دو هفته قبل سفر به کشور افریقای جنوبی داشتم در آنجا مشاهده نمودم که مردمان سیاه و سفید پوست آن دیار در حفظ تاریخ گذشته خود چه مثبت چه منفی چطور گام برداشته اند و چقدر دست آورد دارند حیرت زده شده به خود گفتم به کشورم بر گردم در این مورد چیزی می نویسم اینکه عمل می شود یا خیر حرف جدا گانه است حالا با این مقدمه آغاز می کنم.

 تاریخ آئینه تمام عیار ونمایانگر واقعیت های تلخ وشرین است واقعیت های که تأثر می آفریند ویا افتخارات فراموش نا شدنی را بجا میگذارد ونسل های اینده میتواند خوبیهارا چون شمع پر فروغ والگوی پر ثمر پیش روی خود قرار دهند و از بدی ها پند وعبرت بگیرند یعنی هیچ اثری چه خوب وچه بد از لحاظ ارزش تاریخی بیهوده نیست.بلی تاریخ کتابیست برای نسل آینده که هر صفحه وسطرش برای ما می آموزاند که نماد های افتخار والگو چه هست وپدیده های غم انگیز وماتمزا چه پیامی دارد.

هر چند انسان بحکم خود خواهی وجاه طلبی نمیخواهد دامنش به جنایت وخجالت لکه دار شود اما حقیقت پهنای نهایت وسیع وگستردۀ را احتوا میکند اگر ما نخواسته باشیم این حقایق را که به نظر ما تلخ مینماید ثبت کنیم در ارشیف خاطرات جهان برای همیش ثبت خواهد ماند.اما مشکل ما افغانها این است که با جعل وتحریف وجرح تعدیل شخصیت ها تاریخ آینده گان را در هاله از شک تردید قرار داده همیشه در سر دو راهه قرار داده ایم.با آنکه ما شاهد زنده حوادث تلخ وشرین این سر زمیمنیم دیگران برای ما تاریخ می نویسند دیگران به روایت دیگران واسناد دیگران که کاملا اغوا کننده است.

تاریخ چگونه سخن میگوید؟: تاریخ زمانی سخن میگوید وچهره نمائی میکند که واقعیت هارا مسخ نکنیم وپرده بر رخ حقایق نیاندازیم.ما همانطوریکه به کنش ها وواکنش های مفید نگاه مثبت داریم باید حوادث درد ناک وتلخ را نیز من حیث ته مایه های عبرتناک دست کم نگیریم.ما مسئولیت داریم همه ارزش های تاریخی را برای نسل آینده حفظ ونگهداری نمایئم.اگر در گذشته کانون های فر هنگی ونهاد های مدنی فعال وجود نداشته الحمد لله حالا کشور ما درین زمینه دست بالای دارد وایجاب میکند تاریخ حوادث چهل سال گذشته چون چهار وچند فصل جداکانه طور مستند وزنده پاسداری ونگهداری شود تا مورد استفادۀ آیندگان قرار گیرد.وشکی نیست که ایندگان راه خودرا از بین حقایق بسوی سعادت ونیک بختی در میابند.

هراس از ثبت حوادث: من از تمام دوستانیکه در ایجاد وآفرینش حوادث خوب وبد کشور نقش داشتند صمیمانه تقاضا میکنم تا با ایمانداری ودلسوزی بخود ونسل های پیوسته بخود در قسمت ثبت واقعیت ها وحفظ آثار تاریخی آنچه در توان دارند هزینه کنند همه نماد هارا با نقش کلیمات افتخار امیز وندامت بار ماندگار سازند همانطوریکه اثرات مثبت با ارزش است بقایای منفی نیز جایگاه خودرا دارد. یعنی کسانیکه در یک مر حله از تاریخ اشتباهات را مر تکب شده اند باید خود شان این رویداد هارا با ایمانداری ووجدان ندامت بار یاداشت ونماد ها ونمونه هارا در یک موزیم ملی پاسداری کنند وبنویسند ما از چنین وضعیتی متأسف وناگواریم یعنی إعتراف نامه هم جز آثار تاریخی باشد..اگر ایشان این همت را نداشته باشند دیگران با علاوه کردن چیز های این حوادث را رقم میزنند که نه برای عاملین خوب است ونه هم برای تاریخ کشور.لذا کسانیکه از ثبت ویاد داشت عملکرد خود عار دارند قضاوت دیگران را در مورد خویش چگونه پیشبینی میکنند؟ طبیعتا قضاوت دیگران شدید تر ونوشته های شان سخت تر وکوبنده تر خواهد بود لذا از نظر من ترس وفرار از ثبت وقایع که زاده عمل خود شخص است ناشی از جبن وحقیقت گریزی است وما از تمام شخصیت های مؤثر در تاریخ کشور این خواهش را داریم تا جبون بزدل وکوتاه اندیش نباشند.

