نشریهء سیاسی، فرهنگی، تاریخی و اجتماعی افغانستان

| آشتــی با طالبـــان یــا درهــم شکســتن مـــاشین جنـــگی آنـــان؟ |
|
|
|
| مقـــــــالات - ســـــیاسی |
| نوشته شده توسط اسماعیل فروغی |
| سه شنبه ، 20 بهمن 1388 ، 05:36 |
|
حامد کرزی بی آنکه به رأ ی مردم مراجعه کرده باشد، آشتی با طالبان و ادغام و ابقای دوباره ی آنانرا بقدرت آرزو دارد؛ اما ریچارد هالبروک نماینده ی خاص رییس جمهور اوباما در امور افغانستان و پاکستان نظریه ی مصالحه با طالبان را رد کرده، آشتی و مذاکره با آنانرا کاملا منتفی میداند. به همین سان در حالیکه هیلاری کلینتون وزیر خارجه ی امریکا و دیوید میلیبند وزیر خارجه ی انگلستان به ختم جنگ از راه غیر نظامی تأ کید میورزند، گوردون براون نخست وزیر بریتانیا میخواهد هرچه زودتر ماشین جنگی طالبان را در هم شکند. در همینحال، اخیرا کای آیکن بیری سفیر کبیر امریکا در افغانستان و رهبران ناتو از احتمال آغاز یک تهاجم وسیع علیه طالبان اطلاع داده اند.
بکدامیک میتوان باور کرد؟ به حامد کرزی رییس جمهور افغانستان که پس از گذشت هشت سال و اندی قادر نشده است تا اعتماد و باور مردم را نسبت به خود و حکومت خود جلب نموده ولی اکنون کمر برای آشتی بسته است؛ و یا به امریکاییان و انگلیسان که اکنون نیات آزمندانه ی شان در جنگ افغانستان، از هیچ افغان و انسان خردمندی پوشیده نیست.
به نظر بسیاری از صاحبنظران، به هیچکدام نمیتوان باور کرد. به گمان اغلب، نه کرزی صادقانه بدنبال صلح و امنیت دایمی و سرتاسری برای افغانستان است و نه امریکاییان و انگلیسان. اینگونه برخورد دو گانه و متضاد نسبت به حل مسأله ی افغانستا ن بخودی خود ثابت میسازد که، هم آقای کرزی و هم حامیان امریکایی و انگلیسی شان، میخواهند بد ینگونه افکار عامه ی کشور هایشان را از موضوعات اصلی و اساسی مربوط به مسأله ی افغانستان منحرف کرده، آب را گل آلود نگهدارند و به راحتی از آن ماهی به چنگ آورند.
رییس جمهورافغانستان وحامیان بین المللی شان بخوبی میدانند که ختم جنگ در افغانستان، نه با زاری و تزرع و نه با استفاده از زور و تفنگ میسر است. آنان اینرا نیز بخوبی میدانند که ریشه های جنگ در کجاست و تا زمانیکه همان ریشه ها نابود نگردند؛ امنیت و صلح در افغانستان بر نخواهد گشت.
آنان با درک همین واقعیت است که اینبار درامه ی دیگری را به نمایش گذاشته اند. بدینگونه که، یکی سیاست آشتی و ادغام را پیش کشیده، برای جلب حمایت جهانیان و همچنان انحراف بخشیدن افکار عامه ی جهان، شهر به شهر ( استانبول، برلین، لندن، ریاض و مونیخ )، سرگردان است و دیگران برای درهم شکستن ماشین جنگی مخالفان آماده گی گرفته، پیهم چنگ و دندان نشان میدهند. این حالت دوگانه و متضاد در میان گرداننده گان بازی افغانستان، میتواند بدلایل زیر ایجاد شده باشد:
الف ــ منحرف کردن اذهان عامه براه اندازی چنین هیاهوی تبلیغاتی در باره ی آشتی با طالبا ن ــ آنهم پس از تقلب گسترده در انتخابات و افشاگریهای غضب آلود غرب در مورد فساد شرم آور در دستگاه دولت افغانستان، میتواند بخاطر رو پوش گذاشتن بر آنهمه انتقاداتی باشد که غربیان طی ماههای اخیر علیه دولت آقای کرزی براه انداخته بودند.
حامیان رییس جمهور کرزی با براه انداختن این ترفند جدید، میخواهند هم بمردم ما و هم به مردمان کشور های خودشان، بگویند که: ما بدنبال صلحیم، ما به پیروزی نزدیکیم و حامد کرزی مناسب ترین رییس جمهور برای افغانستان میباشد.
آنان میخواهند اذهان عامه ی افغانستان و جهان را از تقلب گسترده در انتخابات و موجودیت فساد شرم آور در دستگاه دولت افغانستان منحرف کرده، بازهم بازی را همانگونه که آرزو دارند، همراه با بازیگران قبلی افغانی شان ادامه دهند.
آنان میخواهند کسی این پرسش را مطرح ننماید که، چرا حکومت آقای کرزی پس از گذشت سه ماه تا هنوز دارای هیأت مکمل وزرا نبوده و چرا اکثریت وزرای معرفی شده ی آقای کرزی از پارلمان کشور رأی اعتماد بدست نیاوردند؟
ب ــ سردر گمی در میان دولتمردان دخیل در امور افغانستان برخورد دوگانه ومتضاد نسبت به طالبان میتواند از وجود یکنوع سر در گمی در میان سیاستمداران غرب در باره ی وضعیت جنگ در افغانستان و ادامه ی برخورد آنان با این مسأله ی، حکایت نماید.
