انتخابات دور دوم ولسي جرگه با تمام تقلب تخطي و انتقادات گذشت و در این میان ما بازنده ایم، ما تحصیلکردگان! ما نویسندگان! و ما لایه های حاشیه نشین قدرت که مدعی ترقی و پیشرفت کشور خود بوده و هستیم. بی شمار نیستیم، در شهرها پرسه می زنیم، در روزنامه ها ويب سايت ها و وبلاگ ها مقاله و یاداشت می نویسیم، به برکت فیس بوک و چتينگ از حال یک دیگر خبر داریم. گاهی شوخی می کنیم و گاهی دل خود را به سخنی کوتاه خوش می نماییم. اما همه نا امید هستیم، زیرا، بازنده تاریخ هستیم و هنوز بما باور ندارند.

بازنده تاریخ؟ در حاشیه قدرت و اجتماع، چند کس بی رمق از “نسل ما ” درزیر بار تراژدی و اشتباهات “نسل گذشته” با یکدیگر مکالمه می نمایم. دیالوگ های منقطع، گاهي خشونت بار، بی سرانجام و فاقد یک انسجام گفتمانی. این جماعت ما به نقد چه ساختاری، چه فرهنگ و ارزشی قلم مي زنند چه کسی يا چه كساني را نقد می کنيم و در کدام افق آینده قرار داريم ما“چند کسِ بی سر و كله و بي رمق” و نا امید پاسخی به آنچه كه گفتم نداريم.

پس امید بی فروغ ما چشم به چه کسی دوخته است؟ این پادشاهان قلمرو سخن و جملات تند تند سیاسی، وقتی از تغییر، اصول دموکراتیک، اصول قانون اساسی، اصلاحات در حكومت …. حرف می زنيم، منظور و اميد ما چیست؟ مخاطب ما كيست ؟ از چه کسی توقع حرکت و باور داريم؟ مردم همان توده های انبوه و بی شکل که نه “لفظ و قلم” ما را می دانند و نه از این ایدیولوژی ها و مباحثات تلويزيوني ما سر در می آورند و نه سخن فرسایی های ما پیوندی با فقر و گرسنگی روزمره ی شان دارد و نه لقمه نان براي شان فراهم مي سازد.

ما بازنده ها در حاشیه قدرت و اجتماع، چشم به تغییرات دموکراتیک و بیرون از ظرفیت تاریخ کنونی اجتماعی و سیاسی خویش، در انتخابات دور دوم ولسي جرگه دوخته بوديم.

هر كدام ما شعوري و يا غير شعوري نیز به بلای “کنایه نمادین و غير عملي و بي مفهوم گرفتار ايم. انتخابات و دموکراسی در افغانستان براي فعلاً منتقدان فراوان دارد. منظور از این دسته از منتقدان، افرادی نیستند که از تقلب و تخطي نوشتند و برای برگزاری یک انتخابات شفاف و عادلانه هشدار مي دادند و تلاش مي کردند. منظورم کسانی است که از بنیاد این سیستم را در افغانستان قبول دار نبودند. دموکراسی اسلامی! دموکراسی جنگي دموکراسی مافيايي دموكراسي قبيلوي بی سر و سامان این تعبییرات بدون درك از آنچه كه است، نشان بلوغ سیاسی و تاریخی نیست، نشان درماندگی و بي چاره گي “نسل من” است که در اثر خشم و کینه ای که حاصلِ تاریخ مملو از حرمان و ستم می باشد، هوش و انرژی خلاق خود را از دست داده است. یعنی، در عین حال که ناتوان از خلق یک سیستم و یا وضعیت دلخواه برای مردم خود است، بصورت افراطی در موضع نفی، سخنسرایی می کند. شاید آنچه که هست نافهمي و بس نا فهمي باشد، اما آیا نسلی که با شور و شیدایی کلاسیک شعر می سرايد، قادر به بهبود وضعیت هستند كه هرگز نيستند.

من از این خشم و کینه ی میراثی، از این بلوای نسل خود می ترسم. پتانسیل عظیم خشونت، عدم تساهل و نیروی بیکران ضد یت با خرد در قالب اساطیر سیاسی- تاریخی و مذهب را در خود دارد. این نسل بدون ترديد اشتباهات نسل قبلی خود را يك بار ديگر تکرار می کند. از این سبب، “نسل جدید” دو واژه بی معنا برای نسل ما ست. انگار ما نیز قربانی طاعون خشونت و قتال نسل پیشین خود هستیم که در اثر ستم، فقر و حرمان تاریخی رادیکال شده بود.

