نشریهء سیاسی، فرهنگی، تاریخی و اجتماعی افغانستان

Warning: preg_match() [function.preg-match]: Compilation failed: regular expression is too large at offset 46 in /var/www/vhosts/khawaran.com/httpdocs/components/com_comment/joscomment/utils.php on line 607
| جشــــن مهـــرگــــان |
|
|
|
| مقـــــــالات - تاریخــــــی |
| نوشته شده توسط عبدالواحد سیدی |
| دوشنبه ، 18 مهر 1390 ، 13:53 |
|
ابوریحان البیرونی «ضحاک» را «بیور اسب» خوانده می گوید: که همان (ضحاک) میباشد، مردم چون از شر او نجات یافتند به افتخار رهایی از آن این روز را با شکوه خاص تجلیل کردند، این جشن معمولاً در ایام خزان برگزار میگردد، از همین جهت کلمۀ مهرگان را بدین معنی بکار می برند، بیرونی و گروهی از پژوهشگران منشاء جشن مهرگان را پیروزی افریدون برضحاک مار دوش میدانند. ابوریحان البیرونی در اثر دیگر خود «آثار الباقیه» این جشن ملی را بگونۀ دیگر تعریف میکند، یعنی از اساس و بنیاد و ریشه تاریخی آن سخن میگوید، مهر ماه که روز اول آن هرمز روز است و روز شانزدهم مهر است، عید بزرگی است که به مهرگان معروف است، که خزان دوم باشد این برای عموم است. [2] این عید در ایام گذشته در ایام زمستان موافق بود، چون کبیسه را اعمال کردند، پیش افتاد و در نزد ملوک خراسان اینطور، مرسوم گشت که روز مهرگان، به سپاهیان رخت پائیزی و زمستانی میدادند، منشاء این عید آن است که فریدون بر ضحاک پیروز گردید. [3] نگارنده کتاب گاه شماری تاریخ می نگارد : « عید منسوب به میترا یا عید مهر یاد میشود این ماه با اعیادش که منسوب به میترا است که در اول پائیز عید مذهبی و ملی ایرانیان یعنی عید متر (خدای بزرگ) که قبل از اهورا مزدا، مورد پرستش ایرانیان (مقصود ایران موجوده نیست بلکه ایران باستان آریاویجه میباشد که به سرزمین های ارین ها اطلاق میشود) بوده، در ماه اول پائیز عیدی به همین نام بر گزار میشد. در میان مناطق جنوب عید میترا، و بین اقوام شمال شرق عیدی بنام (مهرگان) تجلیل میگردید که برای برگزاری این اعیاد تشریفات خاصی در نظر گرفته میشد. [4] باید افزود که نزاد آریایی در دوره های تاریخ تمدنی خود، این جشن را با شیوه و جلال خاص تجلیل می نمودند. جشن مهرگان بنا بر تائید تاریخ در عصر غزنویان و قبل از انها توسط سامانیان با شکوهمندی خاصی همه ساله در موقع معین آن که همان مهر ماه است تجلیل و بر گزار میگردید. قسمیکه آورده اند خود شخص سلطان بر تخت می نشست، مردم را بار میداد دامیزادگان واولیای دربار پیش می آمدند و این روز فرخنده را به پادشاه شاد باش گفته و بین مردم درهم و دینار نثار میکردند. حکام اطراف کشور بر غرض بزرگداشت این جشن باستانی احساسات خود را با فرستادن وکیل خاص به شاه تهنیت و تحف و هدایا ی با ارزش می فرستاد. برسیورث نگارنده کتاب تاریخ غزنویان در ضمن تائید عقاید ان عده مورخان که پیرامون این پدیده اجتماعی، تحقیقاتی سودمند انجام داده اند،او نیز عقاید خود را ابراز داشته است : فرمانروایان محلی و سرکردگان قوم به مناسبت، فرا رسیدن اعیاد ملی و مذهبی، تحف و هدایای فراوان بدربار امیر می فرستادند. پادشاهان، غزنوی، چون به برگزاری مجالس بمناسبت جشن مهرگان و عید باستانی نوروز، اهتمام و توجه خاص داشتند و سنت های دیرینه را ارج می نهادند، از این جاست که در موقع جشن مهرگان و عید نوروز حاکم غیر نظامی خراسان زمین چون: سور، خوارزم، امیران چغانی، فرمانروایان گرگان و هم چنین حاکم قصدا و مکران بغرض ابراز احساسات و شرکت در مراسم شاندار دربار غزنویان در هنگام بهاران و خزان هدایا ارسال میکردند، امیر در قبال آن از هیچگونه بذل و بخشش ها مضایقه نمیکرد. او اذعان میدارد که فرمانروای چغانیان، اسپ های نیرو مند که خاص کشور آنان بود، غلامان ترک، باز و پلنگ، به جهت شکار امیر مسعود، به عنوان هدایا میفرستادند. علاء الدوله هر ساله بیست هزار دینارو ده هزار دست جامه آز پیداوار محلی به عنوان هدایای سال در عید نوروزو جشن مهرگان بدربار امیر مسعود، می فرستاد [5] در جشن مهرگان رسم چنان بود که امیر با درباریان مجلس نشاط می گسترد و به می گساری می پرداخت و این در حالی بود که در هنگام تجلیل همه غرق در شادی و سرور بوده سخن سرایان و شاعران با سرودن اشعار روح پرورهمه را غرق شادی میساخت، ستایشگران و مطربان و خنیا گران خوش ذوق، صله دریافت میکردند. بعضی از مؤرخان را چنین عقیده بود که در دوران دودمان آل ناصر، جشن مهرگان با مراسم خاص بر گزار میشد، چنانچه ابوالفضل بیهقی مؤرخ نامدار آن دوره چنین روایت کرده است : « امیر روز دوشنبه به جشن مهرگان نشست و چنان نثار ها و هدایا آورده بودند، که از حد واندازه بگذشت، صاحبان دواوین بی نهایت چیزی، فرستاده بود صوری صاحب دیوان، خراسان، خوارزمشاه التونتاش، امیر گرگان، حکمرانان و دیگر امراء هدایای فرستادند، و روزی با نام گذشت که مانند آن کمتر بخاطر دارند. [6] اودر جای دیگری از تاریخش علاوه میکند: امیر به جشن مهرگان نشست، در صفۀ سرای نو که هنوز تخت و تاج و مجلس خانه ساخته نشده بود، شهزادگان و حشم در درگاه را به ترتیب بنشاندند، و هر کدام هدایا تقدیم نمودند. [7] او(سلطان مسعود) بر تخت می نشست، به افتخار این روز فرخنده شراب می نوشیدند، و جشن مهرگان، با شکوه تر و مجلل بر گزار میگردید. [8] عثمان مختاری سخن پرداز ماهر آندوره در وصف پدیده های اجتماعی از جمله، جشن مهرگان قصیدۀ بلندی سروده که در اینجا به نقل یک بیت آن می پردازیم :
ای مهرگان زگاه فریدون نامدار تا گاه شاه یافته ای خسروی هزار [9]
عنصری بلخی شاعر دربار محمود، غزنوی هم در این زمینه قصیدۀ بالایی دارد که چند بیت آن را منحیث نمونه می آوریم:
مهرگان آمد گرفته فالش از نیکی مثال نیک روز و نیک جشن و نیک بخت و نیک حال فال فیروزی و روز است آسمان و بوستان کان یکی پیروزه جامه، است این دگر زرین نهال [10]
مسعود سعد سلمان در قصیده ای جشن مهرگان را ستوده است:
روز مهر و ماه مهر و وجشن فرخ مهرگان مهر بفزای نگار مهر جوی مهربان [11]
منوچهرس شاعر ستوده طبیعت نیز در مورد جشن مهرگان قصیده پر آب و تابی دارد که یک بیت آن را نقل میکنیم : آمد خجسته مهرگان، جشن بزرگ خسروان نارنج و نار و ارغوان آورده از هر ناحیه [12]
[1] البیرونی، کتاب التفهیم، چاپخانه مجلس سال 1319 تهران، ص 255 [2] وضع اجتماعی دوره غزنویان، پیشین، ص427 ؛ رک: آثار الباقیه، تالیف بیرونی، ص251 [3] آثار الباقیه، تالیف ابوریحان بیرونی، ص253 [4] گاه شماری در تاریخ و در ایران قدیم رک: وضع اجتماعی، پیشین، 428 [5] غزنویان تالیف بورسیورث صص 82 و 83 [6] بیهقی، فیاض، پیشین، ص 359 [7] تاریخ بیهقی،پیشین، ص 655 [8] تاد نامه ابوالفضل بیهقی، مجموع مقالات،دانشگاه فردوسی مشهد،سال 1349،ص431 [9] دیوان عثمان مختاری، ج/ اول، بنگاه ترجمه ونشر کتاب سال 1341، تهران 18 [10] دیوان عنصر بلخی ٌ 95 [11] دیوان مسعود سعد سلمان، کتابفروشی آداب، سال 1318، تهران،ص 470 [12] دیوان منو چهری دامغانی، ص 78
!joomlacomment 4.0 Copyright (C) 2009 Compojoom.com . All rights reserved." |
تاجیـکان درگـذرگـاه تاریــخ