طوریکه معلوم است حامیان غربی افغانستان، پس از گذشت هشت سال و اندی تا هنوز نتوانسته اند مشخص نمایند که کدام عوامل و دلایلی سبب شده است تا امنیت و صلح در افغانستان بد تر از هشت سال پیش شده، فساد اداری به اوج خود رسیده و کشت و قاچاق مواد مخدر وسعت بیشتر یافته است. آنان تا هنوز دارای استراتژی واحدی درباره ی افغانستان و مسایل جنگ و صلح در اینکشور نیستند. آنان زمانی دولت افغانستان و رهبران آنرا مترادف فساد میخوانند و زمانی دیگر آنرا خدمتگزار مردم و بهترین انتخاب برای ملت افغانستان قلمداد مینمایند.
درست براساس همین سردرگمی میان استراتژیستان غربیست که، یکی طرفدار راه حل صلح آمیز و آشتی با طالبان است و دیگری سخن از جنگ و زور بر زبان داشته، آشتی با طالبان را منتفی میداند و میخواهد با استفاده از نو ترین و مدهش ترین سلاح ها؛ ماشین جنگی مخالفان را هرچه زودتر در هم شکند.
و درست همین سردرگمی میان دولتمردان غربی، نبود استراتژی واحد برای حل مسأله ی افغانستان و عدم درک درست و واقعی از اوضاع افغانستان است که سبب میشود تا هم طرحهای آشتی و ادغام و هم پلانهای درهم کوبیدن ماشین جنگی مخالفان، به نتایج مثبت و مطلوب نرسند.
ج ــ پی بردن به حقیقت قوتهای منطقه یکی از دلایل و عوامل دیگری که سبب شده است تا امریکاییان و انگلیسان با مخالفان دولت افغانستان برخورد جدی تر و شاید هم کوبنده تر نمایند اینست که: آنان در راه تطبیق اهداف آزمندانه ی منطقوی شان با حقیقت قوتهای منطقوی ( چین، روسیه، ایران و هندوستان ) روبرو گردیده و اکنون ناگزیر از توقف شاید موقت و در نتیجه برخورد قاطع تر با بنیادگرایان و تندروان اسلامی که خود آنرا ایجاد و تربیت نموده بودند، میباشند.
حقایق نشان میدهد که ایالات متحده امریکا و انگلستان اکنون به این نتیجه رسیده اند که؛ آنان توانایی مقابله با قدرتهای منطقوی چون چین، روسیه، ایران و هندوستان را نداشته، باید به خواستها و توقعات قدرتهای منطقوی گردن نهند؛ در غیر آن احتمال قوی شکست غرب و ناتو در افغانستان میتواند متصور باشد.
ناظران بین المللی به این باور اند که، قد رتهای منطقوی بیش ازین تحمل حضور توسعه طلبانه ی امریکا و ناتو را به بهانه ی تروریزم و القاعده در منطقه نداشته، آرزو دارند هرچه زودتر به این شعار و بهانه ی سیاسی ــ استراتژیک پایان داده شود.
بهر حال، سیاست آشتی و ادغام و یا پالیسی سرکوب نمودن و در هم شکستن ماشین جنگی طالبان، هر آنچه هدف امریکاییان باشد، فقط یک مسأله واضح است و آن این که: امریکاییان طی هشت سال و اندی که گذشت در افغانستان سیاستی نا موفق را دنبال نموده اند. آنان خود سبب تقویت روز افزون طالبان و القاعده و در نتیجه، توسعه ی جنگ در افغانستان شده، خود در ایجاد دولتی بی ثبات دست داشته، فساد و قاچاق مواد مخدر را توسعه و گسترش بخشیده اند.
هر گاه امریکاییان علاقمند ختم جنگ در کشور ما هستند، قبل از همه باید با وارد آوردن فشار واقعی بر پاکستان، دستان سیاه آی اس آی را از دامان کشور ما کوتاه نموده، ریشه های خونین جنگ را که خود در آنسوی مرز کاشته اند، بسوزانند و بخشکانند. به نظر من راه حل مسأله ی افغانستان نباید فرا منطقه یی سنجیده شده، پای کشور های هزاران کیلومتر دور تر از افغانستان در آن کشانده شود. صاحبنظران بسیاری نیز معتقد اند که، همکاری منطقه یی بهترین راه ختم جنگ در افغانستان خواهد بود.
از نظر داخلی، مصالحه و آشتی تنها راه رسیدن به صلح دایمی و سرتاسری در افغانستان است. بشرط آنکه این مصالحه و آشتی با عدالت همراه بوده، به قیمت از دست دادن ارزشهای معنوی و مادی وطن و مردم ما تمام نگردد.
مردم به این باور اند که آقای رییس جمهور حامد کرزی پیش از ادغام طالبان در دولت، اگر قادر هستند قبل از همه باید قطاع الطریقان و مفسدین را از حکومت و قدرت دور نمایند. ایشان باید صادقانه و بدون در نظر داشت روابط قومی، گروهی و تنظیمی فقط برای صلح و برای منافع مردم مظلوم افغانستان بیندیشند و عمل نمایند نه برای منافع دللا لان بوروکرات، جنگسالاران قطاع الطریق و منافع آزمندانه ی امریکاییان و انگلیسان سودجو و توسعه طلب.
تنها در صورت صداقت و باور به مردم است که میتوان مخالفان مسلح را بزنده گی صلح آمیز کشاند ه، با آنان مصالحه کرد؛ بزودی بروی پا ی خود ایستاد و به عدالت، رفاه و آسایش واقعی دست یافت.
پایان
!joomlacomment 4.0 Copyright (C) 2009 Compojoom.com . All rights reserved." |
| آخرین به روز رسانی در سه شنبه ، 20 بهمن 1388 ، 06:43 |
تاجیـکان درگـذرگـاه تاریــخ

