نشریهء سیاسی، فرهنگی، تاریخی و اجتماعی افغانستان

| آشـــتی بــا طالبـــان یــا ســـپردن اختیـــارات بیشــتر بــه پــاکســـتان؟ |
|
|
|
| مقـــــــالات - ســـــیاسی |
| نوشته شده توسط اسماعیل فروغی |
| جمعه ، 2 بهمن 1388 ، 09:49 |
|
این اخبار و گزارشها که بوضاحت سازمان یافته به نظر میآیند، درست زمانی به نشر میرسند که قرار است طی کنفرانس لندن بطور مشخص به مسأله ی آشتی با طالبان و سپردن اختیارات بیشتر به پاکستان در حل مسایل افغانستان و منطقه، نیز پرداخته شود. ناظران به این باور اند که، کنفرانس لندن در پهلوی اهداف دیگر، هد ف پاکستانیزه کردن جنگ افغانستان را نیز میتواند در قبال داشته باشد.
از قراین بر میآید که، انگلیسان و امریکاییان آرزو دارند بار دیگر سرنوشت جنگ و صلح در افغانستان را بیشتر بدوش آی اس آی پاکستان بگذارند ــ بدوش آنانیکه از سالها قبل، هم در ایجاد و بازی سناریوی جهاد و هم در نگارش و نمایش درامه ی طا لبان، امریکاییان و انگلیسان را گام بگام یاری رسانیده اند.
شواهد نشان میدهد که طرح پاکستانیزه کردن جنگ در افغانستان و منطقه، و قایل شدن حق و مقام مبالغه آمیز به پاکستان، درست پس از اعلام استراتژی جدید بارک اوباما رییس جمهور ایالات متحده امریکا، قوت گرفته است.
بارک اوباما در استراتژی جدید جنگ برای افغانستان، به دولت پاکستان و سهم ارزنده ی آن در مبارزه علیه تروریزم و تحکیم دموکراسی، مقام خاص قایل شده و حتی غلبه بر تروریزم را بدون سهمگیری جدی آنکشور، ناممکن پنداشته است. او متکی بر همین اهمیت پاکستان است که کمک جدید سالانه یک و نیم میلیارد دالری امریکا به پاکستان را به تصویب میرساند.
همچنان بارک اوباما طی استراتژی جدید خویش، در حالیکه بیشتر از همه سازمان عربی القاعده را مقصر تمام خشونتها دانسته و آنرا منبع اصلی تروریزم بین المللی، جنگ در افغانستان و منطقه میپندارد، از طالبان وخصوصیات سیاسی ــ عقیدتی و پایگاه اجتماعی آنان تعریف و توضیح روشنی نداده، آنان را خطر اصلی و مانع عمده در راه تحقق اهداف شان نمیداند.
بارک اوباما با درک این حقیقت که میتواند افغانستان به باتلاقی برای امریکا و ناتو مبدل شود، در استراتژی جدید خویش، راههای گونه گون تسلط بر جنگ از جمله حتی کنار آمدن با طالبان را درنظر گرفته که از راه سپردن نقش و اختیارات بیشتر به پاکستان میخواهد به آن دست بیابد. اوباما با تـأکید درینمورد گفته است: " در کشوری که فقر شدید و جنگها در جریان دهه ها بیداد نموده است، صلح بدون آشتی با دشمنان سابق محال است. " رییس جمهور اوباما با تحلیل رؤ یایی خویش در استراتژی جدید جنگ، طالبان را به طالبان معتدل و طالبان افراطی تقسیم نموده، راه اکثریت آنانرا از راه القاعده جدا میداند. او به این باور رسیده است که: القاعده را که ضد منا فع امریکاست، نابود باید کرد و با طالبان که میتواند به آسانی زیر کنترول پاکستان بیاید، کنار باید آمد.
اما اینکه، آیا این برداشت رییس جمهور اوباما درست و کار آمد خواهد بود، شک وجود دارد. اینکه آیا میتوان القاعده و طالبان را از هم جدا پنداشت، باور کردنی به نظر نمیرسد. و اینکه آیا با سپردن اختیارات بیشتر به پاکستان جنگ وخشونت در افغانستان ومنطقه به پایان خواهد رسید، دور از حقیقت است. زیرا تجربه نشان داده است که دولت پاکستان از سالها به اینسو فقط و فقط در ویرانی و نابودی افغانستان کوشیده است نه در آبادی و آرامی افغانستان و پایان بخشیدن جنگ و خشونت در این کشور. بهر حال، چنین بنظر میرسد که امریکاییان به مشوره ی یاران انگلیسی شان، یکبار دیگر قصد سپردن نقش بیشتر به پاکستان را دارند. و بخاطر تحقق این نیت شان از چند ماه بدینسوست که کوششها ی چند جانبه یی به جریان افتاده است.
درست پس از طرح استراتژی جدید بارک اوباما بود که گوردون براون صدراعظم انگلستان نیز طی سخنرانی ای از شورای کویته ی طالبان نام برد ه، دولت افغانستان را به نزدیکی و مذاکره با آنان تشویق و ترغیب نمود. ایشان در عین حال از رییس جمهور کرزی خواستند تا ازنزدیکی زیاد با دشمنان دولت پاکستان بپرهیزند.
در ادامه ی این سخنان گوردون براون، تبلیغات گسترده یی در مورد حذف نام رهبران بلند پایه ی طالبان از لست سیاه ملل متحد، مسافرتهای پیهم رهبران کشورهای امریکا و بریتانیا به افغانستان و پاکستان پیش از تدویر کنفرانس لندن و بالاخره آماده کردن طرح مشخص مذاکره با طالبان از سوی دولت افغانستان ؛ همه گواه این حقیقت است که کاسه یی زیر نیم کاسه بوده، بازهم انگریزیان و امریکا ییان پلان شوم دیگری بخاطر ادامه ی سناریوی ناکام جنگ و بی ثباتی درافغانستان، در دست تهیه وتطبیق خواهند داشت.
هرچند مردم رنجدیده ی افغانستان، از هر اقدام صلحجویانه و خیرخواهانه، (حتی کنار آمدن با طالبان) که به ختم جنگ و ویرانی در کشور شان بینجامد، حمایت مینمایند ؛ اما این هرگز بآن معنی نیست که بار دیگر ویرانی کشور شانرا بدستور و خواست آی اس آی پاکستان به تماشا بنشینند. مردم ما و جهانیان به حافظه دارند که طی سی سال گذشته، حکومتهای متعد د پاکستان با چه نیرنگهای مزورانه یی افغانها را بجان هم انداخته، با سوء استفاده از جهاد و به بهانه ی جهاد، کشور ما را به آتش کشیدند و بنیاد های مادی ما را نیست و نابود نمودند.
پاکستان به یاری عمال و نوکران خویش، مردم ما و بخصوص مجاهدین ما را به گروهها و پارچه های مختلف تقسیم کردند و آنان را واداشتند و ترغیب نمودند تا هرکدام به اندازه و توان خویش خانه ی خود را ویران نموده و در چپاول وغارت این خانه ی ویران شده از همدیگر پیشی بجویند. پاکستان بسیار ماهرانه موفق شد تا آنگونه که رهبران نظامیگر شان آرزو میکردند، کابل را به یاری عمال خویش در کام آتش فرو برده، بر روی ویرانه ها ی پایتخت کشور ما یکجا با عمال خویش، رقص و پایکوبی نمایند.
آنان به این هم بسنده نکرده، به یاری عمال و ایادی قرون وسطایی خویش، بر هویت و فرهنگ ملی ما تاختند. افتخارات فرهنگی و تاریخی ما را به نابودی کشاندند و بسیار کوشش نمودند تا نام ما را نیز بعنوان ملتی مستقل از صفحه ی روزگار بزدایند.
در حالیکه اینهمه کوششهای مزورانه و دشمنانه ی پاکستان را، که بدون شک همه به اشاره و یاری مستقیم حامیان غربی اش صورت میگرفت، تاریخ بخاطر سپرده و مردم ما تا هنوز از درد آن رنج میکشند ؛ دولتمردان افغانستان هرگز حق اینرا ندارند تا در زیر فشار حامیان بین المللی شان " سرمه ی آزموده را باز بیازما یند. " بر دولتمردان افغانستان است تا هوشیارانه به مسایل مورد بحث در کنفرانس لندن از جمله به مسأله ی آشتی با طالبان، بپردازند. نه از روی احساسات و نه در تحت فشار جامعه ی جهانی و پاکستان. رهبران افغانستان و حامیان بین المللی شان باید بدانند که مردم افغانستان هر گز آرزوی بازگشت به خانه جنگی های حزبی ــ تنظیمی دیروز که همه به کوشش سازمان استخبارات پاکستان، براه میافتاد، ندارند. آنان اینرا هم باید بدانند که مردم هرگز آرزوی بازگشت بروز های سیاه دوران طالبان را نیز ندارند که آنهم توسط پاکستان بر ملت ما تحمیل گردیده بود. مردم آشتی و عدالت میخواهند. مردم آزادی و صلح واقعی میخواهند.
پایان |
تاجیـکان درگـذرگـاه تاریــخ

