در سال 1949 یعنی چهار سال بعد از جنگ دوم جهانی آلمان بدو بخش، در شرق جمهوری دمکراتیک آلمان و در غرب جمهوری اتحاد آلمان تجزیه گردید، با وجودی که هر کدام دارای حکومت های به ظاهر مستقل بودند، مگر ازخود آزادی کامل نداشتند؛ در جمهوری دموکراتیک آلمان سیاست را اتحاد شوروی تعین میکرد و جمهوری اتحاد آلمان در تحت تأثیر و نفوذ [نظامی و سیاسی] بریتانیای کبیر، فرانسه و امریکا قرار داشت.

در ماه مارچ 1952 اتحاد شوروی طرح قرار داد صلح را بخاطر اتحاد دو باره آلمان به کشور های امریکا، انگلیس و فرانسه پیشنهاد نمود، که به اساس این طرح باید جمهوری دمکراتیک آلمان و جمهوری اتحاد آلمان سر از نو یک کشور واحد و مستقل می بودند. امامتفقین "غرب" مخالف این پلان بودند، آنها می خواستند که جمهوری اتحاد آلمان به غرب وابسته باشد، تصور آنها در آن زمان این بود که یک آلمان بیطرف ممکن به طرف اتحاد شوروی لغزش پیدا کند، همچنان حکومت محافظه کار و لیبرال آن وقت (که متشکل از احزاب اتحاددموکرات مسیحی، اتحاد سوسیالست مسیحی و حزب مستقل دموکرات بود) ترجیح میداد که جمهوری اتحاد آلمان بهتراست با غرب باشد.

مناطق چهارگانۀ آلمان که بعد از جنگ عملأ بین اتحاد شوروی، برتانیای کبیر، امریکا و فرانسه تقسیم گردید بود.

دیوار برلین (1961ـ1990)

بعد از سال 1952 تفاوت بین دو آلمان روز تا روز بزرگ شده میرفت، هر دو کشور در سال 1956 ارتش جدید خود را ایجاد نمودند آلمان شرق عضویت پیمان وارسا را حاصل نمود و آلمان غرب به عضویت" پیمان اتلانتیک شمالی" یعنی ناتو در آمد.

در آن زمان در شرایطی که جمهوری دمکراتیک آلمان با مشکلات بزرگی اقتصادی دست و پنجه نرم می کرد، در جمهوری اتحادآلمان تحولات اقتصادی اعظیمی در حال پیشرفت بود، هزار ها آلمانی قبل از همه به همین خاطر به سوی آلمان غرب پناه می آوردند. (تا کار و زندگی بهتری برای خود پیدا کنند.) جمهوری دموکراتیک آلمان سر انجام مرز خود را به طرف آلمان غرب مسدود ساخت و شدیدأ با قوای مسلح زیر مراقبت گرفت و با اعمار دیوار برلین در 1961آخرین سوراخ را نیز بند نمود. در جریان جنگ سرد از سال 1952الی 1969 فقط روابط اقتصادی بین دو آلمان موجود بود.

در ماه جون 1953در برلین شرق و دیگر مناطق جمهوری دمکراتیک آلمان تظاهرات و آعتصابات ضد رژیم کمونیستی و سیاست های اقتصادی آن براه انداخته شد که تانک های اتحاد شوروی برای آرام ساختن اوضاع اهتمام ورزید. در اواخر دهه 60 در آلمان غرب نیز راهپیمای ها و اعتراضات دانشجوی بر ضد سیاست های اقتصادی سرمایداری و روابط تنگا تنگ با امریکا راه اندازی شد.

در چنین جوی سیاسی، اقتصادی و نظامی ــ گفتمان سیاسی برای اولین بار در سال 1969 زیر عنوان سیاست شرق"Ost – Politik" بین دو کشور براه انداخته شد، که ویلی برانت نخست وزیر وقت و حکومت سوسیال دموکرات ـ لیبرال او از جانب جمهوری اتحاد آلمان مذاکرات را پیش میبرد.در نتیجه در سال 1972 هر دو جانب موفق شدند تا یک سند اساسی را بین طرفین امضأ نمایند، که از آن تاریخ به بعد روابط اقتصادی و سیاسی دو کشور رو به بهبود گذاشت و یک سلسله سهولت ها در زندگی شهروندان هر دو کشور فراهم شد، به بدین وسیله مردم اجازه یافتند تا به دیدار عزیزان و خویشاوندان خویش از جمهوری اتحاد آلمان به آلمان شرق سفر کنند، البته تعداد کمی ازمردم آلمان شرق اجازه داشتند تا به ملاقات دوستان خود به طرف آلمان غرب مسافرت نمایند.

