باز هم واژه ها را تكرار می كنم و قصه و افسانه های روزهای گذشته و فصل های فنا شده را روی صفحه كاغذ حك می كنم.
روستاپور عزيز ، سلام و سلامهاي به اندازه كهكشان شب هاي پايزي دارم حضور تان !
مطلب زيباي مه مملو از ت صوير هاي عاطفي و پيام جاندار هستند سراسر خواندم و باز هم خواندم، براي شما و همه دست اندركاران قلم خ امه عرصه فرهنگ آرزو موفقيت بيشتر و سعدات مندي دارم ، اميدورام روزي فراه رسد كه همچون شما روستازاده گاني با قلم شان ادامه فرهنگ پر افتخار آرايانا بزرگ باشند ، عزيز برادر براي جامعه به قول خودتان ( زخ مي و وزخمهاي ناسور شده جامعه ) شما مرحم بگذاريد و اين جامعه به شما نياز دارد ، هرچند مي دانم را سخت دشوار است و شما همچون كاروان بي محمل هستيد ...
نشریهء سیاسی، فرهنگی، تاریخی و اجتماعی افغانستان
| در تلكـــی هـــای تلخـــكامی روزگـــار!! |
 |
 |
 |
| مقـــــــالات - اجتمـــاعی |
| نوشته شده توسط جاوید روستاپور |
| دوشنبه ، 10 آبان 1389 ، 17:07 |
|
نشانه ی از روشنای ها دیده نمی شود و امیدی به سحرگاههان و درخشش افق نیست گویا خورشید را در این شب سیاه و تاریك یلدای دزدیده اند و الدزد شب نشین كاروان ها را ربوده است!! هرچند پنجره ها باز است، اما از آن سوی مرزهاواز دوردست های دور صدای شیون زنجیر و ظلمت به گوش می رسد!! یار رفته و دیگر صدای طنین گام های استوارش به گوش نمی رسد، و همچنان تصویریش از ذهن زمانه ها ناپدید شده و قاب عكس یادگارمانده اش در لای كلكینچه خانه همسایه خاك گرفته است!! دیریست رسم زندگی كردن را فراموش كرده ام و با ظلمت روزگارناخواسته عجین می شوم، قلبم رنجور است و پیكرم را نا سازگاری های زمانه زخمی ساخته و زخمش هر لحظه ناسور می شود. آری چنین است لحظات زندگی ام (در امتداد ثانیه های شرقی) در امتداد لحظه ها به امید فرا رسیدن ایامی نفس می كشم كه سکوت و سكون ها را نغمه های شادی برهم زنند و گلهای باغستان عشق و زندگی دوباره شكوفا شوند! دیرگاهیست بهارانمان را بی بهاری در خود دارد و فضای غال بلوغ و باور ها همچنان برگ های پایزی فرش را عابران شده است . چشم به صحفات ورق خورده تقویم "پارینه" می دوزم و ایام گذشته را مملو از درد و تراژیدی می بینم، تاریخ و نسب نامه خویش را می خوانم، می بینم همه چیز را با سیاهی آغشته و با خون نشسته اند، من غرق در اندوه می شوم و برای سیه روزی و خویش و تراژیدی همدیارانم زار زار گریه می كنم! فریاد می زنم، نعره می كشم، اما گوش ها كر شده اند و زبان ها همچنان لال با تنهای و بی سرپنای كودكان یتم و كس چنین زمزمه می كنم من گنگ خواب دیده و عالم تمام کر ---- من عاجزم زگفتن و خلق از شنیدنش
|
تاجیـکان درگـذرگـاه تاریــخ
تاجیــــکان درگـــذرگــــاه تــاریــــخ
پروفیســور رســـول رهیــن
تجـــزیه بهتـــرین گـــزینـــه بــرای...
Comments 425
بازیافتــن بیطـــرفی افغــانســـتان
افغـــانســـــــتان بایــد پیــش
از رفتـــــــن ارتــش امــریکـــا
بیطـــرفی خـــود را بــاز یــابد
عزیز آریانفر
یگـــانگی زبـــان فــارســی
تاریــخ مطبوعــات کشـور
تاریــخ مطبوعــات افغــانســـتان؛
از شمس النــهار تـا جمــهوریت
سـرگذشت زبـان فـارسی دری
یادنـامـۀ طـاهــر بدخشــی
بـــرای دانـــلود یــادنــامـــه به اینجــا اشــاره نمــائید!
برای اعضای مــــآ
تعداد آنلاین
سایت پذیرای 84 مهمان آنلاین
ازهمیـن قـلم درخـــاوران