تاجیــــکان درگـــذرگــــاه تــاریــــخ
پروفیســور رســـول رهیــن
تجـــزیه بهتـــرین گـــزینـــه بــرای...
بازیافتــن بیطـــرفی افغــانســـتان

افغـــانســـــــتان بایــد پیــش
از رفتـــــــن ارتــش امــریکـــا
بیطـــرفی خـــود را بــاز یــابد
عزیز آریانفر
یگـــانگی زبـــان فــارســی
تاریــخ مطبوعــات کشـور

تاریــخ مطبوعــات افغــانســـتان؛
از شمس النــهار تـا جمــهوریت
سـرگذشت زبـان فـارسی دری
یادنـامـۀ طـاهــر بدخشــی

بـــرای دانـــلود یــادنــامـــه به اینجــا اشــاره نمــائید!
برای اعضای مــــآ
تعداد آنلاین
ازهمیـن قـلم درخـــاوران




درحالیکه فقط چند روز محدود به کنفرانس لندن باقیمانده است، طی روز های اخیر، هم از رسانه های گروهی غرب وهم از زبان سخنگویان رییس جمهور کرزی، پیهم و به تکرار در باره ی امکان آشتی با طالبان و حذ ف نام رهبران بلند پایه ی آنان از لست سیاه سازمان ملل متحد، اخبار و گزارشهایی به نشر میرسد.





