گشــایش راه آهـــن بلـــخ یـک تفــوق دیــگر در انکشــاف تــرابری و انتقـــالات

نشریهء سیاسی، فرهنگی، تاریخی و اجتماعی افغانستان

مقـــــــالات - اجتمـــاعی

نوشته شده توسط عبدالواحد سیدی

پنجشنبه ، 20 خرداد 1389 ، 08:46

عبدالواحد سیدی تقریباً یکماه قبل که من سفری به حیرتان شهر بندری در شمال شرق استان بلخ داشتم در مسیر قسمت شرقی سرک حیرتان شاهد کنش ها و فعالیتهای بودم که نمایانگر یک تلاش وسیع و بدون وقفه بابکار گیری ماشینری و وسایط پر قدرت ساختمانی بخاطر تمدید خط آهن حیرتان مزار شریف بودم و خوشبختانه در هفته قبل

که همزمان به گشایش تارنمای بلخ تایمز و انتشار اولین صفحه آن نیز بود خبر و تصویر های از تکمیل این پروژه که هزینه آن از وجوه بانک انکشاف آسیایی آماده گردیده به نشر رسید که در تکمله و گشایش آن ذواتی از اراکین بلند پایه دولتی، جناب والی استان بلخ و رئیس بانک انشاف آسیایی و عده ای از اعضای کوردپلوماتیک بلند پایه مقیم کشور نیز اشتراک ورزیده بودندکه حضور این ذوات در تکمله این شبکه مفید ترابری که خبری بود دلگرم کننده وامید بخش،چه بما عادت داده اند که همیشه خبر های بدی را از اوضاع و احوال نا بسامان کشور خود بشنویم. بهمه حال آرزو مندی در این است که ما بتوانیم به مشکلات بزرگ اجتماعی و سیاسی ایکه امروز مردم و کشور بدان سردچار هستند فایق آئیم و مانند کشایش این پروژه عظیم راه را بسوی ترقی وانکشاف برای پیمودن آماده سازیم.

بد نیست کمی از اهمیت راه ها و وضعیت عمومی کشور در ارتباط به آن بحث معجزی داشته باشیم:

افغانستان کشور عزیز ما که یک زمانی به بحر هند راه داشت و یا سرحداتیکه بین هند و افغانستان وجود داشت مانند یک جاده امتداد یافته تا بحر هند میتوانست مشکلات ما و کشور های همسایه شمالی ما را نیز رفع بسازد. تاریخ مشعر بر این است که یک خط اتصال بلاقطع بین بلخ، بخارا مراکز فرهنگی اسلام و دهلی حتی از زمان شاههان مغلی هند وجود داشت که بر علاوه تبادله کالا های بازرگانی و فروش آن در بازار های بلخ، سمر قند بخارا، فرغانه و کابل، لاهور ودهلی یک اتصال بزرگ فکری و فرهنگی عظیمی نیز در این مسیر در جریان بود که باعث غنامندی در حیات اقتصادی فکری و اجتماعی مردمان نیم قاره و اسیای وسطی میشد که حتی در زمان بابر شاه نیز این خط بطور منسجم وجود داشت که ما آثار آن را در کابل دهلی و لاهور و بخارا میتوانیم ببینیم. ولی در آن زمان یگانه وسیله ای که مال التجاره انتقال می یافت توسط اشترو قاطرو سایر چارپایان اهلی بود و این یگانه وسیله ای بود که دشت ها و کوهها را با آن در حالی در مینوردیدندکه این راه ها از امنیت خاصی نیز برخوردار بود که توسط سازمانهای بنام برید اداره و محافظه میشد که اگر اشتباه نکرده باشم این همان امتداد شاهراه ابریشم بود که شرق (هند) را به شمال (بلخ) و غرب (فارس)و بغداد وصل میکرد. پسانتر ها با حضور گسترده امپراطوری انگلیس در هند که افغانستان را میخواست منحیث یک دیوار حایل از روسیه تزاری و هند برتانوی جدا کند جنگ های سخت و خونبار میهنی با انگلیسیها در صفحات تاریخ کشور ما بوقوع پیوست که حضور بلخیان را هیچکس نمیتواند در این مبازرات آزادیخواهی که از عهد امیر دوست محمد و قبل از آن شروع شده بود انکار نماید. با بمیان کشیده شدن خط تحمیلی دیورند در زمان امیر عبدالرحمن مسیر راه های افغانستان بجانب قاره هند که ازوادی شکار پور تا چترال پهنایی داشت صرفاً در گلوگاه های خیبر محدود شد که آنهم بعد از تشکیل حکومت پاکستان به اجازه آن کشور منوط شد. که در دوران کنونی ما هر روز خبر های تلخ ومدهشی را در مورد به آتش کشیدن کامیونهای بار بری و بندش راه های تورخم و توقف لاریهای افغانی آنهم در موقع ایکه این لاریها، محموله های از قبیل انار، خربوزه و انگور دارند صورت می بندد که باعث فساد محموله های میوه نیز گردیده است.

علی رغم کوشش ها و تلاشهای که دولت اسلامی افغانستان بعد از توافقنامه بن در ایجاد جاده های بزرگ در کشور نمودند یک حرکت دیگری در استان هرات بخاطر تمدید خط آهن از اسلام قلعه بهرات نیز صورت گرفت که نمیدانم به چه بهانه ای کار آن را توقف دادند. ولی خوشبختانه که پروژه خط آهن شمال که فعلاً از حیرتان به مزار شرف اتصال یافته است نقطه عطفی در تاریخ انکشاف انتقالات و ترابری در کشور و منطقه میباشد. مشروط بر اینکه :اگر ما کوشش کنیم که منابع تمویل خریداری قطارهای اهن رااز کمک های انکشافی که به افغانستان اختصاص دارد بدست بیاوریم و بتوانیم چندین واحد از این قطار ها را در همین مسیر سوارو فعال نماییم کشور ما میتواند در مدت کمی با چین، ماسکو و حتی کشور های اروپایی وصل گردد که این یک پدیده بزرگ انکشافی در راه انتقالات و ترابری میباشد. در آنصورت با فعال شدن شبکه قطار اهن افغانی دگر کشور های مسیر راه مانند حالا قادر نخواهند بود تا محموله های ترانزیتی افغانی را که توسط قطار های افغانی از مسر های ترانزیتی ترانس سابیریاو سایر خطوط عبور میکنند توقف دهند حتی ما با داشتن چند واحد از این قطار ها میتوانیم بلخ را با شانگهای، هانکانگ و سایر شهر های بزرگ تجارتی در شرق نیز وصل سازیم.

امید وارم که در این مورد دولت اسلامی افغانستان و آنانیکه در انکشاف کشور علاقه و عشق مفرط دارند در این راه افق های تازه ای را بگشایند.