آنهــایی کــه تأکیــد بــر آریــانـا و آریــایی میــدارند، در پـی نفــی تــاریـخ و فــرهنـگ هــزاران ســالۀ ســرزمین مــا میبــاشــند

چندی پیش حرکت دانشی در جهت روشن شدن گوشه های تاریک تاریخ باستانی کشور ما به راه افتاد. که آغازگر آن جناب پروفسیور لعل زاد بودند. خوشبختانه من نیز توانستم دراین بحث دانشگاهی سهم بگیرم. امیدوار بودم که با راه اندازی گفتمان بدون تعصب و تقلب، قوم گرایی و محل اندیشی،حاشیه روی و اضافه گویی ها، موسمی اندیشی و تفاضل درچنین بحث، دانشی مردان ما اشتراک نمایند.

سوگوارنه بجای همۀ این امیدواری ها ملاحظه کردم که بحث در نطفه به کژراهه کشانیده شد. قوم گرایی، محل اندیشی،حاشیه روی و اضافه گویی، موسمی اندیشی و تفاضل توأم با توهین و تحقیر، جایی خردورزی، صداقت، مستند گویی، تحمل حقایق، مراعات عفت کلام و قلم را گرفت. و اصل بحث اکادمیک و دانشگاهی در رابطه به موضوع مشخص و معین ِ مطرح شده کنار زده شد.

 ما آگاهیم که در اثرعوامل معین اجتماعی و سیاسی جامعۀ ما در طول چند سدۀ اخیرنتوانسته که تاریخ واقعی و جغرافیای اقوام، ادیان،ادبیات، جنبش های فکری و فلسفی سرزمین باختر، خراسان و افغانستان امروزی را، تبیین وتألیف نمایند. آنچه از بزرگان چون احمد علی کهزاد، مرحوم غلام محمد غبار، مرحوم عبدالحی حبیبی، کاتب هزاره، میر محمد صدیق فرهنگ و چندتای دیگر را که داریم. سیر گذرایی از مسیر تاریخ کشورما در درازنای تاریخ به شمار می آید. ما در هیچیک از تواریخی که ایشان نوشته اند، بگونۀ مفصل ومستند از دوره های باستان و شاهان پیشدادی، کیانیان، ذکری نمی یابیم. تنها شاد روان احمد علی کهزاد و عبدالحی حبیبی یاد کرد های دارند. اما با تأسف که در تعیین زمانی بر خی از دوره ها، دچارهمان اشتباهات شده اند که تاریخنگاران سنتی خراسان بعد از اسلام شده اند، علاوه بر آنکه در تعین هویت مردمان این دوره خود دچار لغزشهایی گردیده اند، که البته این قابل درک است. اما باید گفت که این بدان معنی نیست که آنها سعی ننموده اند که حقایق را نگویند، نه، آنها با وجود شرایط تنگ محیطی و استبداد مذهبی و سیاسی از همۀ امکانات خویش استفاده برده اند. اما ما میدانیم که تا چند دهه پیش از امروز کتب و مأخذ و منابع مانند امروز وجود نداشت. به ویژه که بهترین وسیله که از طریق آن به بزرگترین موزه ها و کتابخانه های جهان میتوان دسترسی پیدا کرد یعنی انتیرنیت موجود نبود. سیر و سفر های پژوهشی امکان نداشت، دولت های وقت خانوادگی و ضد اشاعۀ فرهنگ ملی بودند. از یک سو دولت ها و از سوی دیگر ملا ها نمی خواستند که شعورو دانش جامعه انکشاف پیدا نماید و مردم به حقیقت هویت ملی و فرهنگی و آیینی خود پی برند. تاریخ نگاران،محققین و پژوهشگران، منتقدین تاریخ و ادبیات همانقدر می توانستند کار نمایند که منبع و مؤخذ داشتند. یا همانقدر کار می توانستند بکنند که برای شان درمکتب و مدرسه و دانشگاه ها تعلیم داده شده بود. به همین سبب است که اکثر از آفرینش های ایشان دارای خلا ها و کاستی ها می باشد.

 از طرف دیگر ما خوب میدانیم که روشنفکران جامعۀ ما به شمول شاعر، نویسنده، تاریخنگار، پژوهشگر، منتقد و غیره همه و همه در دورۀ آغاز تحرکات و نسج و نضج جنبش های فکری یکباره سیاست زده شدند، که تداوم آن را امروز بر علاوه سیاست زدگی، در نژاد گراییها، قوم گرایی، محل پرستی، دین خویی و زبان ستیزی ها عملاً نیز مشاهد می نمایم. در اثر این سیاست زدگی و پی آمد های بعدی آن روشنفکر ما در تمام حوزه های دانشی، ظرفیت تفکر مستقلانۀ خویش را از دست داد. اگر شعری سروده می شد و یا اگر داستان خلق می گردید، یا اگر برگی از تاریخ نوشته می شد، یا نقدی به عمل می آمد. مانند امروز با رنگهای معین و جانبدارانه بود.البته میتواند استثناهات در یک اجتماع چند میلیون وجو داشته باشد. اینجا حرف به صورت کُل است.

بدبختانه که امروز نیز وضعیت به همان منوال است. ما از دیگر عرصه ها بحث نمی کنیم. بحث روی تاریخ و پژوهشهای تاریخی و نقد تاریخی است. در این حوزه نیز هستند کسانی که خلاف اصول و موازین تاریخنگاری و یا پژوهشهایی متکی به تاریخ، برای ارضای خاطر قوم و قبیله و یا تعلقیت های سیاسی و منطقه یی وجدان ملی را زیر پا می گذارند. در رضای منافع قوم و قبیله و سازمان و تعلقیت های منطقه یی خویش باک ندارند که در برابر حقیقت { شمشیر بازی } نمایند تا بتوانند چندین هزار سال از تاریخ سرزمین ما را به پای شبح به نام آریایی قربانی نموده، نابود نمایند. و با وقاحت و پررویی دورۀ پیشدادی ها، و کیانی ها، را نا دیده گرفته از هخامنشیان می آغازند تا بدین وسیله آب در آسیاب دشمنان تاریخ سرزمین ما ریخته باشند و سیطرۀ پارسها را بر سرزمین باختر و خراسان موجه گردانند. از سوی دیگر زیر عنوان آریایی و پارسها، تاریخ مردمان سرزمین شانزده شهر اوستایی را می خواهند به قرنهای نزدیک 2000 تا 3000 سال پیش از میلادی برسانند. و پیش از آن را انکار نمایند.

 واقعیت تاریخ سرزمین ما:

 حقایق تاریخی نشان می دهد که تاریخ پارسها از ظهور هخامنشیان آغاز می یابد. این امر را شما در تمام تاریخ های که پارسها (ایرانیان امروزی) نوشته اند، به وضاحت میتواند بیابید که بدن انکار، تمام هست و بود خود را فقط از دورۀ هخامنشیان بیان میدارند. واقعیت هم همین است. پیش ازهخامنشیان پارسها تاریخ ندارند. رجوع شود به تاریخ ده جلدی مرتضی راوندی، جلد اول بخش هخامنشی ها، تاریخ سه جلدی "روزگاران" نوشتۀ داکتر عبدالحسین زرین کوب، تاریخ ایران از زمان باستان تا امروز مجموعۀ پژوهشهای از محقیقن چون: ا.آ گرانتوسگی، م.آ داندامایو، گ.ا. کاشلنکو، پروفیسور ای.پ. پتروشفسکی، پروفیسور م.س. ایوانف، لوک بلوی، ودیگر تاریخ های رسمی که پارسها (ایرانیان) نوشته اند. محمود افشار یزدی در کتاب سه جلدی "افغان نامه" برای اینکه تاریخ سرزمین ما را با هخامنشیان مرتبط ساخته باشد، می نویسد:«دوره سلطنت هخامنشیان آغاز تاریخ مشترک این مرز و بوم است، یعنی دوهزار و پانصد سال پیش، فلات ایران یک واحد سیاسی بزرگ بوده است: قسمت شرقی آن طبق کتب یونانی مرکب بوده از ساتراپیهایی که اکنون بعضی از آنها کشور افغانستان را تشکیل می دهد»1

ملاحظه می فرماید که چگونه پارسیان می خواهند سرزمین بزرگ و کهن باختر را که خود دست پرورده و برخاسته ازاین سرزمین می باشند، زیرکانه آن را ساتراپهای خویش وانمود سازند. در حالیکه تاریخ سرزمین در جود شاهان مقتدری، هزاران سال پیش از ظهور قومی به نام پارس ها می رسد. پارسها حداکثر تاریخ 700 سال پیش از مسیح را دارند. گیرشمن می نویسد: « در زمان هومان ایمنه Huban - Immena. (692 – 688 ق م) که برای تأیید ادعای قانونی امیر بابلی ضد آشور، سپاهی قوی گرد آمد – نخستین بار نام پارسیان پارسوماش به میان آمد.»2

 به همین منظور است که شما در تاریخهایی رسمی ایران و تاریخنگاران معاصر آن از دوره های تاریخی سرزمین ما مانند پشیدایان، کیانیان، اشکانیان، کوشانیان، یفتلیان و غیره چیزی را نمی توانید پیدا نماید. آنها فقط از هخامنشیان می آغازند و به ساسانیان ختم می نمایند. حتا تاریخ نگاران ما نیز سعی نکرده اند که بر این مهم تاریخی آنگونه که شایسته و بایسته است بپردازند.

 جالب این است، همانگونه که در تواریخ پارسها، شما یادی و تفصیل از پیشنیه تاریخی سرزمین ما نمی یابید. در تاریخهای که در باختر و خراسان نوشته شده (از قرن هفت تا به اواسط قرن نزدۀ میلادی) به شمول تاریخنگاران عرب که بعد از اسلام نوشته اند نامی از کوروش و داریوش را نمی یابید. حتا فردوسی بزرگ نامی از شاهان هخامنشی در شاهنامه نمی برد. این یکی از پرسشهای بسیار جالب است. اما روان شاد علامه احمد علی کهزاد پاسخی درست ارائه می دارد جایی که می نویسد:

«... تاریخ هخامنشیان چندان روشن نیست و امرای آنها سراسر جنبۀ محلی داشت و با کوروش، اصل مرحلۀ تاریخی آنها شروع می شود چون خود کوروش هم در چند سال اول سلطنت، تنها شاه علاقۀ "شوش" و پسان تر شاه فارس خوانده می شد... از میان شاهان هخامنشی آن که اول به فکر تهاجم خاک آریانا (!) افتاد، سیروس [کوروش] است که بعد از یک رشته محاربات به طرف غرب در بابل ولیدی به جانب شرق فارس رخ نموده بنای تجاوز را بر خاک ماگذاشت.... به هر حال سیروس هخامنشی در کاپیسا مقاومت شدیدی دیده و این مقاومت در مقابل موسس دولت هخامنشی بدون اداره کدام سرکرده و پادشاه مقتدر نمی شود. اگر چه سیروس حاشیه غربی و بعضی حصص صفحات شمال و حتی قسمت های جنوب شرقی آریانا(!) را هم فتح نمود ولی این فتح به قیمت جان او تمام شد.»2

هم چنین همۀ تاریخ ها و تحقیق ها شهادت می دهد که داریوش را شاه باختر به هلاکت رسانده است و ختم دورۀ هخامنشیان متجاوز به خاک ما به دست باختریان دلیر اتفاق افتاده است. خلاصۀ پژوهش ها را در کتاب تاریخ افغانستان از احمد علی کهزاد چنین می خوانیم:

« بسوس حکمفرمای باختر از دشمنان خطرناک دولت هخامنش بود و برای اینکه وجود این دولت را دشمن می پنداشت، از میان بر دارد موقع خوب یافت و سرداران دیگر مانند بارسائینتس حکمران درانجیانا و اراکوزیا و نابارزانس جنرال گارد شاهی باهم متفق شده داریوش را بکشتند و با این صورت خطری را که از دولت هخامنشی تصور می کردند بر داشتند.»3

مرحوم غبار می نویسد:« مردم افغانستان شش سال در برابر سپاه کورش جنگید.»4

محمد صدیق فرهنگ می نویسد: « در عصر باستان ایرانیان، یونانیان و عربان یکی بعد دیگری از غرب افغانستان بافغانستان لشکر کشیدند»5

ملاحظه می فرمایید که خلاف ادعایی پارسها، باختر،خراسان هرگز از ساتراپیهایی هخامنشیان نبوده است با آنکه در این قلمرو تجاوزات گسترده داشته اند. اگر مدتی برخی از مناطق این سرزمین در اشغال هخامنشیان در آمده، زودگذر بوده و همیشه مردم باختر در جنگ و نبرد با ایشان قرار داشته اند. چنانکه تاریخگاران از جمله روان شاد علامه احمد علی کهزاد، علامه عبدالحی حبیبی، مرحوم غلام محمد غبار، مرحوم محمد صدیق فرهنگ همه و همه استیلای هخامنشیان را تجاوز بر قلمرو ما نوشته اند.

بدین لحاظ مردم سرزمین ما هیچگونه پیوندی با هخامنشیان ندارد و همیشه هخامنشیان را متجاوز بر قلمرو باختریان شناخته اند.

 نژادِ به نام آریایی:

نژاد به نام آریایی طبق ارشادات برخی ها و منابع و مأخذ های که ارائه میدارند، ایشان را در دو هزار سال و پیش تر تا سه هزار سال قبل از میلاد معرفی میدارند که در اثر مهاجرت در باختر و پارس و هند واروپا پهن گردیده اند. بر اساس ادعای این مدعیان، تاریخ هند و اروپا با مهاجرت آریایی ها رقم می خورد. در سرزمین ما طبق ادعای ایشان از کیومرث تا به کودکی که هنوز تولد نگردیده،همه آریایی اند.

 بیایید به تاریخی تطبیقی روی آوریم. تا موضوع گسترده تر بیان گردد. همین امروز که من این نبشته را می نویسم آغاز هزارۀ سوم میلادی است و فقط ده سال از آن می گذرد. طبق محاسبه، چهارهزار و ده سال پیش یا چیزی کم و زیاد این به اصطلاح نژاد آریایی سر از نا کجاآبادی بر آورد و تمام جهان را آویزۀ دامن خود ساخت.

اکنون به بررسی تطبیقی متکی به اسناد تاریخی می پردازیم. در اینجا پیش از آنکه دیدگاه های مورخین باستان یعنی قبل از میلاد و معاصرین را بیان نمایم، نخست از فردوسی خودمان آغاز می نمایم.

 میدانیم که فردوسی بزرگ در هزار اول بعد از میلاد می زیست. در این صورت دو هزار سال پیش از میلاد که آریایی ها به اصطلاح ظهور نمودند، جمع یک هزارۀ سال بعد از میلاد که فردوسی بزرگ می زیسته مجموعاً می شود سه هزار سال. اما ملاحظه کنید که فردوسی بزرگ چه می فرماید:

یکی نامه بود از گه باستان

سخنهای آن بر منش راستان

چو جامی گهر بود و منثور بود

طبایع زپیوند او دور بود

گذشته بر او سالیان شش هزار(6000)

گر ایدونگ پرسش نماید شمار

گرفتم بگوینده بر آفرین

که پیوند را راه داد اندرین.6

 هخامنشیان نیز در نیمه دوم هزاره اول قبل از میلاد بوده اند. در حالیکه شاهنامه شهادت می دهد که مردم سرزمین ما سه هزار سال پیش از هجوم نژاد آریایی یا ظهور آریایی ها تاریخ نگاشته اند. خط موجود بوده و تمدن.

 در این صورت آیا نمی شود گفت که، آنهایی که تاریخ وتمدن سرزمین ما را با نام نژاد آریایی و با آریایی ها رقم میزنند. حداقل سه هزار سال از هویت فرهنگی و تاریخی مردم ما را به ویژه به نفع پارسها (هخامنشیان) می خواهند انکار کنند.

 یک موضوع جالب دیگر، در تاریخهای که پارسها نوشته اند و پژوهشگران غربی به فرمایش یا زیر نظر آنها، گفته شده که هخامنشیان زرتشت را نمی شناخته اند و هخامنشیان آیین زرتشتی نداشته اند. گیرشمن، آیین هخامنشیان را به دستور پارسها به آیین مغان مربوط می داند. ما میدانیم که آیین مغان با میترایی و زرتشتی تفاوت دارد و این آیین پیش از زرتشتی بوده است. او مدعی می شود که آیین زرتشتی در جامعه هخامنشیان تازه توسعه می یافت آن هم در زمان داریوش آخر. وی می نویسد: آیین مزدایی، که زرتشت آن را تغییر داده بود، در سراسر شاهنشاهی شروع به توسعه کرد، تاریخ پیامبر هنوز مورد بحث است. تصور می کنند که وی اصلاً از مردم ماد بوده و مجبور به ترک موطن اصلی خود گردیده و برای موعظه به ایران شرقی شتافت، و در آنجا پیروانی یافت، از آن جمله امیری بود به نام ویشاسب. به هر حال آیین جدید از مشرق ایران به تدریج در سراسر کشور شروع به انتشار کرد.»7

توجه می فرماید که چگونه توطئه ها برای سلب هویت ملی تاریخی و تاریخ کشورما از سوی پارسیان و به قلم غربیان نیز مطرح گردیده است. در حالیکه دورۀ شاهنشاهی گشتاسب یکی از دوره های روشن تاریخ ما به شمار می آید. اما هم ایرانیان و هم مزدبگیران غربی شان این شاه پرقدرت باختر زمین را امیر یک ولایت می خوانند. و با جعلکاری بزرگ می خواهند وانمود سازند که گویا گشتاسب و زرتشت بعد از هخامنشیان بوده و یا در اواخر دورۀ هخامنشیان ظهور کرده اند.

 سوال اینست که چرا پارسها از سلطنت دوره پیشدایان تا به کوشانیان نام نمی برند و اگر می برند هم سعی می کنند که همۀ سرزمین های آن دوره را ساتراپهایی فارس و شاهنشاهان آن را امیران کوچک نشان بدهند. از شناخت آیین زرتشتی و زرتشت در دوران هخامنشیان انکار می کنند. پاسخ واضح است. می خواستند و می خواهند تا بدین وسیله دوره های تاریخی سرزمین ما را بعد از هخامنشیان وانمود سازند و این سرزمین را یکی از ایالت های پارس قلمداد نمایند. در حالیکه عکس تاریخنگاران پارس، تاریخ نویسان سرزمین ما خراسان، چون گردیزی، یعقوبی، مسعودی، طبری، بناکتی، حمدالله مستوفی، خاوند شاه بلخی، ابن اثیر، از پیشدایان بلخی، کیانیان و اشکانیان،کوشانیان و یفتلیان به مثابۀ دوره های تاریخی و تمدنی سرزمین ما نام می برند و مفصل وقایع دوره های حاکمیت آنها را مستند شرح می دهند.

 سه هزار سال را که پارسیان می خواهند رویش خاک بیاندازند، همان دوره های پیشدایان و کیانیان می باشد. که همه مردمان بومی شانزده شهر اهورایی(اوستایی) بوده اند. اگر نژادی به اصطلاح آریایی و غیر آریایی هم از نا کجا آبادی سرازیر شده باشند، در مردمان بومی این سرزمین حل شده اند. زیرا پیش از ورود به اصطلاح آریایی ها، مهاجرت های گسترده دیگر در این سرزمین حتا از 60 هزار سال پیش از میلاد وجود داشته است. در یک گزارش علمی می خوانیم که:

«...تحقيقات تازه حاکی است که مهاجران اوليه 65 هزار سال قبل در طول سواحل شبه جزيره عربستان به سوی هند و اندونزی به حرکت درآمدند.

زيرمجموعه ای از همين گروه بعداً در حدود 30 تا 40 هزار سال قبل به سوی هند و ايران به حرکت درآمد و در خاور ميانه و اروپا سکنی گزيد.

اين داده ها نتيجه مطالعه دو تيم از دانشمندان به روی "دی ان ای" در بوميان مالزی و جزاير آندامان و نيکوبار واقع در اقيانوس هند است.»8

 ما میدانیم که کشور باختر = خراسان منطقۀ عبوری به شمار می آمده و این اقوام باید که از راه افغانستان بسوی هند گذشته باشند. از جانب دیگر پیش از آریایی ها که برخی ها، شاهان هخامنشی را مظهر این قوم می شمارند. در باختر سلطنت های مقتدر وجود داشت. علامه کهزاد می نویسد: « دونکر و گایگر چنین نظر دارند که پیش از هخامنشیان و پیش از ماد ها سلطنت های مقتدری در باختر وجود داشت»9

 وجود قوم مهاجری به نام آریایی شاید وجود داشته باشد. اما این قوم مهاجر بود و در برخی نقاط مخصوصاً در حوزۀ سند مشغول چپاوگریها بودند.

ویلی دورانت می نوسید: « اين آرياييهاي چپاولگر كه بودند؟ آنها خودشان لغت «آريايي» را به معناي نجيب و شريف به كارمی بردند، اما اين اشتقاق، كه بوي ميهن پرستي از آن مي‌آيد، شايد يكي از آن انديشه‌هاي بعديي باشد كه بر علم زبانشناسي رنگ بدنام‌كنندۀ طنز مي‌زند. خيلي احتمال مي‌رود كه آنها از منطقة درياي خزر آمده باشند، كه اقوام ايراني آن را ايران- وئجه مي‌ناميدند، يعني سرزمين آرياييها. در حدود همان زمان كه كاسيهاي آريايي به سرزمين بابل غلبه يافتند، آرياييهاي ودايي ورود به هند را آغاز كردند.اين آرياييها هم، مثل ژرمنهايي كه به ايتاليا هجوم بردند، بيشتر مهاجر بودند تا فاتح.»10

 به هر روی، گفتیم از سه تا پنج هزار سال از دوره هایی تاریخی و هویتی سرزمین ما از طرف پارسیان و غربیانی که زیر نظر آنها می نوشتند مسکوت نگهداشته شده است. شاید سوال نیز به وجود آید که دوره های پیشدایان و کیانیان و کوشانیان را تاریخنگاران خراسان که در روزگاران فردوسی می زیسته اند نیزحداقل به شش هزار سال نمی رسانند به غیر از فردوسی. این واقعاً سوال مهم است. فقط یک نکته کوتاه باید عرض کرد که روشنگران خراسان زمین یعنی سرزمین ما پس از سیطرۀ اعراب بر این سرزمین، نمی توانستند حقایق را مگر با تشیبه و کنایه بیان کنند. در غیر صورت مانند بسیاری از هم صنفان و هم کیشان و هم فکران شان، آنها را یا سرمی بریدند و یا به دار آویخته می شدند. همین اکنون یعنی در هزارۀ سوم پس از میلاد وقتی دانشمندان و باستان شناسان به کشف فیسل های انسان از یک میلیون سال پیش و یا کشف آثار تمدن در صد ها هزار سال پیش از میلاد نایل می آیند و آن را اعلام میدارند ستون های واتیکان به لرزه در می آید. زیرا هرکشف، خط بطلانی است که بر حکایت آفرینش در تورات کشیده می شود. چونکه بر اساس بیان تورات ازظهور آدم تا به امروز پیشتر از نُه هزار سال نمی گذرد. اکنون چه توقع باید داشت که در سرزمین پس از سیطرۀ خونین اعراب، در زیر سایۀ شمشیر و دار آنها، فرهنگیان سرزمین ما چه و چگونه باید می نوشتند. ولی با وجود آن، بودند رادمردان که نوشتند و مردانه پای دار رفتند و عدۀ دیگرتمام فن و فنون بیان را بکار بردند، تا بتوانند مقاصد خود را تحریر دارند و پیام برای نسل های بعد از خود بجا گذاشته باشند.ملاحظه فرماید که فرهیختگان ما چگونه تاریخ سرزمین ما را تا حد نهایی یعنی با پیدایش آدم پیوند می دهند، و آنگاه بدون آنگاه زاهد و شحنۀ مذهب متوجه شود به کار نامه ها و کارکرد ها و اندیشه های(آدم) که همان کیومرث مدنظر شان است می پردازند،که هر صاحب تفکری میتواند درک نماید که قضیه از چه قرار میتواند باشد.

