جهــان عــرب دگــرگــون میشــود غــرب و حمــایت از رژیمهـــای خــودکامـــه ی عـــربی

نشریهء سیاسی، فرهنگی، تاریخی و اجتماعی افغانستان

مقـــــــالات - اجتمـــاعی

نوشته شده توسط اسماعیل فروغی

سه شنبه ، 10 اسفند 1389 ، 17:03

اسماعیل فروغی رویداد های اخیر در کشور های عربی، جهان عرب را وارد مرحله ی نوینی از تاریخ خویش گردانیده است ـــ مرحله ییکه به گمان اغلب، غرب پیشبین آن نبوده و هما نگونه که برخی از تحلیلگران گفته اند: دگرگونی های اخیر، همه غربیان بخصوص آمریکاییان را حتا غافلگیر و شوکه کرده است.
بدون شک غرب و قبل ازهمه امریکا ییان میکوشند تا از وضعیت موجود نیز سود برده، هرچه زودتر بر اوضاع تسلط پیدا نمایند ؛ اما سرعت حوادث و رخداد ها تا هنوز این مهلت را به آنان نداده است.

ملتهای عرب و مسلمان، بخصوص جوانان بیدار و بی تعصب عرب که جفای حکومات مستبد و مزدور خویش را با تمام وجود درک نموده اند ؛ دیگر نمیخواهند زیر بار استبداد سلاطین، امیران و شیوخ عیا ش بروند. آنان از استبداد رژیمهای فاسد شان و از پیوند و حمایت سودجویا نه ی غرب بخصوص امریکا با این رژیمهای مستبد و خودکامه، خسته شده اند. آنان در آرزوی دگرگونی های بنیا دی در کشورهای شان و به امید تغییرات جدی در روابط ملتهای عرب با کشورهای غربی هستند.

آنان دولتهای ملی و مردمی میخواهند ــ دولتهایی که مزدور غرب نبوده، برای رفاه و آسایش مردمان خویش کوشش نمایند نه برای آسایش خانواده های عیا ش و جاه طلب شیوخ و امیران و کشور های بیگا نه.

آنان هما نند سایر ملل آزاد جهان، خواهان آزادی، دموکراسی و تأمین حقوق مسلم انسانی در سرزمینهای شان هستند.

پرسش اینجاست که چرا غرب با وجود ادعای پاسداری از حقوق بشر، آزادی و دموکراسی ؛ ژیمهای خودکامه و مستبد عربی را طی سالهای متما دی حمایت نمودند و هنوز حمایت مینمایند ؟

آیا غرب بویژه ایالات متحده امریکا پیش از قیام های مردمی تونس و مصر، رژیمهای خودکامه و دیکتاتور بن علی و حسنی مبارک را نمیشناختند؟

آیا آنان نمیدانستند که رژیمهای مطلق العنان و مستبد حسنی مبارک یا بن علی به دموکراسی، آزادی و حقوق بشر کوچکترین اهمیتی قایل نبوده، با جبر وزور بر مرم حکومت مینمایند ؟

پاسخ این پرسشها روشن است.

غربیان در رأس امریکا، بیشتر ازهمه با رژیمهای خودکامه ی عربی و اسلامی آشنایی دارند. آنان هم بن علی و حسنی مبارک را خوب میشنا سند و هم خانواده ی آل سعود، ملک عبدالله و سا یر شیوخ، سلاطین، امیرا ن و روسای جمهور مستبد و فاسد اسلامی و عربی را.

واقعیت انکار ناپذیر این است که جهان عرب از سالها به اینسوست که در زیر شلاق امیران، سلاطین، شیوخ و روسای جمهور خودکامه و ظالمی عذاب میکشند که همه مورد حمایت مستقیم غرب بویژه ایالات متحده امریکا میباشند. غربیان بمنظور دست یافتن به امیال سودجویانه و توسعه طلبانه ی شان، بخاطر تاراج منابع زیرزمینی و فروش سلاحهای مرگبا ر شان برای اعراب ؛ نه تنها ازین امرا و شیوخ مستبد حمایت مالی، نظامی و سیاسی مینما یند ؛ بلکه همراه با دولتهای مستبد و بیکاره ی عربی و اسلامی در فرو نشاندن و سرکوب بیداری ملی و مردمی درین کشورها نیز کمک میرسانند.

همین اکنون دیکتا تور های بیرحم تر و فاسدتر از مبارک و بن علی در کشورهای مختلف دنیا ازجمله در کشور های عربی و اسلامی مورد حمایت بیدریغ غرب قرارداشته ؛ درحالیکه ادعای پاسداری از دموکراسی، عدالت و آزادی دارند، زمینه ی ادامه بیعدالتی ها، عیاشی ها، سودجویی ها و فسا د بیشتر را برای آنان فراهم میآ ورند.

حقایق تلخ نشان میدهد که غرب در رأس ایالات متحده امریکا، در طول سالها هرگز نکوشیده اند تا در کشورهای عربی و اسلامی، خورشید آزادی، عدالت و دموکراسی بدرخشد و رژیمهای مردمی جاگزین رژیمهای فاسد و خودکامه ی عربی ــ اسلامی گردد.

