20 میزان 1389 (10 اکتوبر2010)
قتل محمدعمر والی ولایت قندز در مسجد تالقان همراه با قتل امام نماز در محراب مسجد با جمعی از نماز گزاران دیگر (18 میزان 1389) جنایت هولناک و خیانت نابخشودنی علیه اسلام و مقدسات اسلامی است. این قتل در یک زمام واحد عملکرد مر تکبین و فتوا دهندگان آنرا در شکستاندن حرمت مسجد به عنوان خانه خدا، در زیر پا گذاشتن حکم قرآن و در نادیده گرفتن عنعنات اجتماعی و انسانی مروج در جامعه ی مسلمان ما به نمایش میگذارد.

مسجد حتی در باور های سنتی و عنعنوی مردم افغانستان پناگاه امن و آرامش محسوب می شود. حرمت مسجد که در اعتقادات و احکام اسلامی روشن است. قتل عمدی مسلمان از منظر احکام دینی در هر مکانی مذموم تلقی می شود. اما زشتی این قتل در مسجد، مذمومیت قتل را مضاعف می کند.

هر مسلمان به خصوص علمای دینی مسلمانان در افغانستان از طالب ابتدایی در مدرسه تا ملا و مولوی که امامت نماز و رهبری امور دینی مسلمانان را بدوش دارند این آیه 93 سوره النساء را در مورد قتل عمد مسلمان به خوبی میدانند:

من یقتل مومنا متعمدا فجزاؤ ه جهنم خالدا فیها و غضب الله علیه و لعنه و أعد له عذابا عظیما (کسی فرد مؤمنی را از روی عمد به قتل برساند، جزای او دوزخ است که در آن جا (دوزخ) دایم و جاویدان باقی میماند و خداوند بر او غضب می کند و از رحمتش او را دور میسازد و عذاب بزرگی برای او مهیا ساخته است.)

حرام بودن قتل عمدی آدم مؤمن و مسلمان بر مبنای این آیه ی قرآن پاک یک امر بدیهی و روشن است. تمام گروه ها و طوایف مسلمانان حتی طالبان که حرمت محراب مسجد را روز جمعه در تالقان شکستاندند به عدم جواز قتل مسلمان مطابق به این آیه باور دارند.

مجازاتی که قرآن برای مرتکب قتل عمدی مسلمان تعیین می کند مجازات بسیار سنگین است. چنین مجازات در قرآن تنها برای کافران تعین می شود که بار ها از جاویدان بودن آنها در آتش جهنم سخن میرود. اما یگانه فرد و طایفه ای از مسلمانان که در قرآن به جزای مشابه جزای نامسلمانان تهدید می شود و مانند کافران از عذاب دایمی شان در آتش دوزخ سخن میرود، قاتلان عمدی مسلمان است. این را نیز تمام مسلمانان به خصوص ملا امامان مساجد و مولوی صاحبان که پیشوای دینی مردم مسلمان افغانستان هستند به خوبی می فهمند. این را نیز آنها می فهمند که هیچ برهان و دلیل شرعی نمیتوان برای نامسلمان بودن والی قندز و سایر نماز گزارانی که در مسجد کشته شدند ارائه کرد.

اما پرسش اصلی این جا است که چرا در قدم اول این علمای دینی کشور ما در برابر چنین صراحتی که قرآن مبارک در مورد قتل مسلمان دارد از پهلوی قتل والی قندز و مسلمانان دیگر در خانه ی خدا با نوعی از سکوت میگذرند؟ چرا آنها و آنچی که جامعه ی مدنی خوانده می شود برای حر مت شکنی طالبان در برابر مسجد و قرآن خاموشی اختیار می کنند؟

آیا قتل مسلمانان افغانستان توسط سربازان خارجی امریکایی و اروپایی ناروا، بر خلاف اسلام و قابل مذمت است اما توسط طالبان مشروع و جایز؟

