ازهشتم مارچ یا روز زن درحالی درافغانستان تجلیل صورت میگیرد که هنوز زن درگستره ی فرهنگ وسنت های مسلط قبیلوی دراین کشورشهروندان درجه دوم دانسته میشود وشخصیت انسانی اش درمقیاس اجناس قابل خرید وفروش سنجیده میشود. هرچند که پس ازسقوط طالبان وحضور جامعه جهانی درافغانستان امکانات گسترده ی برای بهبود وضعیت زنان به مصرف رسیده است اما به دلیل سنت ها وهنجارهای زن ستیز درجامعه هنوز نشانه های جدی ازتغییر بنیادی دروضعیت مصیبت برانگیز زنان به چشم نمیخورد.

ظاهرآ وضعیت زنان درحال بهترشدن است وحضور آنان درنهادهای دولتی وقانونگذاری وهمچنان حضورآنان درموسسات آموزشی برجسته به نظر میرسد اما سنت ها وهنجارهای زن ستیز که برای زنان مصیبت ومحدویت می آفرینند، همچنان پابرجا وتعیین کننده می باشند.

درحالیکه درجریان هشت سال گذشته نهادها وموسسات مختلفی مانند وزارت امورزنان و کمیسیون حقوق بشر وسایر موسسات غیر دولتی برای بهبود وضعیت زنان تاسیس گردیده اند اما کاربرد واثرات کاری این موسسات ونهادها درمقایسه بامیزان رو به گسترش خشونت علیه زنان خیلی اندک وناچیز میباشد. این موسسات درحالیکه امکانات وسیع وگسترده مالی را به مصرف رسانده اند راهبرد اثر گذار واستراتِیژی دقیق را برای خشونت زدایی یاکاهش خشونت علیه زنان نتوانسته اند معرفی نمایند.

همانگونه که راهکارها وتلاشهای این موسسات ونهادها در راستای بهبود وضعیت زنان تاهنوز کم اثروسمبولیک بوده است، حضور زنان درنهادهای دولتی وقانونگذاری نیزسمبولیک وبی اثر بوده است. بطورمثال درسال جاری شاهد بودیم که قانون احوال شخصیه اهل تشیع که درآن محدودیت گسترده علیه زنان اعمال شده است، ازپیش چشمان ده ها نماینده زن درپارلمان به تصویب رسید اما زنان نماینده چند روز پس ازتصویب آن از آن اطلاع حاصل کردند. مهم ترازهمه اینکه تعدادی خیلی کم وانگشت شمارازنمایندگان زنان درپارلمان نسبت به تصویب این قانون لب به اعتراض گشودند. این اتفاق درنگرش نخست بیانگر این واقعیت است که حضورزنان درآن نهاد قانونگذاری چنان بی تاثیر وسمبولیک است اگر برفرض حکم سنگسار شان هم درآن مجلس به تصویب برسد اول که ازتصویب آن حکم خبرنمیشوند وثانیا شهامت اعتراض ومخالفت را دربرابرآن حکم ندارند. البته تمام این تقصیر متوجه زنان نیست. درجامعه ی که اخلاق، رفتار ومیزان خوبی وبدی زنان توسط مردان تعریف میگردد وضعیت زنان بهترازاین نخواهد بود وحضورآنان درتمام عرصه های سیاسی، اجتماعی وفرهنگی سمبولیک وبی اثر خواهد بود.