ابوریحان بیرنی در آثار الباقیه می نویسد:

« ایرانیان انسان اولین را کیومرث می گویند»11

 ابوالحسن علی بن حسین مسعودی در مروج الذهب می نویسد:

« سر پادشاهان کیومرث بود و بعضی دیگر پنداشته اند که اصل نژاد و سرچشمه مخلوق از او بود»12

محمد بن جریر طبری در تاریخ طبری می نویسد:« پارسیان گفته اند که کیومرث آدم بود، گویند کیومرث پسری به نام مشی داشت و مشی با خواهرش مشیانه تزویج کرد و سیامک پسر میشا و سامی دختر مشا تولد یافتند.»13

در تاریخ بناکتی می خوانیم: « به اتفاق ارباب تواریخ، اول کسی که پادشاهی کرد و آیین شاهی به جهان آورد کیومرث بود. و مغان گویند او آدم بود»14

در روضته الصفا می خوانیم که: « مجوس دعوی می کنند که کیومرث همان آدم البشر است و او را گِل شاه نیز خوانند و گویند او نخستین پادشاه است که بر آدمیان حکومت کرد.»15

در الفهرست ابن ندیم می خوانیم که: « گویند اول کسی که بفارسی سخن گفت کیومرث بود که فارسیان او را گِلشاه خوانند، او در نزد آنان ابوالبشر باشد. »16

بدین گونه اگر همه تواریخ را ورق بزنیم منظور از تواریخ که بعد از اسلام در خراسان نوشته شده است همه حرف فردوسی بزرگ را تائید می دارند که:

سخن گوی دهقان چه گوید نخست ــ که نامی بزرگی به گیتی که جست

که بود آنکه دیهــیم بر سر نهـــاد ــ ندارد کس آن روزگاران به یـــــاد

مگر کز پدر یاد دارد پســـــــــر ــ بگویــــــد ترا یک به یک در به در

که نام بزرگـــی که آورد پـــیش ــ کرا بود از آن بـــــرتران پایه بیش

پژوهنـــدهٔ نامـــهٔ باســـــــــــتان ــ که از پـــهـــلوانان زنـــد داســــتان

چنین گفت کآیین تخـــت و کلاه ــ کیـــــــومرث آورد و او بود شــــاه.

نه آریایی ها و هخامنشی ها.

 متکی بر اسطوره و تاریخ که در باختر و خراسان نگاشته شده است. کیومرث در اسطوره آدم البشر خوانده شده ودرتاریخ ها، او اولین پادشاه بوده است، پس در این صورت آنهایی که از آریایی ها سخن می رانند. این آریایی های باید مخلوقات پیش از انسان باشند. یا باید خداوند اول نژاد آفریده باشد و بعد در تبنگ نژاد آنهم نژاد آریایی ها، انسان را. باید گفت، کله های که با مغز خود به بررسی تاریخ بپردازد و با زبان خود حرف بزنند، هرگز سعی نمی کنند که تاریخ سرزمین پر افتخار ما را به بهایی ناچیزی به بیگانگان بفروشند. این ازخود بیگانه ها و خود فروخته ها، و آیین و فرهنگ باخته ها می باشند که پیشینه های تاریخ ما را دامن آویز بیگانه ها می سازند. این توطئه از امروزی نیست، این توطئه در ابعاد مختلف آن، از سالها و قرنها بدین طرف جریان دارد.

ولی باید گفت که دانشمندان و فرهیختگان بسیاری در هر کشور و قوم ملتی بوده و می باشند که نمی خواهند دست به جعل تاریخ بزنند و یک ملت بزرگ را با سرزمین وسیع و تاریخ شکوهمندش دست خوش خود بزرگ بینی و خود پرستی و خود بزرگ سازی ها بسازند. یکی از این پژوهشگران به نام جناب دکتر فرهنگ مهر می باشد. این فرزانه نه ترک، نه پشتون و نه تاتار است و نه کاشغری، از پارس و از قوم پارس می باشد که تألیفات زیاد در عرصه آیین زرتشتی و تاریخ باستان دارند.

اکنون توجه عزیزان را همانگونه که در نخست اشاره کردم به پژوهش شاد روان داکتر فرهنگ مهر جلب می کنم که بیان حقایق را در استناد به تاریخ کلاسیک شرح می دهد. از لابلای این پژوهش علاوه بر اینکه به درستی واقعیت گرایی بیان فردوسی بزرگ مهر تایید زده می شود که که فرموده:

 یکی نامه بود از گه باستان

سخنهای آن بر منش راستان

چو جامی گهر بود و منثور بود

طبایع زپیوند او دور بود

گذشته بر او سالیان شش هزار(6000)

گر ایدونگ پرسش نماید شمار.

 اصل تاریخ واقعی سرزمین ما خراسان نیز در ارتباط به زندگی زرتشت پیغام آور خدا بیان می گردد، که هر سند آن گرز آهنینی بر تارک فرومایگان روزگار ما فرود می آورد، به ویژه بر تارک آنهایی که زرتشت را پیغمبر آریایی نژاد می خوانند و چهار تا ده هزار سال تاریخ هویت ملی و فرهنگی و آیینی و تمدن سرزمین ما را می خواهند نفی نمایند. در این پژوهش می خوانیم که:. «تاریخ کلاسیک:

 تاریخ کلاسیک تاریخی است که نویسندگان و مورخین یونان از قول خود شان و یا از قول دانشمندان نامدار دیگر نوشته اند. روشن نیست، چرا غربیان که در هر مورد به نوشته های تاریخ نویسان و فلاسفه یونان استناد می کنند، هنگامی که پای تاریخ زرتشت به میان می آید، می کوشند آن نوشته ها را ندیده گرفته و یا مورد تردید قرار دهند!

دانشمندان نامدار یونان با دین و فلسفه زرتشت آشنا بوده اند و در بارۀ آن سخن گفته اند. قدیم ترین سند موجود، نوشته ای در حاشیه کتاب الکیبیادس Alcibiades افلاطون است که بر گردان آن به فارسی چنین است: "گفته شده است که زرتشت در حدود شش هزار سال پیش از افلاطون می زیسته است، بعضی او را یونانی و برخی از ملت ماوراء دریای بزرگ می دانند. زرتشت دانش جهانی خود را از ورای نیکویی، یعنی از بینش والا آموخت. ترجمه نام زرتشت به یونانی، استروئوتس یعنی ستاره پرست است".

 در تجزیه و تحلیل این شرح گایگر از دانشمندان متأخر می نویسد::همه مطلب این حاشیه نویسی، جز آنچه که مربوط به احتمال یونانی بودن زرتشت است، درست و مورد تائید سایر نویسندگان نیز هست. مثلاً پلینی نوشته است که ارسطو و اودُخوس Eudoxus باور داشتند که زرتشت شش هزار سال پیش از افلاطون می زیسته است".

افلاطون زرتشت را یک جا پسر اورمزد اُرُمازس Ormoazez وجای دیگر خدمتگذار اورمزد میداند. افلاطون در کتاب (السی بایدیز) از قول سقراط، راز های آموزش و پرورش ایران را می ستاید که فرزندان درباری را از 14 سالگی به دانش پنهانی زرتشت آشنا می کردند. ارسطو هم مغان را شاگردان زرتشت می دانند و در کتاب دیالوگ می نویسد: " مغان بسیار قدیمی تر از مصریانند. آن ها به دو اصل باور دارند روح خوبی و روح بدی که نخستین را زئوس اُرُمازس (اورمزد) دومی را اریمانوس یا هادس (اهریمن) می نامند"

" از شاگردان پرودیکوس Prodicousهمسفر سقراط یاد شده که آن ها نسخه ای از آموزش های زرتشت را در دست داشته اند" با بودن این همه قرائن، در آشنایی سقراط و افلاطون با فلسفه زرتشت تردید نمی شود کرد به ویژه با شباهت زیادی که بین جهان فر و هری منُگ Menog زرتشت و جهان ایده افلاطون وجود دارد.

و اودُخوس Eudoxus کلدانی که در سده چهارم پیش ازمسیح در قلمرو ایران می زیسته و با زرتشت و فلسفه او آشنایی کامل داشته و خود از دوستان نزدیک افلاطون بوده است. زمان زرتشت را شش هزار سال پیش از افلاطون ذکر می کند.

 خانتوس لیدیانی Zakthus Lydia هم که در سده پنج پیش از میلاد(همزمان با اردشیر یکم هخامنشی) می زیسته و رساله ای در باره زرتشت نوشته، تاریخ زرتشت را 6000 هزار سال پیش از یورش خشیارشا به یونان ذکر می کند. با توجه به این که تاریخ یورش خشایارشا به یونان 480 پیش از میلاد بوده است، تاریخ داده شده خانتوس به به 6480 پیش از میلاد بالغ می شود.

 پلینوس Plinus از قول ارسطو تاریخ زرتشت را 6000 سال پیش از افلاطون می داند و با توجه به اینکه افلاطون در حدود 348 پیش از زایش مسیح در گذشته، تاریخ زرتشت به چیزی نزدیک به 6410 سال پیش از میلاد می رسد.

 هری می پوس Hermipusکه در قرن سوم پیش از میلاد زندگی می کرده، تاریخ زرتشت را به هفت هزار سال پیش از مسیح می رساند. هرمودوروس hermodorus زمان زرتشت را 5000 سال پیش از جنگ تروی Troy ذکر می کند 6100 سال پیش از میلاد می شود.

 دیوجنس لاریتوس Diogekes Laertiusکه در اوایل قرن سوم پس از میلاد زندگی میکرده تاریخ زرتشت راهفت هزار سال قبل از مسیح ذکر کرده است. پلوتارک مورخ نامدار هم که از 46 تا 125 بعد از میلاد می زیسته تاریخ زرتشت را هفت هزار سال پیش از میلاد می داند"

فهرست نوشته های کلاسیک از این بیشتر است. سخن این است که با این همه اقوال معتبر چرا عده زیادی از دانشمندان متأخر،تاریخ کلاسیک را کنار گذاشته و به دنبال تاریخ سنتی رفته اند؟

یکی از دلایل آنان این بوده است که تاریخ کلاسیک زمان زرتشت را به دوران سنگ (عصر حجر) عقب می برد ومردمان آن زمان، بدوی و خانه به دوش، از راه شکار، جمع آوری میوه جنگل و ریشه نبات زندگی می کردند، و هنوز به مرحله روستا نشینی و کشاورزی وارد نشده بودند. در حالی که گات های زرتشت نشان می دهد که در زمان زرتشت، مردم شهر نشین بوده اند، و در آن کشاورزی فزون ستوده شده است.

 حفاری های سال های اخیر نشان داده است که نظریه اولیه دانشمندان در باره آغاز شهر نشینی بر اشتباه بوده است! حفاری های پنجاه سال اخیر نادرست بودن الگو های قبلی را در باره میسر احتمالی تمدن در جهان، پیش از اختراع خط، نشان می دهد.

 باستانشناس مری رستگاست Mary Restgastدر کتابی که تحت عنوان: افلاطون: دوران پیش از تاریخ از هزار تا ده هزار سال پیش از مسیح در اسطوره و باستانشناسی نوشته و در سال 1986 چاپ کرده می نویسد: حفاری های جدید، مدل قدیمی سیر تمدن و فرهنگ را که بر اساس نظریه های کنت، داروین و گردن چایلدز فراهم شده بود بر هم زده است. تا کنون گمان می رفت مردمی که بین پنج تا سی و پنج هزار سال پیش از مسیح می زیستند، وحشی، خانه به دوش و همیشه از جایی به جایی دیگر در حرکت بودند.حد بالای تمدن آنان، شکار حیوانات، گردآوری میوه ها جنگلی، و ریشه درختان برای خوردن و زیستن بود. به گمان آن ها زراعت تنها پنج هزار سال پیش از میلاد، آغاز شده مری رستگاست می گوید که در قبولاندن این نظریه در باره شروع تمدن، گردن چایلدز که خود باستانشانس است، سهمی به سزا داشته است. چایلدز معتقد بود که تغییر روش زندگی مردم و سیر تمدن، تنها مولود علل اقتصادی است و سیر تمدن هم بگونۀ "خطی" Liner صورت گرفته است. او مدعی بود که، تحول از شکارچی گری و خانه بدوشی به زراعت و شهر نشینی در آخر بخش عصر حجر صورت گرفته است و آن انقلاب آخر عصر حجر خوانده شده است.

مری رستگاست می گوید، حفریات جدید نشان میدهد که، از ده هزار سال پیش از میلاد در نقاطی از جهان از جمله منطقه آسیا مرکزی(روسیه) آسیا نزدیک (ایران و افغانستان) آسیا متوسط (فلسطین وعراق)، اروپای جنوبی (ترکیه) و جنوب غرب اروپا (آسپانیا) شهر نشینی وزراعت وجود داشته است. تزئینات داخل غار های مربوط به تمدن "ماگدالس" در جنوب غربی اروپا به دوازده تا پانزده هزار سال پیش از میلاد بر می گردد. خرابه های قصری در فلسطین و کتل هویوک در آناتولی (ترکیه) مربوط به ده هزار سال پیش از مسیح می شود.حفاری های آسیا مرکزی و نزدیک (ایران، افغانستان، تاجکیستان و خوارزم جزو آن است و زادگاه زرتشت هم در آن محدوده است) مربوط به یازده تا ده هزار سال پیش از میلاد است. حفاری های اناتولی تمدن هفت هزار سال پیش از مسیح را نشان می دهد و دلالت دارد که مردم آن دیار، علاوه بر شهر نشینی، هنر معماری جالبی هم داشته اند. همچنین حفاری های منطقه ایران، افغانستان و آسیا مرکزی، حکایت از شهر نشینی مردم این مناطق در یازده تا ده هزار سال پیش از مسیح می کند. ایرانیان در آن دوران، حیوانات را اهلی نموده بودند و به کار زراعت می پرداختند.از روی شباهت هایی بین طرح ها و ظرف کشف شده، حدس زده می شود که، در اواخر هزاره ششم قبل از مسیح، مهاجرت دستمعی ساکنین آسیا نزدیک به جنوب شرقی اروپا صورت گرفته باشد. در نتیجه این کشفیات مری رستگاست مدعی است که، تحول یا انقلابی را که گردن چایلدرز به پنج هزار سال پیش از مسیح نسبت داده، واقعاً در نقاط آسیا و اروپا از پانزده هزار سال پیش از مسیح آغاز شده بود است.

 مری رستگاست در مورد ایران و زمان زرتشت می گوید: با آن که پژوهش های باستانشناسی، در ایران ناتما م است.* ولی از آنچه که تا کنون به دست آمده، روشن است که درشرق رشته کوه های زاگرس – در مراغه در سنگ چخماق (گرگان)، در تپه گبرستان، در حاجی فیروز (نزدیک دریاچه ارومیه) در توگلک تپه آسیا مرکزی، دست کم بین پنج تا شش هزار سال پیش از میلاد شهر نشینی، مزرعه داری و کشاورزی معمول بوده است و گمان ابتدایی و وحشی بودن مردم این سرزمین ها در آن زمان، اشتباه محض است. در این نقاط خرابه هایی از خانه های خشتی، کوره های خشت پزی، ظروف مختلف از جمله کاسه و کوزه و وسایل کشاورزی مانند داس، چاقوی استخوانی، سندان دوطرفه، دانه های غلات و جو، کار های تزیینی چون دستبند، و کوزه های مقعر به رنگ قرمز، پیدا شده است که همه نشانه شهر نشینی، کشاورزی و تمدن است.* *

مری رستگاست می خواهد نشان بدهد که اولاً این ادعا که در شش هزار سال قبل از میلاد، مردم خانه به دوش بودند و هنوز شهر نشینی آغاز نشده بوده است نادرست است. ثانیاً بعضی از ظروف، بدست آمده از زیر خاک، نشان می دهد که، احیاناً در آن زمان دین زرتشت ظهور کرده بوده است. از جمله آن ظروف، هاون کوچک و دسته هاونی است که به وسیلۀ آن هوما را می کوبیدند و گرزی با سر دو آهو که روحانیون زرتشتی به کار می بردند. نویسنده نتیجه می گیرد که تاریخ کلاسیک یونان مستند تر از تاریخ سنتی زمان ساسانی است و تاریخ شفاهی آن را تایید می کند.

 مری رستگاست می گویدکه:

دین زرتشت یک انقلاب فکری، اجتماعی و مادی در سرزمین ایران ویج به وجود آورد که بر اثر آن، مردم خدایان پنداری را کنار گذاشتند، زندگی خانه به دوشی را ترک کردند، و به شهر نشینی، سازندگی، کار و کوشش و همکاری روی آوردند. در این که دین زرتشت در عصر فلز یا برنز پدید آمده، تردیدی نیست. زیرا در گات ها، واژه آگا به معنای فلز یا برنز است. اختلاف بر سر آغاز دوران برنز است. از جمله کسانی که تاریخ شش هزار سال را تأیید کرده اند، بهرام پاتا والا دانشمند پارسی است که روی محاسبات نجومی تاریخ زرتشت را 6312 قبل از مسیح می داند. فیروز آذر گشسب هم این تاریخ را تأیید می کند. شاپورکاووس جی و پروفیسور شهریارجی،داداباهای بهارجه، تاریخی بین 4000 و 6000 سال پیش از میلاد را بدست می دهند.

 تاریخ سنتی:

آنگونه که پیدا است تاریخ سنتی در دوره ساسانیان جعل شده است. مورخین ایران مانند مسعودی و بیرونی آن را نقل کرده اند و نویسندگان متأخرهم، از آن دو اقتباس کرده اند. بنا براین، در تجزیه و تحلیل نهایی مآخذ، همان کتاب بندهشن است.

به گفتۀ بندهشن: عمر جهان در سنت زرتشتی بر اساس بروج دوازده گانه، دوازده هزار سال دانسته شده است که به چهار دوره سه هزار سالی بخش شده است.

 سه هزار سال نخستین، دوره روحانی مینوی بود، سه هزارسال دوم، به زندگی کیومرس و گاو مربوط می شود. در این دوره "جهان" صورت فلکی را به خود می گیرد. در دوره سوم انسان آفریده شد و اهریمن در همین دوره شروع به گسترش بدی ها و زشتی ها کرد. در آغاز هزاره هفتم انسان پدید آمد و تجدید حیات آغاز شد. در هزاره هفتم، تعدای پادشاهان اسطوره ای شهریاری داشتند. در طول هزاره هشتم ضحاک حکمروایی کرد. در آغاز هزاره نهم، فریدون بر ضحاک چیره شد و سر انجام در آغاز هزاره دهم اشوزرتشت ظاهر شد. دردوره سه هزاره چهارم، در آغاز هر هزاره یک ناجی یا سوشیانت برای رهایی بشر از بدی ها مأمورمی شود تا در پایان این دوره که جهان تازه می شود(فرش کرت) مردگان به این جهان باز می گردند تا از گناه پاک شوند.

به گفتۀ دینکر در دوره های سه هزار ساله اول و دوم، جهان در حالت مینوی و بدون بدی و گناه بود. اشوزرتشت در آغاز دوره سه هزار ساله دوم آفریده شد و در ازای این دوره، جهان به شکل مینوی بود و در آغاز هزار ساله سوم او به جهان مادی "گئتا" فرستاد شد. باید توجه داشت که بندهشن در اواخر ساسانیان و دینکرد سه سده پس از چیرگی تازیان نوشته شده است.

 به نظر من، کسانی که تاریخ سنتی را پذیرفته اند، بر زمین سستی گام گذارده اند. تمام داستان، از دوازده هزار سال عمر زمین، تا تولد زرتشت در آغاز هزاره دهم، استعاره ای بیش نیست...

به نظر می رسد که ساسانیان مایل بودند شروع تاریخ سلطنت خود را با آغاز هزاره یازدهم که گفته می شد، زمان ظهور هوشیدر، نخستین نجات دهنده بعد از زرتشت بود، برابر کنند و با این کار بر اعتبار اردشیربابکان بیفزایند. مگر در زمان ما، در جشن دوهزار و پانصد ساله بنیادگذاری شاهنشاهی ایران، در تغییر تاریخ برگونه ای عمل نشد که دوهزار و پانصد سال درست با آغاز سلطنت دومین شاهنشاه دودمان پهلوی تطبیق کند و به این ترتیب در حدود 185 سال تاریخ ایران ندیده گرفته شد؟ جعل تاریخ، در خدمت رهبران سیاسی، پدیده نوی نیست!

شاید هم روحانیون می خاستند زمان زرتشت را در دوران تاریخ نوشته قرار دهند و ازاین رو، از شباهت اسمی استفاده کردند. و ویشتاسب کیانی را، همان ویشتاسب، پدر داریوش قلمداد کردند. چه طور ممکن است هرودوت، مورخ معروف یونانی که مقارن داریوش بزرگ می زیسته است، از هم عصر بون اشوزرتشت و ویشتاسب پدر داریوش، آگاه نبوده باشد؟ و یا اگر بوده، در امری به این مهمی به سکوت گذارنده باشد؟ با تردیدی که در زمان خود ساسانیان نسبت به صحت تاریخ سنتی شده است، با توجه به این که همه مورخینی که تاریخ زرتشت را بین شش تا هفت هزار سال پیش از میلاد ذکر کرده اند در دوران هخامنشیان و یا در زمان اسکندر زندگی می کردند و اگر زرتشت در زمان هخامنشی ها بوده است باید منطقاً از آن اطلاع میداشتند. حتی نوشته شده است که اودُخوس و برخی دیگر هم 21 نسک اوستا را مطالعه کرده بودند. اصرار علمای متاخر مانند، هنینگ، هرتسفلد، هرتل و زهنر و تقی زاده روی آن قابل فهم نیست!

 بندهشن، تاریخ زرتشت را طوری معین می کند که 258 سال پیش از انقراض سلسله هخامنشی می شود. مورخان ایرانی – مسعودی و بیرونی آن را 258 سال پیش ازیورش اسکندر مقدونی ذکر می کنند. (ما در نخست این نوشته مجبوریت های تاریخنگاران سنتی را ذکر کردیم. همچنان در جلد دوم و سوم کتاب نام و ننگ تفصیل مفصل راجع جعل کردن تاریخ ازسوی آنها به عمل آمده است. س.ر) به عبارت دیگر مطلب مندرج در بندهشن را، با عبارت دیگری تحویل می دهند و نویسنگان اروپایی متأخر هم، به نوشته آنان به عنوان یک دلیل اضافی استناد کرده اند.

هرتل نه تنها گشتاسب کیانی را همان ویشتاسب، پدر داریوش هخامنشی می داند، بلکه، مدعی است که، به تقاضای زرتشت، داریوش دست گوماتای مغ را از تاج و تخت ایران کوتاه کرد! آیا ممکن است، مطلب به این مهمی را هرودوت که این اندازه به جزئیات پرداخته، نقل نکرده باشد تا پس از دوهزار و پانصد سال "هرتل" آن را کشف کند.

ابراهیم پورداود، شاپور کاووس جی، ادوارد مایر، کریستن سن، الدن برگ، گیگر، بارتولمه، لومل مری بویس و دانشمندان بنام دیگر،تاریخ سنتی را رد کرده اند.

