همزمان با پیچیده شدن اوضاع امنیتی کشوردولت افغانستان تصمیم گرفته است تا تشکیلات امنیتی را نیز پیچیده ومغلق سازد.یکی ازین تصامیم ساختار تشکیلات فرعی(پولیس محلی) در پهلوی تشکیلات عمومی (پولیس ملی) است که درین اواخر به واکنش های ضد ونقیض از طرف متخصصین سیاست گذاری وامور امنیتی کشور مواجه گردیده است.

نوشته حاضرنیز در روشنی همین تصمیم و گفتمان دوبد و دوشخصیت فرهنگی وژورنالست معروف کشور جناب حامد علمی معاون دفتر مطبوعاتی ریاست جمهوری و آقای احمد بهزاد نمایندۀ مردم هرات در پارلمان کشور صورت میگیرد که یکی خیلی تیز وسوزنده ودیگری خیلی گرفته ودلگیر بحث را ادامه میداد.یکی این تصمیم دولت را غیر انسانی ودیگریی یک رویکرد سالم وبموقع توصیف کرد.

این دوشخصیت سیاسی وفرهنگی کشور مسئله تشکیل پولیس محلی واوضاع امنیتی کشور را در حالی حلاجی میکردند که لطیف محمود گرداننده برنامه چرخه ماشین را به سرعت دور میداد. موضوع مورد بحث خیلی جالب واما بحث کنندگان خیلی سطحی وبی مدارا به این مسئله بر خورد میکردند که میشود به نحوۀ تحلیل وبر خورد این دو شخصیت نیز تماس گرفت.

محترم بهزاد قبل از تعریف، تحلیل ومقایسه تشکیل پولیس محلی را یک تصمیم غیر انسانی خواند وبعد به مسائل قومی تماس گرفت.هر چند بعضی واقعیت هارا باید گفت اما بشرط آنکه اثر گفتن بهتر وبیشتر از نا گفتن باشد.مثلا وقتی کلیمه غیر انسانی را بکار میبریم در حقیقت پایه های اخلاقی ادب وسیاست را به شدت لرزانده ایم این طرز تحلیل پل عبور بمرحله بعدی را تخریب وادامه بحث را متوقف میسازد.اما باز هم به جواب های دلگیر وکم جاذبۀ محترم علمی که بدون ارائه دلیل وتحلیل میگفت ما امید واریم وخوشبین هستیم بحث را خیلی بی نمک ودلگیر ساخت.

امنیت ضرورت اول زندگی: بنده به بحث های امنیتی وطرح های مؤثر درین زمینه بیشتر از هر چیزی ارج میگذارم ویقین دارم که قبل از تأمین امنیت سر مایه گذاری در هر بخش دیگر به معنی سپردن سر مایه به دست باد و آتش است..با آنکه سند رسمی تخصص در امور امنیتی را نداریم اما تجربۀ سی سال زندگی ام در شرائط نا امن کشور مارا خیلی آبدیده ساخته اجازه میدهد تا روی چگونگی تأمین امنیت در کشور بحث وگفتگو نمائیم.. بحث پیرامون مسائل امنیتی از همه مسائل بسیار حیاتی وبا ارزش بوده بدون امنیت نه بندگی خدا بجا میاید ونه خدمت به بندگان آن ممکن است. یعنی تمام امور از عبادت شروع تا معاملات تا بع وضع وشرائط امنیتی است.اگر در کشور امنیت نیست سخن از حاکمیت قانون بی مورد مینماید، با نبود امنیت انکشاف ورشد اقتصادی نا ممکن است، اگر امنیت نباشد ملت محتاج و کشور اعتبار سیاسی ندارد.اگر امنیت نباشد نماز وعبادت بخاطر خدا هم کامل نیست.اگر امنیت نباشد کاروان تمدن متوقف وبشر بجای نمیرسد لذا اول امنیت، آرامش وأطمینان و بعد راه رفتن.....بناءٌ روی همین ضرورت نوشته حاضر را بیشتر متمرکز میسازم..