باید آن چیزی که از تاریخ پر از خشونت خود یاد بگیریم، تساهل و مدارا، صلح و همگرایی است. اما برعکس نسل ما دارد خشونت، افراطیت، عدم تحمل و تساهل، رفتارهای غیر عقلانی، اسطوره سازی را از نسل پیشن فرا می گیرد. آیا براستی تاریخ گذشته، در ذهن نسل من معنای دردناک دارد؟ چرا تاریخ گذشته نمی تواند یک نگاه نو، افق تازه و درک جدید را در نسل من به وجود آورد؟ ما قربانی افراطیت فعالان سیاسی چپ و راست در دهه گذشته بوده و هستیم، ولی چرا فعال سیاسی و روشنفکر جوان امروز آن افراطیت را دنبال می کند؟

یک نگاه به وبسایت ها، وبلاگ ها و فیس بوک ها کافی است که به چگونگی و کیفیت مکالمه و نگاه “نسل جوان امروزي ” پی ببریم. در اکثر مکالمات، خشونت، نفرت پراگنی، توهین، اتهام زدن، تقدس خشونت زیر نام سلحشوری، عدم تحمل عقاید مخالف و پرخاش با آن، ستایش از کاراکترهای خشونت طلب وبه وفور دیده می شود.

با چنین روان های متمایل به خشونت، “نسل جوان” در انتخابات دور دوم ولسي جرگه و دموکراسی بازنده است. زیرا نخواست از خشونت ساختاری و عدم شکیبایی گذر نماید بلکه گاه آن را در قالب ایدیولوژی تیوریزه كرد. این درست است که این روان های پرورده همان ساختارهایی اند که از آن بصورت تاریخی آسیب دیده اند. ولی “آگاهی جمعی” بایستی در یک تحلیل تاریخی دریابد که بدیل “خشونت ازلی” دموکراسی و تساهل است، اگر نه ما همچنان قربانی ساختارهای خشونت بار و کثرت ستیز خواهیم بود.در نسل جدید این آگاهی انتقادی از “خشونت ازلی” شکل نگرفته است و نمی تواند شایسته به عهده گرفتن مسوولیت های دموکراتیک خود باشد.

این نسل در ظاهر ادعای ضد یت با دموکراسی و تساهل را ندارد، ولی در گفتار عمومی به بازتولید خشونت و انکار مخالفان پرداخته، امکان گفتگو و تفاهم را در کمترین حد خود تقلیل داده است. روشن است که این نسل از فقدان فرهنگ دموکراتیک رنج می برد و تا وقوف بنیادین بر آن، اشتباهات فاحشی را مرتکب خواهد شد كه جبران آن بزودي ها امكان پزير نيست بايد سال هاي سال انتظار كشيد تا نسل به وجود آيد كه امروز را به گذشته ها معامله نكند و فردا را به امروز.

• افزودن جدید جستجو
• نظر ها

•   |119.59.80.xxx |2010-10-19 09:16:01 احمد جواد نوري  - نظر
  آقاي سعيدي مقاله ات را خواندم اي كاشكي نمي خواندم گرچه تلخ بود اما حقيقت است و ساليان ديگر خواهد بو د شما منحيث شخصيت شناخته شده علمي سياسي و اجتماعي و يكي از منتقدين آگاه حاكميت فاسد و بي كفابت مافيا يي كه در آن تقلب خيانت به خروار عدالت به مثقال ديده مي شود از همچو دولت غير از تقلب و خيانت ديگر چه توقع داريد خوب شد كه در پارلمان كه اضافه تر از نود فيصد آن را جنگسالاران ناقضين حقوق بشر قاچاقبران حرفوي تشكيل مي دهد راه پيدا نكرديد جاي شما در قلب مردم شرافتمند افغانستان است راه مبارزه را دوام دهي د بهترين پيروزي آن است كه مردم حقيقت را بار بار از زبان شما شنيده و باز بشنوند
  • 0
  • 0

