نشریهء سیاسی، فرهنگی، تاریخی و اجتماعی افغانستان

Warning: preg_match() [function.preg-match]: Compilation failed: regular expression is too large at offset 46 in /var/www/vhosts/khawaran.com/httpdocs/components/com_comment/joscomment/utils.php on line 607
Warning: preg_match() [function.preg-match]: Compilation failed: regular expression is too large at offset 46 in /var/www/vhosts/khawaran.com/httpdocs/components/com_comment/joscomment/utils.php on line 607
Warning: preg_match() [function.preg-match]: Compilation failed: regular expression is too large at offset 46 in /var/www/vhosts/khawaran.com/httpdocs/components/com_comment/joscomment/utils.php on line 607
Warning: preg_match() [function.preg-match]: Compilation failed: regular expression is too large at offset 46 in /var/www/vhosts/khawaran.com/httpdocs/components/com_comment/joscomment/utils.php on line 607
Warning: preg_match() [function.preg-match]: Compilation failed: regular expression is too large at offset 46 in /var/www/vhosts/khawaran.com/httpdocs/components/com_comment/joscomment/utils.php on line 607
Warning: preg_match() [function.preg-match]: Compilation failed: regular expression is too large at offset 46 in /var/www/vhosts/khawaran.com/httpdocs/components/com_comment/joscomment/utils.php on line 607
Warning: preg_match() [function.preg-match]: Compilation failed: regular expression is too large at offset 46 in /var/www/vhosts/khawaran.com/httpdocs/components/com_comment/joscomment/utils.php on line 607
Warning: preg_match() [function.preg-match]: Compilation failed: regular expression is too large at offset 46 in /var/www/vhosts/khawaran.com/httpdocs/components/com_comment/joscomment/utils.php on line 607
Warning: preg_match() [function.preg-match]: Compilation failed: regular expression is too large at offset 46 in /var/www/vhosts/khawaran.com/httpdocs/components/com_comment/joscomment/utils.php on line 607
Warning: preg_match() [function.preg-match]: Compilation failed: regular expression is too large at offset 46 in /var/www/vhosts/khawaran.com/httpdocs/components/com_comment/joscomment/utils.php on line 607
Warning: preg_match() [function.preg-match]: Compilation failed: regular expression is too large at offset 46 in /var/www/vhosts/khawaran.com/httpdocs/components/com_comment/joscomment/utils.php on line 607
Warning: preg_match() [function.preg-match]: Compilation failed: regular expression is too large at offset 46 in /var/www/vhosts/khawaran.com/httpdocs/components/com_comment/joscomment/utils.php on line 607
Warning: preg_match() [function.preg-match]: Compilation failed: regular expression is too large at offset 46 in /var/www/vhosts/khawaran.com/httpdocs/components/com_comment/joscomment/utils.php on line 607
Warning: preg_match() [function.preg-match]: Compilation failed: regular expression is too large at offset 46 in /var/www/vhosts/khawaran.com/httpdocs/components/com_comment/joscomment/utils.php on line 607
Warning: preg_match() [function.preg-match]: Compilation failed: regular expression is too large at offset 46 in /var/www/vhosts/khawaran.com/httpdocs/components/com_comment/joscomment/utils.php on line 607