تاجیــــکان درگـــذرگــــاه تــاریــــخ
پروفیســور رســـول رهیــن
تجـــزیه بهتـــرین گـــزینـــه بــرای...
بازیافتــن بیطـــرفی افغــانســـتان

افغـــانســـــــتان بایــد پیــش
از رفتـــــــن ارتــش امــریکـــا
بیطـــرفی خـــود را بــاز یــابد
عزیز آریانفر
یگـــانگی زبـــان فــارســی
تاریــخ مطبوعــات کشـور

تاریــخ مطبوعــات افغــانســـتان؛
از شمس النــهار تـا جمــهوریت
سـرگذشت زبـان فـارسی دری
یادنـامـۀ طـاهــر بدخشــی

بـــرای دانـــلود یــادنــامـــه به اینجــا اشــاره نمــائید!
برای اعضای مــــآ
تعداد آنلاین
ازهمیـن قـلم درخـــاوران




در حالیکه حامد کرزی رییس جمهور افغانستان با پیشکش نمودن طرح آشتی با طالبان و ادغام آنان در دولت شهر به شهر و قاره به قاره بدنبال صلح سرگردان است، امریکاییان و انگلیسان از آماده گی برای یک تهاجم بزرگ علیه طالبان و از در هم شکستن ماشین جنگی آنان سخن بر زبان میرانند.





