نشریهء سیاسی، فرهنگی، تاریخی و اجتماعی افغانستان
Warning: preg_match() [function.preg-match]: Compilation failed: regular expression is too large at offset 46 in /var/www/vhosts/khawaran.com/httpdocs/components/com_comment/joscomment/utils.php on line 607
| آقـــای کـــرزی، افغـــان هــا ناجــی میخــواهند |
 |
 |
 |
| مقـــــــالات - ســـــیاسی |
| نوشته شده توسط لینا روزبه |
| دوشنبه ، 16 آذر 1388 ، 08:27 |
|
آقــای کــرزی، در حالیکه حکومت اوباما استراتژی خود را در قبال افغانستان اعلام نمود بنظر میرسد که علاقه جامعه بین المللی در قبال افغانستان رو به تنزیل نهاده است، کشور های اروپایی و امریکایی با دادن تلفات و هزینه های سنگین دیگر علاقه یی به حضور در افغانستان و کمک به مردم انرا ندارند. جالب اینجاست که اقای اوباما و متحدینش از در نُه سال گذشته این امدادی را که به مردم بی گناه و مظلوم آن کشور و برای انکشاف آن صورت میگرفت چنان بلعیده اند که امریکا و اروپا از قابلیت مفسدیت این افراد انگشت تعجب را با دندان گزیده و اینک با چوب و چماق و هشدار به حکومت برای مبارزه با این عده متعهد گردیدند و گفتند که اگر چور و چپاول امداد ادامه یابد این کشور ها دیگر یک سنت یا یک ایرو خود را هم به افغانستان اختصاص نخواهند داد.
اقای کرزی، شما در این هفته قرار است کابینه جدید حکومت خود را اعلام کنید، منحیث یک ملکی امیدوارم که افراد شامل این کابینه بر اساس شایسته سالاری و مردم سالاری انتخاب شده و زمانیکه روی کار می ایند زمام امور را برای تامین حقوق مردم و اوردن امنیت و عدالت به ان کشور بر دست گیرند و نه برای تصاحب کرسی و مستفید گردیدن از مزایای ان.
اقای کرزی، ایا میدانید اواره گی و دوری از وطن به چه معناست، ایا از درد مردم ملکی افغانستان واقف هستید، ایا در کمپ های مهاجرین در ایران و پاکستان زندگی کرده اید، ایا تکه های گوشت خواهران و بردران تان را کسی بعد از یک حمله انتحاری به نزد تان اورده است، ایا تحقیر و اهانت های مردم بیگانه را بخاطر زندگی در یک کشور خارجی متحمل شده اید، ایا مجبور به فروختن کودک تان برای خریدن یک بوجی ارد گردیده اید، ایا انگشتان پای کسی را که از سرمای زمستان در خیمه های در اطراف کابل کبود گردیده و از پا جدا میگردد دیده اید، ایا احتیاج برای یک وعده نان را در حالیکه خانم و فرزندتان از گرسنگی در کنارتان زندگی را که به مرگ تدریجی شباهت دارد سپری میکنند تجربه کرده اید، ایا از درد یک بیوه زن که مجبور به ارسال کودکان دو ساله و سه ساله اش برای کار در بازار میگردد واقف هستید، ایا درد پریدن یک پا یا دست را بر اثر انفجار ماین تصور کرده میتوانید، ایا ناامیدی و یاس زندگی یک افغان را در کشورش که نه شغلی در ان برایش وجود دارد و نه اینده یی و زمام داران ان هم مصروف امور شخصی خود هستند تجربه کرده اید، ایا هرگز به چشم یک افغان که ذره یی رحم و شفقت برای مردمش و کشورش دارد این سی سال درد، سی سال رنج، سی سال جنگ، سی سال تباهی، سی سال گرسنگی، سی سال وحشت و سی سال مملو از امید های بر باد رفته را هرگز به تماشا نشسته اید، ایا هرگز از قبر های دسته جمعی دوران روس ها، راکت های جنگ های داخلی، وحشت ظلم های طالبان وحشی و حال هم ناامیدی کشوری که در فساد و تریاک و بی امنیتی غرق است به اوضاع نگریسته اید. ایا قلب تان منحیث یک افغان، یک پدر، یک برادر، یک شوهر، یک انسان یا یک مسلمان هرگز لحظه یی برای هموطنان تان که اینده شان به دست شما سپرده شده است تپیده است؟
آقای کرزی، شما بار دیگر فرصت پنج سال حکومت را بر کشوری برباد رفته دارید که کودکانش که سن و سال بیشتر از پسر شما میرویس را ندارند از بی نانی با تریاک میخوابند، زنانش هر ثانیه بخاطر ساده ترین امراض میمیرند، دخترانش از بیداد و ظلم بر خود اتش میزنند، و مردانش از بیکاری و از فرط ناامیدی به انتحاری ها رو می اورند. شما فرصتی دوباره برای حکومت بر کشوری را دارید که مردمش بیصبرانه منتظر تحول هستند، که تاجیک و پشتون و هزاره و....همه فقط یک زندگی انسانی میخواهند تا در ان بتوانند با خانواده های رنج دیده خود به ارامی زندگی کنند. که نانی برای خوردن، شفاخانه یی برای تداوی، مکتبی برای اطفال خود و کاری برای امرار معاش داشته باشند.
