نشریهء سیاسی، فرهنگی، تاریخی و اجتماعی افغانستان
Warning: preg_match() [function.preg-match]: Compilation failed: regular expression is too large at offset 46 in /var/www/vhosts/khawaran.com/httpdocs/components/com_comment/joscomment/utils.php on line 607
| درسقـــوط فـــرهنگ، حیــات مــدنی را نبـــاید انتظـــارداشت! |
 |
 |
 |
| ادبیـــــات - زبــــان |
| نوشته شده توسط انجنیـر خلیـل الله روًوفـی |
| جمعه ، 27 خرداد 1390 ، 13:35 |
|
این مقــوله درشرایط بحرانزا وفرهنگ ستیزامروزی کشورما که بیشترازهمه، زبان وفرهنگ فارسی زیرچکمهً سانسور وآماج رهــزنانهً یک حلقهً معلوم الحال که میخواهنـد واژه واژهً این زبان شیرین را بشکنند وبه تاراج ببرند، قرارگرفته، چقدربجا ومناسب صدق میکند. یعنی ما دیدیم که درعرصهً همین ده سال سیاسیون قومگرای داخلی ازیکسو ونهاد های منفعت جو ومعامله گرخارجی از سوی دیگردروهلهً نخست چگــــونه بسوی ما لبخند زدند، ازراه دادن پول وامتیازات زود گـذر، چگونه مارا خریدند و به گروگان گرفتند وسرانجام امروزچگـــونه تیشه هارا بدست زرخریدان خود. همــان زرخریدانیکه حتا باهمین فرهنگ پنج هزارساله ارتباط خونی واتنیکی داشته، ازهمین مجرا تغذیه شده وبه جاه وجلال رسیده اند، داده اند تا ریشه های فرهنگ وزبان شانرا بدست خود شان قطع سـازند. تا برزبان شان مهـــرسکوت زده و به قـــول شکیپیر فرهنگ شانرا پایمال وبر حضیض خاک بریزند. درکشورما وضع فرهنگ وزبان سخت قابل نگرانی است مردم درحالت فقــر، بی نانی وبیکاری نفـس میکشند. سیاسیون داخلی وخارجی زمینهً خودسریها،عدالت ستیزیها ومافیای فساد را آنگونه درجامعه ترویج داده اند که درین میانه باتاسف فرهنگ وادب پربارجامعهً ما بگونهً مظلومانه، به قربانگاه رفته و دربسترخاموشی قرارگرفته است. اوضاع بگونهً در چرخـش است که هیچـکسی نمیتواند ازطــریق ادب وفــرهنگ مادری، صاحب مصروفیتی گردد که تا لااقــل نان خشکی را برای فامیل خود دست وپا کند. جوانان درس خوانده واکادمیـک باید به زبان انگلیسـی تکلــم نمــوده بتوانند ودرسرزمین خود فرهنگ وزبان دیگران را گدائی کنند تا درکدام نهاد خارجی ویا انجوئی بکارگمـــاشته شده وبا معاش دالری آن امرارحیات نمایند، ازینروطبیعیست که فرهنگ وزبان میهنی اش به حاشیه های فراموشی قرارمیگیرد. سیاست روبه زوال وغیرملی دولت وهیاهوی انجوبازیها درمورد دوگانگی معاشات، این فاجعـهً دردناک را درکشورببار آورده است که قشرتوده های دانشگاهی ومغزهای آینده ساز اعم ازپسران ودختران روزتاروز، ازفـرهنگ وزبان مادری خود فاصله گیرند وازروی مجبوریت به دامان فرهنگ بیگانگان پناه آورند.