متاسفانه تاهنوز اعمال خشونت وستم علیه زنان بصورت درست ریشه یابی نگردیده است ودلایل وعوامل رفتارخشونت بار بازنان مورد تحقیق وتحلیل جامعه قرار نگرفته است. آنچه که تاهنوز دراین راستا گفته شده است بیشتر شعارهای سیاسی بوده است که با اهداف وانگیزه های سیاسی واقتصادی مطرح گردیده است وعبارت تامین حقوق زنان درآن وسیله ی برای دست یافتن به منفعت بوده است. به دلیل مقتضای سیاسی گاهی زن ستیزترین مردان ازتامین حقوق زنان سخن گفته اند. این درحالی است که تفکر، رفتار واعمال خود آنها همواره مرجع ومنبع تولید وتکثیر خشونت علیه زنان بوده است وخود دردرون خانواده دشوارترین موانع را برای رشد وشگوفایی استعداد زنان فراهم کرده اند. درافغانستان مشکل زنان به همان اندازه که مشکل زنان میباشد، مشکل مردان نیز میباشد. اصولا این تفکر ونگرش مردان نسبت به زنان میباشد که برای آنها خشونت ومصیبت می آفریند. لذا درچنین شرایطی بهبود وضعیت زنان بستگی به تغییر تفکر ونگرش مردان نسبت به زنان دارد که رفتار ومعیارهای اخلاقی زنان را تعریف وتعیین می نمایند. زنان تاوقتی که نتوانند محیط فامیل وخانواده خود را درجهت رفع تبعیض وخشونت علیه خود تغییر دهند، درمقیاس جامعه هرگز نخواهند توانست هنجاروسنت های رایج درجامعه را متغیرومتحول نمایند. تبعیض وخشونت علیه زنان درمرحله نخست درمحیط خانواده اعمال میگردد و پس ازآن درمقیاس گسترده تر زمینه عملی پیدا میکند. نگارنده به عنوان کسی که سهم فعال درفعالیت های فرهنگی واجتماعی داشته است، شدید ترین موانع را مردان فامیل وخانواده دربرابر فعالیت های من ایجاد کرده اند درحالیکه خودها همیشه ازتامین حقوق زنان سخن گفته اند وادعای روشنگری ورهبری دارند.

همانگونه که اشاره شد، آنچه که تاهنوز برای بهبود وضعیت زنان وکاهش خشونت علیه زنان به انجام رسیده است، سمبولیک، شعاری و منحرف ازواقعیت های جامعه بوده است که ریشه وعوامل خشونت علیه زنان در آن نهفته است.

دقت درآمارخودسوزی زنان، دقت درمیزان رشد وتوسعه اعمال خشونت علیه زنان نشان میدهد که تازمانیکه دلایل وعوامل اصلی خشونت موردشناسایی قرار نگیرند وتازمانیکه بستر پرورش وتولید خشونت پابرجا باشد، تلاش های سمبولیک وشعاری برای بهبود وضعیت زنان گره گشای این معضل نخواهد بودوتغییری دروضعیت زندگی زنان بوجود نخواهدآمد. زنان افغانستان وارث محرومیت ومظلومیت تاریخی اند که ریشه های خشونت وتبعیض علیه آنان قبل ازهمه چیز درسنت، فرهنگ وهنجارهای غالب جامعه ودرتفکر ونگرش مردان نسبت به زنان، نفهته است. تغییر این هنجارقبل ازهمه چیز به معنی ومفهوم برهم خوردن توازن قدرت به نفع زنان میباشد که هیچ مردی حاضر به قبول چنین چیزی نخواهد گردید. حتی درمترقی ترین جوامع بشری چنین مشکلی هنوز قابل رویت میباشد. اما آنچه که میتواند اعمال خشونت وستم را علیه زنان کاهش بخشیده دروضعیت زندگی آنها تغییر وتحول بوجود آورد، آگاهی، اعتماد به نفس و خودباوری خود زنان میباشد که به عنوان یک رویکرد موثر شناخته میشود. هرگاه زنان افغانستان به این خودباوری نایل آیند وتلاشهای خود را دربستر یک تشکل نیرومندسیاسی، فرهنگی،اجتماعی متمرکزنمایند، بدون هیچ تردید روزنه امیدواری به سمت فردای بهترگشوده خواهد شد و فرایند این تلاشها رفع تبعیض وخشونت علیه زنان خواهد بود. اما زمانیکه زنان افغانستان فاقد بسترتلاشهای سنجیده شده وهماهنگ باشند، تلاشهای مردان برای رفع تبعیض و کاهش میزان خشونت علیه آنها نوعی دیگری ازبهره برداری از زنان درجهت تامین منافع سیاسی واقتصادی خواهد بود همانگونه که تاهنوز چنین بوده است. حضور موسسات عریض وطویل برای بهبود بخشیدن به وضعیت زنان درصورتیکه زنان همچنان فاقد تشکل نیرومند سیاسی، فرهنگی واجتماعی باشند، هیچ گرهی را ازمعضل زنان بازنخواهد کرد وتبعیض وخشونت علیه زنان همچنان سیرصعودی خواهد داشت. همانگونه که درجریان این هشت سال شاهد آن بوده ایم. خشونت وتبعیض علیه زنان زمانی رفع میگردد که زنان ازشان انسانی برخوردار گردیده ودرمدیریت و رهبری جامعه سهیم گردند.به باور این قلم زنان باید بیشتر بر انسان بودن خود باورمند باشند متاسفانه در فرهنگ و سنت های جوامع سنتی زنان اول خودرازن میدانند بعد یک انسان واما زنان با انسان دانستن خود در گام نخست میتوانند از حس جنس دوم بودن خود رهایی یافته ومساوی با مردان باشند.