پولیس ملی وپولیس محلی: من طرفدار بحث آزاد پیرامون تمام کیف وکان امورامنیتی نیستم چون بحث پیرامون چگونگی تأمین امنیت طرف خاص خودرا دارد که آنرا دشمن گویند ودشمن نباید در جریان جزئیات تصمیمگیری های باشد که بمنظور فلج ساختن آن گرفته میشود به همین دلیل نباید رقم دقیق نیرو های امنیتی ووضع الجیشی وچگونگی سوق شان بهمگان اعلان گردد.صلاحیت بحث پیرامون مسائل امنیتی باید به کسانی داده شود که خیلی ماهر دلسوز وهدفمند بوده در شرائط حاد کنونی اطلاعات خاص را بدست دشمن ندهند..مسئله امنیت مسئله حیاتی و ملیست نمیشود آنرا با سلیقه أحزاب سیاسی وگروههای مختلف وفق داد.حال که مسئله تشکیل پولیس محلی مطرح شده لازم میدانم نظر خودرا مطابق شرائط پر آشوب فعلی ابراز نمایم.

چراپولیس محلی:؟وقتی اوضاع امنینی یک کشور از هر سو تهدید میشود تمام هستی آن در معرض خطر قرار میگیرد لذا دولت مکلفیت دارد طرح های امنیتی مؤثر را زیر هر نام که میشود در عمل پیاده کند مهم نیست این طرح ویا پروژه چه نام دارد مهم این است که مؤثر ومفید واقع شود. حال یکی از گزینه های دولت بخاطر تأمین امنیت سر تا سری تشکیل پولیس محلی در پهلوی پولیس ملیست. آیا این اقدام به کاهش بحران امنیتی فعلی کمک خواهد کرد و یا خیر؟.سوالیست که تجربه جوابش را خواهد داد.بخاطر توضیح بهتر لازم می افتد تا پولیس ملی ومحلی را با عموم وخصوص مشترک ویا من وجه تعریف کنیم..هر چند تعریف رسمی درین مورد وجود ندارد وقبلا عرض کردم دپلوم رسمی از مسائل امنیتی ندارم وتعریف رسمی این دو نهاد هم نزد من نیست اما از واقعیت های موجود در کشور به چنین تعریفی دست میابیم که اگر وزارت محترم امور داخله ومسئولین امنیتی موافق باشند.:

1- پولیس ملی عبارت از افراد واجد شرائط است که از تمام ولایات کشور در چوکات وزارت داخله و ارگانهای امنیتی استخدام ودر تمام مناطق کشور یکسان ایفای وظیفه میکنند.

-2-پولیس محلی عبارت از افرادی است که از محل ومنطقه خاص بنام پولیس در وزارت داخله ثبت وراجستر میشوند وبعد از تعلیم وتربیه در همان محل خود ایفای وظیفه مینمایند.یعنی به مناطق دیگر توظیف نمیشوند.که طبعا این تعریف امتیازات را نیز مشخص میسازد.مسئولیت محدود امتیاز هم محدود است.مسئولیت بیشتر امتیاز زیاد تر....

تشکیل واحد با مسئولیت های چند گانه بهتر از تعدد ونامگذاری های تشکیلاتی است:از آنجائیکه مردم از ملیشه ها وشبه نظامیان گذشته خاطرات نهایت تلخ دارند لذا دولت سعی کند تا تشویش مردم را ازین رهگذر مرفوع سازد. منرا عقیده بر این است که پولیس ملی میتواند مسئولیت دوگانه داشته باشد یکی مسئولیت ملی ویکی هم محلی به این اساس به تشکیل اضافی بنام محلی نیاز احساس نمیشود..تشکیل پولیس ملی یک ضرورت ملی است که به بحث نیاز ندارد وحال بر ضرورت تشکیل پولیس محلی در جنب پولیس ملی بحث میکنیم.اول تأئید میکنم که تشکیل باید یکی باشد یعنی زیر نام پولیس ملی تنها بر حسب ضرورت وشرائط خاص پولیس به محلی استخدام میشود که از همان محل جذب شده.