• افزودن جدید جستجو
• نظر ها

•   |96.48.13.xxx |2010-10-12 03:50:50 ناشناس
  
  دانشمند بزرگوار و معظم،
  اول شجاعت شما را در بیان این حقیقت تلخ میستایم و سپس نظرم را نسبت به سوالات ی که مطرح کرده اید بطور بسیار مختصر مینویسم.
  از ملا و آخوند و امام جمعه و آیت الله و نظایر شان که ن ام روحانی بر خود نهاده اند و نام علما را هم یدک میکشند و در طول تاریخ جز پرخواری و شکم بارگی و زن با رگی و نوکر صفتی و حلال را حرام و حرام را حلال جلوه داده اند چه توقع میتوان داشت؟
  
  اینان خورا روحانی میخوانند. کدام روحانیت؟ سعدی میگوید:
  اندرون ازطعام خالی دار
  تا درو نور معرفت بینی
  این مفتخواران و زا لو های خونخوار که همیشه از خون ساده ترین و بی آلایش ترین مردم جامه ارتزاق کرده اند با روح و روحانیت فرسنگها فاصله دارند
  
  از اینان که هیچ وقت هیچگونه کار جسمی نکرده و یک قرص نان حلال از نتیجهء دسترنج و زحمت خویش نخورده اند و در عوض در وطن فروشی و نوکر صفتی انگلیسهامشهور اند چطور ممکن است یک کلمه حرف حق شنید.
  از اینان مانند روسپیان سر در دامن طالبان و پا در دامن کرزی دارند و به عبارت بهتر هم از توب ره میخورند و هم از آخور چه توقعی میتوان داشت.
  
  اینان که ریش ها را تا بند ناف رها کرده و خود را " ;علما" میخوانند علم شان از غسل و استنجا وطهارت و نجاست و وطی و حیض و نفاس فراتر نمیرود. کدام ع لم؟ زهی بیشرمی!!
  
  بقول بیدل:
  اینهمه ریش چه معنی دارد
  مرد حق میش چه معنی دارد؟
  
  شرم مان باد که هنوز ف ریب این زالو های جامعه را میخوریم.
  
  روان حافظ شاد باد که گفت:
  می خور که شیخ و حافظ و مفتی و محتسب
  چو ن نیک بنگری همه تزویر میکنند
  
  با ارادت بسیار
  
  دکتور آدمیزاد هروی
  
  
  
  
  
  
  
  • 1
  • 0

  پاسخ | بازگو

•   |175.106.57.xxx |2010-10-14 01:19:16 ناشناس
  جناب سید اکرام الدین اندیشمند صاحب!
  اول سلام، بعد اینکه من با شما شاید همدوره و هم سن و سال بشیم. ا گر وقعیت را بگویم من یکی از خوانندگان نوشته های تان هستم. تاکنون تقریبا همه کتاب های تان را خوانده ا م. ولی، شاید در یگان مورد تفاوت نظر موجود باشد. از جمله در همین مقاله تان: در آخرین سال های پیش از ش کست رژیم کمونیستی، در همین شهر تالقانو در باز هم در یکی از مساجد مرحوم سید محی الدین "صیاد" یک از جهادی های خوب تشکان در حالت نماز گذاردن بدست یک قاتل کشته شده بود، که قرار افواه گویا عوامل آر ینپور مقصر بودند. آیا شما در آن وقت نیز آن قتل را محکوم کرده بودید؟ تشکر از حوصله مندی تان
  
  • 0
  • 0

  پاسخ | بازگو

نوشتن نظر

Your Contact Details:

نام:

ایمیل:  اعلام نکردناعلام کردن

Comment:

عنوان:

قالب نوشته:         -رنگ-آبی کمرنگسیاهآبیبنفشخاکستریسبزلیموییقرمز آلبالوییسرمه ایزیتونیزرشکیقرمزنقره ایآبی سیرسفیدزرد -اندازه-ریزکوچکمعمولیبزرگبسیار بزرگ

Message:

Security

کد آنتی اسپم نمایش داده شده در عکس را وارد کنید.

!joomlacomment 4.0 Copyright (C) 2009 Compojoom.com . All rights reserved."