Warning: preg_match() [function.preg-match]: Compilation failed: regular expression is too large at offset 46 in /var/www/vhosts/khawaran.com/httpdocs/components/com_comment/joscomment/utils.php on line 607
| شـــناخت معــاهـــده دیـــورند آغـــاز طلـــوع آفتـــاب صلـــح برفـــراز افغــانســتان و پاکســـتان |
|
|
|
| مقـــــــالات - تاریخــــــی |
| نوشته شده توسط دکترنت بصیر کامجو |
| چهارشنبه ، 16 آذر 1390 ، 15:33 |
|
این طرح سیاسی تجلی ای ازاحکام سیاسی، تاریخی، اخلاقی و نمودی از خواست صلحخواهانه وبرحق مردم ما و مردم پاکستان، درمورد شناسایی خط دیورند میباشد. ما امید واریم که دست اندر کاران ورهبران سیاسی دولت جمهوری اسلامی افغانستان به منافع کل کشور اندیشه نمایند، دگر با موانع خود ساختی همچو خاندان « آل یحیا » با شعار های انتزاعی به اصطلاح" داعیه پشتونستان" خود را فریب ندهند،آفتاب را بادستان اغراض پنهان ننمایند وبه اراده کل کشور احترام وارج بگذارند، صادقانه تمام اسناد ومدارک محرم مربوط به معاهدات منعقده میان حکومات قبیله و هند برتانوی را از دهه اول قرن نوزدهم تا دهه اخیر نیمه اول قرن بیستم، از حبس و مخفی گاه بکشند وجهت آگاهی به مردم از مفاد مقاوله ها ی مذکور درمطبوعات کشور وجهان وسیعاً تبلیغ وترویج نمایند. ودرراه اصول شناسایی خط دیورند بدون هراس و تزلزل به نفع مردمان هردو کشور برادر وبرابر گام عملی واستوار بگذارند، یکبار وبرای همیشه گلم این ماتم 64 ساله را از بین دو کشور باهم برادر بردارند. استمرار شرایط خصومت آمیز بین افغانستان وپاکستان بنفع هیچ کدام نیست، ومردمان صلح خواه هردو کشور علاقه دارند که روابط شان بهبود یابد. بهبودی روابط دوستانه سیاسی اقتصادی وفرهنگی میان دو کشور زمانی میتواند جاویدانه گردد که جمهوری اسلامی افغانستان بدون ریاء وفریب و چانه زنی مقطعی، با صداقت وپاکیزگی اندیشه، متعهد به شناسایی معاهدۀ خط دویورند گردد. این است برخورد خالص وصاف به حل مناقشات ومنازعات میان افغانستان وپاکستان، این است راه انسانیت وایحاد پل دوستی و تجارتی میان دو کشور هم نژاد وهم دین وهم آئین و هم فرهنگ. اینست مبارزه عقلانی وریشه ای علیه تروریزم ومحولانه های دهشت افکنی، اینست اسلوب مبارزۀ حقیقی برضد مافیای مواد مخدر، مافیای فروش سلاح، اینست شناخت استقلال وحاکمیت سیاسی وارضی کشور همسایه ما پاکستان. اینک جهت ثبوت ارزش سیاسی واخلاقی این طرح سیاسی " شناسایی خط دیورند "، با استفاده از اسناد و مدارک تاریخی، گونه های اهداف این راهبرد را در ذیل به تأمل می گیریم.
عوامل تاریخی ایکه معاهده دیورند را حتمی ساخت زمانیکه تیمورشاه پسر احمدشاه درانی پادشاه بخشی از سرزمین خراسان در 19 می 1793 م. بسن 46 سالگی درکابل وفات نمود، تعداد اولاد های او که درموقع مرگش درقید حیات بوده اند به هفتاد دختر وپسر می رسیده است. ازاینرو مناقشه وجنگ وخشونت دامنه داریکه میان: برادران سدوزایی، وبعداً بین خانواده های سدوزایی و محمد زایی، و پسران پاینده محمد خان محمدزایی ازسالهای (1793 شروع تا 1836 م.)، بر سر جانشینی سلطنت وقدرت ادامه یافت، سرانجام حاکمیت وسیعی را که احمد خان ملتانی بوجود آورده بود منقرض گردید و به افغانستان محدود امروزی مبدل نمود.
اوبراثرلشکر کشی بی مورد گویا به خاک هندوستان سرانجام درپنجاب با مقاومت های جدی سیکها برهبری رنجیت سنگ مواجه گردید وآخرین پایگاه دولت جدش احمد خان ملتانی درپنجاب از دست آن خـــــارج شد وبه سیکها تعلق گرفت. 1
معاهدۀ مثلث لاهور: توافقات سه جانبۀ میان شاه شجاع نواسه احمدشاه ملتانی، مکناتن نماینده حاکم انگلیس هند ورنجیت سنگ پادشاه پنجاب در26 جون 1838 م. که در هیجده ماده تنظیم یافته بود به امضا رسید.