اثرات مثبت ومنفی توظیف پولیس به محل خودش:البته برخی مناطق به اینگونه پولیس نیاز دارند نه همه مناطق. توظیف پولیس در محلیکه با آن آشنائی وبلدیت دارد وهمدردی وحمایت مردم محیط هم با ایشان است با آنکه بعضی اشکالات دارد باز هم مفید به نظر میرسد بشرطیکه نام پولیس محلی را از بالایش بر دارند وبگویند پولیس ملی با مسئولیت های محدود محلی. در شرائطیکه حساسیت های گونانون در کشور وجود دارد استخدام افراد از مناطق دور و نا آشنا در مناطق دیگر خالی از مشکل نیست.اینها واقعیت های است که نباید زیر نام کلیمه وحدت ملی وچندین ملی غیر عملی دیگر نا دیده گرفت. مثلا استخدام افرادی از ولایت بدخشان در دشت های بکواه فراه ویا کوه های خوست وپکتیا چه مؤثریت دارد؟ به همین تر تیب توظیف افراد از ولایات جنوب به شمال ومرکز افغانستان؟ ا اول افراد محیط دیگر به نزاکت های محیطیکه مؤظف شده اند اشنا نیستندد دوم در منطقه نابلد اند بزودی شکار دشمن میشوند سوم حمایت وهمدردی مردم محل را آنچنانی با خود ندارند طوریکه اگر تلف شوند مردم محیط طور ساده میگویند چند نفر از دولت کشته شد هیچنوع حمایت وهمدردی بیشتری از خود نشان نمیدهند..و اگر پولیس از محیط باشند اول نزاکت هارا میدانند دوم مناطق ومحلات خطر وضرر را خوب تشخیص میدهند واگر مورد حمله دشمن قرار گیرند علاوه از دولت مردم همان محل نیز از پولیس بنام روابط خاص قومی ومحلی حمایت میکنند.یعنی مردم درین صورت بی تفاوت نبوده به کمک وحمایتی افرادی میروند که از محیط شان بنام پولیس مورد حمله قرار گرفته اند.بناءٌاستخدام پولیس محلی یک گزینۀ نسبتا مؤثر است:البته بعد از تأمین امنیت سر تا سری به این شیوۀ استخدام خاتمه داده شود فعلی بخاطر دفع ضرر ثقیل ضرر خفیف را باید تحمل کرد.

ملاحظه: پسوند محلی برای پولیس شایسته به نظر نمیرسد به دلیل اینکه عدۀ ازان انتباه منفی میگیرند واز طرفی یکنوع دورنگی در بین نیرو های امنیتی ایجاد میگردد.ملی احساس بر تری میکند ومحلی احساس کم مسئولیتی. پس بهتر است همه پولیس دارائی یک تشکیل ویکنام وبا تفکیک وظایف باشند وظیفه ملی وظیفه محلی که قبلا یاد آور شدم.

اشتباهات دولت:دولت در صدد جبران اشتباهات است که قبلا مر تکب شده است

اشتباه اول تأخیر: دولت در توظیف پولیس ملی در محلات آسیب پذیر تأخیر کرده است وبا این بی توجهی خسارات را مر تکب شده که جبرانش خالی از دشواری نیست: حکومت باید حین تطبیق بر نامه دی دی آر خلاء امنیتی را توسط همین پولیس محلی پر میکرد تا جلو نفوذ مجدد مخالفین مسلح را در مناطق عاری از سلاح میگرفت.لذا دولت نتوانست این واقعیت را درست درک کند که اگر افراد مسلح غیر مسئول که مخالف مخالفین دولت اند خلع سلاح شوند کدام نیرو این خلاء را پر میکند تا جلو برگشت مجدد طالبان را در منطقه بگیرد..مقامات امنیتی باید درهمان زمان این خلاء را توسط پولیس ملی از افراد محل پر میکردند.وحال تاوان همان اشتباه را میدهد که خیلی زیاد است.