شواهد نشان میدهد که غربیان در رأس امریکا، تا پیش از قیام های مردمی تونس ومصر، کوچکترین نکوهش و انتقادی از رژیمهای فاسد و مستبد بن علی و مبارک نداشته اند. آنان حتا در برابر برنامه ی جاگزینی پسر مبارک بجای خودش واکنش جدی نشان نداده بودند. همچنانکه آنان تاکنون در برابر خودکامه گی و استبداد امرا، شیوخ و سلاطین عربستان سعودی، اردن هاشمیه، بحرین، امارات و دیگران انتقاد و سرزنشی نداشته و ندارند.

مگر آنان هم اکنون نمی بینند که متحد بزرگ منطقوی شان رژیم آل سعود، در پیش چشم جامعه ی جهانی، بیشترین حقوق انسانی مردم آن سرزمین را زیر پا مینمایند ؟

مگر امریکاییان این حامیان بزرگ آل سعود نمیدانند که در آن کشور زنان حتا اجازه ی راننده گی ندارند چه رسد به آنکه حق رأی و انتخاب آزاد داشته باشند. چه رسد به آنکه آزادی بیان، آزادی مطبوعات، پارلمان و حکومت انتخابی در آن کشور وجود داشته باشد.

مگر آنان تاهنوز به شیوخ قدرتمند آل سعود گفته اند که بالای چشمان تان ابروست ؟ که نه. هرگز نگفته اند.

حقیقت اینست که غرب در رأس ایالات متحده امریکا هرگز در آرزوی دگرگونی های مثبت برای اعراب و مسلمانان نبوده اند. آنان با استفاده از بیخبری و بی اتفاقی اعراب و مسلمانان، رژیمهای فاسد و خودکامه را بقدرت رسانیده، از آنان حمایت بید ریغ نموده و به یا ری همین شیوخ و امیران فاسد و عیا ش، به سودجویی های خویش ادامه داده اند.

اما حوادث اخیر نشان میدهد که جهان عرب اکنون خارج از اراده و خواست غرب دستخوش دگرگونی گردیده و تب و التهاب تغییر را آزما یش مینماید.

شاید زمان آن فرا رسیده است که پس ازین اعراب و مسلمانان جهان، هر پدیده را در دایره ی تنگ مذهب به سنجش نگرفته، سلاطین، شیوخ و امیران عیا ش و خود کامه را دیگرسا یه ی خدا نپندارند!

شاید زمان این فرا رسیده است که جوانان اعراب و مسلمان دیگر اجازه ی چپاول دارایی های ملی شا نرا برای غرب و امریکاییان نداده و اجازه ی بازی با احساسات و روان پاک شانرا برای تندروان اسلامی نیز ندهند!

شاید دوران این نیز فرا رسیده باشد که اعراب و مسلمانان به هوش آمده، بجای ازهم دریدن خویش زیر نامهای شیعه و سنی وغیره ؛ علم و دانش بیشتر فراگرفته، به یاری آن خویشتن را با کاروان تمدن جهانی همراه نمایند!

درست متکی به همین شایدها و باورها ست که ما امروز شاهد دگرگونی های غیر قابل پیشبینی در جهان عرب هستیم که بدون تردید جهان عرب و مسلمان، دگرگونی های بیشتری را نیز تجربه خواهد کرد. حالا زمان این رسیده است که دیکتاتوران و خودکامه گان دیگر (از خانواده ی سعود تا ملک عبدالله، صالح، قذافی، زرداری، احمدی نژاد، کرزی و دیگران) به خواسته های برحق مردم تن در دهند و دامن بیعدالتی، ظلم و فساد را از کشور ها و دولتهای خویش برچینند.

به باور صاحبنظران، بر غرب و امریکا نیز هست تا بخاطر دستیابی به صلح دایمی در خاورمیانه، جهان عرب را از نو به سنجش گرفته، بر کلیه برداشتها، سیاستها و کردارهای شان نسبت به ملتهای بیدار عرب و مسلمان، تجدید نظر نمایند.

تذکر آخر اینکه، بی گمان قیام های مردمی تونس ومصر به تغیراتی در آن دو کشور و در سایر کشورهای عربی و اسلامی منجر خواهد شد ؛ اما از آنجاییکه هردو قیام فاقـد رهبری و سازماندهی ملی و فاقـد برنامه ی خاص برای دگرگونیهای اقتصادی، اجتماعی و سیاسی بوده اند ؛ به مشکل میتوان به اثرات سازنده و موثر آن برای بهبود زنده گی مردمان این کشورها باور نمود.

ولی آنچه این خیزشهای مردمی را اهمیت تاریخی میبخشد اینست که، این قیامها نقطه ی عطف و تکا نه ی شدیدی بود برای جهان عرب و جهان اسلام که پس ازین، با بیخبری وداع خواهند گفت و زیر بار ظلم و بیعدالتی امرا، شیوخ و سلاطین خودکامه و مزدور نخواهند رفت.

پایان