دراولین وآخرین ماده های عهد نامۀ مثلث لاهور آمده بود: " مادۀ اول: تمام نقاط وعلاقه جات که در دوطرف رود سند واقع وجزء علاقۀ کشمیر تا حدود شرقی وغربی وشمال وجنوبی اتک وتوابع پشاور ویوسفزایی وکوهات وسایر توابع پشاور تاحد خیبر و وزیری وتانک وکرانک وکاله باغ ودیرۀ اسماعیل وتوابع آن وعلاقه جات ملتان وتمام ملحقات آن را خانوادۀ سدوزایی به ملکیت وحاکمیت « رنجیت سنک پاد شاه سیکها » تصدیق کرده وخانوادۀ سدوزایی نسلاً بعد نسل وبطناً بعد بطن هیچگونه ادعایی به نقاط مذکور وممالک موصوفه نخواهد داشت وممالک مذکور متعلق به « رنجیت سنک » وخانوادۀ اونسلاً بعد نسل وبطناً بعد بطن خواهد بود.
مادۀ هیجدههم: شاه شجاع وسایر خانوادۀ سدوزایی بدون اجازۀ وتصویب کمپانی انگلیس ومهاراجه رنجیت سنک، معامله وسرو کاری با احدی ازپادشاهان غیر نخواهد داشت وهرگاه پادشاه خارجی عزم لشکر کشی ازراه افغانستان به خاک کمپانی انگلیسی یا مهاراجه بنماید شاه شجاع متعهد می شود با قوای خود از آن جلوگیری کند. " 3
امیر دوست محمد خان بخاطر دست یابی به قدرت وحاکمیت وناآگاهی از نیروی مقاوم مردمی ـ مردم اقفانستان، مرتکب اشتباه عظیم تاریخی شده بود. اودر عوج جنگ ومقاومت آزادیخواهان وطنپرست علیه انگلیس، که ظاهراً رهبری وقیادت این مقاومت را درشمالی (پروان وکاپیسا) در پهلوی مسجدی خان کوهستانی ویارانش بدوش داشت، ناگهان درسوم نوامبر 1840 م. از صفوف مبارزان جدا شد پنهانی سر راست به کابل رفت وشمشیر خودرا به مکناتن نمایندۀ انگلیس تسلیم نموده بود. دردوره دوم پادشاهی اش " اونیز گذاشت که انگلیسها تا 1845 م. ولایات سند وبلوچستان را اشغال نماید وهم بعد از امحای حکومت سیکها وعقب کشی امیر دوست محمد خان ازکجرات واتک درسال 1849 م. خودش را وارث وجانشین سیکها در ولایات مغصوبه از افغانستان اعلام نماید " 4 معاهدۀ جمرود میان سردار غلام حیدر خان ولیعهد دوست محمد خان و « سرجان لارنس » گورنر جنرال پنجاب در 30 مارچ 1855 م. در جمرود به امضا رسید، یعنی استقلال افغانستان غالب با ولایات سواحل راست سند وبلوچستان رسماً به انگلیسها تسلیم گردید. تاریخ دان شهیرغلام محمد غبارمعاهدۀ سه فقره ای جمرود را نخستین عهد نامۀ دولت محمد زایی می خواند که به دیکتۀ انگلیس ها توسط نمایندۀ امیر دوست محمد خان بدون چون وچرا و حتا بدون تصحیح یک کلمۀ آن امضاء گردید. در معاهده آمده بود:
"مادۀ اول: مابین آنریبل ایست اندیا کمپنی و جناب امیر دوست محمد خان والی کابل و آن ممالک افغانستان که در قبضۀ او میباشد، و ورثای امیر مذکور صلح و دوستی دوامی خواهد بود.
معاهده گندمک: این عهد نامه در گندمگ بتاریخ 26 می 1879 م. میان امـــــــــیر محمد یعقوب خان نواسه امـــــیر دوست محمد خان و« سرلویس کیوناری » نماینده سیاسی انگلیس طی ده ماده به امضا رسید.
