سلام
من به نظریات نویسنده محترم هم عقیده میباشم ولی از واقعیت نباید چشم پوشی کرد که فرهنگ پکول دستا ر وشال گردن ،لباس پشاوری از محصول دولت اسلامی استادبزرگوار ربانی میباشد که این ویروس را از پاکستان به ارث گرفت وکل جامعه مارا ملوث نمود.این ویروس نسبت به انفلونزای طالبان زیاد مقاوم است.دوام بیشتری نمود.
نشریهء سیاسی، فرهنگی، تاریخی و اجتماعی افغانستان
| نشانه های توهین قانون اساسی از طرف حکومت |
 |
 |
 |
| مقـــــــالات - اجتمـــاعی |
| نوشته شده توسط دوکتور پارسا |
| پنجشنبه ، 27 اسفند 1388 ، 22:32 |
|
اعمال و حرکات عجیب و غریبی بنام اداره و حکومتداری در افغانستان صورت میگیرد که نه به قانون جور میاید و نه هم به عقل و منطق انسانی . در هر هفته یکبار تلویزیون افغانستان یک مجلس بزرگی را بنام اجلاس هفتگی شو رای وزیران نشان میدهد . این اجلاس بزرگ که در حدود بیشتر از چهل نفر دران اشتراک میورزند بیشتر شباهت به یک مجلس رندان وقلندران دارد تا شورای وزیران . این شباهت از لحاظ شیوه لباس پوشیدن، تعداداعضای اشتراک کننده مجلس و تصامیم مجلس به مشاهده میرسد .
الف. شیوه لباس پوشیدن (فرهنگ پنجابیزم - پشاوریزم): از اغاز قرن بیست و حتی پیشتر ازان مامورین عالیرتبه دولتی و کارمندان دولت بصورت عام (قوه اجرائیه) به منظور تمثیل نمادین قدرت، صلاحیت دولتی، دسپلین اداره و دولتداری دریشی و لباس مخصوص می پوشیدند . برای منسوبین امنیتی و قضا اصولنامه و مقررات خاص برای لباس تصویب شده بود . سالنامه کابل که در عهد نادری به چاپ رسیده بود تصویر وکلای شورا را نشان میدهد که همه یونیفورم سیاه به تن دارند . وزرای زمان امانی، نادری، ظاهر شاهی و دوران اشغال همه دریشی میپوشیدند که سمبول ابهت و صلابت، مدرنیزم، دسپلین و تمثیل اداره بود و طی بیشتر از یک قرن مورد پذیرش و قبول جامعه واقع شده بود. در مجلسی که تحت ریاست حامد کرزی دایر میشود کسی با پیراهن و تنبان، کسی هم با واسکت و یکی با لنگی و دیگری با "چپلک " در مجلس میاید و در بیر وبار مجلس یکی پهلوی دیگر قرار میگیرند (اغاز فرهنگ پشاوریزم سال 1992 میباشد، اما اجباری نبود، در زمان طالبان در مناطق اشغال شده با جبری ساختن پیراهن و تنبان و لنگی برای شاگردان، استادان و کارمندان این فرهنگ به اوج خود رسید که توام با ریش دراز بود) . جالب است که اشخاصی مثل اقای حنیف اتمر که در وقت حاکمیت حزب پرچم – خلق به حیث عضو حزب دریشی لکس میپوشید و نشان کشور شورا ها و دوستی افغان-شوروی را در یخن خود نصب نموده بود امروز در همه جا با پیراهن و تنبان پنجابی ظاهر میشود .