پژوهش عمیق وگستردهً جناب پروفیسوررهین، درمورد زبان فارسی که درحقیقت به حیات مدنی جامعهً ما تعلق میگیرد در شرایط امروز ازارزش بلند رهکاری برخورداراست که میباید با دقت تمام درجهت توسعه ودرخشش بیشتراین گوهر اعجازآفرین، دست بکارشد وآنرا ازتهاجـم دستبرد نجات داد. کاریکه تلاش معنوی، خرد جمعی ووطنپرستی را با خود، به همراه دارد. تعهد ورسالت ما، دران است تا ازطریق توسعهً فرهنگ تمدنی، زمینه های نوگرائی، جنبش دموکراسی وسنتهای نوین را جاگزین میراث واپسگرائی وعقب افتاده گی حقارتبار، درجامعهً خود سازیم. استاد رهیـن بااحساس همین مسوًولیتهای ملی، درین راستا عملاً گامهای استواربرداشـته، باتقبـل انواع مشکلات روزگار مهاجرت، گاهی بحیث استاد زبان فارسی، درهمایشات علمی وفرهنگی کشورتاجکستان اشتراک میکند وازرهتـوشهً سفر بادستان خالی، برنمیگردد بلکه دستاورد این همـــایش بزرگ علمی وفرهنگی را، درشناخت جامعهً فرهنگی افغـانستان و برنامه های بعدی توسعوی زبان فارسی، نهایت ارزنده میخواند. زمانی درجمع استادان زبان وادبیات فارسی، درهمایش بین المللی، به تهــران دعـوت میـشود ودر آنجا ازایجـاد وتاسیس بنیـاد فارسـی زبانان جهان ـ اروپا، که به ابتکارشورای فرهنگی افغــانستان ـ سویدن، آنهــم به همت خود شان پا بعـرصهً وجود گذاشته، گزارش داده، حمایت نهادها وانجمنهای پارسی زبانان جهان، بویژه یونسکو را درین راستا، تقاضا میکنــد که عملکرد فعال شان، مورد قدردانی وتائید اشتراک کنندگان این همـایش قرارمیگیرد. اینست خدمت برجستهً جناب استاد به فرهنگ و زبان پارسی که بااین روال ادامه دارد و مسلماً که همیشه ماندگارخواهد ماند.
ما داریم نهادها وانجمنهای فرهنگی بویژه دردیاراروپا که غنیمتیست درحد برگزاری شبهای شعر، خواندن مقالات کتابی ویا معرفی شخصیتهای معنوی وآثارفکری آنها ویاهم عرسهای تکراری که نمیتـواند کدام انگیـزهً فکری وآموزهً روشنـی ازقضایای فرهنگی وتاریخی رادراذهان جوانان بیدارسازد، زیرا سخن روزکمتردرین نشستها تجلی دارد. اکثرگردانندگان این محافـل، به بهانهً پالیسی فرهنگی، فقط بخــواندن چند پارچه اشعار ودوسه مقاله بسنـده کرده میگویند محافل ادبی باید ازسیاست بدورنگهداشته شود. مگروقتیکه وطن دارد درلبهً سقـوط وتجزیه نفـس میکشد وسرنوشت ملت سرفراز ولی خاموش وبیخبرازتوطیه بازیهای اهرمداران نظام، درمعامله با طالبان ودستگاه آی.اس.آی به حراج میرود آیا هنوزهم درین محافل، صرف درچوکات شب شعرمقید بمانیم ودیگرهیچ حرفی به گفتن نداشته باشیم ؟ آخرما چرا ازمجرای این شبهــای شعروعرسهای عارفانه که جـذبات بیشتری نسبت بهــرنشـستهای دیگردارد، گاهگاهـی صدای عـدالت خواهـی رادربرابرعـدالت ستیزان بالا نکنیــــم، کاریکه تاریخ، حوادث بیشماراین جانبازیهــارا، ازحنجرهً صوفیان سرکش وفقهای آزاده مشرب، درسینه دارد که با یک فریاد حلاج ویا شوریده حالی مولانا، تخت وتاج شاهـــــان زمان به لرزه درمی آمد ومبارزهً حق برباطل این دریا دلان راه حقیقت وآزادی، دربرابر استبــداد نظامهای فاسد تا چوبه های دار ادامه مییافت. پروفیسور رهیـن، دربارهً نزدیکی های ادبی وفـرهنگی سه کشور ایران، افغانستان وتاجکستان درکابل وافتتـاح جشنوارهً گل سوری به ابتکاربنیاد اندیشه مینویسد: « هرچنــد ازشیوهً گزارشگر بی.