نشریهء سیاسی، فرهنگی، تاریخی و اجتماعی افغانستان
| آئینۀ احساس |
 |
 |
 |
| ادبیـــــات - نظــمی |
| نوشته شده توسط مهندس شاه امیر فروغ |
| چهارشنبه ، 30 ارديبهشت 1388 ، 16:17 |
|
همه بدین باوریم که شعرِ رسالتمند نُمودِ اندیشۀ والا و آئینۀ احساسِ راستینِ شاعر است، به عبـارتِ بهتر شعرِی از اینگونه، پژواکِ احساسِ جامعه و مردم است (از آنچه در زنـدگی واقعیِ چـهره می نمایاند) از زبانِ شاعرِ متعهد و این میتواند کامل ترین تعریف از شعرِ رسالتمند باشد، حال اگر شاعر ازرسالتش شانه خالی میکند و شعرش نُمودی از احساسِ جامعه و مردم نیست، آئینۀ شعرش زنـــگار میبندد و مردم در این آئینه خود را نخواهند دید. شعرِ زیبا گوش را مینوازد و روح را صیقل میدهد ولی چنانچه در شعر از اصالت و هویت، فرهنـگ و تــمدن، سلــحشوری و میهن دوستـــی، ایمــــان و اعتقـــاد، آزادی و آزادگـــیِ، صفا و صمیمیت و... صحبت به میان آید، زیبایی شعر دو چندان بل صد چندان خواهد شد. از طرفی هویتِ اصیل و انســـانیِ باشندگانِ هر سرزمینی، بستگی به مثلثِ (استــقلال، آزادی و نظــامِ قانونمنـــدِ) آن دیــار دارد. حالا اگر هر ضلعی از این مثــلـث را به هر دلیلی از ملتی بگیرند از آنها به جز مردمی بی هویت، مسخ شده و سرخورده، چیزی باقی نخواهد ماند و دریغا از ملتی که همه اضلاع این مثلثِ هویت ساز را از دست داده باشند! اینجاست که رسالت و تعهد چهره می نمایاند و این انسانِ رسالتمند و متعهد، از جملــه هنرمنـــد است که تکلیفش را میداند و با هنرش سدِ سدیدی در مقابلِ تهـــاجمِ فرهنگی بیگانگان به وجود می آورد. در ذیــل قطعه شعری زیبــا زیرِ عنــوانِ (سرزمیـنِ باستانِ آریـا) که مواردِ فوق الذکر را در بر میگیرد و توسط بــرادرِ ارجمنــد، جنــاب حشمت خلیل غبار در اختیارم قرار گرفته و فکر میکنم کـه این شعرِ دلنشین را آقای عبدالـــــحی شیدا در زمانِ اشغالِ کشورِ مـان توسطِ قوای متجاوزِ شــوروی (بین سالهای 1985تا 1990 میلادی) سروده انـــد، تقدیــمِ فرزنـدانِ واقعیِ این سرزمینِ بلا کشیده از تهــاجمِ شرق و غرب، میــگردد.لازم بـه یـــــاد آوری است که ایـن شعرِ ارزشمنــد بــا صدای فرح بـخش و گیـــرای آقای دُکتُر صــادق فطرت « نـــاشنــــاس » در اگستِ 1991 اجرا گردیده و نـوازشگرِ گـوشهای خستـــه از شنیدنِ صدای جِـــت های خون آشــامِ دشمن، مرحــمِ زخم های خونیـــن از شقاوتِ نامردمانِ دد صفت وآرامش بخشِ قلب های داغدارِ از شهادتِ فرزندانِ راستینِ این مرز و بوم، میباشد. سرزمینِ باستانِ آریا شعری از: آقای عبدالحی شیدا * سر زمیـــــنِ بــــاستــانِ آریـــا، افغــانسِتــــان مهدِ مردانِ جســـــارت آزمــــا، افــغانسِتــــان مادرِ ایــــن ملـــتِ خونـــیـــن قبــا، افغانسِتان دشت و کـــهسارِ تــــو دارد در دلش انبوهِ راز بـــلـــخ زیبـــای تـــو بـرخوردار از هر امتیاز مــــأمـــنِ پـــاکیـــزۀ شیــــر خدا، افغـــانسِتان زادگـــــاهِ بــــوعلی و خــــانۀ فــــارابــــیــــان مُلـــکِ بــــوریحانِ بیـــرونـــی، شهیرِ کاروان مرز و بومِ نوریان، شمس الضُحا، افغانسِتان مـــــن یـــقین دارم جهاد اینجا بهار آوردنیست نـــخلِ آمــال و تمنـــا، برگ و بار آوردنیست ایـــن شهیـــدانِ جوان را خونـبــها، افغانسِتان ای وطــــن در سایـــۀ نـــورِ خدا میـــخواهمت در سپــــهرِ طـــارمِ صلح و صفـــا میخواهمت جــــاودان بــــاد انقلابت، مـــرحبـــا افغانسِتان
*طوریکه در بالا گفته آمد، حقیر فکر میکنم که این شعر از سروده های آقای عبدالحی شیدا میباشد ولی اگردر این مورد اشتباهی رخ داده و این اثرِ تراویــدۀ انـدیشۀ بزرگوارِ دیگری است، از ایشـــان پوزش خواسته و امیدوارم سرایندۀ این شعرِ میهنی و مردمی از طریق همین سایت معرفی گردند. با عرض ادب |
آئینۀ احساس
تاجیـکان درگـذرگـاه تاریــخ
تاجیــــکان درگـــذرگــــاه تــاریــــخ
پروفیســور رســـول رهیــن
تجـــزیه بهتـــرین گـــزینـــه بــرای...
بازیافتــن بیطـــرفی افغــانســـتان
افغـــانســـــــتان بایــد پیــش
از رفتـــــــن ارتــش امــریکـــا
بیطـــرفی خـــود را بــاز یــابد
عزیز آریانفر
یگـــانگی زبـــان فــارســی
تاریــخ مطبوعــات کشـور
تاریــخ مطبوعــات افغــانســـتان؛
از شمس النــهار تـا جمــهوریت
سـرگذشت زبـان فـارسی دری
یادنـامـۀ طـاهــر بدخشــی
بـــرای دانـــلود یــادنــامـــه به اینجــا اشــاره نمــائید!
برای اعضای مــــآ
تعداد آنلاین
ازهمیـن قـلم درخـــاوران