در مجلس وزرا رئیس مجلس تا به اخر چپن بالای شانه اش میباشد و سایر چپن پوشان مجلس هم تا اخر چپن و کلاه و لنگی و پکول به سر شان باقی میماند . واضح است که در تابستان گرم نیز این شیوه دوام میداشته باشد و ما باید تصور کنیم که نسبت عرق نمودن و بوی عرق انانیکه تا اخر چپن بر سر شانه دارند مجلس چه رایحه ئی خواهد داشته باشد . در حالیکه میدانیم نظافت جزٌٍ ایمان است . طوریکه در سایر جهان معمول است در مجالس رسمی و یا کسانی که به دفاتر رسمی و یا محاکم میروند با لا پوش خود را میکشند و یا کلاه را از سر بر میدارند (سر خود را پوشاندن در عنعنه ما در گذشته علامت احترام بود) اما در کشور ما رئیس مجلس و با لا پوش پوشان و چپن پوشان، که در حقیقت با لا پوش میباشد، و باید به احترام جلسه ان را در گوشه یی بگزاند این کار را نمیکنند . هر کس در منزل خویش وقتی امدبه اصطلاح کمر خود را باز میکند هر لباسی که بخواهد مانند پیراهن و تنبان میتواند بپوشد و من هم چنین می کنم . برای دفتر و بیرون خانه و ادارات باید لباس جدا گانه داشت . متاسفانه مسولین و وزرای ما وقتی با هیئت خارجی عازم یک ولایت میگردند با همان پیراهن و تنبان که در روزمیپوشند شب با ان به بستر خواب رفته و فردا با همان پیراهن و تنبان با هیئت خارجی یک جا شده و به کابل بر میگردند . اکثرا این نوع لباس پوشی شبا روزی (لباس خواب و پیژامه) موجب تحیر و تعجب خارجیان میشود.
ب . ترکیب شورای وزیران موضوع دومی عبارت از ترکیب شو رای وزیران میباشد . شورای وزیران مطابق قانون اساسی شامل وزیرانی میگردد که در راس یک واحد اداری قرار داشته و رای اعتماد را کسب نموده از گفتار، اجراات و اعمال خود مسولیت سیاسی دارند . تصامیم سیاسی حکومت مسولیت فردی و جمعی دارد . متاسفانه این موضوع در مخالفت کامل با قانون اساسی در نظر گرفته نه شده و شورای وزیران شامل یک درجن مشاورین غیر مسول، وزیران به اصطلاح سر پرست و اخیرا وزیر ارشد گردیده است که به هیچ وجهه این اشخاص شامل شورای وزیران نه گردیده و حق اشتراک در مجلس را ندارند . بکار بردن القاب وزیر و وزیر ارشد برای این افراد به صورت قطعی نا درست میباشد . جالب است که در فرمان تقرر وزیر ارشد گفته شده که،ایشان در چهار چوب ریاست اداره امور تحت اثر رئیس ادره امور تعین بست، و وزیر؟ شده اند،بدون انکه در راس یک واحد اداری باشند و یا کسب اعتماد نموده باشند . نمیدانم انسان قاعدتا غرور، عزت نفس و مناعت میداشته باشد، چگونه وزیران سلب اعتماد شده و یا کسانیکه رای اعتماد بدست نیاورده اند بار دیگر قبول میکنند که با وجود از دست دادن اعتماد سیاسی و اعتبار سیاسی به وزارت مر بوطه رفته واجرای وظیفه نمایند و یا اینکه بنام وزیر ارشد، یک اصطلاح من در اوردی که در قانون اساسی موجود نیست، سمتی را قبول میکنند و در زیر دست رئیس اداره امور کسب موقف مینمایند؟. اشخاص سر پرست از لحاظ حقوقی چون مسولیت سیاسی ندارند مو قف غیر قانونی داشته تمام اجراات و قرار داد ها و تفاهمات امضا شده انان نادرست میباشد . درینجا لازم میدانم که از شهامت سیاسی و احترام گذاشتن به تصمیم نمایندگان از جانب اقای فاطمی، به حیث یک مثال خوب، اصل حاکمیت قانون، ذکر نمایم . ایشان بعد از عدم کسب رای اعتماد گفتند دیگر حاضر نیستند به حیث سر پرست وزارت خدمت نمایند و یا به حیث وزیر در وزارت دیگری معرفی شوند . مثال منفی که صدمه بزرگی به حاکمیت قانون ونهادینه شدن اصول دموکرا تیک در کشور شناخته شده، و سابقه بدی را در روابط بین مجلس نمایندگان و قوه اجرائیه در تاریخ سیاسی اخیر، بجا گذاشته است، هما نا ادامه پیشبرد امور وزارت خارجه از جانب اقای سپنتا بعد از سلب اعتماد بود . سپنتا با وجود یاد اوری های پیهم وکلا و عدم پذیرش اسناد وزارت خارجه از جانب شورای ملی، با پیروی از گفته معروف " جوی زمردی کم کن و سال ها فارغ البال باش " با پر رویی و بی شهامتی غیر قابل باور به وظیفه غیر قانونی خود ادامه دادند بدون انکه یک روزهم جرئت رفتن به مجلس شو را را داشته باشد .