کلام آخر اینکه آنچه که میتواند زنان افغانستان را ازمنجلاب سیاه بختی نجات بخشد، اراده، آگاهی وخودباوری آنها نسبت به استعداد وتوانمندیهای خودشان میباشد. تامین حقوق زنان درجوامع مترقی ودموکراتیک ساده وبدون هزینه به دست نیامده است. آنان با مبارزه مستمر وبا آگاهی بخشیدن به جامعه وبا قبول قربانیهای بی شمار به ارزشهای انسانی و انسان برابری دست یافته اند.

7 مارچ 2010 سویدن

• جستجو
• نظر ها

•   |109.126.151.xxx |2010-03-07 17:05:46 میر احمد لومانی !
  خواهر فرهیخته و دانشمند ، بانوی نو اندیش ، محترم فرشته جان حضرتی سلام و درود بر شما . از خداوند بر ای تان طول عمر ، غنامندی و خدمت بیشتر را به مردمان تحت ستم جامعه و سرزمین مان آرزو مندم . امید وارم تا شخصیت های منور و دلسوزی همانند شما در جامعه بلا کشیده ما بیشتر قامت راست نموده و زمینه ایجاد جامعه مبتنی بر عدالت اجتماعی را در خراسان بزرگ پیریزی بنمایند . و هم چنان از طریق این دریجه ( انتر نت ) جشن هشتم مارچ را برای تان تبریک عرض مینمایم . موفق ، سالم و سرغراز باشید . به امید یک دلی هر چه بیشتر وارثان سرزمین پر افتخار اریانا . ارادت مند شما میر احمد لومانی . مینسک بلاروس .

•   |99.226.55.xxx |2010-03-07 22:53:06 حاجی اخگر-کانادا  - حقوق زن بامبارزه بدست ميأيدنه باشعار
  