از آنجا که تاریخ سنتی 650 سال پیش از مسیح، با دلایل اثباتی قابل قبول نیست، بهتر است که یکبار و برای همیشه، کنار گذارده شود تا راه را برای پژوهشگری بیشتر، برای شناسایی تاریخ راستین نبندد.»17

اکنون بسیار کوتاه باید گفت که در تمام تواریخ از آریایی ها فقط در 2000 سال پیش از میلادی نام برده می شود و زرتشت را نیز آریایی می خوانند. در حالیکه اسناد 6000 تا 7000 هزار سال پیش از میلاد،تاریخ ظهور زرتشت را به اثبات می رساند. و ما میدانیم که زرتشت در دورۀ شاهنشاهی کی گشتاسب در بلخ بوده است. ونیز ما میدانیم که کیانیان بعد از پیشدایان بوده است. اکنون آنهایی که پیشدایان، کیان و زرتشت را آریایی می خوانند باید پاسخ مستند ارائه نمایند که سه تا چهار هزار سال دیگر پیش ازقوم آریایی را چگونه محاسبه می نمایند و در کجایی تاریخ پیکر را که قامت چهار، پنج هزاره ساله دارد، دفن می کنند. باید گفت ارائه ها وقتی میتواند ارزشمند و قابل قبول باشد که در آن جعل نشده باشد. وآنچه ارائه می گردد متکی بر اسناد و شواهد باشد نه پیشداوریهای از پیش ساخته، و ناشی از بغض و تعصب های ملی گرایانه و محلی پرستانۀ غیر عقلانی. با آن هم اگر عزیزان ما چون جناب صاحب نظری مرادی در تأکید غیر واقعی خود می خواهند به نحو از انحا زادگاه شان " شهربزرگ" بدخشان را ائیرنیویجه می شمارند و آریایی را مشتاق از آن میداند، بسیار خوب حرفی وجود ندارد، برای رضای خاطر شما قبول می کنیم که همه نسل بشر از دامن شما به وجود آمده. اما توجه کنید که باشندگان بومی نمی تواند خود را نژاد بخواند. شما آدم و حوا را از کدام نژاد می خوانید؟. من در اولین نوشته ام زیر عنوان«نه آریانای وجود داشته ونه آریایی بوده است هزاره و تاجیک، ازبیک و پشتون همه مردمان بومیی شانزده شهر اهورایی اند» همین مطلب را افاده نموده بودم. که غیر از برتری طلبان همه بسیار صمیمانه پذیرفتند. زیرا نشان انسان دوستی و پیغام شهروندی شدن میان اقوام مختلف افغانستان را داشت.

نام سرزمین ما:

برخی از دوستان پرسیده اند که اگر نام سرزمین ما به نام آریانا یاد نمی گردیده پس به کدام نام یاد می شده و چه نام بالای آن بگذاریم.

 به پاسخ این عزیزان باید عرض کرد که بنا بر شهادت همۀ تواریخ، نام سرزمین ما از زمان پیشدایان تا اشغال اسکندر مقدونی، هربخش آن به همان نامهای یاد می شده که در اوستا آمده و عبارت از شانزده شهر می باشد. بعد از حملۀ اسکندر این سرزمین به نام باختر یاد می گردیده است. از نیمۀ دوم دوره کوشانیان تا دهه های اول قرن 1919 میلادی سلطنت ابدالیان این سرزمین خراسان نام داشته است. بعد از آن در اثر توطئه انگلیس این کشور به نام یک قوم خاص خلاف تمام صریح تاریخ به افغانستان مسمی گردانیده شد که امروز مورد قبول هیچیک از اقوام کشور ما نیست.

از لحاظ نژادی ما کِه هستیم؟

 خدمت این عزیز باید عرض نمود. که از لحاظ نژادی ما به نژاد انسان تعلق داریم. انسانهای که از دهها هزار سال پیش بدینسو در شانزده شهر (اوستایی) بود و باش داشته ایم، اقوام مختلف را تشکیل داده ایم و تا به امروز همچنان زندگی میداریم. ما مردم خراسان زمین هستیم که در ادوار مختلف تاریخ هر قومی از ما در شانزده شهر اوستایی ریشه دارند. طرح مسالۀ نژادی در حوزۀ نژاد انسان یک طرح مشمئز، مذموم و انسان ستیزانه است. ما عواقب این چنین طرح و باور را در امریکا لاتین و افریقا و رژیم فاشیستی هیلتری در آلمان دیدیم. بستر هویت تاریخی ملی و فرهنگی ما در هزاره های پیش از میلادی در وجود پندار ها و گفتار ها و کردار ها مردم شانزده شهر اهورایی و بعد از آن بصورت مجموعی در وجود مردمان خراسان زمین باید جستجو شود.

از جناب مرادی صاحب و همه عزیزان که میخواهند در بارۀ این پرسش و رد نژاد آریایی از زبان یک شرق شناس متبحر ایران دکتر رضا مرادی غیاث آبادی که می گوید:« بنوبه خودم، اگر کسی از من بپرسد که این "آریائی" آیا تعریفش چیست، چه ویژگی دارد، ظاهرش به چه شکل، و از چه فرهنگی برخوردار است، پاسخی ندارم... » حرفهای بیشتررا بشنوند لطفاً به این آدرس در اینترنت مراجعه کنند.

 http://www.youtube.com/watch?v=GW85oszRnPY.

آیا نژادی خالص آریایی وجود دارد؟

اصولاً چنانکه گفتم طرح مسالۀ نژاد به ویژه در اروپا و امریکا و کشور های پیشرفته جهان همانقدر حساسیت دارد که انکار هلوکاست. چنین یک طرح را شرم آور میدانند. اما آن کسانی خود را از نژاد خالص آریایی در افغانستان قلمداد می کنند، باید پرسید که آیا آدرس هفت پشت خود را داده میتوانند؟ در سرزمین ما کمتر کسی ثابت کرده می تواند که چند پشت پیشتر آن یونانی یا عرب یا مغول نبوده باشد. عزیزان این سرزمین مورد تهاجم، مهاجرت و عبور صد ها قوم در طول تاریخ خویش قرار گرفته است که نمی شود حتی از قومی خاص صحبت نمود چه رسد به نژاد به معنی تعبیض و تبغیض،برتری جویی و خود پسندی آن.

آقای راوش می شود از زندگینامۀ تان مختصر چیزی بنوسید:

خدمت این عزیز که حتماً بسیار جوان اند، باید گفت که:

 من دربهمن ماه (دلو) 1330 خورشیدی در محلۀ "خوابگاه" کابل تولد شده ام، دورۀ ابتدایی را در مکتب محمود هوتکی در کابل، متوسطه را در جمعیت نوبهار بلخ و از صنف 9 به بعد لیسیه حبیبیه را تمام نموده ام. بعد از فراغت از مکتب حبیبیه به حیث خبرنگار در آژانس باختر وظیفه اجرا می نمودم و در سال 1980 جهت تحصیلات عالی عازم تاشکند مرکز ازبیکستان شدم و در سال 1986 میلادی دانشکدۀ ژورنالیزم را در دانشگاه دولتی ازبیکستان به سویه ماستری تمام نمودم.

کار های دیوانی من: خبرنگار آژانس باختر،(در کابل، جوزجان و هلمند) مفسر بین المللی روزنامۀ هیواد، رئیس دفتر مطبوعاتی صدراعظم، رئیس نشرات وزرات کار و امور اجتماعی، مفسر سیاسی روزنامه جمهوریت در تاجکیستان، مفسر مسایل اجتماعی تلویزیون تاجکیستان، تدریس تاریخ ادبیات معاصر افغانستان بگونه افتخاری در دانشگاه تاجکیستان و اکنون غریب در یکی از شهر های آلمان.

 اما باید گفت که بیشترین اوقات عمر من در دانشکدۀ زندگی سپری شده است. سفر های من چه در هنگام تحصیل در ازبیکستان چه در هنگام هجرت در تاجکیستان به بخارا، سمرقند، قوقند، فرغانه، خیوه، بدخشان، زرفشان، خجند و سغد و تقریباً بیشترین کشور های اروپایی، و در داخل افغانستان بر علاوۀ بلخ که زادگاه و آرامگاه پدر بزرگوارم می باشد. مناطق تاریخی چون هرات، غزنی، جوزجان، فاریاب، قندهار، هلمند، فراه، تخار و کندز سرچشمۀ آموزشها من به شمار می رود و هر شهر و کشور برایم دانشکدۀ بوده که بیشترینه ها را از آنجا ها آموخته ام.

 در پایان، این بحث را برای خود پایان یافته می دانم، تا به یاری دوام عمر و صحت فرصت یابم که جلد چهارم کتاب نام و ننگ یا تولد دوبارۀ خراسان کهن در هزارۀ نو را، تکمیل نمایم. مسلماً یاداشت های را که از موزه و کتابخانه معتبر جهان جمع آوری نموده ام در این رابطه و بخشهای دیگر از تاریخ سرزمین ما را در آنجا به نشر خواهیم رساند. اما بدون شک نوشته،نقدها و پژوهشهای و نظرات هرعزیزی را با کمال دقت خواهیم خواند و فیض خواهم برد.

 از جناب پروفیسور لعل زاد، جناب اکادمیسن دستگیر پنجشیری، جناب داکتر صاحب نظر مرادی، جناب عبدالواحد سیدی تشکر می کنم در این بحث سهم گرفتند، واقعاً از ارشادات ایشان حرفهای زیادی را آموختم. همچنان از آنعده از عزیزان که در اظهارنظرها اشتراک سالم ورزیدند هرچند که با نامهای مستعارآمدند نیز ابراز تشکر می نمایم.

 خرد یار و مددگار همه

آلمان 15 مارچ 2010

پی نوشتها:

1 - محمود افشار یزدی، افغان نامه، چاپ خوشه تهران، ج1 ص 48

2 – ر.گیرشمن، ایران از آغاز تا اسلام، ترجمۀ محمد معین، چاپ 15، سال 1383 تهران،ص 124

2 - احمد علی کهزاد، تاریخ افغانستان، جلد 1 ص 330 – 336

3 - همانجا، ص 342

- غلام محمد غبار، افغانستان در مسیر تاریخ، ص 40

5- محمد صدیق فرهنگ، افغانستان در پنج قرن اخیر، ص 20 ج 1

6 - شاهنامه فردوسی، متن کامل بر اساس چاپ مسکو، تهران 1377، چاپ سوم

- رجوع شود به جلد اول تاریخ ده جلدی مرتضی راوندی، تاریخ سه جلدی روزگاران کهن ایران اثر داکتر عبدالحسین زرینکوبف و مقدمه کتاب سه جلدی وندیداد، تألیف هاشم رضی.

7 - رومن گیرشمن، ایران از آغاز تا اسلام، ترجمۀ محمد معین، نشر انتشارات علمی، تهران 1374، ص 171 – 179

8- جمعه 13 مه بی بی سی سال 2005

9 - احمد علی کهزاد، تاریخ افغانستان ج1 ص 196

10 – ویل وآویل دورانت، تاریخ تمدن،، ترجمۀ 22 مترجم، نشز انتشارات علمی، تهران فصل اول، ج1،ص 460

11 - ابوریحان بیرونی، آثار الباقیه، ترجمۀ اکبر دانا سرشت، چاپ چهارم 1377 تهران، ص 140

12 – ابو الحسن علی بن حسین مسعودی، مروج الذهب و معادن الجواهر، ترجمۀ ابولقاسم پاینده، چاپ 6 تهران 1378 ص 215

13– محمد بن جریر طبری، تاریخ طبری، ترجمۀ ابوالقاسم پاینده، چاپ 5 سال 1357 تهران، ص ص 99

14 – داود بن محمد بناکتی، تاریخ بنا کتی، چاپ 2 به کوشش جعفر شعار، انتشارات دانشگاه تهران 1378 ص 27

15 – محمد بن خاوند شاه بلخی، روضته الصفا، تهذیب و تلخیص دکتر عباس زریاب، چاپ دوم،ج 1، 1375، تهران ص 110

- محمد بن اسحاق بن ندیم، الفهرست، ترجمۀ محمد رضا تجدد، چاپ 1 تهران 1381 ص 20

*{ باید گفت که پژوهشهای باستان شناسی در افغانستان آغاز نشده و اگر کم وبیش صورت گرفته به غارت رفته. یا اگر چیزی غیر قابل انتقال وجود داشته جعل نمودند، هرگز نخواسته اند که تاریخ کشور ما را پیش از کوشانیان نشان بدهند، تندیس های بامیان که را مجسمه های بودا معرفی کرده اند، در حالیکه یکی از این مجسمه ها مرد بود دیگر آن زن، چگونه میتواند که بودا هم مرد باشد و هم زن. برای دریافت معلومات رجوع شود به نوشتۀ این قلم زیر عنوان "بودای بامیان یا یک غلط مشهور" در جلد سوم کتاب نام و ننگ س.ر}

**{ گفتنی است که من در جلد اول و دوم کتاب نام وننگ از کشفیاتی در افغانستان نام برده ام که به وسیلۀ باستان شناسان قدامت آن تا پیش از چهل هزار سال در درۀ سمنگان تعیین گردیده است،بر علاوۀ آنکه در جلد دوم آثاری خطی را بیان داشته ام که در دوره میترایی در کشور ما وجوداشته است. س.ر}

17 – داکتر فرهنگ مهر، دیدی نو از دینی کهن(فلسفۀ زرتشت)، چاپ سوم 1378، چاپ دیبا، ثبت شده در کتابخانۀ ملی ایران، ص 115 تا 125 توأم با منابع و مأخذ

18 - http://www.satavez.blogfa.com/.

یادداشت:

 در زمینۀ این بحث، اسناد زیاد وجود داشت که نخواستم صرف به دو منظور آنها را در این مقال بازنویسی نمایم: یک به دلیل آنکه از اطاله سخن کاسته باشم و دو دیگر چون اکثر آن اسناد در کتاب سه جلدی نام و ننگ ذکر است. اگر از آن منبع می نوشتم، بازآقای عبدالواحد سیدی را مست خشم می نمودم که چرا باز خوانندگان را در کوچه های آثار خود سرگردان کرده ام. به هرحال من از جناب پوهاند رسول رهین مسوؤل سایت "خاوران" و جناب پریانی سر دبیر روزنامۀ وزین ماندگار و دیگر رسانه ها و موسسات دانشی می خواهم که اگر موافق باشند، میتوانم کتاب دوم و سوم نام ننگ را در اختیارشان قرار دهم تا آنگونه می خواهند به نشر سپارند. همچنان از اکادمی علوم به ویژه بخش تاریخ آن اگر وجود داشته باشد، آرزو برده می شود تا نوشته ها و پژوهشهایی را در خصوص تاریخ کشور در رسانه در نظر بگیرند تا باشد که نسل امروز و فردای ما بتوانند تاریخ سرزمین شان را آنگونه که واقعیت دارد و حقیقت بوده بنویسند و از آن آگاه شوند.

• افزودن جدید جستجو
• نظر ها

•   |82.132.248.xxx |2010-05-18 21:23:41 دوکتور عاطفی
  باعرض سلام و حرمت بیکرانه خدمت استاد گرانمایه و دانشمند بزرگ راوش صاحب
  
  اجازه بدهید که عالمی سپاس و مدیونیت را نثار حضور تان کنم. این دیگر جای گفتن ندارد که مایان چقدر شدیدآ نیازمند اینچنین آفریده ه ای تحقیقی تاریخی شما هستیم.عمر تان دراز و نور تان جاری بادا! باسپاس از خاوران
  • 0
  • 3

  پاسخ | بازگو

•   |88.77.116.xxx |2010-05-19 09:36:55 جمشید
  
  نمیدانم کدامین بیشه دشوار است در عالم
  نفس در خون تپید و گفت پاس آشنایی ها
  
  آقای راوش سلام
  من درین شکی ندارم که معلومات که شما در باره آریانا میدهید نظر به خواست خودتان در زیر موارد خط میکشید .د ین جا شما به گفته بعضی جاهلین در ننگ بند مانده ایید که قبول اشتباه بزرگی که کرده ایید برایتان بسیار دشوار است .
  بیایید ما شما را یکی از نویسنده گان و فهمیده ترین انسان در تاریخ کشور قبول میکنیم اما در عوض شما ازین یاوه گویی ها دست بردارید . من تاریخ را از خونم به یاد دارم و من مانند شما گمشده نیست م که اگر نام کشور خراسان شد زنده بمانم و اگر آریانا شد باز هم گمشده . آریانای بزرگ که من میدانم همان بازوی رستم و شعر فردوسی و همان زابل که زادگاه رستم بود و همان بلخ و بسا افتخارات دیگر. بلی من شاهد اینم که درین روز ها مقالات و نوشته های برای تغیر نام افغانستان به خراسان به نشر میرسد . اول اینکه شم ا که تصادفی نویسنده شده ایید و دچار مرض حسادت و بی هویتی هستید باید بدانید آریانا نامش به ما کفایت م یکند تا بدانیم کی هستیم ولی وای به حال شما که در هر نام کمبود خود را احساس خواهید کرد .
  بلی سخنان که از آن بوی عفونت جاری باشد عفت کلام نه بلکه باید لگد در دهن گوینده کوفته شود تا مسیر را که به راه روان است به کج راه نبرد . متاسفانه تا امروز به شما اجیران و دلالان وقت داده شده و امید دارم بعد از ا مروز جواب شما ها داده شود .
  با احترام نه به شما
  • 0
  • 0

  پاسخ | بازگو

•   |85.147.200.xxx |2010-05-19 20:35:47 آشنا  - آنهــایی کــه تأکیــد بــر آریــانـا و آریــایی می
  آقای جمشید! ضرب المثلی وجود دارد که میگوید ( هرکس به قدر آلوده گی خود بالای دیگران فکر میکند) ، چون خود شما فکر میکنید که اگر چلوصاف آریائی جعلی بکُلی از آب براید ، شما بی هویت خواهید شد ، بنابرین همی ن فکر را بالای آقای راوش حواله میکنید .
  نی جمشید جان عزیز ! افغانستان تاریخ پُرباری دارد که همه اقوا م افغانستان وارثین آن میباشد . و با ثابت شدن جعلیات در قبال نژاد آریائی هیچ کسی را بی هویت نمیسازد ، اما تاریخ باید تحقیق و اصالت وقایع روشن گردد ، تا به کی با تاریخ جعلی خود را بازی دهیم .
  
  حقیقت تل خ است و با همه تلخی آن باید با حقایق سازگار بود و نباید به جای آنکه دلیل و منطق گفته شود ، به هر طرف دندان انداخت .
  
  سپاسگذارم از دانشمند بزرگ جناب راوش که چنین زحماتی متقبل میشوند و تشکر میکنم از سای ت وزین خاوران که همچون مضامین علمی - تاریخی ، مهم و ارزنده را به چاپ میرساند و تخته دیالوگ را هم باز مانده است تا همگان آزادانه نظر خود را ارایه بدارند . باید ازین امکانات استفاده درست کرد.
  
  آشنا
  • 0
  • 0

  پاسخ | بازگو

•   |94.220.201.xxx |2010-05-20 07:08:22 جمشید  - به جواب برادر آشنا
  سلام آشنای بی نام
  اینجا برای پر نام بودن افغانستان دلیل محکم باید داشته باشید . آیا این نام پر بار ی که انگلسی ها به نام افغانستان برایتان ارائه دادند پربار است ؟ بلی در گفتگو باز است اما با دروغ و خ ودسری نمیشود تاریخ ساخت . من میخندم به شما ها که چنین استدلال های میکنید چون نام آریانا را گم کردن ک ار شما ها نیست شما های که بار ها نام خود را حتی جعل کرده ایید . نوشته ای که در حال تحقیق هستم که انش االله تمام خواهد شد بدست نشر خواهم سپرد . اگر چی میدانمم کسانیکه تفرقه میافرینند در غم آبرو و اینگون ه چیز ها نیستند ولی باز هم اگر پشت پا به داشته نزنند خوب است .
  راستی آقای راوش میخواهد بگوید که زر دشتی هست . یا به سه اصل زردشت اشاره کردند. در حالیکه زردشت هم در آریانا بود و این سوال را از شما میک نم زردشت در کجا زندگی میکرد ؟ شاید سخت باشد برایتان که بگویید در آریانا .
  
  من اگر نیکم اگر بد تو برو خود را باش
  
  از دروغ آفرینی چیزی ساخته نیست بیایید راست گو باشید چنانکه زردشت به آقای راوش گفت پندار نیک . ولی آقای راوش دروغ میگوید .پس این است اساس یک مرد ؟
  • 0
  • 0

  پاسخ | بازگو

•   |78.146.244.xxx |2010-05-19 08:37:35 ع - ف  - اندکی تأمل در آثار دیگران ! !
  
  آقای راوش با عرض سلام! فکر میکنم شما یا نوشته های مؤرخین کشور را درست مطالعه نکرده اید و یا عمداً آن را نادیده گرفته و به بیراهه میروید . بطور مثال در مقالۀ تان میگویید ( مؤرخین ما به دلایل ... راجع به تاریخ کشور قبل از آریایی ها چیزی ننوشته اند و سابقۀ تاریخی ما را حد اکثر سه هزار سال بیشتر نمیدانند . )در حالیکه اگر صفحات 32 تا 38 جلد اول افغانستان در مسیر تاریخ را مطالعه میکردید متوجه میشدید که د ر این کتاب از سابقۀ حد اقل بیست هزار سالۀ تاریخی کشور و تمدن موجود در این مرز و بوم یاد گردیده است . به عنوان نمونه در پاراگراف سوم صفحۀ 33 میخوانیم : ( در هر حال از زندگی دوره های بسیار قدیم افغانستا ن هنوز آثار و معلومات کافی در دست نیست ، جز آنکه از مغارۀ « تره کمر - هیبک » اسلحۀ سنگ چخماقی و ساما ن استخوانی مکشوف گردیده است که متعلق بمردم دوره عتیق حجر است ... یکی از مغاره های مهم افغانستان قدیم هم مغاره عظیم « چهل ستون » در یک کیلومتری بت پنجاه و سه متری بامیان است . روی همرفته میتوان گفت جام عه افغانستان از بیست هزار سال قبل از میلاد موجود بوده و تا دوره حجر جدید که از نه هزار سال قبل از می لاد شروع میشود مراحل مختلفی از تکامل را طی کرده و از یک جامعه بدوی اشتراکی ، طایفوی و مادرشاهی داخل مرحله فلزات گردیده است . ) می بینید که مؤرخین ما علاوه بر اینکه سابقۀ تاریخی ما را انکار نمی کنند ، تمدن ما را در درازنای تاریخ و گذشته های دور تائید می نمایند . خرد یار تان !
  • 0
  • 0

  پاسخ | بازگو

•   |85.147.200.xxx |2010-05-19 21:17:01 عالم  - آنهــایی کــه تأکیــد بــر آریــانـا و آریــایی می
  جناب ع-ف سلام بر شما!
  جناب شما که آقای راوش را به درست نخواندن تاریخ متهم کرده اید ، درحالیکه بد نمی شد که خود شما هم یک مقدار متوجه درست گویی از تاریخ میکردید.
  جناب شما نوشته است ( جز آنکه از مغارۀ « تره کمر - هیبک » اسلحۀ سنگ
  چخماقی ... ) .
  به خدمت شما عرض شود که تاهنوز کلمات ( تره کمر - هیبک و چخماق ) از جمله نادرات است که  شما نوشته کردید. آیا خود شما میدانید که این کلمات چه معنی و مفهومی دارد ویا یک فیر چره یی مانند کرده  اید !!!
  اصل این کلمات "قره کمر" "آیبیک" و "چقماق" است .
  قره کمر دو کلمه ترک یبی ترکی و تاجیکی است که (قره) در زبانهای ترکی به معنی سیاه است و (کمر) معمولاً معنی کمر است و با د رنظرداشت تشبیهات محله به اسم مکان تبدیل شده است و این کلمه ترکیبی هم مانند ده ها کلمات دیگر که نمایا نگر زیست باهمی تاریخی این دو قوم را بیان میکند .
  و کلمه (آی بیگ) همچنان دو کلمه ترکیبی ترکی یعنی  4;آی" به معنی مهتاب و "بیگ" به معنی بزرگ و کلان قوم آمده است و میدانیم که کلمه آی بیگ در  افغانستان به ایبک معمول گردیده که کدام معنی و مفهومی را ندارد و جناب شما از آن هم تحریفتر کردید و ( هیبک) نوشتید.
  و برای ازدیاد معلومات شما میخواهم بگویم که چقماق ویا چاقماق به سنگ مولد آتش گفته میشود  و چخماق نادرست است.
  
  حالا ازین نوشته جناب شما سه برداشت میتوان نمود:
  ۱- یا اینکه در مطالعه تان بی ت وجه یی کرده اید؛
  ۲ - یا اینکه آگاهانه این کلمات را برویت تعصب تحریف کرده اید؛
  ۳ - یا اینکه مأخذ که ش ما استفاده کرده اید ، اعتبار علمی ندارد.
  