بدین طریق امیر محمد یعقوب خان علاقه کُرم تا ابتدای جاجی، درۀ خیبر تا کناره شرقی هفت چاه، لندی کوتل وسیبی وپشین را تا کوه کوژک واستقلال افغانستان را یکجا به هند برتانوی تسلـــیم دادند. به استقبال موفقیت این معـــــــــاهده « لیتن » گورنرجنرال هند در هندبرتانوی وکابینۀ « دیزرایلی » در لندن از شادی این فتح عظیم وسهل الحصول که شاهرگهای حیاتی سوق الجیشی افغانستان را (بولان، پیوار وخیبر) در دسترس انگلیس گذاشته بود، جشن گرفتند. 6
معاهد دیورند: ـــــــــــــــــــــ هیأت انگلیسی بتاریخ 12 اکتوبر 1893 برهبری مار تیمردیورند با شش نفر (کلنل الیس، دکتر فن، لفتننت سمت، لفتننت مکمهان، مستر دانلد ومستر کلارک) همراه با 463 حیوان باربر و324 نفر عمله براه خبیر به کابل مواصلت کردند واز طرف حکومت امیرعبدالرحمان خان با بیست ویک آتش توپ استقبال گردیدند. مدت اقامت این هیئت در کابل متجاوز از 40 روز طول کشید ومذاکرات ظاهراً در فضای دوستانه... پیش می رفت. در مرحلۀ نخست طرف انگلیسی مسئله سرحد افغانستان وروسیه را پیش کشید واظهار داشت که چون دو دولت روس وانگلیس قبلاً به موافقه رسیده اند که رودخانه پنج (یا آموی علیا) در این قسمت سرحد افغانستان شناخته شود، امیر عبدالرحمان باید مناطقی را که درشمال رودخانۀ مذکور به زیر تصرف خود کشیده است، تخلیه کند.... امیر موافقت کرد که سرزمین های روشان وشغنان ماورای آمو را ترک بگوید وبشرط آنکه روسها و متحدینشان بمناطق واقع در جنوب رودخانه مداخله نکنند. دیورند این شرط را پذیرفت وموضوع توسط موافقتنامه مورخ 12 نوامبر 1893 تسجیل یافت.... سپس هیأت انگلیسی موضوع تعین سرحد بین افغانستان و متصرفات آن کشور را در هند که موضوع اصلی مسافرت آن به کابل بود مطرح ساخت. نتیجه مذاکرات دراین باره انعقاد معاهد مورخ 12 نوامبر 1893 درمورد سرحد شرقی وجنوبی افغانستان از واخان تا سرحد ایران بود که بنام خط دیورند شهرت یافت وفاصلۀ نزدیک به 2430 کیلو مترمرز مشترک میان کشور افغانستان و پاکستان را تشکیل میدهد. بموجب این معاهده، امیر از ادعای افغانستان بر مناطق مثل: صوات، باجور، چترال، وزیرستان وچمن صرف نظر کرد.... طرفین موافقت نمودند تا حد بخشی در خود محل توسط هیأت مختلط صورت گیرد.
امیر عبدالرحمان خان مانند اجداد خود یکبار درسال 1880 م. بغرض استقرار تاج وتخت شخصی خود از استقلال و خاکهای افغانستان دربرابر انگلیس گذشت ودر سال 1893 این گناه وعمل شرم آورنا بخشودنی را باردگر در سرحدات شمال جنوب تکرار کرد.
مشروعیت تاریخی معاهدۀ دیورند
2 ـ مراقبت بر ورود اسلحه به افغانستان و استعمال آن، 3ـ خوداری افغانستان از کمک به قبایل واقع در سمت انگلیسی خط دیورند در گفتار وعمل.
مگر دولت هند برتانوی بخاطر آنکه امیر را وادار به سفر نماید، از فرستادن مبلغ سالانه 1800000 روپیه و اجازۀ ترانزیت اسلحه نظامی به افغانستان از طریق قلمرو هندوستان ـ که هردوی آن در معاهدۀ دیورند درج شده بود ـ ابأ ورزید.
دوم معاهده راولپندی: بعد ازجنگ سوم افغانستان وانگلیس بتاریخ 26 جولای، هیأت افغانی بریاست علی احمد خان ناظر امور داخله و هیأت انگلیسی بریاست سرهملتن گرانت، سکرتر امور خارجه در راولپندی به مذاکرات شروع کرده در آخر به امضای" معاهدۀ صلح فی مابین دولت جلیلۀ برتانیا و دولت مستقل افغانستان " مورخ 8 اگست 1919 میلادی منجر گردید. معاهده صلح مطالب عهد نامۀ مذکور ازاینقرار بود:
2 ـ منع تورید اسلحه به افغانستان از طریق هند. 3 ـ قطع شدن امداد پولی هند به افغانستان. 4 ـ تصدیق مجدد خط دیورند از جانب افغانستان وتعین خط سرحد در حصۀ تورخم به میل انگلیس. 10
اما تا جائیکه به مشروعیت خط دیورند ارتباط میگیرد، مادۀ پنجم معاهدۀ صلح قرار ذیل مینگارد:
سوم معاهد صلح کابل: دومین معاهده میان دولت امان الله خان و انگلیس ها در 22 نومبر 1921 توسط محمود طرزی وزیر خارجه افغانستان وآقای هینری دابس نماینده فوق العاده بریتانیا، در کابل به امضاء رسید. جانبین سرحد هند ـ و افغان را، همانطوریکه توسط دولت افغانستان تحت مادۀ پنجم معاهدۀ 8 اگست 1919 منعقدۀ راولپندی پذیرفته شده بود، متقابلاً قبول دارند.11 پس از سقوط سلطنت امان الله خان و 9 ماه پادشاهی حبیب الله کلکانی که بیشتر در جنگ بامحمد نادرخان وبرادرانش سپری گردید، سرانجام محمد نادردیره دونی به حمایت وتمویل مستقیم انگلیسها به تخت سلطنت جلوس کرد.
