازهم مردم افغانستان و مردم جهانرا فریب میدهند. همچنان روزها و هفته های آینده نشان خواهد داد که توافقات پشت پرده ی دولتهای امریکا، انگلستان و پاکستان بازهم همانند سی و اند سال گذشته، چه گلها و یا بهتر است بنویسم چه خارهای تازه یی را برای ما خواهند کشت و چگونه آنها را آبیاری خواهند کرد!؟

پایان