  امیدوار هستم که خسته نشده باشید
  • 0
  • 3

  پاسخ | بازگو

•   |78.146.244.xxx |2010-05-19 09:08:02 عبدالله فروتن  - در مورد شاهان پیشدادی و کیانی
  در مورد پیشدادیان و کیانیان که فرموده اید در تاریخ این بزرگان چیزی نخوانده اید باز هم توجه کنید به م تن پاراگراف آخر صفحۀ 35 کتاب افغانستان در مسیر تاریخ : ( شهنامه ها از سلسله دولت های قدیم افغانستان بنام « پیشدادی » ، « کیانی » داستان های بزرگ رزمی بوجود آوردند . در هر حال در طی همین تحولات اجتماعی بود که مردم افغانستان از مرحله اساطیری و عناصر پرستی و میتالوژی عبور کرده و به مرحله مذهبی تکامل نم وده است . نتیجه این تکامل در هزاره اول قبل از میلاد ، در یکی از قدیمترین کتابهای جهان « اویستا »بظهو ر رسید .)
  • 0
  • 0

  پاسخ | بازگو

•   |92.230.61.xxx |2010-05-19 10:10:05 حشمت الله آروین
  جناب عالی قدر محترم دانشمند فرخنده آقای راوش صاحب !
  قبل از همه سلام و احترامات قلبی خود را حضور گرا ن قدر شما تقدیم داشته ،صحت و سلامتی وجود مبارک تانرا درهمه امور و عرصه های حیاتی از بارگاه ایزد متعا ل استدعاء میدارم.
  نوشته پر محتوای شما را سرا پا مطالعه و از ارائه معلومات جامع و سودمند شما خیلی ها خرسند شدم.بنا به همین منظور بخود لازم دانستم ، که تمنیات علایق خویش را ذریعه هذا در راستای تعالی رس الت علمی و پژوهشی که زحمات زیادی را در این روند متقبل میشوید ،خدمت شما گرانقدر فرخنده تقدیم و ارائه نمایم.
  شاد و موفق باشید
  حشمت الله آروین
  
  • 0
  • 0

  پاسخ | بازگو

•   |87.50.28.xxx |2010-05-19 12:01:50 ناشناس
  
  جناب آقای راوش سلام برشما و آفرین برحوصله مندی و اینهمه جد و جهد در کار ها و کاوش های عملی، در ضمن م وفق باشید.
  اما مساله مقالات اخیرشما که در مورد موجودیت تاریخی قلمروی به اسم آریانا و پیوست به آن نژ اد ها و ملل آریایی یا آرین،فکر کنم با توجه به ماخذ و منابعی که در تحریرمقالات خویش به آنها مراجعه و استناد جسته اید،باید تجدید نظرنمائید.
  زیرا اکثرآن مورخینی که شما با استناد به نوشته هایشان موجودیت آ ریانا را رد می کنید،از پان ترکیست های ایران اند و شورابۀ از تمایلات عقده مندانۀ تباری در نظریات شان موجود است که نتیجه گیری هایشان در مورد مسایل بزرگ تاریخی دچار ضعف میسازد.
  لازم نیست اسم برم؛ ولی به تازگی یکی از همین شمار افراد فیلم مستندی ساخته زیرنام " قلمرو پادشاهی هیچ کس" که طی آن حتی وجود خارجی کوروش کبیر، کاخ تخت جمشید و همه و همه را یک قلم دروغ های ساخته شده از سوی رضا شاه پهلوی م یداند، و نظریات ایشان بسیار بسیار باب دل برادران فارانی کودن، و اعظم سیستانی عصبانی و دیگر دجال وشان قبیله واقع شده!
  اما شما بهتر میدانید هم کوروش کبیر وجود خارجی داشته و هم تخت جمشید یک واقعیت تاریخ یست!
  بنا شما بیشتر از اینکه واقعیت تاریخی را روشن کرده باشید، دل فاشیست مشربان قبیله را با این مقالا ت اخیر شاد ساختید که وقتی خودشانرا در هیچ جای از تاریخ و تمدن بشری نمی بینند، یکسره به رد آن می پردا زند. َ
  • 1
  • 0

  پاسخ | بازگو

•   |88.66.200.xxx |2010-05-19 14:46:32 ناشناس
  بعد از آن در اثر توطئه انگلیس این کشور به نام یک قوم خاص خلاف تمام صریح تاریخ به افغانستان مسمی گردا نیده شد که امروز مورد قبول هیچیک از اقوام کشور ما نیست.
  
  سلام جناب راوش عزیز
  بعد از سلام متن بلا را از نوشته خودتان کاپی نموده ام و آن به این دلیل که  برایم سوال بر انگیز است و آن به این دلیل که شما گفته اید که نام افغانستان مورد قبول هیچ یک از اقوام  کشور مانیست آیا پشتون ها هم این نام را قبول ندارند؟ و به نظر شما پشتون ها از جمله اقوام کشور مانستن د؟
  حال سوال دومی این چنین مطرح میشود که تمام تحقیقات و نوشته های شما براین چنین منطقی استوار است اگ ر تمام اش اینطور باشد وای به حال ما که منطق پروفیسور و ژورنالیست و نویسندهء ما این قدر ولا است !!!!! !
  با احترام به همه به شمول شما
  • 0
  • 0

  پاسخ | بازگو

•   |88.78.127.xxx |2010-05-19 15:35:17 راوش  - re:
  ناشناس عزیز
  درود برشما؛ مجبور شدم کوتاه حضور شما عرض کنم تا بقیه را خود تان درک کنید. من از مادر پش تون و پدری تاجیک به دنیا آمده ام. به انسان می اندیشم نه به واژه هایی تاجیک و پشتون ازبیک و هزاره. مو فق و کامگار باشید.
  چون موضوع مهم بود پاسخ دادم
  

  ناشناس نوشت:

  بعد از آن در اثر توطئه انگلیس این کشور به نام یک قوم خاص خلاف تمام صریح تاریخ به افغانستان مسمی گردا نیده شد که امروز مورد قبول هیچیک از اقوام کشور ما نیست.
  
  سلام جناب راوش عزیز
  بعد از سلام متن بلا را از نوشته خودتان کاپی نموده ام و آن به این دلیل که برا یم سوال بر انگیز است و آن به این دلیل که شما گفته اید که نام افغانستان مورد قبول هیچ یک از اقوام کشو ر مانیست آیا پشتون ها هم این نام را قبول ندارند؟ و به نظر شما پشتون ها از جمله اقوام کشور مانستند؟
   حال سوال دومی این چنین مطرح میشود که تمام تحقیقات و نوشته های شما براین چنین منطقی استوار است اگر تم ام اش اینطور باشد وای به حال ما که منطق پروفیسور و ژورنالیست و نویسندهء ما این قدر ولا است !!!!!!
  با  احترام به همه به شمول شما
  • 0
  • 0

  پاسخ | بازگو

•   |86.168.217.xxx |2010-05-19 16:08:39 ناصر  - درود بر هموطنان
  من میخواهم تاکید کنم که ما همه ایرانی هستیم اگر مطالعه دقیق داشته باشیم. آنهاییکه تاریخ کشور را را ا ز تاریخ نویسان افغانستان در قرن 19 و 20 میدانند کاملآ اشتباه است در یکصدو پنجاه سال سلطه اوغانی هم ت اریخ و هم هویت حقیقی ما حذف شد
  
  با احترام
  ناصر
  • 1
  • 0

  پاسخ | بازگو

•   |91.15.255.xxx |2010-05-19 18:27:32 ö
  آغای ناشناس
  منظور آغای راوش این است که جون افغانستان متشکل از اقوام مختلف است و سایر اقوام اکثریت ان د درست نیست که نام کشور ما تنها به نام اقلیت اوغو مسما باشد، زیرا قوم پختون در حدود 30 الی 33فیصد می باشد.
  • 1
  • 0

  پاسخ | بازگو

•   |67.252.150.xxx |2010-05-21 23:09:38 Kayan  - Afghanistan
  نه آغای ناشناس اشتباه می نمایید پشتون ها 30 فیصد نه بلکه کمتر از 5 فیصد اند و این حقیقت زمان روشن خو اهد که باداران تان افغانستان را ترک گوید.
  • 2
  • 0

  پاسخ | بازگو

•   |90.146.122.xxx |2010-05-19 18:42:40 محی الدین ــ مشهد
  
  سلام به گرداننده سایت خاوران و سلام به دانشمند گرانمایه آقای راوش و همچنان به همه دوستان که نظر داده اند و خصوصا جمشید جان. سوالی که از جمشید دارم اینست که اگر مثلن نام افغانستان به خراسان و یا آرینا بدل شود تغیری در فکر سلیقه طرز زندگی اقتصاد و فرهنگ ما ایجاد خواهد شد؟ شما احساساتی میشوید و توهین م یکنید کسی را که از شما یا کمی دانش کمتر و زیادتر دارد و مسلمن خود را روشنفکر هم میگوید و از سه هزار سال پیش را بیاد دارید پس عوام باید چه بگویند؟ شما به حیث یک با سواد دو پای را به یک موزه دارید که سل یمان راوش و دیگر مورخین اشتباه کرده اند و یک تعداد هم که اشتباه نکرده و شما آنان را تائید میکنید نمی توانند به قناعت جناب راوش بپردازند پس عاقبت ما هیچمدان ها چه؟ در این وطن حالا افغانستان نه آریانا خو ن میجوشد. یک ملیت علیه دیگرش و یک همسایه با همسایه دیگر دشمن. نه نان است و نه کار و هر کس را خواسته باشند قوت های امریکا نابود میکنند به ناموس مردم تجاوز میکنند و شما چسپیدید که آریانا بهتر و خراسان و این و یا آن. دلم برای شما میسوزد و ما درین دوزخ فایشست های ایران خون دل میخوریم که چه وقت حد اقل آر امی میشود. بهتر نیست عوض دامن زدن به نام افغانستان چارۀ آزادی انکشاف و امنیت آنرا مطرح بحث قرار دهید . باحترام به همه برادران.
  • 0
  • 0

  پاسخ | بازگو

•   |94.220.201.xxx |2010-05-20 08:21:46 جمشید  - جواب برادرم محی الدین
  
  برادرم سلام !
  من هیچ چیزی ندارم جز پذیرفتن واقعیت ها و زمانی که دروغ ها سر هم میشوند و از آن داستان ها راستین میسازند من فکر میکنم اگر هر مغز احمقی که هم باشد تاب نمیاورد . راستی شما غم آرامی وطن را دارید و این بحث من فکر میکنم سیاسی است . و ما بحث تاریخ را میکنیم .
  1. من این را در سلیقه امروزیان نمیبینم که بتوانند نام تغیر دهند چون نام تغیر دادن دلاوری و جانبازی میخواهد .
  2. من هیچ دانشمندی را رد نکرده ام در قرن 20 و 21 دانشمندانی نوشتند درست نوشتند . و من از آقای راوش یک سوال دارم که چرا حالا به یاد شان افتاد که آریانا نیست ؟ آقا درین مدت در کدام فکر بودند که ازین امر مهم فراموش کردند ؟
  
  3. من دانشمند نیستم ولی چیز های از تاریخم میدانم . آیا نویسنده گان معاصر به سلیقه آقای راوش مینو شتند یا حقایق را بیان میکردند ؟
  
  بلی برادر من هم رنج میبرم وقتی که غارت و تجاوز سر میزند .ولی عام ل این همه آریانا نیست بلکه ایران است به زعم شما . ایران امروزی آریانای دیروز نیست . ایران را پرژیا م یگفتند و درین آواخر ایران شد . آریانای بزرگ قرارداد روی کاغذ ندارد که صد سال باشد او هست و هست شما ه م میدانید . درست است که اگر شما آریایی نیستید ولی دیگران میبالند که هستند .
  
  راستی من تعجب کردم ک ه دل شما به من میسوزد . منطق که در نوشته شما میبینم احساس شخصی شما است نه با موخذ . ولی من یک پیشنها د دارم . به من دل نسوزانید چون من یک مسلمانم و از تبار آزادگان .
  کسی که افراح میکند نه دانشمند بلک ه یک خائن است چی من باشم چی راوش صاحب و چی شما .
  با احترام
  • 0
  • 0

  پاسخ | بازگو

•   |65.94.27.xxx |2010-05-19 19:18:08 فرهاد
  
  
  
  
  جناب آقای راوش سلام!
  شما که درآغازین بحث تان دم ازحرکت دانشی زدید، نمی دانم عقده های ترکیده ی بعد از آغازین کلام (سوگوارانه بجای همۀ این امیدواری ها ملاحظه کردم که بحث در نطفه به کژراهه کشانیده شد. قوم گرایی، محل اندیشی،حاشیه روی و اضافه گویی، موسمی اندیشی و تفاضل توأم با توهین و تحقیر، جایی خردورزی، صداقت، مستند گویی، تحمل حقایق، مراعات عفت کلام و قلم را گرفت. و اصل بحث اکادمیک و دانشگاهی در رابطه به موضوع مشخص و معین ِ مطرح شده کنار زده شد)راچه تعبیروتفسیرنمائیم. آیا کسی که دایره تفکرش ازبلندیه ای قفقازتا جهیل دائی تیا درغرب چین وازفرارودان تا ایران وخلیج فارس(آریانا)با شد، چگونه میتواند قوم گ را، محلی اندیش وموسمی نگر باشد؟ دفاع ازآریانا، نگرشی است هزاردرصد ضد نگرش محلی وقومی وهرتعبیر دیگری که به آن داده شود. اما وقتی سخنان آقای مرادی به کینه خوابیده حزبی ی آقای راوش برمیخورد، برمیگردد به مکتب حزبی خویش که محصول یکسال وشش ماه حاکمیت آن کشتارصد هزارانسانی است که ضعیف ترین آنها ازآقای راوش درآن روزگارانسانی تر، علمی تر ووطن پرستانه تر مینگرستند. صد هزارروشنفکر، دانشی، دانشجو، استاد دانشگ اه وآموزگارمکاتب ومدارس افغانستان بدون کدام واکنش فقط بجرم اندیشیدن وداشتن تفکرانسانی مخالف با نظامه ای پیش ازنظام راواش ودوران راوش سربه نیست گردیدند. فقط با همین منطق پوسیده وسلاح زنگ آلود آقای راوش یعنی قوم گرا، محلی اندیش، مائوئیست، اخوانی ونمایندگان فیودالیسم.
  آقای راوش درکارنامه خویش تذکردادند که: مفسرسیاسی روزنامه جمهوریت(ارگان نشراتی حکومت تاجیکستان)، استاد افتخاری تاریخ ادبیات معاصر افغان ستان، مفسرسیاسی تلویزیون تاجیکستان وبیشترین اوقات خویش را دردانشکده ی زندگی سپری نموده اند. آیا درای ن ادعاهای بلند پروازانه جزبیان حقارت دانشی چیز دیگری بازتاب خواهد یافت؟
  درست است که تاجیکستان کشوری است ازنظرجغرافیایی کوچک اما ذخیره ی بزرگ علمی است که دردامن خویش صد ها اکادیمیسن، پروفیسور، دکتر ونا مزد علم دارد که هرکدام دررشته خویش سالهای متمادی آقای راوش را تدریس می نمایند. شوروی ای که آقای راوش درمکتب ازبکستان گواهینامه ی ماستری گرفته است، طی هفتاد سال حاکمیت خویش صد ها تاجیک را دردانشگاه های مسکو دربلند ترین سطح بارآورده است. تاجیکستانی که ده ها مشاورموجوده امام علی رحمن دردوران شوروی وتجا وز درافغانستان استاد دانشگاه کابل، مشاور ببرک کارمل ومشاورت ده ها وزارت خانه وریاستها را داشتند، این قدردچارفقرشخصیت بود که درارگان سیاسی حکومت خویش ودرتلویزیون کشورش که چشم وزبان یک کشوراست، یک مهاجرگ منام وآواره را بحیث تحلیلگرسیاسی تعین نمود. آقایون پروفیسورابراهیم عثمان(حقوق وعلوم سیاسی)، پروفیسور قربان رسولوف(مشاورببرک کارمل، پروفیسورشراف الدین اماموف(سفیرموجوده تاجیکستان درکابل وبزرگترین مورخ و افغانستان شناس ودارای کرسی دایمی دردانشگاه مسکو)، دکترمذهب شاه محبت شاه نویسنده تاریخ(ازآریان تا سام انیان دردوجلد که بنام رئیس جمهورچاپ شده است)، دکتر سیااوف داکتر زبان وادبیات، دکترحق نظرنظروف مورخ ب زرگ وافغانستان شناس، دکترحمزه کمال رئیس بنیاد فرهنگ تاجیکستان، وصد ها شخصیت دیگرکه درآن زمان استادان دانشگاه کابل ویا مشاوربودند، درتاجیسکتان منهای مذهب شاه وحق نظروف همه زنده اند ومشاورین فعلی ودوران ی که آقای راوش درتاجیکستان بودند واینها همه شان مسئولیت سیاسی ودولتی ومشاورین وگردانندگان روزنامه ها ومجلات بودند وهستند وچگونه نیازمند مشوره های یک ژورنالیست آنهم درسطح ماسترگردیدند؟ آقای راوش مطمئین م که بجزبرنامه حزب دمکراتیک ازروی تعصب برنامه های سازمانهای دیگرراست وچپ افغانستان را هرگزنخواندند، اما دکترامام اوف ودکترقاسم شاه سکندری ازدوران سید جمال تا قرن 21 را مسئولانه خواندند وبحیث یک محقق ت حقیق کردند واین هردو ازکتابخانه عامه کابل تا دانشگاه ازبکستان ومسکو دنبال روزنامه های سراج الاخبارگش تند تا هیچ برگی ازچشم پژوهشگراینها پنهان نماند ومیتواند آقای راوش به تاریخهای سیاسی این دو دانشمند د رمورد افغانستان مراجعه کنند. محمد عاصمی که درمحضراین دانشمند بزرگ بین المللی وقتی سلیمان لایق رهبر آ قای راوش صحبت میگرد برای چند دقیقه القاب اورا برمی شمرد واجازه سخن میکرد. چگونه آنها با آن گنجینه عظ یم میراث دوران شوروی درتاجیکستان دست نیاز بدامن آقای راوش بردند آنهم یک ماسترژورنالیسم(بهتراست گفته شود مکتب حزبی- استخباراتی ازبکستان). این گفته آقای راوش همان ضرب المثل محلی را بیاد می آورد که: لاف درغربی ولقمه درتاریکی. تمام نوشته های موجود آقای راوش به شمول «نام وننگ» که درحیقیت ننگ بلخ است، کاپ ی بدون کم وکاست نوشته های زرتشتیهای ایران وپان ترکیستها است. فقط مثل شخصی بنام ضمیرو اسکاری که چندی قبل نوشته های دیگران را ازروی سایتهای ایرانی برمی گزید وبا تغیر میگردد به میشود، بنام خویش درجنکی چا پ میکرد که افشاگردید. آقای راوش فقط با هنرمندی بیشتر آنهارا آرایش وپیرایش بیشترمیدهد.
  • 0
  • 0

  پاسخ | بازگو

•   |85.147.200.xxx |2010-05-20 20:07:34 آشنا  - آنهــایی کــه تأکیــد بــر آریــانـا و آریــایی می
  
  فرهاد جان شما بسیار شخصیت های تاجیک را برشمردید و آقای راوش را به ادعای دروغین متهم کردید و گفتید که فلان فلان فلان ... دانشمندان بسیار بزرگ که مشاور ببرک کارمل و دیگر شخصیت های برجسته زمان کمونستی بو دند ، بنابرین به فکر شما در وجود چنین شخصیت ها برای جناب راوش جایی در تاجیکستان نبود !!!
  آیا شما لحظ ه یی فکر نکردید که همین کودن های کورمغز بودند که حتی تفنگچه های خود را به پطلون کوبای ویا دستمال زری دار میفروختند و به همین شکل مشاورت رسوایی ببرک کارمل و رفاقیش را کشیدند و افغانستان را به حالت کنون ی رسانیدند .
  شخصیت های مانند لعلزاد ویا راوش، چنین مشاورین و پروفیسور!!! های بیسواد را میتوانند ساله ا سیاست و دولتداری و جامعه شناسی درس بدهند.
  کسیکه در شوروی تحصیل کرده است به خوبی میداند که یک پروفی سور شوروی و او هم در تاجیکستان عقب مانده به کدام اندازه سواد دارد !
  شما ناشیانه فکر کردید که هرکس مش اور ببرک کارمل باشد ، او آدم جامع الکمالات بوده می باشد !!! نه اشتباه نکنید با وجود سی سال جنگ ، اهل علم و معرفت افغانستان به مراتب باسوادتر نسبت به یک اکادمیسن !!! مصنوعی تاجیکستان است، زیراکه در آسی ای میانه و قفقاز و به خصوص تاجیکستان ، رتبه های علمی خرید و فروش میشود .
  