محمد نادردیره دونی طی سالهای کوتاه سلطنت خویش (1929- 1933) بیشتر از دوران وزارتش در سلطنت امان الله خان به سیاست اغماض و سکوت در مورد موضوع دیورند و تائید معاهدۀ 1921 کابل پابندی داشت. زیرا او مرهون کمک و حمایت انگلیس در تصاحب سلطنت بود. یکی ازمهم ترین حمایت انگلیس ها این بود که به وی اجازه دادند تا از مردم آنسوی دیورند در جنگ برای تصاحب سلطنت سرباز گیری کند. ضمن آنکه زمینۀ سفر و عزیمت او را به داخل افغانستان بمنظور کسب اقتداروسرنگونی سلطنت حبیب الله کلکانی ازطریق قلمروهند برتانوی آماده کردند. محمدنادر شاه پس از تصاحب سلطنت از کمک های مستقیم نظامی و مالی انگلیس ها برخوردار شد. انگلیس ها از سیاست و عملکرد محمد نادردیره دونی در مورد آنسوی دیورند راضی و خشنود بودند.
برخورد ایلی خاندان آل یحیا با معاهدۀ دیورند: حکومت محمد هاشم خان 1930 ـ 1946 با پیروی از سیاست، اغماض و سکوت برادرش نادر در مدت هفده سال حکمروایی اش آگاهانه و مغرضانه بخاطر حفظ قدرت خاندان آل یحیا، از طرح جدی موضوع دیورند با انگلیس ها که در حال از دست دادن سلطۀ خود به نیم قاره بودند، خود داری کرد.
" بعد لارد لوی مونت بیتن، طرح تقسیم نیم قارۀ هند را در 15 اگست 1947 به دو کشور اعلان نمود، [به مردم سرحد گفته شدکه الحاق خود را به هند ويا پاکستان اعلان نمايند. الحاق با هند غيرممکن بود. در نتيجه مردمان مسلمان سرحد به کشورمسلمان پاکستان مدغم شدند.]، [ در این وقت ] حکومت افغانستان حیثیت تماشا بین را حفظ نمود. "14
اما خلاف خواست مردم افغانستان، خاندان آل یحیا مبنی برعدم شناخت معاهدۀ خط دیورند و نقض معاهدات تائیدی 1905، 1919، 1921 و1930، که همه دال بر شناسایی برحق معاهدۀ خط دیورند داشتند، تحت « داعیه پشتونستان» مرتکب اقدامات ضد ملی ذیل گردیدند:
« داعیه پشتونستان » و حق بدست آوردن مهمات حربی وسلاح از هر کشوری که میسر شود تصویب نمود.
دومی اینکه، آنها میخواستند بزرگترین میراث عقدۀ حقارت لکه ننگ تاریخی وافسردگی روانی خویش را (که ناشی از اشتباهات پدر بزرگ شان، سردار سلطان محمد خان طلایی در سال 1832 که حاکم پشاور بود وبراثر دشمنی ایکه میان او و برادرش امیر دوست محمد خان رخ داده بود، از ترس برادرش وحفظ قدرت خویش در آن وقت خود وایالت پشاوررا یکسره به حاکمیت سیکها تحفه داد،)، جبران نمایند.