  پاسخ | بازگو

•   |125.213.212.xxx |2010-10-20 04:44:19 ناشناس
  
  آقاي سعيدي نسل ما واقعآ بازنده است ، ما همه بازنده ايم، ما روشنفکران ، نويسنده گان و تحصيل کرده گا ن همه بازنده ايم ، من ديگر به دموکراسي در جامعه افغاني باور ندارم من معتقد هستم که بايد از دموکراسي مؤقتآ گزشت و براي به وجود آوردن يک حکومت ديکتاتور که اصلاحات را از بالا به پاين با زور بياورد تلاش ک رد، تا زير ساخت هاي اجتماعي براي پزيريش يک نظم آماده گردد و بعدآ آرام آرام به دموکراسي گزار کرد.
  تش کر امين از سمنگان
  • 0
  • 0

  پاسخ | بازگو

•   |77.78.186.xxx |2010-10-20 16:45:49 داکترحبیب قویاش تالقانی
  
  جناب بزگوار سعیدی صد سلام وبه همدیاران ام هزار جورباشید گفته و،میخواهم پیرامون موضوع داغ که ما-همه ب ازنده هستیم؛اندکی به گفت وشنودنشسته ودیدگاه خود رابدون کنش وکرنش وکجروی درقبال شرایط است،بازگونمایم اینکه:واقعیآ پیرامون وضع ناهنجار ویآس انگیز تآمل ومکث بدون مرز نموده وآنچه که است روی آن به دلایل ،د لایل که درگودال فعل وانفعال غرق است عبورنموده اید -قابل خوشی است واما،درک این خوشی وخرسندی که فراگیر شود،دردی است که ازحویلی همسایه به همسایه دیگر بگونه دیگر یعنی "من" ما " ودیگران " بدون درک ازسرنوشت "من"؛او"وآن دیگر"ای که باهم گره تاریخی دارد،شاریده وشالوده ی بنیاد ین که همچو پدیده درگذشته نبوده ،تحقق بایسیتی صورت گیرد.واما- درزبان فرهنگی ویا درهرزبان پاسیمیست رام حکوم میکند .یعنی برخلاف سکون ،حرکت وجهش را محک آزمایش قرار داده وراه برون رفت راسراغ منماید.
  برنده گ ان در20 سال آخیر معلوم اند وبازنده گان نیز.
  مسولیت روشنفکر رسالتمند همانا -چون آن لک لک که هفد باربی افتد وهشت بار برخیزد-تابع و؛دردرون حوادث غرق نشده ؛بلکه سربلند نموده وشکست وپیروزی را تفکیک بخشیده و ازآن جا،بسوی پیروزی قاطع وپایدار حرکت نماید.
  این مسولیت ورسالت مااست ؛دوستان إإذ
  • 0
  • 0

  پاسخ | بازگو

•   |119.59.80.xxx |2010-10-23 05:39:12 احمد سعيدي  - پاسخ
  خوشحالم همدردانم از من جلوتراند تحليلشان توانا قلمشان رساست آنچه را كه در الگوي اين گير و دار مي بي نم ما بازندگان در حقيقت بازندگان مردمي هستيم كه تا هنوز غرق در چاه قلزومي هستند كه دست و پايشان پيچي ده به تارهاي است كه همه اش قومي زباني و قبيله اي و جنگ سالاري بوده.اين تارها را زماني ميتوانيم قطع كنيم كه چاقوي دانش و عدالت و اتحاد به دستمان باشد تا زماني كه كارتهاي جهل و تزوير را به دست ما آگاها نه و يا غيره آگاهانه نگه ميدارند برداشت و تدوير ما يك جا با تصميم كوركورانه خواهد بود از نظريات و لط ف بي پايان شما كه در حق من روا داشته ايد ممنون هستم
  
  • 0
  • 0

  پاسخ | بازگو

نوشتن نظر

Your Contact Details:

نام:

ایمیل:  اعلام نکردناعلام کردن

Comment:

عنوان:

قالب نوشته:         -رنگ-آبی کمرنگسیاهآبیبنفشخاکستریسبزلیموییقرمز آلبالوییسرمه ایزیتونیزرشکیقرمزنقره ایآبی سیرسفیدزرد -اندازه-ریزکوچکمعمولیبزرگبسیار بزرگ

Message:

Security

کد آنتی اسپم نمایش داده شده در عکس را وارد کنید.

!joomlacomment 4.0 Copyright (C) 2009 Compojoom.com . All rights reserved."