اشتباه دوم تغیر در نامگذاری: تغییر در نامگذاری روحا یک نوع تبعیض را بوجود میاورد که اثر آن در اثنای ادای وظیفه نیز محسوس خواهد بود لذا دولت میتوانست همین افراد محل را زیر یک نام یعنی پولیس ملی جذب ووظیفه شان را بناء بر ضرورت در همان محل محدود میساخت تا ازخورده گیری ها ی منتقدین معتاد درامان میماند.منظور از معتاد این است که بعضی ها عاادت دارند بدون اینکه راه حل وپیشنهاد بهتری را مطرح سازند حتما انتقاد میکنند.

خلاصه ویا نتیجه: به ارگانهای امینتی دولت در رأس شورای امنیت دولت پیشنهاد مینمایم تا با ملاحظۀ حسایت هایکشور ومنطقه بحث کمیت وکیفیت نیرو های امنیتی را شامل بر نامه های عام تلویزیونها نساخته واز رسانه های نیز خواهش کنند که تمام کشور های مدرن ودموکرات جهان هم یک سلسله محرمیت های دارند که بازیچه دست تحلیلگران سیاسی نمیشود.بناءٌ بهتر است مسئله کمیت تشکیل وکیفیت سوق واداره را به نهاد های مسئول بسپارند نه جوانان پر شور وانقلابی فرهنگی.

ثانیا: یشنهاد مینمایم تا ازطرح تشکیل علیحده بنام پولیس محلی صرف نظر نموده تنها کمیت پولیس ملی را افزایش دهند وازین تعداد برخی را مسئولیت محلی بدهند یعنی بعد از تعلیم وتر بیه به محل خود شان توظیف نمایند که دلائل مؤثریت آن قبلا ذکر شد..

ثالثا: به مطبوعات کشور پیشنهاد مینمایم تا در ادای مسئولیت رسانه ای ذوق سلیقه را کنار گذاشته هدفمندانه منافع ملی را در نظر بگیرند ورسانه های دولتی وملی مسئولیت دارند تا بیشتر به نفع صلح وامنیت تبلیغ کنند تا ترور ووحشت. فعلا رسانه ها غیر مستقیم در خدمت مخالفین دولت قرار دارند وعیب جوئی دولت ونیرو های حامی دولت برای رسانه ها یک مد شده که خیلی ها زیانبار است.مثلا در هفتۀ گذشته یکی از زخمی ها در شفاخانه میرویس قندهار گفت خانه های مارا نیرو های ناتودر ولسوالی سنگین هلمند بمبارد کرده وبیش از پینجا نفر شهید وزخمی شده اند.در حالیکه هم دولت وهم ناتو وهم مسئولین محل ازین مسئله اظهار بی اطلاعی کردند، اما مطبوعات درمورد تلفات ملکی توسط نیرو های اردوی ملی وناتو تا حد توان تبلیغ کردند که دیگر گنجایش نداشت.اما وقتیکه والی نورستان از آتش کشیدن بیش از 400 خانه در بر گمتال توسط مخالفین خبر داد.هیچ یکی از رسانه ها این عمل وحشی را محکوم نکردند حتی نهاد های مدنی وحقوق بشر خالموش بودند که این روند کاملا منفی وبه نفع دشمنان ثبات وامنیت افغانستان است.اول همه رسانه هائیکه در ساحه دولت فعالیت دارند باید این مسئله را تشخیص دهند که سر نوشت شان با مخالفین چگونه است ودر دولت فعلی در چه جایگاه قرار دارند.اگر بی تمیزی در مطبوعات به همین منوال ادامه پیداکند دوستان در داخل دولت آب به آسیاب دشمن میریزند. یا هو

• افزودن جدید جستجو
• نظر ها

نوشتن نظر

Your Contact Details:

نام:

ایمیل:  اعلام نکردناعلام کردن

Comment:

عنوان:

قالب نوشته:         -رنگ-آبی کمرنگسیاهآبیبنفشخاکستریسبزلیموییقرمز آلبالوییسرمه ایزیتونیزرشکیقرمزنقره ایآبی سیرسفیدزرد -اندازه-ریزکوچکمعمولیبزرگبسیار بزرگ

Message:

Security

کد آنتی اسپم نمایش داده شده در عکس را وارد کنید.

!joomlacomment 4.0 Copyright (C) 2009 Compojoom.com . All rights reserved."