ج . تصامیم شورای وزیران: موضوع اخیر ی که در باره ان باید تبصره نمایم تصامیم شورای وزیران میباشد . نسبت ظرفیت پائین ادارات دولتی، تعداد کثیر مشاورین، موجودیت ادارات و کمیسیون های رنگارنگ، امور حکومتی کا ملا درهم و بر هم میباشد .موارد متعدد تصامیم عجولانه، خلاف قانون و تناقض گویی وزیران و حکومت مشاهده میگردد .این روش کاری، سر در گمی عجیبی را بمیان اورده است . طورمثال:
بی احترامی به حاکمیت قانون، توهین قانون اساسی (در واقعیت امر توهین وکلای شورا و مردم کشور است)، عدم مراعات اصل تفکیک قوا، نا دیده گرفتن مصوبات متعدد شورای ملی، یکه تازی پالیسی سازی، به راه انداختن سیاست های کلان ملی بدون مراعات قانون اساسی و بدون اخذ نظر نمایندگان ملت، تغیرات پیهم در تصامیم و یا ترمیم اظهارات بدون سنجش یک مقام بعدا توسط سخنگوی ان مقام (به ویژه اقای کرزی)، موجب بی اعتمادی سیاسی، بی حیثیت شدن حکومت و سلب اعتبار ملی حکومت گردیده است.
طرز لباس پوشیدن و دایر نمودن شورای وزیران به شکلی که جریان دارد و شبیه میدان رندان و قلندران است، بصورت بیشتر اعتبار حکومت و حیثیت اداره را از لحاظ اجتماعی هم پائین اورده است . بالخصوص که عمدتا امروز در ولایات خدمات اداری را موسسات غیر دولتی انجام میدهند نه حکومت که این هم ضربه دیگری به اتوریتی دولت است که فا قد یک لیدر شیپ موثر، دانا، قاطع و سمت دهنده میباشد .
این همه احوال را در ظواهر در مییابیم یعنی که همه اشکار است . اما شاید کسی به من خطاب نماید: ای بی خبر اب از سرچشمه گل الود است: خانه از پای بست ویران است خواجه در بند نقش ایوان است پس تقاضای من این است (با وجود سوال مشروعیت نظام بعد از انتخابات ریاست جمهوری) که این همه ظواهر را اصلاح کنند و اصلاح هم باید متکی بر یک تصمیم جدی و قاطع باشد ورنه این پراگندگی دولت نشانه بیماری و نا توانی دولت است . ملت افغانستان را باید متیقن ساخت که به معنی جدی صاحب یک دولت و حکومت اند . چون این عاجز بلی صاحب بلی صاحب گوی نیستم به اقای حامد کرزی میگویم:
هر که ناموزد ز دور روزگار هیچ نا موزد ز هیچ اموزگار
|
| آخرین به روز رسانی در يكشنبه ، 1 فروردين 1389 ، 15:58 |
تاجیـکان درگـذرگـاه تاریــخ
تاجیــــکان درگـــذرگــــاه تــاریــــخ
پروفیســور رســـول رهیــن
تجـــزیه بهتـــرین گـــزینـــه بــرای...
Comments 425
بازیافتــن بیطـــرفی افغــانســـتان
افغـــانســـــــتان بایــد پیــش
از رفتـــــــن ارتــش امــریکـــا
بیطـــرفی خـــود را بــاز یــابد
عزیز آریانفر
یگـــانگی زبـــان فــارســی
تاریــخ مطبوعــات کشـور
تاریــخ مطبوعــات افغــانســـتان؛
از شمس النــهار تـا جمــهوریت
سـرگذشت زبـان فـارسی دری
یادنـامـۀ طـاهــر بدخشــی
بـــرای دانـــلود یــادنــامـــه به اینجــا اشــاره نمــائید!
برای اعضای مــــآ
تعداد آنلاین
سایت پذیرای 57 مهمان آنلاین
ازهمیـن قـلم درخـــاوران