دیوار برلین بعد از فروپاشی 9 نوامبر 1989

در خزان 1989 هنگری و اتریش مرزهای مشترک شان را بین دو کشور باز نمودند، از این طریق بسیاری از شهروندان آلمان شرق توانستند بسوی آلمان غرب پناهنده شوند، هزاران نفر آلمانی از همین راه کشور خود را ترک گفتند، بسیاری ها به سفارت خانه های آلمان غرب در شهر های پراگ و وارسا پناه آورده و در آن جا مدت ها منتظرماندند تا اجازه سفر را به خارج بخصوص به جمهوری اتحاد آلمان بدست آورند. چندی بعد راه پیمایی های بزرگی در شهرهای لیبزیک ـ دریزدین و سایر نواحی آلمان شرق بخاطرمسافرت به کشور های غربی و بویژه جمهوری اتحادی آلمان براه انداخته شد. تا اینکه اعتراضات و نمایشات گسترده ای بخاطر وحدت مجدد دو آلمان سراسرکشور را فرا گرفت و در مدت کمتر از چند هفته و در نتیجه غلبه اپوزیسیون، یگانه حزب سوسیالستی آلمان شرق، قدرت خود را از دست داد.

ما یک ملت هستیم!

 درسوم اکتوبر 1990 دو آلمان مجددأ باهم پیوستند و جمهوری اتحاد آلمان را سر از نو تشکیل نمودند.

9.نوامبر 1989در ا ثنای که دیوار برلین برداشته می شد، شهردار برلین غرب درکنفراس مطبوعاتی با این سخنان زیبا سخنرانی خویش را در حضور هزاران هم وطن خود آغاز نمود:

امشب آلمانی ها خوشبخت ترین مردمان روی زمین هستند.

 یادداشت:

به امید روزی که هم میهنان عزیز ما نیز شادترین روزهای تاریخی و سنتی خود را در فضای عاری از جنگ،خشونت،تعصب و خودبیگانگی در کنارهم با شادمانی و پایکوبی جشن بگیرند، و بخود ببالند، و فریاد سر دهند که امروز ما آزاد ترین و نیک بخت ترین انسان های روی زمین هستیم. به امید آن روز

به قول لاهوتی عزیز: زندگی آزادی انسان و استقلال اوست.

برگردان از منابع آلمانی از ضیا بهاری

منابع اصلی:

 Lehrwerk für Deutsch als Fremdsprache

Printed in Germany 2003

Max Hueber Verlag

تصاویر از دانشنامه آزاد ویکی پدیا اقتباس گردیده.

 این مقاله قبلأ در بعضی سایت های فارسی نویس توأم با کاستی های به نشر رسیده بود، که اکنون بعد از ویرایش دو باره به نشر مجدد آن اقدام صورت گرفت.

 با درود بهاری

• افزودن جدید جستجو
• نظر ها

•   |78.34.181.xxx |2011-10-04 03:49:30 ضیا بهاری
  به همکاران تخنیکی سایت وزین خاوران! دوستان گرامی نمی دانم تصاویر چرا از متن مقاله برداشته شده است، و قتی که تصاویر از متن حذف گردیده است. در این صورت پس بهتر می شد، حواشی را که با عکس ها مرتبط اند نیز بردشته می شد تا در تسلسل پراگراف های این مضمون اختلال وارد نمی شد. در غیر آن فکر نمی کنم اگر تصاویر به حالت خود باقی می ماندند کدام اشکالی می داشت. تشکر
  • 0
  • 0

  پاسخ | بازگو

•   |80.217.137.xxx |2011-10-04 06:34:51 ضیاء رهیــن  - عرض پوزش
  جناب بهاری صاحب گرانقدر سلام
  با معذرت که بعضا قادر به اضافه کردن عکسهای ارسالی شما صرف بخاطر وزن زی اد که باعث سنگین شدن صفحه میشود نمیباشیم و مجبوریم ازجمله عکسهای ارسالی یکی آنرا انتخاب کرده و بروی مطلب جا بدهیم، فقط همین وبس.
  امید است معذرت بنده پذیرفته شده باشد
  بت عرض ارادت
  ضیاء رهیــن
  • 0
  • 0

  پاسخ | بازگو

نوشتن نظر

Your Contact Details:

نام:

ایمیل:  اعلام نکردناعلام کردن

Comment:

عنوان:

قالب نوشته:         -رنگ-آبی کمرنگسیاهآبیبنفشخاکستریسبزلیموییقرمز آلبالوییسرمه ایزیتونیزرشکیقرمزنقره ایآبی سیرسفیدزرد -اندازه-ریزکوچکمعمولیبزرگبسیار بزرگ

Message:

Security

کد آنتی اسپم نمایش داده شده در عکس را وارد کنید.

!joomlacomment 4.0 Copyright (C) 2009 Compojoom.com . All rights reserved."