  
  • 0
  • 0

  پاسخ | بازگو

•   |65.94.27.xxx |2010-05-19 19:20:17 کی قباد بلخی
  
  
  
  
  جناب آقای راوش سلام!
  شما که درآغازین بحث تان دم ازحرکت دانشی زدید، نمی دانم عقده های ترکیده ی بعد از آغازین کلام (سوگوارانه بجای همۀ این امیدواری ها ملاحظه کردم که بحث در نطفه به کژراهه کشانیده شد. قوم گرایی، محل اندیشی،حاشیه روی و اضافه گویی، موسمی اندیشی و تفاضل توأم با توهین و تحقیر، جایی خردورزی، صداقت، مستند گویی، تحمل حقایق، مراعات عفت کلام و قلم را گرفت. و اصل بحث اکادمیک و دانشگاهی در رابطه به موضوع مشخص و معین ِ مطرح شده کنار زده شد)راچه تعبیروتفسیرنمائیم. آیا کسی که دایره تفکرش ازبلندیه ای قفقازتا جهیل دائی تیا درغرب چین وازفرارودان تا ایران وخلیج فارس(آریانا)با شد، چگونه میتواند قوم گ را، محلی اندیش وموسمی نگر باشد؟ دفاع ازآریانا، نگرشی است هزاردرصد ضد نگرش محلی وقومی وهرتعبیر دیگری که به آن داده شود. اما وقتی سخنان آقای مرادی به کینه خوابیده حزبی ی آقای راوش برمیخورد، برمیگردد به مکتب حزبی خویش که محصول یکسال وشش ماه حاکمیت آن کشتارصد هزارانسانی است که ضعیف ترین آنها ازآقای راوش درآن روزگارانسانی تر، علمی تر ووطن پرستانه تر مینگرستند. صد هزارروشنفکر، دانشی، دانشجو، استاد دانشگ اه وآموزگارمکاتب ومدارس افغانستان بدون کدام واکنش فقط بجرم اندیشیدن وداشتن تفکرانسانی مخالف با نظامه ای پیش ازنظام راواش ودوران راوش سربه نیست گردیدند. فقط با همین منطق پوسیده وسلاح زنگ آلود آقای راوش یعنی قوم گرا، محلی اندیش، مائوئیست، اخوانی ونمایندگان فیودالیسم.
  آقای راوش درکارنامه خویش تذکردادند که: مفسرسیاسی روزنامه جمهوریت(ارگان نشراتی حکومت تاجیکستان)، استاد افتخاری تاریخ ادبیات معاصر افغان ستان، مفسرسیاسی تلویزیون تاجیکستان وبیشترین اوقات خویش را دردانشکده ی زندگی سپری نموده اند. آیا درای ن ادعاهای بلند پروازانه جزبیان حقارت دانشی چیز دیگری بازتاب خواهد یافت؟
  درست است که تاجیکستان کشوری است ازنظرجغرافیایی کوچک اما ذخیره ی بزرگ علمی است که دردامن خویش صد ها اکادیمیسن، پروفیسور، دکتر ونا مزد علم دارد که هرکدام دررشته خویش سالهای متمادی آقای راوش را تدریس می نمایند. شوروی ای که آقای راوش درمکتب ازبکستان گواهینامه ی ماستری گرفته است، طی هفتاد سال حاکمیت خویش صد ها تاجیک را دردانشگاه های مسکو دربلند ترین سطح بارآورده است. تاجیکستانی که ده ها مشاورموجوده امام علی رحمن دردوران شوروی وتجا وز درافغانستان استاد دانشگاه کابل، مشاور ببرک کارمل ومشاورت ده ها وزارت خانه وریاستها را داشتند، این قدردچارفقرشخصیت بود که درارگان سیاسی حکومت خویش ودرتلویزیون کشورش که چشم وزبان یک کشوراست، یک مهاجرگ منام وآواره را بحیث تحلیلگرسیاسی تعین نمود. آقایون پروفیسورابراهیم عثمان(حقوق وعلوم سیاسی)، پروفیسور قربان رسولوف(مشاورببرک کارمل، پروفیسورشراف الدین اماموف(سفیرموجوده تاجیکستان درکابل وبزرگترین مورخ و افغانستان شناس ودارای کرسی دایمی دردانشگاه مسکو)، دکترمذهب شاه محبت شاه نویسنده تاریخ(ازآریان تا سام انیان دردوجلد که بنام رئیس جمهورچاپ شده است)، دکتر سیااوف داکتر زبان وادبیات، دکترحق نظرنظروف مورخ ب زرگ وافغانستان شناس، دکترحمزه کمال رئیس بنیاد فرهنگ تاجیکستان، وصد ها شخصیت دیگرکه درآن زمان استادان دانشگاه کابل ویا مشاوربودند، درتاجیسکتان منهای مذهب شاه وحق نظروف همه زنده اند ومشاورین فعلی ودوران ی که آقای راوش درتاجیکستان بودند واینها همه شان مسئولیت سیاسی ودولتی ومشاورین وگردانندگان روزنامه ها ومجلات بودند وهستند وچگونه نیازمند مشوره های یک ژورنالیست آنهم درسطح ماسترگردیدند؟ آقای راوش مطمئین م که بجزبرنامه حزب دمکراتیک ازروی تعصب برنامه های سازمانهای دیگرراست وچپ افغانستان را هرگزنخواندند، اما دکترامام اوف ودکترقاسم شاه سکندری ازدوران سید جمال تا قرن 21 را مسئولانه خواندند وبحیث یک محقق ت حقیق کردند واین هردو ازکتابخانه عامه کابل تا دانشگاه ازبکستان ومسکو دنبال روزنامه های سراج الاخبارگش تند تا هیچ برگی ازچشم پژوهشگراینها پنهان نماند ومیتواند آقای راوش به تاریخهای سیاسی این دو دانشمند د رمورد افغانستان مراجعه کنند. محمد عاصمی که درمحضراین دانشمند بزرگ بین المللی وقتی سلیمان لایق رهبر آ قای راوش صحبت میگرد برای چند دقیقه القاب اورا برمی شمرد واجازه سخن میکرد. چگونه آنها با آن گنجینه عظ یم میراث دوران شوروی درتاجیکستان دست نیاز بدامن آقای راوش بردند آنهم یک ماسترژورنالیسم(بهتراست گفته شود مکتب حزبی- استخباراتی ازبکستان). این گفته آقای راوش همان ضرب المثل محلی را بیاد می آورد که: لاف درغربی ولقمه درتاریکی. تمام نوشته های موجود آقای راوش به شمول «نام وننگ» که درحیقیت ننگ بلخ است، کاپ ی بدون کم وکاست نوشته های زرتشتیهای ایران وپان ترکیستها است. فقط مثل شخصی بنام ضمیرو اسکاری که چندی قبل نوشته های دیگران را ازروی سایتهای ایرانی برمی گزید وبا تغیر میگردد به میشود، بنام خویش درجنکی چا پ میکرد که افشاگردید. آقای راوش فقط با هنرمندی بیشتر آنهارا آرایش وپیرایش بیشترمیدهد.
  • 0
  • 0

  پاسخ | بازگو

•   |67.70.1.xxx |2010-05-19 19:41:25 .بهرام ارجمند
  
  مردی به نام « ناصر پور پيرار» از يک محفل مرتجع و پرنفوذ مذهبی ايران که آيت الله مصباح يزدی، اداره اش را در دست دارد ، باری پول هنگفتی دريافت کرد تا تمام تاريخ ايران قبل از اسلام را تخطئه و نفی کند . ن اصر خان پورپيرار با يک روحانی اهل سنت مقيم لندن به اسم ( دکتر ملا زاده ) نيز درابتدا زد وبندی داشت !
  اين شخص تمام آثار تاريخی تخت جمشيد را جعلی قلمداد کرد ، شاهنامه را مذموم شمرد و فردوسی را تقبيح کرد. اما چون ايران ، از متخصصان و پژوهشگران خبره برخوردار است، ناصر خان موفق به جلب افکار قشر های ج امعه ی ايران نشد ودر فرجام رسوای خاص و عام شد!فکر ميکنم چنين سرنوشتی در انتظار شخص راوش است که خود د ر بزرگداشت خود ، کامنت و پيام ميگزارد و از زبان مستعار نويسان «!» برای خودش لقب« دانشمند فرهيخته» مي دهد!
  راوش ، با قبيله سالاران و ايران ستيزان ، همنوا شده تا تاريخ افغانستان قبل از اسلام را تخطئه ک ند و همراه برادرن جهادی اش،
  برای کشور، يک تاريخ نوين دلخواه بنويسد که پايتخت اين ناکجاآباد ، بلخ با شد( زيرا ايشان متولد بلخ بامی است) !
  راوش که هيچ زبان خارجی نميداند و بدون کمترين اطلاع از زبان ول غت عرب ، دعوی اسلام شناسی ميکند ، ميدان انترنت را برای جولان قلم، شغالی يافته و چار نعل ميتازد.
  خجا لت قسمت چشم است کو چشم ؟!احترام.بهرام ارجمند
  
  • 0
  • 0

  پاسخ | بازگو

•   |78.146.69.xxx |2010-05-19 21:48:52 ناشناس  - کژ راهه ! ! ! !
  آقای محی الدین عزیز از مشهد ! به نظر من شما یا خود آقای راوش هستید یا یکی از دوستان ایشان چون افکار تان مثل آقای راوش میباشد و مرغ تان یک لِنگ دارد و هیچکس اشخاصی مثل آقای راوش را که تاریخ نمیداند و خ ود اقرار میکند که مورخ نیست و نه از تحقیق سررشته دارد ، نمی تواند قناعت بدهد . آقای عزیز حد اقل به گ فته آقای راوش که شما از او و نوشته هایش دفاع میکنید ، در اینجا صحبت از تاریخ است نه بحث سیاست ، پس چ را موضوع را به کژ راهه میکشید ؟ این سوال را از آقای راوش بپرسید که چرا این بحث را رها نمی کنند و در پی راه حل گرفتاری های امروز افغانستان نیستند ؟
  • 0
  • 0

  پاسخ | بازگو

•   |64.168.229.xxx |2010-05-19 23:17:16 عصر دولتشاهی
  
  
  دو نکته هم از بنده: 1- هدف از تغییر نام افغانستان به خراسان یا آریانا یا هرچیز دیگر این است تا مردم کشور همه دارای هویتی شوند که برایشان پذیرفتنی بوده و این هویت از خود شان باشد. همه میدانیم که "ا فغان" تنها پشتون ها اند. همه را افغان خواندن سلب و انکار هویت آنهایی است که پشتون نیستند. بنده خ ود، هیچ شرم و ننگی نخواهم داشت اگر پشتون باشم. اما وقتی نیستم و کسی هویت مرا انکار کرده به نام دیگری مرا می نامد، برایم توهین است. آیا پشتون ها می پذیرند که همه را بارکزی یا غلزی و بدانیم و هویت یگانه برایشان بدهیم؟ این وطن ساخته نمی شود تا ما زمانی که خود را برابر با دیگران در حقوق شهروندی نداند. ا ین در حالیست که کلمهء "افغان" برای پشتون ها یک معنی دارد و برای غیر پشتون ها معنی دیگر. از ه مین سبب است که وقتی فاشیست ها قهر می شوند، می گویند، اینجا "افغانستان" است وآنهایی که نمی خو اهند "افغان" باشند، باید ازین کشور برون شوند. من جایی خواندم که آنها هزاره ها را هرگز منحیث "افغان" نمی پذیرند. چرا که چهرهء آنها متفاوت است. و حالا دو راه در پیش داریم، یا این که به ا ین هموطنان بدانیم عذر و زاری کنیم که ما را هم "افغان" بدانند ویا این که عطای شان را به لقای شان ببخشیم و بگوییم که تو هرچه می خواهی باش، من از خود نام، نشان، هویت و فرهنگ خود را دارم. حالا اگر می خواهی با من در یک کشور زندگی کنی، باید مرا با نام و نشانم بپذیری! به همین سادگی!
  
  2- از آقای راوش باید پرسید که شما اینهمه "فارس فارس" می گویید، آیا هدف تان کدام نژاد و مردم خاص است یا تنها کسانی که در فارس زندگی می کنند؟ اگر کدام نژاد خاص است، این نژاد کدام است و امروز به چه مردمانی فارس می گویند. اگر باشندگان سرزمین امروزی "فارس" در ایران است، باید روشن بسازید که باشندگان کدام وقت و زمان. در مورد هیچ مردمی نمیتوان ادعا کرده که نسل اندر نسل باشندهء یک منطقه بوده باشند.
  آنچه شما "فارس ها" می گویید به نظر من شاید به همان اندازه که در ایران زندگی می کنند، در افغا نستان امروزی زیست کنند. پس آیا شما میراث فرهنگی فارس های قدیم را از آنها می گیرید؟ یا آیا این میراث را همه به ایران می بخشید؟
  آقای راوش: تاریخ نوشتن همیشه با سیاست و قدرت پیوند دارد. پذیرفتن نظر شما و نپذیرفتن آن نیز در بسیاری موارد بستگی به منافع سیاسی قومی و تباری دارد. حتی وابستگی تباری شخص شما را نیز نمی توان در چسپیدن تان به برخی از حقایق دستچین تاریخی و انکار برخی دیگر، تاثیر ناپذیرفته از گرایش تباری تان دانست. چنانچه منابع نوشته های شما بیشتر پان ترک ها اند و پذیرندهء حرف های تان هم فاش یست های افغان ملت....
  فکر می کنم، زمان آن رسیده است تا خوانندگان خود را شناخته چیزی بنویسید. این زم ان زمان دیگریست. مردم بسیار چیز ها را میدانند...
  
  
  هیچ منطقه یی را نمی شود باشندگان ابدی و ازلی یک
  
  • 1
  • 0

  پاسخ | بازگو

•   |85.147.200.xxx |2010-05-20 21:05:02 آشنا  - آنهــایی کــه تأکیــد بــر آریــانـا و آریــایی می
  
  آقای دولت شاهی !
  من کدام وقت مضامین دلگیر شما را مطالعه میکردم و از خود می پرسیدم که این آدم روی کد ام منظور کاغذ را سیاه میکند!!! و احساس میکردم که شما میخواهید چیزی را بیان کنید اما جرئت آنرا به خود نمیبینید.
  حالا که نظر برخاسته از ضمیر سیاه شما نسبت به یک قوم را مطالعه کردم ، دانستم که منظور شما از این همه شف شف ... چه بوده است.
  حالا که از روی حقیقت ها پرده برداشته میشود و چلوصاف جعلیات از آب م یبراید و اهرم هویت های ساختگی تاب و تاقت طوفان حقایق علمی و تاریخی را ندارد ، درین حالت اشخاص مانند شما برای خود جای نمیابد و خود را به مانند مار درحال مرگ پیچ و تاب میدهد و به هر طرف خود را میزند . و درین موقع برای ذهن علیل شما کلمه پان ترکستی که گمان میکنم از عهده تعریف آن هم نخواهید برامد ، بهتری ن پناه گاه خواهد بود .
  
  جناب دولت شاهی ،
  زمانیکه بحث روی یک مسئله بزرگ علمی و تاریخی روان است ، ازی نکه اشخاص عقده مند مانند شما گپی برای گفتن ندارید ، باید حتماً است که به طرفی دندان انداخته شود ؟!!!
  شما کدام منابع را پان ترکستی میدانید ؟ آیا هر منبعی که خلاف میل جناب شما باشد ، او پان ترکستی است ؟!!! و این گفته شما به این معنی است که باید ترک ها هم تمام جعلیات تاریخی را به پان فارس ها و پان تاج یک ها نسبت بدهد ؟!!!
  این خو گپ منطق نشد !!!
  اگر چنین باشد ، جعلیات تاریخی از اوراق تاریخ افغانستان ه یچگاهی پاک نخواهد شد .
  و ما میدانیم که بیشترین جفا را در حق تاریخ افغانستان و منطقه ، ایرانی ها کرده اند که این ایرانی اگر پارس است ویا ترک است !!!
  
  من امیدوارم که در آینده با بردباری ، منطق و اسناد ص حبت کنید .
  
  دعا میکنم که خداوند برای شما تحمل و درایت نیک عطا کند
  • 0
  • 0

  پاسخ | بازگو

•   |91.100.100.xxx |2010-05-19 23:25:57 ســــها
  سلام به جناب راوش بزرگ وهمه یی دوستانی که حوصلهء شنیدن و خواندن رادارند.واین مبحث تاریخی وباارزش را با حوصله مندی ودلگرمی که قابلیتش راهم دارد پی گیر تعقیب مینمایند.به نظر بنده اگر به عوض انقادات بی ج ا ونا فهمیده درمورد، احترامانه انتقاد سالم وسوال مطرح شود بهتر خواهد بود.همه میدانیم که موءخذ مفت ور ایگان به دست نمی آید.تاریخ نگری،خرد مندی وبزرگ شدن ریاضت میخواهداهانت بر بذرگ مردان به دور از انصاف است .من قبلا هم نوشته بودم که مابایداین مبحث آموزنده راگام به گام با حوصله مندی همراه باشم تا نتیجه یی مطلوب به دست آریم.ولی دوستان نادیده گرفتند مخصوصآ جمشید جان عزیز پارا ازگلیم خویش اضافه تر دراز ک رده.جمشیدجان در مصرع اول شعرنوشته اتد.نمیدانم کدامین بیشه دشوار است درعالم.بیشه یک محل است که محل دش وار شده نمی تواند.بهتر است اول آنرااصلاح کنند.ندانستم کدامین» شیوه« دشوار است درعالم»نفس درخون طپیدو گفت پاس آشنایی ها.جرو بحث علمی،تاریخی ودینی گنجایش اهانت ،توحین وتحقیر را ندارد.استدلال وبرخورد منط قی باید.امیدوارم آزرده نشوید.
  بااحترام ازهمه اولتربشما.
  
  • 0
  • 0

  پاسخ | بازگو

•   |94.220.201.xxx |2010-05-20 07:40:56 جمشید  - جواب برادرم محی الدین
  
  برادرم سلام !
  من هیچ چیزی ندارم جز پذیرفتن واقعیت ها و زمانی که دروغ ها سر هم میشوند و از آن داستان ها راستین میسازند من فکر میکنم اگر هر مغز احمقی که هم باشد تاب نمیاورد . راستی شما غم آرامی وطن را دارید و این بحث من فکر میکنم سیاسی است . و ما بحث تاریخ را میکنیم .
  1. من این را در سلیقه امروزیان نمیبینم که بتوانند نام تغیر دهند چون نام تغیر دادن دلاوری و جانبازی میخواهد .
  2. من هیچ دانشمندی را رد نکرده ام در قرن 20 و 21 دانشمندانی نوشتند درست نوشتند . و من از آقای راوش یک سوال دارم که چرا حالا به یاد شان افتاد که آریانا نیست ؟ آقا درین مدت در کدام فکر بودند که ازین امر مهم فراموش کردند ؟
  
  3. من دانشمند نیستم ولی چیز های از تاریخم میدانم . آیا نویسنده گان معاصر به سلیقه آقای راوش مینو شتند یا حقایق را بیان میکردند ؟
  
  بلی برادر من هم رنج میبرم وقتی که غارت و تجاوز سر میزند .ولی عام ل این همه آریانا نیست بلکه ایران است به زعم شما . ایران امروزی آریانای دیروز نیست . ایران را پرژیا م یگفتند و درین آواخر ایران شد . آریانای بزرگ قرارداد روی کاغذ ندارد که صد سال باشد او هست و هست شما ه م میدانید . درست است که اگر شما آریایی نیستید ولی دیگران میبالند که هستند .
  
  راستی من تعجب کردم ک ه دل شما به من میسوزد . منطق که در نوشته شما میبینم احساس شخصی شما است نه با موخذ . ولی من یک پیشنها د دارم . به من دل نسوزانید چون من یک مسلمانم و از تبار آزادگان .
  کسی که افراح میکند نه دانشمند بلک ه یک خائن است چی من باشم چی راوش صاحب و چی شما .
  با احترام
  • 0
  • 0

  پاسخ | بازگو

•   |94.220.201.xxx |2010-05-20 08:21:41 جمشید
  سلام سها برادر
  بلی من این کلمه را در شعر اشتباه نوشتم . ممنون ازین که متوجه ام ساختید .
  بلی موخذ مفت بدست نمیاید ولی در مورددروغ پردازی به عنوان موخذ چیزی برای گفتن دارید ؟
  بحث آریانا یک بحث گنگ نیست که با حوصله مندی به نتیجه برسیم این بحث حل شده است . چرا با دست خود گلوی خود را میفشارید ؟
  آی ا برای شخصیت تراشی چند موجود راه گم ؟
  چرا درین باره مینویسید ؟ چرا شهنامه نمیخوانید چرا اوستا نمیخو انید ؟ چرا به از دوره اولین پادشاه آریانا صحبت نمیکنید . نمیدانید
  نمیدانید که دلیل میگویید . امروز هر چرند به عنوان دست آورد و نو آوری حساب میشود و نظر به سیاست دنیا شاید جایزه هم بگیرد .
  
  چون ازین دسیسه سازان در آن زمان هم بوده و غیر از روی سیاهی چیزی دیگری عاید حال شان نشد اینها را هم دجالان دس ت نشانده حساب میکنیم .
  وای بر حالتان که از خود منکر هستید پس درایت تان در چی هست ؟
  کسانیکه اینجا نظر میدهند در صفحه سایت خاوران و یا دیگر سایت ها دست نوشته یی از آنها ندیده ام نمیدانم اینها دعوای چ ی دارند ؟ خدا مغزتان را پاک کند .
  
  • 0
  • 0

  پاسخ | بازگو

•   |119.59.85.xxx |2010-05-20 06:50:11 یاسین
  جناب راووش این چیزهای که مینویسید نمیدانم جه را میخواهید ثابت سازید آنهم از چند هزار سال به این طرف اگر مردی بیا این تجاوز که درین چند صد سال بالای ما فارسها ازطرف اوغان ها صورت گرفته چیزی بگو.
  • 1
  • 0

  پاسخ | بازگو

•   |77.178.164.xxx |2010-05-20 07:00:32 امید
  سلام و درود صمیمانه حضور راوش گرانقدر . از کارهای نهایت ارزشمند و تازه ات زیاد استفاده میبرم. موفقیت های علمی و تحقیقی ات را برایت صمیمانه شادباش میگویم . ما به محققان صادق و شجاعی مثل شما نیازمندیم . شما از اولین شخصیتهای علمی در میان مردم ما هستید که شجاعانه بدنبال حقایق هستید . در باره ی مظالم و ج فاهای بیگانه گان ( بشمول اعراب ) درحق مردم ما چه کسی غیر ازشما به این روشنی بیان داشته است که شما در تحقیقات ارزشمند دیگر تان بیان داشته اید . همه ی پژوهشهای تان خواندنی و قابل قدر است . راه تان خرم وسبز . امید یکی از آشنایان قدیمی تان
  • 0
  • 0

  پاسخ | بازگو

•   |89.240.48.xxx |2010-05-20 09:05:38 ع - ف  - عجب ! ! ! !
  
  آقای راوش که با نام مستعار « عالم » باز هم به چرندیات روی آورده اید ، باید به عرض شما و امثال شما بر سد که شما نه تنها از تاریخ چیزی نمیدانید بلکه از ادبیات زبان پارسی هم اطلاعی ندارید و فقط بعضی کلمات زبان « ترکی » را بلغور میکنید آنهم بصورت ناقص . به نوشتۀ تان که سراسر غلط انشایی و املایی دارد ، یک بار دیگر توجه کنید گر چه میدانم شما آنقدر سواد ندارید که متوجه این اشتباهات شوید ولی من فقط یک جملۀ تانرا بطور مثال بازنویسی میکنم . شما نوشته اید : ( در حالیکه بد نمی شد که خود شما هم یک مقدار متوجه درست گویی تاریخ میکردید . ) آقای عزیز این چه نوع جمله است ؟ در این جمله اولاً ناخواسته تائید کرده ای د که راوش چیزی نمی داند و مرا هم به ندانستن متهم نموده اید. ضمناً جملۀ تان مفهوم و معنی ندارد و اگر پارسی میدانستید حتماً چنین می نوشتید : [ در حالیکه خود شما متوجه نیستید که در تاریخ چه نوشته اند ] ی ا [ خود شما متوجه درست گویی تاریخ نیستید .] ثانیاً در این تبصره من در مورد تاریخ حرف زده بودم نه ادب یات چون شما جواب مرا نداشتید که بدهید باز هم مثل همیشه بحث را به کژراهه کشاندید . و اما اصل موضوع : هنوز خیلی مانده که شما و امثال شما در مورد ادبیات و املأ و انشأ پارسی نظر بدهید بطور مثال همین کلمۀ « چخماق » را که از نوشتن آن ایراد گرفته اید : اگر به فرهنگ لغات پارسی مراجعه میکردید متوجه میشدید که این واژه را به انواع مختلف نوشته اند مثلاً در فرهنگ فارسی معین چنین نوشته شده است : [ چخماق = چخماخ = چاخماق = چاقماق ] می بینیم باز هه شما هستید که سواد نوشتن پارسی را ندارید . در مورد کلمات ( تره ک مر ) و « قره کمر » یا( هیبک ) و « آیبیک - ایبک » باید به عرض جنابعالی برسد که این کلمات با توجه به ا ینکه به اسم مکان تبدیل شده و مردم از این مکان ها به گونه های متفاوت نام میبرند و لغت خاص ادبی در زبا ن پارسی نمی باشد ، اهمیت ندارد که مکان اولی را با حرف « ق » که مورد پسند پان ترکیست هایی مثل شما میب اشد بنویسند یا با حرف « ت » و مکان دومی را با حرف « الف » بنویسند یا با حرف « ه » .
  • 0
  • 0

  پاسخ | بازگو

•   |83.232.93.xxx |2010-05-20 13:17:10 ناشناس
  سلام به همه خوانندکان و اقای راوش،
  بیایید که توهین ، تحقیر، دشنام وغیره را کنار بکذاریم واقعا بصفت روشنفکران با هم مباحثه و مفاهیمه نمایم٠ توهین نمودن نویسنده کان ویا هم دیکران نباید نشر شود.
  شخصاخو دم بااکثریت نظریات اقای راوش موافق نیستم اما به شیوه نویسندکی و استدلال اوشان احترام دارم،اکر اقای ر اوش حقبجانب هم نباشند ، جرت، تلاش و طرز فکر شان قابل تمجید واموزنده است٠ چون الان همه مان تاریخ این سرزمین را باری دیکری وبشکل خیلی اکاهانه مطالعه خواهیم نمود٠
  • 0
  • 0

  پاسخ | بازگو

•   |24.79.210.xxx |2010-05-20 19:56:53 ناشناس
  سلام
  سپاسگذارم از نبشته پژوهشمندانه ی جنان راوش
  
  بعد اينجا نميدانم در كجای تاريخ اينها ميخواهند آفغانستان را نسب كنند
  برادران پشتون را تا بود سرداران و خاندان سفاك شاهی فريب ميداد و حال اين جهل كننده های تاريخ اينجا اصلا بحث بالای آوغان نيست اينجا تاريخ خيلی ها پيشر از شتر ران های كوچی است چرا پشتون ها در دفاع آز آريانا خيز و جست پيهم دارند ولی زمانی خراسان ياد م‌يشود خون از تنش شان انتحار ی ميشود
  
  متاسفانه اين شيوه جز انزجار مردم و اقوام ديگر را در پی ندارد
  فقط از دست آندازی های پشت ن ها يا اوغان ها همين دستيابی ميشود كه اين ها گويا آريايی آستند ، آلبته آريايی آفتاب سوخته .... ور نه حتی آز نظر د ‌ ان ای آريايی ها سفيد پوست آند پشتون از ازمايش د ان ای معلوم كه همان يهود اند آ گر اينرا هام قبؤل ندارند ميشوند از بيخ بته،،،،،
  • 0
  • 0

  پاسخ | بازگو

•   |80.126.8.xxx |2010-05-21 10:20:51 ناشناس  - re:
  ناشناس اخیر سلام،
  اسرایل نه تنها اینکه عربها را پیش انداخته حتی یکانه بادار پشت پرده جهان امروزی اس ت، اکر پشتونها اندکی ارتباط با یهودی ها میداشتند الان کما کم از ملتان تا مشهد سلطنت میداشتند٠ ،در حا لیکه عملا یک ولسوالی(پنجشیر)بالایشان حکومت میکند البته علنی بکمک امریکا(و پشت پرده اسرایل)، انها(پشت ون) یکی(یکانه)(از)باشندکان بومی این سرزمین اند ٠ اکر کسی بنی اسرایل است در این سرزمین انهم پنجشیری ه ا وشرکا اند، چون با تمام جنایات ٩٢-٩٦ و ارتباطات با روسیه هنوز هم از پشتیبانی بدون قید وشرط سهیونیس تها برخورداراند٠
  بااحترام به همه دوستان
  یحیی
  • 0
  • 0

  پاسخ | بازگو

•   |90.146.122.xxx |2010-05-21 09:44:41 محی الدین
  
  دوست عزیز جمشید جان!
  