بی.سی ناگفته پیـــدابود که رهبـــران سیاست فرهنگی دولت اسلامی وبریتانیای کبیر، با برگزاری جشنــوارهً گل سوری، چنـدان خوشبیـنی نداشته اند. زیرا گزارشگر بی.بی.سی، خلاف راه ورسم واصول ژورنالیستیکی آگاهـانه ویا ناآگاهــانه، به ذکـرنامهای داوران وبرنده گان جــــوایز نپرداخته بود، نام کامل وهویت بنیاد اندیشه نیزبه علت تعصب تباری کارگزاران بی.بی.سی مثله وحذف شده بود..... سوال ازدستگاه بی.بی.سی درینجاست که چرا این ابتکارفرهنگی به گونهً مشاعرهً محمد گل مهمنـد وسایرنشـستهای تبار گرایانهً کشور، دررسانه های دولتی وبیرون مرزی بازتاب گسترده نیافت...» بلی درینجا از بی.بی.سی که سالهاست ازپالیسی یک بام ودوهوای خود قلم وقدم برداشته است چه گلایه! جائیکه وزارت اطلاعات وفرهنگ وشخص اول آنوزارت، ازآجنداهای همایشات فرهنگی وزبانی، اهمیت وضرورت برپائی هرکدام آن مستقیماً مسًوولیت دارند. آنها اند که زمینهً برگزاری چنین نشستها ویا برپائی غیرمترقبهً مشاعرهً محمد گل مومنــد را در درتالاروزارت خود، بدون آنکه یکباربه تاریخ مراجعه کنند، سازمان میدهند. اما هیچگاهی هم بفکرآن نبوده اند تابخاطر یاد و بود شهیدان پاکباز وسرداران آزادیخواه ضد استبـداد وضد استعمار، که عمداً نامهای شان به گمنامی تاریخ فرورفته است، صدائی بالا کنند ودست کم روح شانرا با دسته های گلی شاد نگهدارند.
جــولای سال 2011
!joomlacomment 4.0 Copyright (C) 2009 Compojoom.com . All rights reserved." |
| آخرین به روز رسانی در يكشنبه ، 29 خرداد 1390 ، 21:11 |
جناب پروفیسور رسول رهین، مورخ وپژوشگر توانای کشور، مقالهً را پیرامون یگانگی زبان فارسی دردهکـــدهً جهانی به نشرسپرده اند که بسیارآموزنده ودرخور تاًمل است. جناب شان که عمری
رادرعرصهً پژوهش زبان وفرهنگ فارسی وقف کرده ودرین راه خدمات شایانی را ازخود بجا گذاشته اند، درآغازمقالهً خود، نقــــل قولی را از ادیب وداستان نویس مشهورانگلیسی ویلیــام شکسپیر می آورد که گفته بود «سیاسیون اول بسوی تان لبخند میزنند، بعد شمارا مسخره میکنند بعد باکمی تعمق فرهنگ وزبان تانر اپایمال میکنند، پس ای آنانیکه زبان وفرهنگ تانرا بیشتر از هر چیز دیگر دوست دارید نگذارید همه چیزتانرا ازپیش تان بدزدند».
تاجیـکان درگـذرگـاه تاریــخ
تاجیــــکان درگـــذرگــــاه تــاریــــخ
پروفیســور رســـول رهیــن
تجـــزیه بهتـــرین گـــزینـــه بــرای...
Comments 425
بازیافتــن بیطـــرفی افغــانســـتان
افغـــانســـــــتان بایــد پیــش
از رفتـــــــن ارتــش امــریکـــا
بیطـــرفی خـــود را بــاز یــابد
عزیز آریانفر
یگـــانگی زبـــان فــارســی
تاریــخ مطبوعــات کشـور
تاریــخ مطبوعــات افغــانســـتان؛
از شمس النــهار تـا جمــهوریت
سـرگذشت زبـان فـارسی دری
یادنـامـۀ طـاهــر بدخشــی
بـــرای دانـــلود یــادنــامـــه به اینجــا اشــاره نمــائید!
برای اعضای مــــآ
تعداد آنلاین
سایت پذیرای 49 مهمان آنلاین
ازهمیـن قـلم درخـــاوران