  گرچه وقتی زنم رابه غرب أوردم أنقدرمرازنجدادومشکل خلق کردکه باورنکنيدهنوزهم من ميدانم وخدابرخی زنهارا خدادست ندهدولی ازين مسائل شخصی بگذريم زنهاتاکنون نتوانسته اند درافغانستان ازشرايط وامکانات جهانی است فاده مطلوب وکافی کنندتاکنون هيچ زنی جرئت نکرده تاحزبی تشکيل دهدتازمانيکه زنهاحزب سياسی تشکيل ندهندبا کارهای انفرادی نميتوانندتأثيری برجامعه بگذارندنظرشماواقعيت داردکه خيلی ازقوانين بدون علم زنهاتصويب م يشودچنانچه خيلی قوانين بدون علم نمايندگان مليتهای ديگرياردوتأئيدمقامات دولتی
  چطورمليتهای ديگرنماين ده دارندکه کابينه دربست ازقوم وقبيلة بخصوص ميشود؟
  زنهابايدشهامت کنندحزبی سازندگرچه درين حزب مردهاو خصوصاجوانان عضويت داشته باشندزيراتنهازنهاميتوانندعليه تبعيض جنسيتی ، نژادی ، زبانی ، سمتی ، مذهبی وس ياسی صادقانه مبارزه کنندگرچه برخی زنهامانندتاجورکاکر، ، ملالی عيسی نظام ، شکريه بارکزی وخيلی های ديگ رهنوزهم افکارطالبی دارندوبدترازمردهانژادپرست وفرهنگ ستيزوانسانيت سوزاندولی همه زنهاچنين نيستندکرزی ب حيث خان قبيله هرگزبزنهاموقف ندادوکوشيده است ازين قشراستفاده ابزاری کندچرازنهاباواجازه ميدهندبدون زنش واردمحفل زنهاشود؟ زن وخواهران خودش کجاستندکه مردم تاکنون أنهارانديده است ؟ چرازنش رادرسفرهاباخودنمی برد؟ معاونين وديگراعضاء کابينه اوچرازنهای خودرامحبوس کرده اند؟
  چادری خيمه متحرک است زن بايدازين خ يمه های متحرک خارج شودملاهابايدتدريس شوندکه درمساجدوتکايابدفاع اززن برخيزند؟
  زنهادردهات وقصبات چقد رموردظلم وتجاوزقرارميگيرند؟ مگرافغانستان تنهاکابل وچندشهرديگراست وبس ؟

•   |81.216.194.xxx |2010-03-08 06:18:36 ناشناس
  فرشته جان سلام! مقام زن هیشه نزد 99% مردان افغان پایمال بوده و است و حتی در سایتها اگر به مقام زن تب ریکی مینگارند خیلی کم نشر میشود اگر به عوض آن دو و دشنام هرقدر میتوانید بنویسید بسیار زود نشر میشود.
  ازین رو روز جهانی زن را تبریکی نمیگویم اگر بگویم بازهم نشر نمی کنند.
  
  خدا حافظ

•   |80.203.142.xxx |2010-03-08 13:01:59 Freshte shnas
  salam be hame sada we hawazha zamzame meshe ke megan KHanem FERESHTE Safir DER Norway meshe Man fek er mekonam shayed mobaleghe bashed
  
  Meger Karzai afghan melat bmirad bad shuma safir shawed
  
  _Fe reshte khanam shuma be English ham balediat nedarad because shart sfir
  waslam
  Zordared ZOLM kon wa ste dared safir shau

•   |77.185.200.xxx |2010-03-09 07:11:33 سیما
  کسیکه از رهبران جهادی ستایش کند، هرگز نمیتواند از حقوق زن دفاع کند.
  این دو با هم در تضاد اند.
  
  فرشته جان باید یک راه را انتخاب کند. در دو محفل نمیتوان در عین زمان رقصید.

•   |84.175.83.xxx |2010-03-10 23:32:17 هوسی  - به بهانه یهشت مارچ خطاب به نویسنده گرامی ما ؛
  
  
  
