نشریهء سیاسی، فرهنگی، تاریخی و اجتماعی افغانستان
| شعری از ابوالمعانی بیدل دهلوی |
 |
 |
 |
| ادبیـــــات - نظــمی |
| نوشته شده توسط ابوالمعانی بیدل دهلوی |
| سه شنبه ، 2 تیر 1388 ، 15:29 |
 شد پیر وژاژ خـــواهی طبع دنی بجاست دندان به خنده چون کند آن لعـل ترسپید از اهـــل جـــاه ناز جــــــوانی نمــــی رود
زین دوری تمیز که دارد نگاه خــــلق شغل هوس به جوهر تحقیق ظلم کرد گــــــر وارسی به معنــــــی شیخان روزگار شد پیر وژازخواهی طبع دنی بجاست خجلت سیاهی از دل زنگی نمی برد هـر اسم خاص وضع مسمای دیگراست آنجا که سینه صـــافی ِ مردان قدم زند کو درد عشق تا به حلاوت علم شویم عمریست در قفای نفس هرزه می دویم بیدل به بزم مـــعرفت ازلاف شــــرم دار |
تاجیـکان درگـذرگـاه تاریــخ
تاجیــــکان درگـــذرگــــاه تــاریــــخ
پروفیســور رســـول رهیــن
تجـــزیه بهتـــرین گـــزینـــه بــرای...
بازیافتــن بیطـــرفی افغــانســـتان
افغـــانســـــــتان بایــد پیــش
از رفتـــــــن ارتــش امــریکـــا
بیطـــرفی خـــود را بــاز یــابد
عزیز آریانفر
یگـــانگی زبـــان فــارســی
تاریــخ مطبوعــات کشـور
تاریــخ مطبوعــات افغــانســـتان؛
از شمس النــهار تـا جمــهوریت
سـرگذشت زبـان فـارسی دری
یادنـامـۀ طـاهــر بدخشــی
بـــرای دانـــلود یــادنــامـــه به اینجــا اشــاره نمــائید!
برای اعضای مــــآ
تعداد آنلاین