  بر آشفته نشوید من خیلی دوستانه یاد آوری میکنم که اگر شما تاریخ میدانید و دیگ ر هیچ؛ بگذار با نام آریانا، و خراسان و غرجستان و ترکستان و پاکستان که اسمای محل است نه قوم، تبار و ق بیله عمر همه ضایع شود. آخر میخواهید با این نام کدام افتخارات تاریخی را بیان کنید. مگر فراموش کرده ای د که خراسان هم مورد هجوم مغول ها صفوی ها، انگلیس و اعراب تیکه تیکه شد. من میگویم درست است که اریانای بود و خراسانی و لوی افغانستانی. حالا که نیست. تازه مردم ما قدرت آنرا ندارند که حتی از قریه ای خود د فاع کنند و میبینید که امریکا، انگلیس، المان، استرلیا، کانادا و دیگر اعضای پیمان ناتو سرنوشت شما را ت عین میکنند. اگر افغانستان را نام بگذاریم مثلن آریانا کجای درد ما را دوا میکند. من میگویم افغانستان ن ه هر چه شما از لابلای تاریخ مناسب میدانید اما اولتر از همه باید شکم گرسنۀ مردم را سیر کرد. دستان دزد ان و اوباشان را از سرنوشت مردم کوتاه کرد. امنیت تامین کرد. کار بوجود آورد و بلاخره هوویت خود را نه ب ه حیث هزاره تاجیک وافغان بلکه بحیث انسان تثبیت کرد. درست که شما تاریخ میدانید کوشش کنید آنچه در تاری خ خوب بوده را بگیریم و بد را دور بیاندازیم. غازیان و راهیان راه آزادی از میان تاجیک ها، هزاره ها، پش تون ها و ازبک ها آزادی این وطن را به ما میراث گذاشته اند نه نفاق و تفرقه را. بیدار شوید و بدانید که اگر هزار سال با همین طرز دید به خاک و مردم خود نگاه کنیم کور مادرزاد ایم. نباید با دزدان سر گردنه ده ن جوال را گرفت. اگر مسلمان اید برتری مسلمان به تقوی و دینداری اوست نه به قوم و قبیله و نژاد اش. من ن ه خود را آریایی ونه هم سامی میدانم. رگ و راست مسلمان ام و حتی حبشی مسلمان را با خود همخون و برادر می دانم.
  موفق باشید
  • 0
  • 0

  پاسخ | بازگو

•   |118.103.224.xxx |2010-05-21 09:52:14 سهراب  - سلام
  
  
  
  آشنا برادر، شما گفته اید که افغانستان تاریخ پربار دارد که تمام اقوام آن در آن دخیل است و نویسنده صاح ب وارش هم به الفاظ فردوسی بزرگ سخت شیفتگی نشان میدهد و شما هم آنرا تعیید میکنید که باید بکنید.این جا سوال این است که برادران هزاره ما از نژآد زرد بوده واز شمال و شمالشرق آسیا در این سرزمین آمده اند و ترکها نیز و میماند پشتونها که آنها نیز ازنژاد گندمی و عربزاده و در قوم یهود میباشند و این امروز مثل آفتاب روشن است و همان فردوسی را که شما از گفتارش مثال میاورید یکی از حکایاتش در شهنامه با نام افغان= پشتون میاغازت و فردوسی آنها را بیگانه و از باشندگان هندوستان و در فن چپاولگر ولگر نامرد لافوک و دروغ گو معرفی میکند و وظیفه ی روزمره ی شان را راهزنی مسافرین وکاروانهای میشمارد که از صوبه ی خراسان ایران بزرگ به هند میروند و این مسله را تنها نه فرودسی بل ده ها نویسنده ی دیگر نیز یاد آور میشوند حالا میا یم سر بحث این که جزتاجکها همه از جاهای دیگر در این ملک سرازیر شدند و تمام قلم بدستان جهان به این اعت راف میکنند و تاجکها هم از نژاد سفید و در نصب ایرانی میباشند حالا که اینهارا هم بگوییم ، نه فارسی یا ایرانی نیستند پس ادعای که میکنید ( در برابر هخامنشیها باختری ها میجنگیدند) اینها کیها بودند که میجنگ یدند آیا از زمین آدم میرویید که با هخامنشیان میجنگید ؟ مردم خود که با خود نمیجنگد مگر این که پادشاهی ملک الطوایفی باشد و بخاطر قدرت بجنگد و آنهم یک قشر خاص جامعه که از همان پادشاهی نفع میبرد دربرابر ه مرنگ وهمزبان همنژاد خود می ایستد. برادرنویسنده همان فرودسی را که از گفتارش میگویی یکبار شهنامه را بخ وان که هیچ کجای از تاجک و یا فارسی بنام قومی یاد نکرده و همه جا لفظ ایرانی که اصل ما میباشد نوشته شد ه و اگر از فارسی یاد آور هم شده اشاره ی آن به زبان است نه قومی مثل ( بسی رنج بردم در این سال سی عجم زنده کردم بدین پارسی ) تو باید بدانی که اقوام آریایی و یا معادل آنرا که فردوسی ایرانی به زبان فارسی نو مینویسید که تمام فارسی زبانان را در بر میگیرد مثل پشتونهای امروزی بشکل چادرنشین زندگی میکردند و طایفه ، طایفه و قبیله قبیله میزیستندو این طایفه ها را تعدادشان را یاد آور میشوم پیشدادی ، کیانی، ماد ی ، پارتی ( تاجکان امروزه)، پارسی ( هخامنشیها )، کوشانی ، هفتالی ،و در اواخر، برمکی ، بابکی ، سفاری ، و غیره میباشند که در نژآد ایرانی و امروز به زبان فارسی که همان زبان پهلوی قبل از اسلام است حرف میز نند.و این لقب پارسی و یا پارسیوان بخاطر برای همه ما اطلاق میشود که از میان این همه طایفه ها پارسیها توانستند درابتدا امپراطوریی را تشکیل دهند و همه ی ممالک همسایه و حتی اروپا به دلیل شهرت که پارسیها ک سب کردند تمام ایرانیان را پارسی خوانده و نام پارسی چاکزین ایرانی کنند و گر نه ما همه ایرانی هستیم و اگر کسی ما را فارسی هم بخواند فخر میکنیم و برای ما فرقی نمیکند که کسی ما را ایرانی که همان اصل ما اس ت بنامد و یا پرسی=فارسی و یا پارتی= تاجک همه شان برای ما یکی است حالا من از شما میپرسم فرض مثال اگ ر امروز طایفه ی از طایفه های پشتون سربلند کند و مثل هخامنشیان=فارسیان و یا مثل تارتیان و یا کوشانیان و یا هفتالیا و غیره و غیره و به خصوص مثل فارسیها نصب بیش دنیا را به قبضه ی خود در بیارد و فرض مثال این طایفه از طایفه های کاکر باشد که یکی از طایفه های پشتون است و در دنیا به نام کاکر مشهور شوند و هم ه مردم دنیا پشتونها را بجای پشتون کاکر خطاب کند دقیقن مثل که پارسیها از میان قوم ایرانی این کار را ک رد و تمام ایرانیان به نام پارسی به جهان شهرت یافند پس در آن صورت آیا یک میاخیل و یا یک ختک و یا یک ز ازی و غیره ی شان از نام کاکرکه مساوی به پشتون بکار برود فخر میکند و یا این که میگوید نه من کاکر نیست م آنها از قوم ما نیست آنها حتی پشتون هم نیست و ما از آنها جدا هستیم ؟ برادر راوش جغرافیای که بیش از قرنی نمیشود ما را از هم جدانموده و با این چرت و پرتهای که خودت میگویی هیچگاهی نمیتواند مارا از هم جد اترسازد( هر کسی کو دور ماند از اصل خویش باز جوید روزگار وصل خویش ) و ما منتظر یک ابومسلم ثانی و یا یک یعقوب لیث ثانی سفاری هستیم تا بیاید و شما دلالان انگلیس و روس و پاکستانی پنجانی را با باداران تا ن یک گوشمالی فراموش ناشدنی بدهد و یا نروز دور نیست.....
  سهراب
  • 1
  • 0

  پاسخ | بازگو

•   |85.147.200.xxx |2010-05-21 20:19:29 آشنا  - آنهــایی کــه تأکیــد بــر آریــانـا و آریــایی می
  
  
  دوست گرامی سهراب جان!
  باور داشته باشید که بغیر از سیاست بازی ، احساساتی شدن ، جعلیات گفتن و درغ پراگ نی ، چیز دیگری هم وجود دارد بنام علم ثابت که گویی دو جمع دو مساوی به چهار و آنرا هیچ کسی رد کرده نمی تواند.
  به جواب مجموع فرموده های شما ، بدون تبصره بخشی از اخبار بی بی سی در زبان فارسی را ارسال مینما یم و امید میکنم که ترک سرتان باز گردیده و خودتان نتیجه بگیرید و قانع شوید که چقدر زبان بی استخوان را غیرمسئولانه و مفت شور داده اید:
  
  بی بی سی
  ه روز شده: 16:01 گرينويچ - پنج شنبه 03 سپتامبر 2009 - 12 شهریور 1388
  
  * اين صفحه را برای ديگران بفرستيد
  * چاپ مطلب
  
  پژوهش تازه ژن شناسی: ترک و تاجیک یکی هستند
  
  اسفندیار آدینه
  
  از دوشنبه
  
  پژوهش نشان می دهد که تفاوتهای داخل قومی بیشتر از تفاوتهای بین قومی میان اقوام ترکتبار و تاجیکان ایرانی تبار است
  
  پزوهشی تازه حاکیست اقوام ترک و تاجیکی که در امتد اد راه ابریشم سکونت دارند، از نگاه شجره شناسی زیست شناسی از هم چندان تفاوتی ندارند.
  
  این پژوهش که با نمونه برداری ژن شناسی یا DNA از بیش از 1000 نفر از میان 24 قوم و قبیله و مردم ترک و تاجیک در آسیای میانه انجام شده است، نشان می دهد که از نگاه ژن شناسی تفاوت قومی میان این دو گروه زبانی چندان زیاد نی ست و کمتر از یک در صد را تشکیل می دهد.
  
  بر خلاف این، آشکار شده است که تفاوتهای داخل قومی، بویژه در م یان تاجیکان، بمراتب بیشتر از تفاوتهای میان قومی بین گروههای فارسی زبان تاجیک و ازبک و قرقیز و قزاق و ترکمن و قره قلپاق در آسیای میانه بوده است.
  
  پژوهش "تفاوت ژنتیکی و پیدایش اقوام در آسیای میانه&# 34; را گروهی بین المللی از پژوهشگران به رهبری "اولین هی یر"، (Evelyn Heyer)، مردم شناس معروف فرانسوی، انجام داده و فشرده آن اول سپتامبر در مجله اینترنتی " BMC Genetics " منتشر شده است.
  
  در هیات این تیم چهار پژوهشگر فرانسوی، بشمول خانم هی یر از موزه مردم شناسی و پژوهشگاه پاستور پاریس، دو نفر از دانشگاه لستر بریتانیا، یک نفر از پژوهشگاه زیست شناسی مولکلی بیشکک قرقیزستان، و یک پژوهشگر از فرهنگستان علوم ازبکستان شاملند.
  
  این پژوهشگران می گویند که مردم ترک و تاجیک در امتداد راه ابریشم را برای مطالعه ژن شناسی به این خاطر انتخاب کرده اند که این دو گروه قومی چشم انداز بی نظیری از هم زی ستی نزدیک، اما تفاوتهای جدی اجتماعی به دست می دهند.
  • 0
  • 1

  پاسخ | بازگو

•   |87.154.132.xxx |2010-05-21 10:27:39 حمید
  
  
  
  آقای راوش پراکنده گویی کرده اند البته
  بعضی دوستان در کامنت هایی که داده اند کم لطفی کرده اند و سخنا ن ناپسندی
  گفته اند از جمله توهین به برادران ترک که اصلا ربطی به این مقاله پر از اشتباه آقای راوش ندا رد.
  اما اصرار آقای
  راوش به اینکه اصلا اصطلاح آریایی وجود نداشته و بار معنایی این کلمه در هند و ایران باستان را با بار معنایی آن در
  زمان نازی ها یکی کرده اند خیلی عجیب است.
  آقای راوش در جاهایی بدیهیاتی گفته اند بعد از این بدیهیات نتیجه های
  اشتباهی گرفته اند. مثلا چه کسی است که نداند ما نژاد خالص ندار یم مگر مثلا در یک قبیله بدوی کشف نشده در جنگلهای
  آمازن و چه کسی توانسته ثابت کند نژاد خالص در صورت و جود برتر است؟
  آقای راوش مدعی اند که میخواسته اند یک بحث
  دانشگاهی بکنند و چیزی به اسم آریایی وجود ندا شته و این ساخته و پر داخته نازی ها بوده. برای آنکه تکرار مکررات
  نشود آقای راوش باید جواب دانشمندان د انشنامه هایی مانند بریتانیکا را بدهند و اگر معتقد هستند تاریج نگاشته شده
  توسط غربی ها سراسر دروغ است ایشان می توانند وارد بحث شوند و برای شروع از دانشنامه آزاد ویکیپدیا شروع کنند. در
  دو مقاله زیر در د انشامه ویکیپدیا در مورد لغات آریا و Arian و تفاوت معنایی آن در بین اقوام هند-و -ایرانی و سو
  استفاده نازی ها در قرون جدید توضیح داده شده حال اگر آقای راوش می خواهند بحث علمی کنند این گوی و این میدان !
  بروند و مقالات زیر را در ویکیپدیای انگلیسی را تصحیح کنند:
  http://en.wikipedia.org/wiki/Arya
  http :// en.wikipedia.org/wiki/Aryan
  آقای راوش!
  کتاب استاد توس یک کتاب حماسی است که بخشهای از آن به تاریخ هم می پردازد یعنی هر چه زندگی شاهان یاد شده معاصر
  قردوسی بوده (مانند ساسانیان که آخرین سلسله قبل از حمل ه اعراب بودند)به تاریخ نزدیکتر و هر چه دورتر (مانند
  پیشدادیان و کیانان) به حماسه نزدیکتر بوده و بر خ لاف ادعای شما در بخشهای مربوط به حمله اسکندر از هخامنشیان و
  دارا در شاهنامه یاد شده است.
  در ضمن بر خلاف ادعای شما مردم ایران شروع تاریخ خود نه از هخامنشیان بلکه از مادها و
  تاریخ حماسی خود را از پیشدا دیان و کیانان میدانند.
  یعنی پیشدادیان و کیانیان اولین پادشاهی ایران را بنیاد
  گذاشته اند و این دو سل سله آنقدر قدیمی اند که در واقع بعضی از آنها پادشاه مشترک هندوایرانی محسوب میشوند مانند
  جمشید. بعد از پیشدادیان و کیانان /دولت مادها اولین امپراطوری ایرانی را تشکیل داده اند بعد هخامنشیان بزرگترین
  امپر اطوری جهان در دوران خود را تشکیل داده اند. پارتیان دومین امپراطوری ایرانی و ساسانیان سومین امپراطوری
  ایرانی را تشکیل داده اند.
  این خلاصه هویت یک ایرانی قبل از اسلام است. در بین این سلسله های یاد شده ه خامنشیان و
  ساسانیان از قوم پارس بوده اند و پارتیان از قوم پارت که شعبه ای از ساکاها می باشد بوده اند . مادها از قوم ماد و
  پیشدادیان و کیانیان از اقوام شرقی ایرانی بوده اند اما برای یک ایرانی همه اینها هویت ایرانی را ترسیم میکند و
  قومیتشان درجه اهمیت کمتری دارد.
  
  • 0
  • 0

  پاسخ | بازگو

•   |212.242.159.xxx |2010-05-21 11:59:31 ناشناس  - zamir
  zamanikeh aqayeq e yahoodi boodan pashtoona ber mala shod -wah asnad wah shawaid manande film qabael e gomshodeh bah nasher rasid-
  aria setezi sho rou gerdid -
  der halikeh qablan pashtoon ha khod ra h der Aughanistan -ariaye mi goftand-.
  • 0
  • 0

  پاسخ | بازگو

•   |80.126.8.xxx |2010-05-21 12:34:03 ناشناس
  سلام جمشید کرامی,
  اصل شعر از بیدل است و چنین:
  بدل کفتم کدامین شیوه دشوار است در عالم
  نفس در خون تپید و کفت سپاس اشنایی ها
  همچو شعر کویی تان همه نظریات شما کج است واقعت ندارد٠
  سعادتمندباشید
  یحی ی
  • 0
  • 0

  پاسخ | بازگو

•   |88.76.113.xxx |2010-05-21 14:34:44 بهروز
  
  بعد از سلام !
  آنچه برای من در خواندن از نظرها دست متداوم دست میدهد اشاره به چند شماره زیر است:
  1 ـ اگر نویسنده این مقاله از آتشیکه زیادتر از دوصدسال واندی که تن وروان مامالکان اصلی خراسان را میسوزا ند اندکترین آگهی میداشت ومخصوصاازآتش سیاستیکه درین چاردهه اخیر دودش به آسمانها بلند شد وهرچه آبیکه ن ه برای از بردن آتش بلکه در آسیای دشمن ریخته شد خبر میداشتند چرسی گونه ، بیدرانه کوه مشکلات وبدبختی ر ا انگشت عبرت نگذاشتند بل مانند قصه حسنک که میگویند:حسنک دیگر کاری نداشت از بیکاری جوال دوز راگرفت و به .....خود زد وشب وروز از درد مینالید.آقای راوش به نظر بنده باید این موضوع بی ربط به اوضاع واحوال س یاسی وطن ، مردم ، در عوض بدگوئی ازتبعیض ووطن فروشی مشتی از گماشتگان انگریز وپاکستان مینالند باید عمد ا وقصدا به میان آورده باشند تا توجه مردم را از دسایس روزمره افغانملتیهای خائن، دولت دست نشانده ودسائ سیکه امریکاودار ودسته در سطح منطقه روی دست دارند به جای دیگری معطوف بدارند. اگر احیانا این امکان وجو د نداشته بوده باشد واین دسیسه درمیان نبوده باشد موضوع آریان وآریائی ورد آن برای ما آنهم به دلایل پوچ وبی معنی ایکه ارائه نموده اند درین وقت وزمان چه معنی داشت وچه درد مارا دریک کشوراشغال شده امروزی دو ا میکرد.به اصطلاح ده درکجا بود ودرختها درکجا.نویسنده باید بداند به این خودنمائیهای بچگانه واین بالا پریدنهای بی موقع دانشمند وفهمیده جا زده نمیشوند. ما کتابهای مهمل «نام وننگ » این نویسنده را خوانده ا یم واز تبصره ایکه در شروع آن صورت گرفته همچنان باخبریم که هزاران به تاسف به این نوشته بی موقع ورهبری شده واین خودبزرگ بینی ناجایز که توسط این مرد به میان آمد.
  2 ـ دوستان نباید اتحاد پولادین تاجیکی خر اسانی وآریائی خودرا از دست بدهند بل هزاران بار قویتر بسازند ونباید بر ضد همدیگر با کمال بیدردی وبدون درنظر داشت محبتی قومی چیزی بنویسند که به منزله آب دراسیای دشمنان باشد. لطفابرادران هم تبار وهمسنگر خودرا دوست داشته باشید.
  