آقای کرزی، خواسته های مردم شما بسیار ساده است، انان از شما چیزی بجز یک زندگی نورمال و یک نظام کار آ نمی خواهند ایا بعد از میلیارد ها دالر کمک ایجاد یک سیستم کارآ در کشوری که وسعت ان کمتر از یک ایالت امریکایست این تقاضای ساده مقدور نیست و یا بوی پول های باد اورده و کرسی های مفت وزارت خانه ها انقدر زمام داران امور را در حکومت شما مست کرده است که دیگر شعار های جهادی شان یادشان رفته و زندگی انان در اعمار خانه های مجلل مرمرین و موتر های سال و حساب های بانکی در سوئیس خلاصه گردیده است.
آقای کرزی، ایا هرگز وقتی کاروان موتر های شما از کوچه های مخروبه گونه کابل، از بازار های مزدحم که مردم حیران و سرگردان با هراس از انفجار بم انتحاری برای زندگی که به جان کندن شباهت دارد عبور و مرور میکنند، میگذرد اطفال کوچک را با جثه های نعیف دیده اید، زنانی را که گدایی میکنند، نگرانی را که در چشم هر افغان هر روز با طلوع خورشید و اغاز یک روز سر در گم و بی سرنوشت و نامعلوم دیگر انعکاس می یابد دیده اید، ایا هرگز برای لحظه یی خود را، خانم و یا فرزند خود را بجای انان گذاشته و درد بی پایانی را که زندگی مملو از این نوع مشکلات با خود به همراه می اورد حس کرده اید.
آقای کرزی، ما همه الحمدالله مسلمانیم، ولی چرا رحم از دلهایمان اینقدر رخت بر بسته است که درد های هموطنان خود را نمی بینیم، و انقدر مغرور جاه و مقام و پول گردیده ایم که هر روز موتر هایمان از کنار خرابه هایشان میگذرد، خبر مرگشان را هر روز با انفجار های انتحاری میشنویم، از بدبختی و فجایع و جرایم اگاهی ایم ولی حتی پشه یی هم ما را نمی گزد و انقدر مست قدرت و کرسی هستیم که فراموش میکنیم قارون با بزرگ ترین گنجش درگذشت، تیمور و چنگیز و هتلر و گاندی و مارتن لوتر کینگ نیز درگذشتند، ولی نام هر یک در تاریخ بشکلی متفاوت برای همیشه زنده ماند و در حالیکه یکی بنام قاتل و جانی و مفسد شناخته شد دیگری بنام ناجی و رهبر و پدر ملت و ازاده مرد ملقب گردید.
آقای کرزی، شما هم هنوز فرصت دارید تا نامتان را در تاریخ افغانستان و جهان منحیث مردی که تبعیض های نژادی را در هم شکست، که برای مردمش ازادی و ابادی و عدالت را به ارمغان اورد و یک ملت درهم شکسته و جنگ زده و فقیر را به سمت انکشاف هدایت کرد به ثبت برسانید و در چشم مردم خود انقدر محترم تجلی نماید که دعا این مردم رنج کشیده پشت و پناه شما باشد.
آقای کرزی، بیاد داشته باشید که حاکم غیر عادل خود به خود معزول است و عدم عدالت خود به خود به تزلزل سیستم و سرنگونی یک رژیم می انجامد، عدالت رکن اصلی تسلسل حاکمیت محسوب میگردد و حاکمیت بدون حمایت مردم غیر ممکن است.
آقای کرزی، افغانستان کشور شما و فرزندتان میرویس است، شما هم مثل ما افغان هستید و متعلق به این کشور، اگر اوضاع در افغانستان متحول نگردد، اگر تضاد های قومی و نژادی حل نگردد، اگر یک حکومت جدی، کارآ و مصمم که بر اساس شایسته سالاری و مردم سالاری ایجاد گردیده است در این کشور به حکومت نپردازد، شما برای میرویس پسرتان و برای نسل های اینده ما، کشوری مملو از فساد و وحشت را که باعث سر افگندگی هر افغان است به میراث خواهید گذاشت، انوقت میرویس و نسل های اینده ما یا مثل ما در کمپ های مهاجرین شاهد جنگ های بی اساس داخلی خواهند بود و یا در کشوری تجزیه شده بدنبال هویت گم شده خود خواهند گشت، انتخاب در دست شماست آقای کرزی. هنوز هم برای راست نمودن ته بنای که کج نهاده شدست وقت دارید، هنوز هم برای تحول، برای همدلی و همدردی وقت است.
با حرمت، یک اواره افغان در کشوری بیگانه 
!joomlacomment 4.0 Copyright (C) 2009 Compojoom.com . All rights reserved." |
| آخرین به روز رسانی در دوشنبه ، 16 آذر 1388 ، 10:27 |
فساد مزمن حکومت شما به فغان امده و یکی از شرایط ادامه کمک خود را به افغانستان عدم رفتن پول ها به جیب های گشاد آنانی بیان داشته اند که
تاجیـکان درگـذرگـاه تاریــخ
تاجیــــکان درگـــذرگــــاه تــاریــــخ
پروفیســور رســـول رهیــن
تجـــزیه بهتـــرین گـــزینـــه بــرای...
بازیافتــن بیطـــرفی افغــانســـتان
افغـــانســـــــتان بایــد پیــش
از رفتـــــــن ارتــش امــریکـــا
بیطـــرفی خـــود را بــاز یــابد
عزیز آریانفر
یگـــانگی زبـــان فــارســی
تاریــخ مطبوعــات کشـور
تاریــخ مطبوعــات افغــانســـتان؛
از شمس النــهار تـا جمــهوریت
سـرگذشت زبـان فـارسی دری
یادنـامـۀ طـاهــر بدخشــی
بـــرای دانـــلود یــادنــامـــه به اینجــا اشــاره نمــائید!
برای اعضای مــــآ
تعداد آنلاین
ازهمیـن قـلم درخـــاوران