تاجیــــکان درگـــذرگــــاه تــاریــــخ
پروفیســور رســـول رهیــن
تجـــزیه بهتـــرین گـــزینـــه بــرای...
بازیافتــن بیطـــرفی افغــانســـتان

افغـــانســـــــتان بایــد پیــش
از رفتـــــــن ارتــش امــریکـــا
بیطـــرفی خـــود را بــاز یــابد
عزیز آریانفر
یگـــانگی زبـــان فــارســی
تاریــخ مطبوعــات کشـور

تاریــخ مطبوعــات افغــانســـتان؛
از شمس النــهار تـا جمــهوریت
سـرگذشت زبـان فـارسی دری
یادنـامـۀ طـاهــر بدخشــی

بـــرای دانـــلود یــادنــامـــه به اینجــا اشــاره نمــائید!
برای اعضای مــــآ
تعداد آنلاین
ازهمیـن قـلم درخـــاوران




جشن خزان را که به جشن مهرگان یا جشن برداشت محصولات کشاورزی نیز معروف است در روز شانزدهم میزان (نیرماه) تجلیل میکردند. البیرونی در مورد جشن مهرگان نقل میکند: «پس از آنکه افریدون به ضحاک ماردوش پیروز گردید و به ظلم و
ستم او پایان داد، مردم بخاطر آن شادیها نمودند و این پیروزی را جشن گرفتند: [1] او بخاطر به کرسی نشاندن گفتار خود، ایده ای شماری از تاریخ نگاران را که در باره این جشن بیان داشته اند، نقل میکند: و آغاز سخن آنان از پیروزی افریدون بر ضحاک است؛ و چون افریدون بر ضحاک پیروز گردید، و به ظلم او پایان داد مردم شادی نمودند.