  
  • 1
  • 0

  پاسخ | بازگو

•   |210.49.71.xxx |2010-05-21 15:34:18 يك معلم  - سخن گفتى دليلش بيار
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  مقاله 22 : غروب کیانیان نیمروز و هیلمند در قرن 18 و ظهور ابدالیان
  مقاله 21 : داستان جنگ رستم و اسف ندیار
  مقاله 20 : خدای نامه یا شاهنامه
  مقاله 19 : رشته کوه البرز
  مقاله 18 : نوروز باستانی
  مقاله 1 7 : تاریخ و جغرافیای تاریخی غورستان
  مقاله 16 : تاریخ و جغرافیای تاریخی غرجستان
  مقاله 15 : ریگ بَید و اَوِستا سر آغاز تاریخ آريانا و هزاره (بخش دوم)
  مقاله 15 : ریگ بَید و اَوِستا سر آغاز تاریخ آريان ا و هزاره (بخش اول)
  مقاله 7 : پیامبران باستانی حوزه بلخ و زابلستان / بخش سوم
  مقاله 13 : بلخ
  مقاله 12 : پارس و پارسیان
  مقاله 11 : زبان آریانی دری
  مقاله 10 : جغرافیای آریانا یا ایرانویجه اوستا - بخ ش دوم
  مقاله 9 : جغرافیای آریانا یا ایرانویجه اوستا - بخش اول
  مقاله 8 : انحراف تاريخ آريانا و ضعف ه زاره ها در مسیر تاریخ
  مقاله 7 : پیامبران باستانی حوزه بلخ و زابلستان / بخش دوم
  مقاله 7 : پیامبران باستانی حوزه بلخ و زابلستان / بخش اول
  مقاله 6 : چهارده طایفه تاریخی هزاره / قسمت دوم
  مقاله 6 : چها رده طایفه تاریخی هزاره / قسمت اول
  مقاله 5 : هزاره ها یا بومیان کشور افغانستان پیش از آریاها
  مقاله 4 : آریانا سرزمین کیانیان
  مقاله 3 : آریان تاریخی و آریاهای افسانه ای
  مقاله 2 : تحریف تاریخ آریانا / قسمت دوم
  مقاله 2 : تحریف تاریخ آریانا / قسمت اول
  مقاله 1 : زابلستان مرکز افسانه و تاریخ
  زابلستا ن مركز افسانه و تاريخ و زادگاه زبان پارسی
  نظر نگارندة مقالات وبلاگ زابلستان
  نگارندة مقالات وب لاگ زابلستان به این باور است که: در نوشته های تاریخ نویسان قرون اخیر، تاریخ عناوین کلیدی و اساسی چون : ایرانویجه، آريان، توران، پارس و پارسيان، بلخِ باميان، مَروِ شاهجهان، مَرورود (= مَرواب= مَرغابِ با دغیس) باميان، زابلستان و كابلستان، زابل و زابلیان، نيمروز و سيستان، کَیانیان نیمروز، خراسان و خراسان يان، برمکیان و صفّاریان، غور و غوریان (= خاندان سام و سوری وآل شَنسَب و آل کُرت = شاران غَرجِستان و شیران بامیان)، بربر، غرجستان، «هزاره» مورد سکوت و یا تحریف قرار گرفته است؛ بویژه پنج عنوان کَیان، ز ابل، بلخ، بامیان و غور به شدت مورد سکوت و یا دستبرد قرار گرفته است.
  هم چنین در تاریخ تبانی معاص ر ، اسطوره و تاریخ سه و نیم هزار سالة شاهان کشور آریان باستان (افغانستان کنونی) چون: پيشداديان (کَیو مَرث، هُوشنگ، تَهمُورَث، جمشید ، فریدون، منوچهر بامی، زاب، گرشاسب و ...) و كَيانِيان چون: (کَیقُباد ، کیکاوُس، کیخسرو، گشتاسب، اسفنذیار، بهمن، ملکه هُمای، دارا کَیانی، رُستم، سُهراب و...) و تاریخ و جغ رافیای اَوِستای زردشت بلخی و شاهنامه ها و تاریخ ادبیات فارسی در افغانستان، مسکوت مانده و یا تحریف شد ه اند. انگار كه يك سياست جدي و پنهان، اين عناوين را به نوعي معمّا و افسانه تبديل كرده است. همه به ف رهنگ آريان باستان و به فضایل و بزرگان بلخ افتخار مي كنند. همه از عظمت تاريخ و هنر باميان و از تاریخ زردُشت و اَوِستا و از ادبيات شاهنامه‌ها و زبان پارسی که زادة محیط بلخ و زابلستان است و از افتخارات خ راسانيان چون صفاریان نیمروز، برمکیان بلخ، نوبختیان خراسانی و سوریان غور و... و از نقش آنان در پیشرفت فرهنگ و تمدن اسلامی و از تلاش آنان در حفظ زبان فارسی، سخن‌ها مي‌گويند. ليكن هيچ گاه از زادگاه و تبا ر سازندگان اين فرهنگ و تاريخ، به طور شفاف و تطبيقي سخن گفته نمي شود.
  نگارنده باور دارد که تاریخ هزارگان افغانستان که بدون تردید، از بومیان این سرزمین هستند، با تاریخ آریان تاریخی و با عناوین یاد ش ده، پیوند انکار نا پذیر دارد. گفتنی است که آریان تاریخی جدا از آریا به مفهوم امروز میباشد. اصطلاح ه ند و اروپایی و هندو آریا به مفهوم امروز، یک اصطلاح ساختگی و غیر علمی است که در قرن نوزده وارد ادبیات تاریخ شده است. جوامعی که امروزه آریا نامیده میشوند، همه تورانیان تاریخی هستند.
  بیایید تاریخ بلخ و زابلستان و بامیان را زنده کنیم. تاريخ بلخ و زابلستان تاريخ مكتب فرهنگ و زندگی است. نسل جدید و روشنفكران ما به هواي مدرنيسم و تجدد گرایی و یا به خاطر فقر و محرومیت سدة اخیر و به خاطر فشار هویتی و سیاسی که بر قوم ما وارد بوده، از زبان و فرهنگ ملّي خود فاصله گرفته اند. متأسفانه نسل كنوني جامعة هز اره دچار گسست فرهنگي و تاريخي بي سابقه اي شده اند، به طوري كه افتخارات تاريخي و نقش عظيم فرهنگي و تم دني نياكان خود را به كلي از ياد برده اند. مردم ما شايد باور كرده‌اند كه جزءِ نژادِ كِهتر بوده و درتا ريخ كشور خود نقشي نداشته اند. اين جامعه نسبت به خودي ها ديرباور و نسبت به بيگانگان بسيار زود باور شد ه اند. آنان مانند توپ فوتبال در پيش پاي نويسندگان خودي و بيگانه افتاده‌اند؛ باكمال تأسف وتألم شديد ح تي باسوادهاي ما نيز از هويت ملي و فرهنگي وعلمي خود آگاهي كمي دارند. نا اميدي، خود فراموشي، كور فهمي و مسخیت ذهني به حدي بر اعماق روح و روان و ذهن تعدادي از افراد جامعة ما چيره شده، كه آنان مورچه های د يگران را مي بينند اما فيلهاي خود را نمي بينند. از چيزهاي زيادي شناخت دارند جز از خود. به خيلي كسان ب اور دارند جز به مردم خود. به خيلي زبانها قلم ميزنند و سخن مي گويند جز به لهجه و زبان مادري خود.
  من به هم وطنانم نمي گويم که ذهنیت خود از تاریخ کشور را یکباره دور بریزند و سخنان يك فرد گمنام و مغل وب تبار را در مورد تاريخ خود باور و قبول كنند. عاجزانه مي گويم فقط شك كنند و به سراغ منابع تاريخي دس ت اول بروند. جامعة من، خاصّه روشن فكران ما در مورد تاريخ خود نيازمندِ يك نوع شكِّ دكارتي ‌اند. شكِ ب ه ذهنيتِ خود، وشكِّ به تاريخِ اسكولاستيكِ معاصر. اگر چنين شكي در ما پديد آيد، بدون ترديد به يقين خوا هيم رسيد. منابع موثق وكتاب خانه ها و موزه هاي معتبر دنيا و صدها شاهد و اثر موجود در كشور، همه طرفدار ما هستند. جدا از اَوِستا و شاهنامه و منابع گوناگون تاریخی دیگر، اگر تنها کتاب طبقات ناصری را با دقت بخوانیم بسیاری از حقایق تاریخی کشور و جامعة هزاره برای ما روشن خواهد شد.
  «طبقات ناصرى» يكى از مهمترين و معروفترين كتب تاريخى زبان پارسى است، كه تقريبا هفت قرن پيش ازين به قلم يكى از دانشمندان خب ير خراسان قاضى منهاج سراج جوزجانى در دهلى نوشته شد. مؤلف دانشور اين كتاب يكى از نويسندگان معروف و زب ردست زبان پارسى است، كه كتابش از حيث سلاست و روانى انشاء بى‏نظير است. منهاج سراج نويسنده فاضل و دانش مند اين كتاب، از رجال معروف عصر است، كه بدربار سلاطين غور و آل شنسب محشور بود، و بسى از حوادث تاريخى را در اوايل خروج مُغل برأى العين مشاهده كرد، و يا از اشخاص خبير و ثقه آن عصر سماع كرده و درين كتاب نوشته است. منهاج سراج يك نفر مُورخ زبردست... و كتابش نيز از شهكارهاى ادبى و تاريخى شمرده شده است.»[۱ ]
  راست است يك...
  • 0
  • 0

  پاسخ | بازگو

•   |85.147.200.xxx |2010-05-22 19:55:40 آشنا  - آنهــایی کــه تأکیــد بــر آریــانـا و آریــایی می
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  جناب معلم صاحب اینرا برای شما و دیگر شیفتگان آریائی ! فرستادم
  
  انجنیر براتعلی فرهید
  واژه آریا وآریای ی
  آریایی واژه است نامفهوم، بدین معنی، مثلا اگر شخصی بگوید من یک آریایی هستم، معلوم نیست این شخص ایرا نی است، تاجیک است، پنجابی است، هندی است، مسلمان است، مجوس است ویا تورک قلزباش است...
  آریا واژه نژادی است، که انسان ها را به نژاد آریایی وغیر آریایی، تقسیم میکند. ازاین رو با race و نژاد خواهی یا راسیز م Racsim تفاوتی ندارد. راسیزم "اعتقاد دارد که نژاد تعین کننده اولی خصوصیات وظرفیت های انسان است ، ازاین سبب تفاوت های نژادی را برتری ذاتی نژاد خاص میداند". بطور مثال البرت انشتاین با آن همه نب وغ خود، چون آریایی نبود، مورد تعقیب آریایی ها قرار گرفت ومجبورا از آلمان آریایی به امریکا مهاجرت کرد .
  
  ازهمین رو همه آثاری که صبغه آریایی ندارند، برای شان جالب نیست.
  بابر پادشاه افغانستان با آنکه زب ان وادبیات دری را در هند رواج داد چون ضبغه آریایی نداشت، مورد توجه "آریایی ها" قرار نگرفت.
  م گرچه تعداد عساکرمغل دررکاب بابرهندوستان را فتح کردند، این ها با این تعصب خود حتی منکر قهرمانی های مر دم افغانستان میشو ند که قوت های عمده عساکر بابرراساخته بودند. فتح هنوستان آن وقت مدیون قهرمانی مردم افغانستان است، نه مغلستان.
  هندی ها آنرا پاسداری وترمیم کرده سالانه هزارها توریست را جلب و میلیون ها دلاربدست می آرورند.
  چینی های چالاک حالا مشابه بت بامیان دردامنه یک کوه، بت بامیان دیگری درست کرده ا ند ، از شهرت بت بامیان استفاده کرده جلب توریست میکنند.
  
  آریایی ها مردم را به باور های خرافی عادت مید هند چنانچه مینویسند
  "زمانيکه جمشيد در بلخ به تخت می نشست و پرچم های سپيد در 'بلخ بامی' بلند می ک رد و به روايتی ديگردراين روز يما پادشاه توسط ديوان به هوا برده می شد.".
  گویند آریایی ها قوم بسیا ر بسیار بزرگی بودند، اما با این همه بزرگی پادشاه وسلسله نداشتند، آیا عجیب بنظر نمیرسد؟ در حالیکه همه دیگراقوام چه سومری ها کلدانی ها وآشوری ها از خود پادشا هان وسلسله ها داشته وآثارتاریخی برجای گذاشته اند، اما آریایی ها با ااینهمه بزرگی شان که به اصطلاح هندوستان را اشغال کردند، کوچکترین آثار تاریخی موجود نیست.
  آریایی تراش ها مجبور شدند شاهان وسلسله های قلابی درست کنند و آنرا طوری انتخاب کرده اند ت ا هرچه کمترنامعلوم باشد تا رد پای اصلی گم باشد، بطورمثال جمشید ویا یما که به قول یک دانشمند آیرانی پ درداریوش است و زیاد معلوم نیست ، شاه آریایی دانسته اند.
  جمشید که 2500 سال پیش میزیست، تاریخ آنرا دوچ ند کرده به پنج هزاررسانده تا در جمله به اصطلاح شاهان اولی آریایی قرارداده باشند.
  
  تبدیل کتاب دینی به کتاب تاریخی
  تاریخ نویس های به اصطلاح آریایی، چون سند دیگری نیافتند، ازکتاب دینی به حیث کتاب تاریخی استفاده وسند سازی کردند.
  نه مسلمان ها، نه عیسوی ها، نه یهودی ها .. اجازه نداده اند کسی بخواهد نام ه ای که در کتاب مقدس شان درج است ، برایش تاریخ های جعلی درست کنند، طوریکه آریایی نویس ها برای اویستا د رست کرده اند، بعد از تسلط اسلام بر مناطق فارس وافغانستان وسرکوب زردشتی ها، دین زردشت دیگر بحیث دین آ سمانی طوریکه زردشتی ها ادعا دارند، برای فارس های مسلمان شده مردود میشود، از این رو آریایی تبارها ه ر چه دل شان میخواهند با کتاب زردشتی ها میکنند.
  
  نوشته های زردشتی
  از متن انگلیسی قصیده زردشتی می خوان یم:
  "نظربه قصیدۀ زردشتی، کیومرث اولین مخلوقی بود که توسط اهورا مزدا، بعد از آنکه زمین را خلق کرد ، بوجود آورده شد. کیومرث نه زن بود ونه مرد. انگرا مینیو Angra Mainyu قوت شیطان، اهریمن را فرستاد که کیومرث را بکشد، از بدن او درختی سرزد که از آن اولین مرد، مشیا Mashya و اولین زن مشیانا Mashyana بو جود آمد .
  نظر به اتیمولوژی Etymology ، کیومرث را میتوان نظر بزبان اوِستائی بدو کلمه تجزیه کرد: گا یا Gaya بمعنی زندگی ومرتان Mar?tan (بفارسی مردمان) بمعنی بشر. نظر به عنعنات زردشتی گیمرتان اولین موج ود انسان بود، لیکن بطورکلی میتوان اورا خلقت انسان تعبیر کرد" .
  تاریخ نویس های آریایی کیومرث رابح یث اولین پادشاه آریایی به حساب آورده اند، در حالیکه زردشت حرفی از آریا نزده بلکه کیومرث را مشابه حضر ت آدم تشریح کرده است، وهیچ ربطی به آریایی ندارد.
  اما آریایی های جنوب چون زبان زردشی را مربوط فارسی ز بان هامیدانند، در عوض کتاب زردشت، کتاب هندو هارا مرجع خود قرار داده وازسرود های ویدا حرف میزنند
  
  تیو ری مهاجرت آریایی ها
  "دراوائل ســدۀ دهم ونهم ق.م ، قبائل آریا ( پیشنیان ایران مدرن) گویندگان زبان اندو ایران، از شرق یوکراین وجنوب روسیه به ساحۀ ایران آمدند. آمدن ایرانی ها در ساحۀ ایران الامی ها هارا مجبور کرد که یکی بعد دیگری، ساحات امپراطوری خود را از دست داده وبه سوسیانا ، خوزستان واطراف آن مهاجر شوند. بعداً با الام Elam یک جا شدند. همقطاران ایران به مجمع آرخیولوژی بکتیریا ـ مارگیانا Bac tria – Margiana، کلتورعهد برونز آسیای مرکزی وصل شدند. در اول هزار ق.م. مادها Medes ، فارس ها، باختره ا Bactria وپارت ها Parthian( تورکمن ها)، نفوس ایران را میساختند. درحالیکه دیگران ازقبیل اسکوتی Sc ythians (سکا) ها، سرمتی ها Sarmatians ، کایمرها Cimmeriansوالان ها Alans نفوس حوضۀ شمال بحیرۀ سیاه را میساختند. قبائل سکا Saka وسیتیان عمدتا در جنوب باقی مانده وبطرف غرب الا بالکان و شرق الا شین ج یانگ Xinjiang پخش شدند".
  دراین تیوری تناقص گویی موجود است، ازیکطرف منشا آریایی هارا شرق اوکراین وجنوب روسیه که همان شمال بحیره سیاه میشود میدانند وازطرف دیگرهمان منطقه را جاهای غیر آریای ها یعنی ا سکوتی ها، سرمتی ها کایمرها والان ها قلمداد میکنند، درآن جاها آثاری ازآریایی ها تا هنوزپیدا نشده است، ازاین ها که بگذریم، این مهاجرت بسیارعظیم چگونه صورت گرفته است؟ ازخود سرکرده داشته است ویا بما نند م ردمان بی سرو پا شروع به مهاجرت کرده وبدون کوچکترین برخورد با مرد مان غیرآریایی به افغانستان ایران و هند سرازیرشده وآنجارااشغال کرده اند، آن ها نه به عنوان توریست بلکه برای اشغال مناطق وسرزمین ها میرفت ند، چراهیچ گونه برخوردی با اقوام مناطق مذکورثبت نیست، درحالیکه درقدیم معمولا مهاجرت ها با برخورد های شدیدی روبرو می شد، یک بیجایی منجربه بیجایی دیگری ازمردمان میشد واین بیجایی دومی باعث بیجایی سومی می شد.. مرزها تغیرمیکرد، پادشاها سرنگون وپادشاهان دیگری روی کارمی آمد.
  حدود 200 ق.م و بیشترازآن جنبش ها ی عظیمی درچین صورت گرفت که میلیون ها نفر بیجا و باعث بوجود آمدن دیوار چین شد که برای تشریح آن باید ک تاب ها نوشت، اما درباره به اصطلاح آریایی ها کوچکترین سندی وجو ندارد.
  
  تکثیر نسل آریایی
  یکی از عجایبا ت آریایی ها تکثیر نسل شان است که در مدت بسیار کوتاهی افغانستان، پاکستان، ایران، وحتی هندوستان را پر کرده اند ( این جاهارا سکنه های خالی از مردم میدانند).
  طبق نظر شان اگراین جا ها ...
  • 0
  • 0

  پاسخ | بازگو

•   |88.76.113.xxx |2010-05-21 15:57:19 ناشناس
  
  
  اگر نوشته این نویسنده را تحت عنوان آریا وآریائی در نظر بگیریم نکات زیر ازآن بیرون میتراود:
  اول ـ خ ودنمائی وبی پرنسیپی عام وتام که در نوشته شان به حساب ادبیات واصول نگارش به درد کسی نمیخورد و همچنان ارائه وپیکشی این مضمون که متکی ومتوالی به هیچ سلسله وبحث داغی نبوده وسراسربی موقع وغیر ضروری ضروری میباشد وبه این می ماند که نویسنده خوابی دیده وفردا آنرا برای ضیاع وقت خودودیگران روی صفحه دریک موقع غیر ضروری آورده باشد که رهکشای هیچ مشکلی نبوده ونمیباشد.
  آقای راوش دل دوستان را به سرتمبگی آزرده سا خت ودل دشمنان مارا ازینجاتاارکان فاشیزم خرسند نمودند وخدرا کم زدند وتا اندازه ای تشهیر کردند.
  ایجاد وبه میان آوردن همچو مباحث را بی دردی وانحراف صریح از موضوعات داغ روز به نفع دشمنان تاریخ ومردم ما م ی نامند. خوش بود گر محک تجربه آید به میان تا سیه روی شود هرکه در او غش باشد.
  گفتند پشتونها ازین م بحث وهر مبحث دیگریکه تحت عناوین شبه به آن مثلا عنوان آریانای غیر ضروری باشد بهره برداری خائنانه میکن ند.آنها درحالیکه از نام خراسان بد میبرند وعلت آنهم به دلایل زیرهویدا وروشن میباشد:
  پشتونها از بحث و نام خراسان در واهمه اند چونکه:
  A ـ کلمه آریانا حکایه از یک تمدن بزرگ میکند که کشورهای مختلفی درآن ه م سلسله وهم مضمون اند.
  B ـ از مباحث مربوط به خراسان بخاطریکه میگریزند وبد میبرند که زیادتر ازهمه به اوغانستان کنونی دریک پیمانه بزرگتر مربوط میشود وچون این قوم خود مهاجر وتشریف آورده از هندوستان آنوق ت( تاریخ غبار) میباشند موجودیت استعماری خودرا درخطر می بینند. ولی بی تفاوت که آنها چه میگویند ،داعیه تاریخی ما زنده کردن نام خراسان بزرگ ورجوع به پهنای آنوقت وطن ما میباشد چه امروز وچه صد سال بعد اما به یک شرط مهم وبنیادی که ما داعیه داران خراسان بزرگ (تاجیکان ، ازبکان وبرادران هنمژاد ما یعنی هزاره ها) شب و روز در پی تحقق آن باشیم واز همه اولتر هم نظر ومتحد باشیم وفریب دشمنان قسم خورده را نخوریم. به هر صورت از نظر سیاست مهمترین مسئله پی گیری شریفانه ومتحدانه یک آرزو وتحقق یک حق میباشد.
  C - از ب رادران وخواهران تاجیکم تنما میکنم ، امید میکنم ، زاری وعذر میکنم که حین نوشته ها محبت قومی وتاجیکی خ ودرا در اتحاد باهمدیگر و برادران هزاره از یاد نبرند. گناه بزرگ وشرم آوری خواهد بود اگر دیگران به بی التفاتی ما علیه همدیگر خرسند شوند چونکه ما موضوع اتحاد خودرا چون نور چشم خود محترم وموضوعی از همه او لتر واولاتر میدانیم. ما روزی تمامی ادعاهای خودرا بدست خواهیم آورد که تحت یک نام بزرگ آزادگان چون پول اد متحد شویم. اگر دوست وازخود خلاف این داعیه برحق عمل کند ضررهای زیادی را متحمل خواهند شد که نباید ب خاطریکه تاجیکان آنرا امروز هتک حرمت به تاریخ وآبا واجداد وفردفردخود میدانیم. این یک امید یک عذر ویک خواهش دردمندانه بودکه گفته شد وفراموش نکنید که هنوز خون پدران ما که ازمظالم بیگانگان آورده شده از هن دوستان به خاک وخون تپیده اند وبیگناه درین خاک ریخته شده است از بدنهای پاک شان خشک نشده است. متحد باد تمام اقوام کشور، مرگ برفاشیزم ومرگ برناکسانیکه آب را نادیده موزه های بی موقع وغیر ضروری خودرا از پا میکشند.
  • 1
  • 0

  پاسخ | بازگو

•   |210.89.93.xxx |2010-05-21 16:17:38 ناشناس
  نخست از مقاله تحقیقی راوش تمجید می کنم. او واقعاً مرد زحمت کشی است. این حقیقت است که تاریخ کشور ما و هم تاریخ ایران که راوش به آن تاخته است بسیار دیرینه تر از تاریخ آریایی ها است. این کشف نوی نیست ولی بازهم خوب است صرف به آریایی بودن اتکاء نکنیم چونکه در کشور ما کم نیستند مردمانیکه آریای نیستند و اف تخاری هم به کار کرد های آنان ندارند. و اما درین مورد که نام کشور تحریف شده نیز شکی وجود ندارد.
  «افغ انستا» یعنی جایگاه «افغان ها» که پشتون ها خودر «افغان» مید انند و به آن افتخار می کنند. موازی به آن اصطلاح دیگری (افغانیت) آفریده شده که برای منی که افغان نیستم هیچ معنی ندارد.
  اگر براستی می خواهیم ه مه باشنده گان کشور ما با هم متحد شوند باید کشوری نام جامعی داشته باشد که شامل حال و هویت همه باشد. چ نین نامی فقد می تواند «خراسان» باشد که نامی است تاریخی و هم جغرافیایی و به همه اقوام از هر نسب، نژاد ، تبار، زبان و مذهب تعلق دارد. همه دربر می گیرد و می تواند مایه وحدت ویگانگی شود.
  با احترم به خوان ندگان.
  شهرام
  • 1
  • 0

  پاسخ | بازگو

•   |78.151.88.xxx |2010-05-21 17:40:28 مهندس شاه امیر فروغ  - یک تذکر کوتاه :
  
  آقا یا خانمی به اسم « عالم » اعتراضی داشتند بر نوشتۀ آقا یا خانمی دیگر بنام « ع - ف » در مورد واژه های ( قره کمر )، (ایبک یا آیبیگ ) و ( چقماق )که گفته اند جناب « ع - ف » آنرا به اشتباه ( تره کمر )، ( هیبک )و ( چخماق ) نوشته اند . حقیر ضمن تائید اعتراض جناب عالم در مورد نام مکان های یاد شده که صحیح آن همان(آیبیگ و اصطلاحاً ایبک) و ( قره کمر ) میباشد ، همچنان تائید حرف جناب « ع - ف » در مورد واژۀ( چقماق ) که بصورت های( چخماق، چخماخ ، چاخماق و چاقماق ) هم نوشته میشود ، میخواهم توضیحی در مورد بردا شت جناب عالم که خطاب به آقا یا خانم « ع - ف » چنین نوشته اند : ( 3 - یا اینکه مأخذی که شما استفاده ک رده اید، اعتبار علمی ندارد ) خدمت ایشان و دیگر بزرگان ارائه نمایم . طوریکه بر همگان مبرهن و آشکار اس ت در مقالات کوتاهی که حقیر ، آقای راوش یا دیگر بزرگان مینویسند در هنگام تایپ مطالب از اشتباه گریز و گزیری نیست
  « بطور مثال همین مقالۀ حاضر آقای راوش را دقیقاً مطالعه نمایید » چه رسد به حروف چینی کتاب ی حجیم با 842 صفحه توسط حروف چین های عادی آنهم در سال 1346 خورشیدی در کابل که نه چاپخانۀ مدرنی موجود بود و نه مثل امروز از وسایل جدید چاپ خبری . بزرگان بر این امر وقوف کامل دارند که اشتباه چاپی دلیلی بر عدم اعتبار علمی هیچ اثری نخواهد بود ( ضرب المثل معروفی است که میگوید : عاقلان پی نقطه نروند ). از طرف دیگر آیا میشوداین گونه نام ها را که اسامی شهر ها ، روستا ها ، کوه ها و کمر های کشور است و حتی ب یسوادان ما با این نام ها آشنایی دارند ، محقق و مؤرخی نداند ؟ امیدوارم اینگونه دوستان در هر موردی نه از روی تعصب و غرض ورزی بل از روی درایت وعقل اظهار نظر فرمایند. با عرض ارادت خدمت ایشان و همه بزرگان مهندس شاه امیر فروغ
  • 0
  • 0