واقعاً روش معالجۀ افسردگی های روانی این خاندان وتعقیب سیاست های جنگ، خون و خشونت، جز تيره شدن مناسبات همسايگى وبد بینی و بی اعتمادی چیز دیگری را به خلقهای دوطرف خط دویورند به ارمغان نه آورد. در اتکأ به اسناد تاریخی دست داشته میتوان گفت که تقریباً تمام مرزهای فعلی افغانستان در نیمۀ دوم قرن نزدهم میلادی تعین گردیدند. در این میان خط دیورند یگانه سرحدی بود که در مورد آن با امیر افغانستان بشکل دوجانبه مذاکره صورت گرفت. سرحدات افغانستان با دگر کشور های همسایه بشمول روسیۀ تزاری وقت و چین در نتیجۀ مذاکرات دوجانبه بین بریتانیا و روسیه تعین گردید و برای افغانستان هیچگاه حق اشتراک در این مذاکرات داده نشد. همچنان سرحد افغانستان با کشور ایران اساساً در نتیجۀ میانجیگری بریتانیا بین این دوکشور تعین گردید.
همچنان مدعیان داعیه پشتونستان باید این قضیه را نیز با عقل سلیم وروشن اندیشی بدانند که سرحدات شمالی افغانستان با ممالک آسیای میانه نیز نفوس بزرگی از مردمان هم نژاد، هم فرهنگ و همزبان را از هم جدا ساخته است و اگر قرار باشد که ازمنطق قبیله گرایان حکومتهای قبلی و فعلی افغانستان استفاده کنیم، فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی باید همان تأثیری را بالای سرحدات افغانستان ـ آسیای میانه داشته باشد که سقوط هند برتانوی گویا بالای خط دیورند نمود. آیا افغانستان حاضر است تا بر ضد مشروعیت سرحداتش با جمهوریتهای آسیای میانه همچو یک موقف مشابهی را اتخاذ نماید؟ نه خیر تا بحال هیچ کشوری از موقف افغانستان در ارتباط به معضلۀ خط دیورند پشتیبانی ننموده است، بشمول هندوستان و اتحاد شوروی سابق. اما در مقابل، تمام کشور های پرقدرت و سازمانهای مهم بین المللی، بشمول امریکا، انگلستان، ملل متحد و کشور های اسلامی خط دیورند را بمثابه سرحد قانونی و دایمی افغانستان وپاکستان برسمیت میشناسند. 17
باعرض حرمت واحترام همشهری شما کامجو
منابع و مآخذ ـــــــــــــــــــــــ
!joomlacomment 4.0 Copyright (C) 2009 Compojoom.com . All rights reserved." |
| آخرین به روز رسانی در شنبه ، 19 آذر 1390 ، 15:03 |
تاجیـکان درگـذرگـاه تاریــخ

تاجیــــکان درگـــذرگــــاه تــاریــــخ
پروفیســور رســـول رهیــن
تجـــزیه بهتـــرین گـــزینـــه بــرای...
بازیافتــن بیطـــرفی افغــانســـتان

افغـــانســـــــتان بایــد پیــش
از رفتـــــــن ارتــش امــریکـــا
بیطـــرفی خـــود را بــاز یــابد
عزیز آریانفر
یگـــانگی زبـــان فــارســی
تاریــخ مطبوعــات کشـور

تاریــخ مطبوعــات افغــانســـتان؛
از شمس النــهار تـا جمــهوریت
سـرگذشت زبـان فـارسی دری
یادنـامـۀ طـاهــر بدخشــی

بـــرای دانـــلود یــادنــامـــه به اینجــا اشــاره نمــائید!
برای اعضای مــــآ
تعداد آنلاین
ازهمیـن قـلم درخـــاوران




ما باعرض حرمت واحترام از دولت حامد کرزی وازپارلمان محترم جمهوری اسلامی افغانستان و ازاحزاب وسازمان های سیاسی و اجتماعی، نمایندگان ورهبران روحانیون میهن پرست، شخصیت های مستقل
سیاسی و فرهنگی و کارمندان مطبوعات ورسانه های گروهی وتمام رهروان راه حق و عدالت اجتماعی، احترامانه آرزومی بریم که به ندایی صلح وآشتی میان مردم محترم پاکستان و افغانستان گوش خواهند داد وآنرا گرامی خواهند داشت، ودر راه تحقق این آرمان مقدس تلاش وجدانی و اخلاقی خواهند نمود.