من از سال پار به این سودر کشور های مختلف اروپائی، امریکائی وافریقای سفر کردم.در کشور هائیکه حوادث بدتر از افغانستان را تجربه کرده اند مردم شان ورهبران شان نماد های تاریخی را حفظ کردند ومانند ما تیشه بر ریشه آثار تاریخی نزده اند.ما اگر از دهه هفتاد به دین سود نماد های افتخار ویا عار را نمونه گیری میکردیم یکی از غنی ترین داشته های تاریخی را ثبت وحفظ کرده بودیم که خدمت بزرگ بود برای نسل جوان امروز ونسل های آینده..مثلا تصاویر از قتل های دسته جمعی، تخریبات دسته جمعی وویرانیهای ناشی از جنگ های خشونتبار داخلی وغیره وعملکرد خشک رهبران ویا بر خورد وحشتناک دوره طالبان در برابر زنان ومعارف ویا دست آورد های دوره های مختلف را درسطح معارف باز سازی وانکشاف که اینها حفظ شان بر ما واجب بود..اما متأسفانه هر کس بقدرت میرسد بر ساخت ها وبا فت های تاریخ کشور توجه نداشته تارو پود تاریخ را با شمشیر تیز ریز ریز میکند ویا آتش بر خرمن هستی تاریخ میزند تا دیگران از خاکستر آن مداد ساخته چیز های مشکوک وآلوده را با تاریخ ما عجین سازند بیائید دست بدست هم بدهیم خوبی هارا بخاطر الگو ونمونه حفظ کنیم وبدی های را من حیث لوح عبرت در تمام شاهراه ها زنده نگهداریم تا اگر خدا خواسته باشد نسل اینده بتواند در شاهراه حق وعدالت تمدن وانسانیت آرامتر،اسوده تر قدم بردارند تشکر....

• افزودن جدید جستجو
• نظر ها

•   |64.134.47.xxx |2011-03-02 20:26:59 پری
  
  سعیدی صاحب محترم!شما پیام بسیار دقیق با ارزش رابه گوش مردم مارساندیدولی من میخواهم که خاطرنشان کنم ک ه وطن ما، آثارتایخی و میراث فرهنگی این سرزمین اشغالشده توسط مردم خود این سرزمین به تاراج نرفته است. این وطن اشغالشده توسط دشمنان دیرینه و دورازتمدن همیشه مورد تاخت و تازقرارگرفت و تمام سرمایه ومیراث ف رهنگی و تاریخی این وطن به تاراج رفت. این دشمنان که ازدردصحرانشینی و آوارهگردی خسته و مالامال عقده و جاهلیت هستند و سالها در پیچ و خم کوههای وبی آب وعلف و دورازتمدن وزیرستان و باجوربعضاً هم درسرحدات وط ن ما درحبس پاکستان بودند و از نعمت داشتن زندگی ابرومندانه محروم به حریم پاک وطن ما حمله ورشده وهمه ه ستی مارا به تاراج برده تابقای ننگین خودرا در بربادی وطن حفظ کنندوهم آتش عقده ای محرومیت خودرا در ریخ تن خون های بی گناه ما تاحدی فرونشانند. ای کاش ماقدرتی و یا توانایی میداشتیم که با دشمن مقابله نموده و یا لااقل رهبران سیاسی وطن راکه ازبین همین قشربی وطن بزوروجبربرما حکومت میکنند قانع میساختیم که این بی خردان بی وطن اهل این خانه نیستند. آنهارا دیگر منسوب به این دیارآزادهگان دارای میراث فرهنگی نکنید . ولی افسوس که وطن ماسالها یعنی ازسال 1747 دراشغال یک گروپ بی فرهنگ درآمده و دیگر ازدست ما خلاص است که فرهنگ و یا میراث آثار فرهنگی خودرا حفظ گرده بتوانیم
  • 0
  • 0

  پاسخ | بازگو

نوشتن نظر

Your Contact Details:

نام:

ایمیل:  اعلام نکردناعلام کردن

Comment:

عنوان:

قالب نوشته:         -رنگ-آبی کمرنگسیاهآبیبنفشخاکستریسبزلیموییقرمز آلبالوییسرمه ایزیتونیزرشکیقرمزنقره ایآبی سیرسفیدزرد -اندازه-ریزکوچکمعمولیبزرگبسیار بزرگ

Message:

Security

کد آنتی اسپم نمایش داده شده در عکس را وارد کنید.

!joomlacomment 4.0 Copyright (C) 2009 Compojoom.com . All rights reserved."