  پاسخ | بازگو

•   |79.247.213.xxx |2010-05-21 19:54:13 هجمل
  آقای آشنابازبی خریطه فیرکردی؟ اگرپروفیسوران شوروی کودن بودند،فراموش نکنیدکه آقای راوش شاگرد همان پرو فیسوران درزمان حاکمیت ببرک کارمل در ازبکستان شوروی بودند،تمام دارونداردانش آقای راوش مرهون دانشگاه ت اشکندمیباشدکه متاسفانه استادان ازبک ماهرانه کارخودشانراکرده اند وذهن این آقارا مسموم به پانترکیزم نم وده ودرس نفرت ازآریاناو آریائی راچنان دروجودش ترزیق نموده اندکه باشنیدن نام آریانا عقل وهوش شانرایکس ره ازدست داده وبه اصطلاح پت میکشند.خداوندهمه مریضان روانی راشفای عاجل نصیب نماید،زیرا جنگیدن با آریا ئی وآرینابه اصطلاح حضرت سلیمان پیغمبر«دویدن ازپی باداست»،این فاکت تاریخی آنقدرواضح وروشن است که هیچ انسان عاقل اجازه ی انکار این موضوع آفتابی وروشن را به خود هرگز نخواهد داد.
  • 1
  • 0

  پاسخ | بازگو

•   |79.247.213.xxx |2010-05-21 20:08:34 تاجک دانشگاه ایران
  
  
  
  
  آقای راوش:
  من به عنوان یک انسان حق دارم انتخاب کنم.
  من حق دارم بین زبان ناقص (ترکی و پشتون) باز بان فارسی که تمام
  بزرگان تاریخ خاورمیانه حداقل کتابی به این زبان نوشته اند انتخاب کنم.
  شما زور خود ر ا زده اید تا بگویید چنان نیست
  که ما می اندیشیم و آریانا و ایران و... در کار نبوده و...
  فرض کنیم که ش ما درست میگویید(در حالی که دلایلتان آنقدر
  ضعیف و کودکانه است که مرغ پخته را به خنده وا می دارد).
  گفت م "فرض" میکنیم شما درست می گویید:
  منِ تاجک میبینم
  زبان فارسی زبان مادری من است ، زبان مردم ا یران نیز همین است ، زبان اکثر مردم افغان هم همین است. زبان تاجیکستان و
  بخارا و...
  میبینم زبان تاجیکی (فارسی)من دارای تاریخ درخشانی است و بزرگان با این زبان کتاب ها نوشته اند و...
  می بینم
  دانشجویان و اس تادانی که امروزه به این زبان درس می خوانند ار ایران و بلخ و... همگی تا پایشان به آمریکا یا اروپا
  میر سد جزء جامعهء فرهیختهء علمی آنجا می شوند.
  آیا من به اندازهء اجدادم حق دارم سرنوشت خودم را خودم انتخا ب
  کنم؟
  آیا من حق ندارم که اگر اجدادم برای خود تمدنی ساخته اند من هم تمدنی جدید و فارسی بسازم؟
  به ایا لات متحده
  آمریکا نگاه کنید!فقط500سال است که تاسیس شده. آیا نمی بینید آمریکا آقای دنیا شده است؟ میدان ید چرا؟
  چون همه چیز را
  از نو ساخته اند ، اسیر تاریخ نبوده اند و اگر هم بودند به واشینگتون و لینکولن ختم می شده.
  زبان رسمی آنها انگلیسی
  است که زبان علمی امروز دنیاست.
  من به عنوان یک تاجک به زبان فارسی مینازم که مولانا در حالت عرفان و سماء و وجد
  عاشقانه با آن شعر می سرود و زبان خیام و حافظ و سعدی و .. . بوده است ، به کوروش مینازم ، نه به عنوان اولین انسانی که
  سخن از حقوق بشر زد ، بلکه بخاطر اینکه وقت ی تمام قدرت را در دست داشت و می توانست دیکتاتوری خونخوار باشد ، راه
  انسانیت را در پیش گرفت و برای او لین بار به عنوان پادشاه بزرگترین امپراطوری دوران خودش سخن از حقوق بشر راند و
  منشور حقوق بشر را دستور داد تا نوشتند.
  
  اگر همه چیز را کنار بگذاریم من بین تاجیک و فارس و ایرانی و آریایی و
  آریانایی و خراس انی هیچ تفاوتی نمی بینم.
  زبان مشترک ، تاریخ گره خورده به هم ، فرهنگ مشترک ، علایق مشترک و...
  به
  نظر شما من (تاجیک متولد اوغانستان)با یک ایرانی بیشتر شباهت دارم یا با یک اوغان و طالبا و پاکی؟
  آیا من حق دارم
  خود را با یک ایرانی هم وطن ببینم و در این راستا فعالیت کنم(مساله این است که مهم نیست نام سرزمی نم چیست ، مهم این
  است همه آنهایی که تاریخ و فرهنگ و زبان و آداب و رسوم مشترک دارند ، هموطن من هستند ، خواه شما بیایید ثابت کنید که
  جد من چنگیزخان بوده باشد ، خواه اسکندر مقدونی
  مهم این است امروز من با چه کسانی اشتراکات بیشتری دارم و هموطن
  واقعی من کیست؟
  شما و اوغانستانیها یا اوزبیکها؟
  
  از این دست تاریخ سازیهای شما را دولتهای خونخوار ترک هم انجام
  داده اند ولی آقای راوش دوست نادان من:
  تاریخ یک علم است ، نه حرف های کیلویی.
  
  • 0
  • 0

  پاسخ | بازگو

•   |117.55.204.xxx |2010-05-22 04:56:21 آریا  - جناب راوش سلام!
  من یک سوال دارم از جناب شما!
  
  اولاً بگوئید که همین تخلص زیبای شما منشأ از کدام نژاد، ملت، ومملکت م یگیرد ومتباقی گپها در جایش وبعد در بحث پیرامون موجودیت آریانا بپردازید چون باید اول خود را شناخت و ب عد زادگاه خویش را نه اینکه اولاً خود را ناشناخته از زادگاه خویش حرف ها بزنی.
  
  بااحترام
  
  آریا
  • 0
  • 0

  پاسخ | بازگو

•   |87.154.139.xxx |2010-05-22 09:25:47 احمد
  
  این شعرزیبا ازهمان فردوسی بزرگ درباره ی تاکید برآریائی بودن مردم ایرانزمین است که آقای راوش آگاهانه وغرض آلود میخواهندبه چشم مردم خاک بپاشند ،حقایق را وارونه جلوه داده وادعانمایندکه فردوسی درموردآریائ ی اصلآ اظهارنظری نکرده است.آقای راوش لطفآاین شعرراتاآخربخوانید.«برگرفته شده ازسایت تاجک میدیا»:
  نبود ند جز مردمی پاک دین دراین خاک زرخیز ایران زمین
  
  وز آن کشور آزاد و آباد بود همه دینشان مردی و داد بود
  
  گنه بود آزار کس پیششان چو مهر و وفا بود خود ک یششان
  
  همه دل پر از مهر این آب و خاک همه بنده ناب یزدان پاک
  
  ز پشت فریدون نیکو نهاد پدر در پدر آریایی نژاد
  
  گدایی در این بوم و بر ننگ بود بزرگی به مردی و فرهنگ بود
  
  که شد مهر میهن فراموش ما کجا رفت آن دانش و هوش ما
  
  کز آن سوخت جان و دل دوستان که انداخت آتش در این بوستان
  
  خرد را فکندیم این سان ز کار چه کردیم کین گونه گشتی م خوار؟
  
  کجا رفت آیین دیرین ما؟ نبود این چنین کشور و دین ما
  
  همه جای مردان آزاد بود به یزدان که این کشور آباد بود
  
  کشاورز خود خانه و مرز داشت در این کشور آزادگی ارز داشت
  
  گرامی بد آنکس که بودی دلیر گرانما یه بود آنکه بودی دبیر
  
  نه بیگانه جایی در این خانه داشت نه د شمن دراین بوم و بر لانه داشت
  
  که ما را روان و خرد تیره گشت از آنروز دشمن بما چیره گش ت
  
  که نان آورش مرد بیگانه شد از آنروز این خانه ویرانه شد
  
  کشاورز باید گدایی کند چو ناکس به ده کدخدایی کند
  
  کجا این سر انجام بد داشتیم به یز دان که گر ما خرد داشتیم
  
  به از زندگی کردن و زیستن بسوزد در آتش گرت جان و تن
  
  دو صد بار مردن به از زندگی است اگر مایه زندگی بندگی است
  
  برون سر از این بار ننگ آوریم بیا تا بکوشیم و جنگ آوریم
  
  
  • 1
  • 0

  پاسخ | بازگو

•   |41.233.169.xxx |2010-05-22 12:04:44 Haseeb  - khedmate hama salam
  
  dar hawab ba ba doste ko pashto wa turki ra naqes khawndan lutfan begoyed chara arabi englisi wa ya faransawi ra entekhab nakardid ki behtar az farsi wa kamel tar ham ast wa emroz rewaj jahani darad.
  
  shayad ham ehsasati barkhord kardan dar ein masala yak mawzo ra wazeh misazad ki dar ein maqala hai eishan chiz hai nohofta ast ki haqiqat darad. dar ghair az an shayad hata barai zaiaee waqt ham ein maqala hai toolani eishan ra mutalia namikardid.
  
  
  aqai rawosh hoshyar tareen tajik hast hata emroz bajoz chand farde dar degar dar angosha wa eingoshai jahan kasi degar juz chand afghani nist ki ary aye defa konad.
  
  janab fars ha wa tajik hai gerami emroz ba nejad parasti khod ba khod bozorg bine k hod hama dostan tarikhi khod ra darid ahesta ahesta az dast midehid.
  
  shuma dar afghanistan hata haz ara hara ki gawh onha ra ham farsi zaban khetab mikardid degar dar aqab khod nadarid.
  
  dar iran hama milat hai ghair az fars az fars ha dar nafarat wa enzejar basar mibarand tajikstan kho zarorat ba t awzih nist chon kochak tar az tahlil jahani bodanash ast.
  
  
  agar lahzai naqshai jahan ra peshe roy k hod begzarid wa bibined ki chiqader dar tagna qarar greftid chiqader har roz darid dosti wa atefai m ilat hai ghair fars az nejad parasti khod darid az dast midehid shayad ba fiker maqala hai janab raw ash shawid wa az ein ariai wa nejad bartar bodan khod begzarid wa ba aqel khod be andished .
  
  door n ist aan roz ki iran ham tamai america shavad aya bad az jang fars hai iran manend suni hai iraq dar enzewa qarar nakhawhand greft? degar baz harf az parsi khawhad bod na nejad bartar.
  
  ein nasihat az roi dosti bod na az roi kina
  • 0
  • 0

  پاسخ | بازگو

•   |83.233.172.xxx |2010-05-22 23:02:36 Dilsoz
  سلیمان راوش
  راوش چه مغنی دارد و واژه کجایست.
  تشکر
  
  • 0
  • 0

  پاسخ | بازگو

•   |67.88.206.xxx |2010-05-23 16:34:18 عصر دولتشاهی
  آقای آشنا، دیری بود خبری از شما نداتشتم. فکر میکنم هنوز تکلیف های تان رفع نشده و از درد چند ماه پیش شفا نیافته اید..... مسالهء اصلی بحث آقای راوش است و آریایی بودن و یا آریایی نبودن ما. جسپیدن شمابه پر و پاچهء من، به جای اظهار نظر در مورد بحث روان، بسیار خنده آور است. واما من آرزومندم آنچنان که هس تید آنچنان تر شوید. یقین دارم که مثل چند ماه پیش خلق زیادی از مخلوقات خدا را خنده خواهید داد.
  
  ر استی، درین وقت های کدام "نثر مسجع" دیگر نگفته اید؟
  • 0
  • 0

  پاسخ | بازگو

•   |85.147.200.xxx |2010-05-25 21:21:24 آشنا  - آنهــایی کــه تأکیــد بــر آریــانـا و آریــایی می
  
  آقای دولت شاهی رحمت ایزد متعال به شما نازل باد تا از دیگرستیزی رهائی یابید !
  من فکر میکردم که تنها د ر نوشته های خود ، ازینطرف و آنطرف عاریت گیری میکنید و یگان وقت دروغ میگوئید ولی حالا به خوبی دانستم که تهمت افترأ و دروغبافی به مسلک جناب عالی تبدیل شده است ، لا حول ولا قوت الا بالله العلی العظیم.
  من خو اصلا نویسنده نیستم بلکه خواننده مطالب انترنتی هستم ، نام من رجب و تخلص من هم "آشنا" است و مستعار ننوشتم . چون در مقاله نویسی ، کاپی کردن و دروغ گفتن مانند شما جایگاه و مقامی ندارم ، فلهذا مرا نه شما میشناسید و نه دیگر بزرگان مقاله نویس میشناسند . اما شما که در جواب اعتراض من نوشته کردید ، به خاطر بازی دادن ذهن خواننده دروغ گفتید که گویا مرا میشناسید و دیری شده از من احوال ندارید !!! تک لیف های من رفع شده ویا نشده !!! و ازین قبیل گپ ها. ای وای!!! چرا اینقدر دروغ صرفاً برای ارضای عقده خود گفتید . چرا شما خود را اینقدر خورد کردید !!! حداقل عکس شما در انترنت ها به نشر رسیده و مضامین شم ا میتواند ، کسی نی کس دیگری را معتقد سازد که شما راست گفته اید !!!
  بزرگان همیشه از شر سه چیز بدرگاه خدا پناه برده اند:
  سگ دیوانه ، شتر مست و تهمت ناحق
  من باور دارم که دوی اولی برای شما زیبش ندارد ، ام ا من از تهمت ناحق به درگاه خداوند پناه میبرم و میگویم ( و انما الجاهلون قالو سلاما ) .
  
  خداوند شما ر ا از شر شیطان و قفس تعصب رهائی دهد
  
  ترک و تاجیک و پشتون و هزاره و دیگر اقوام ساکن افغانستان باهم برا در هستند و رسول اکرم (ص) فرموده اند ( و انماالمومنون اخوهُ )
  
  ازینکه حدیث شریف نسبت مشکل الفبأ درست نوشته نشد ، معذرت میخواهم
  
  رجب آشنا
  • 0
  • 1

  پاسخ | بازگو

•   |125.99.160.xxx |2010-05-23 18:13:49 بابه قلندر
  حسيب جان كه در اخر نظر خود را به حروف انگليسي نوشته كرده اي .
  به گفته چهاريكاري ها كوسش رفتي نميشد كه در همي كنترول پينل كمپيوتر خود بروي و زبان فارسي يا عربي را انتخاب كني و به رسم الخط عربي نوشته ك ني؟
  نميدانم خودت از كمپيوتر به چي منظوري استفاده ميكني كه حتي الفباي فارسي را هم در كمپيوتر نداري
  • 0
  • 0

  پاسخ | بازگو

•   |74.89.58.xxx |2010-05-24 02:53:23 نور
  آقای عالم سلام
  برای جناب ع-ف نمبر دو صدق میکند ، چونایشان به آتش تعصب سوخته اند در افغانستان میلیو ن ها انسان
  نام اصلی منطقه را قره کمر میگویند ، اما زبان
  ع - ف به قره کمرگفتن لال میشود ، فکرمیکنم ایشان
  ازپیروان وزیرمحمدگل مهمند هستند.
  پروفسورلعل زاد وآقای راوش ، تجسس وتحقیق کردند حقیقت را دری افته نوشته اند ، موصوفان در دنیای
  آزاد زندگی دارند شرایط مهیا است مأخز دسترس موجود است ، فشار و تع صبات رضا شاه یا ملا های پارس ها نیست ، بناأ ایشان نمیخواهند دروغ بافی
  کنند ، درتاریخ نام خود لکه د اربسازند .
  آقایونیکه با نوشتۀ آقای راوش مخالفت میکنند ، به جای تعصبات وتهمت افگنی ، مردمیدان شوند ا سناد
  درستی داشته باشند عاری ازتقلب وجعل باشد ( الکذاب لا امتی )را در نظربگیرند ارایه دارند. واگرندا رند به هرطرف تهمت و گما ن ناروا نه کنند
  متوجه باشند در منطقۀ مورد بحث سه صد میلیون تورک زندگی دارند آقایون مخالف آقای راوش شرم وحیا ندارند به هرموضوع
  نارسایی خویش را به نام ( پان ترکیزم )میاندازند
  
  پس خود شان پارس تیزم هستند ؟؟ با احترام نور
  • 0
  • 0

  پاسخ | بازگو

•   |90.146.122.xxx |2010-05-24 07:32:01 محی الدین  - جناب دولتشاهی یا دولتجمهوری
  
  جناب آقای دولتشاهی و یا دولتجمهوری سلام:
  خیال میکنم شما از همه زیادتر به دنبال ملیت و زبان چسپیده ا ید. اگر مسلمانید باید به اقوام و قبائیل عرب، سیاه پوست ها، زرد پوست ها و همه آنانیکه کلمۀ توحید بر ز بان جاری میکنند احترام گذاشته و وطن آنانرا وطن خود بدانید. ایکاش مثل اتحادیه اروپا اتحادیه مسلمین بو جود آید که دیگر نه افغانستانی باشد نه عراقی و نه مصری و نه سودانی و همه زیر بیرق توحید زندگی کنند. خ وب اینکه مسلمان نیستید به هر دینی که هستید شما را قسم میدهم هوویت خود را به حیث یک انسان تثبیت کنید. از جنگ دست بردارید دست انسان هزاره و ازبک را فشار دهید و آنوقت من هم با شما یکجا بر پشتون ها تاخته و آنها را به خاک اسرائیل کوچ خواهم داد. ولی شما دروغ میگوید قسم میخورم که ضد هزاره و ازبک هم هستید و هیچکس نمیخواهد با مشکلات شما خود را در گیر کند. ما از افغانستان چه خیر دیدم که از خراسان به بینیم م گر وقتی خراسان شد مغز های شما هم تغییر میخورد و دیگر دنبال جنگ و کشتار و چور وچپاول را رها میکنید. ا گر خراسان شود دیگر خراسان مولد 99 درصد تریاک جهان نخواهد بود؟ اگر راستی فکر روشن دارید بروید و از مو لوی مسجد خود در کوهدامن بپرسید که کُلن مسلمن اخوتا... چه تفسیری دارد. شما در گذشته هر چه نوشته اید ع قدمندله و خارج از محدوده صلاحیت شماست.
  بگذارید همین وطن شود. بگذارید انسانها فارغ از قوم و قبیله و زبان و مذهب با هم بخندند و با غم و درد های شریک باشند.
  • 0
  • 0

  پاسخ | بازگو

•   |81.85.243.xxx |2010-08-24 06:55:39 ناشناس  - re:
  دوکتور عاطفی نوشت:

  باعرض سلام و حرمت بیکرانه خدمت استاد گرانمایه و دانشمند بزرگ راوش صاحب
  
  اجازه بدهید که عالمی سپاس  و مدیونیت را نثار حضور تان کنم. این دیگر جای گفتن ندارد که مایان چقدر شدیدآ نیازمند اینچنین آفریده ه ای تحقیقی تاریخی شما هستیم.عمر تان دراز و نور تان جاری بادا! باسپاس از خاوران

  
  
  سلام شما کی و از کجا هستید ؟
  و برای آینده آفغانستان چی پیشنهادی
  را برای بزرگان کشور عزیزمان ا فغانستان دارید
  سیدمحمدحسن بلخابی
  مدیروبلاگ بلخاب زیبا
  • 0
  • 0

  پاسخ | بازگو

•   |217.218.83.xxx |2011-03-13 05:26:27 سعید از ایران
  راستش من همه مقاله را نخواندم ولی از همان ابتدامتوجه استدلالات نادرست شما شدم که بیشتر بوی جانبداری و غرض ورزی میدهد. شما درهمان ابتدا میگویید که در ایران تاریخ را با هخامنشیان شروع می کنند عجب! اما ب ایستی بگویم تاریخ در ایران از سومریان و ایلامی هایعنی با کشف اولین الواح تمدن بشری شروع می شود و بعد هم به سلسله های اریایی نژاد که می رسد از هادها شروع می شود جای تعجب است که شما در زمان حال با این ه مه منابع اطلاعاتی نمی دانیددر کشور همسایه خود چگونه تاریخ می نگارند پس چگونه به خود اجازه می دهیددر مورد تاریخ چند هزار سال قبل صحبت نمایید؟!
  همچنین شما در مقاله تان در مورد شروع تاریخ این سرزمین به شاهنامه استناد نمودید مگر نمی دانید که شاهنامه یک اثر حماسی است نه تاریخی مگر در بخش های پایانی در م ورد ساسانیان.
  در مجموع مقاله تان آنقدر به لحاظ علمی ضعیف بود که نمی توان از ان بهره ای برد شاید فقط به درد پروژه ملت سازی با تاریخ جعلی بخورد!
  • 0
  • 0

  پاسخ | بازگو

•   |77.237.80.xxx |2011-03-31 06:07:41 ناشناس
  افغانیهای عزیز قرار نیست از خاک ایران به شما داده شود شما سعی کنید مملکت خودتان را اباد کنید
  • 0
  • 0

  پاسخ | بازگو

•   |213.112.178.xxx |2011-06-20 08:22:55 آریایی تبار
  بسیاری کامنت های که به دفاع از یاوه سرایی های سلیمان راوش پرچمی برخاسته خود همین راوش با نامهای مستع ار نوشته است.
  
  راوش که روزگاری زیر پرچم روسها که حدود دو میلیون انسان را کشتند و رفتند، خدمت میکر د. خدمت در آن زمان خیانت به همین کشور باستانی بود.
  
  خب، این افراد از نظر روان شناسی دچار آشفتگی وج دان هستند. اما هنوز این عذاب وجدان در جهت مثبت نرفته است، بلکه در جهت ضدیت با تاریخ کشور راه میپیمای د.
  
  ورنه این همه کور اندیشانه نام را که در روزگار کهن درج اسناد شده این چنین نادیده نمی انگاشت! ا ز کوزه همان تراود که در درون اوست. بیهوده نباید، از راوش ها و لعل زادهای پرچمی انتظار حقیقت گویی داش ت. تمام سلولهای وجود آنها مسموم ویروس توطئه گری علیه یک کشور و یک ملت مقاوم است که در برابر تجاوز رو سها خون دادند. والسلام
  • 0
  • 0

  پاسخ | بازگو

•   |65.49.14.xxx |2011-07-02 14:23:18 arya  - قوم آریایی
  جناب استاد، بخواهید یا نخواهید ملت پارس و آریازاده و نجیبزاده بر کشور افغانستان حاکم بودند. آن زمان اقوام دراویدی که آریاییان به آنها دیو میگفتند، نه تمدن داشتند و نه حتی میتوان انان را موجودات هوشمند دانست! سومریان و ایلامیان بودند که تمدن داشتند و فردوسی اشاره میکند. بیهوده تلاش نکنید با نفی حقایق به کشورتان هویت بدهید. هویتی که نداشته و ندارد و نخواهد داشت. تشکر کنید که نجیبزادگان منت گذاردند و آنها را در دوران باستان تحت حمایت گرفتند. اصیل زادگان پارسی اجازه ی بروز بر نژادهای دورگه و دیوها ن خواهند داد.
  بر شما ایراد نیست. ما نجبای پارس باید دشمنان را ناکام بگذاریم
  • 0
  • 0

  پاسخ | بازگو

نوشتن نظر

Your Contact Details:

نام:

ایمیل:  اعلام نکردناعلام کردن

Comment:

عنوان:

قالب نوشته:         -رنگ-آبی کمرنگسیاهآبیبنفشخاکستریسبزلیموییقرمز آلبالوییسرمه ایزیتونیزرشکیقرمزنقره ایآبی سیرسفیدزرد -اندازه-ریزکوچکمعمولیبزرگبسیار بزرگ

Message:

Security

کد آنتی اسپم نمایش داده شده در عکس را وارد کنید.

!joomlacomment 4.0 Copyright (C) 2009 Compojoom.com . All rights reserved."