  باتایید از نوشته سیما جان من هم این سطور را از نزد کسی قرض گرفنه بشما ارجاعش می کنم تا بعضی ها بدانن د که زن یعنی چه؟
  در بزرگداشت از روز زن (۸ مارچ ) همه سا له در هر گوشه ی دنیا منجمله در افغانستان گرد همایی ها یی براه انداخته میشود که در آنها از مقام زن ست ایش و
  بر نقش زن در جامعه ی بشری روشنی انداخته شده و از بیداد گریها یی که بر آنها روا داشته میشود ی اد آوری شده و این بیداد گریها محکوم میشود ، همین و بس .
  در کشور ما این بزرگداشت ها تنها در سطح شه ر های بزرگ و پایتخت صورت میگیرد ، و پس از پایان این گرد هم آیی ها و بزرگ داشت ها برپا کننده گان ، ن از و تبختر کرده منت میگذارند و زنان اشتراک کننده گویا به تمام حقوق طبیعی و قانونی خود رسیده باشند ، شاد و رازی میشوند . و اما اکثریت نزدیک به اتفاق زنان کشور نه تنها که از تمام حقوق انسانی و طبیعی مح روم هستند بلکه ازان ها خبر هم ندارند ، و با باور به گپ های دینی ملا صاحب که آنرا هم از دهان برادر و پدر و شوهر شنیده اند ، (( زن به مانند کشتزار مرد است هرچه او میخواهد میتواند در ان کشت کند ویا اینک ه آنرا خاره بگذارد )) .
  زنیکه شوهر, با پیشانی باز همرایش سخن بزند خوش بخت و سپید بخت است ، وای به حال زن به (( بد )) و به (( بدل )) داده شده و سیاه بخت ، که مرگ را بر زنده گی ترجیح میدهد )
  در د هکده ها و ساحات دور افتاده ، زن به مثابه مال و متاع تلقی شده و از کمترین حقوق انسانی بی بهره است . خوشنما تر اینکه در شهر ها نیز تلقیات ازین بهتر نیست . همین چندی قبل آقای محقق , یکی از رهبران ج هادی گفت و گویی داشت با تلویزیون آریانا :
  گوینده ی تلویزیون از ایشان پرسید که ازدواج کرده اند یا نه ؟ آقای محقق روی خود را به طرف اتاق مجاور دور داده و با پوز خود اشاره کنان گفت که :
  (( یک چهار تا او نجا هست )) . من و پرسنده و شاید جمهور بیننده ها فکر کردیم که اتاق پهلو ,مرغانچه, آغیل گوسپندان ویا اسطبل است .
  که در بین آن چهار قطعه مرغ یا چهار رأس موا شی موجود است . هنگامی که آقای محقق متوج ه نگاهای پرسشگر پرسنده شد ، تبسم کنان افزود :
  ((منظورم زنهاست )).
  آری هموطن عزیز ! مقام زن در جامعه ی سنتی و خرافاتی من و تو اینست .
  ناگفته نگذریم ، کسیکه میگوید (( چهار تا اونجا هست )) علاوه از آنک ه حاجی است ادعای تحصیلات عالی در سطح دکتورا در الاهیات نیز دارد .
  با در نظر داشت این واقعیت ها که در بالا, کاهی از کوهی بازتاب یافت ، آیا بسنده است که جانبداران اعاده ی حقوق زنها با براه انداختن گرده م آیی ها و نشست ها خودرا قانع سازند ، وزن ها تنها با شرکت در آنها دل خوش کنند ؟
  آیا انسان های بزرگی که بادادن زنده گی خویش هشت مارچ را آفریده اند به همچو نمایشات میان تهی بسنده بودند ؟ که نه هرگز نه .
  آیا بزرگ زنانی چون روزا . لوکزامبورگ و یارانش آزادی و سپس زنده گی خودرا درین راه نگذاشتند ؟
  پس ب اید به روشنی و به جهر گفته شود که حق و آزادی داده نمیشود بلکه گرفته میشود و نمیتوان آنرا به دست آو رد مگر در نتیجه ی مبارزات آگاهانه ، یکدست ، بی امان و پیگیرانه . و اینست بهترین شکل بزرگداشت و ب رگزاری هشتم مارچ ، روز جهانی
  همبستگی زنان سراسر جهان . و ارج گذاری به جان فشانیهای پیش کسوتانی چون
  کروپسکا یا ،روزا لوکسامبورگ ،کلاراتسکین , تروشکوا ، اندهیرا گاندی و دیگران .
  (( و اما زن همو طن من که در غربت و دور از میهن زند ه گی میکند ، لجاجت های روشنفکرانه ی ناشی از شرایط دشوار دوری از و طنداران ، نزدیکان و وطن را نباید مبارزه در راه به دست آوردن جایگاه در خور خود بنامد . چه داستان ه ای اسفبار لجاجت دو جانبه زنان و شوهران در اروپا و امریکا و ... ، اینک به یک تراژیدی مضحک تبدیل شده ا ست )) .
  پس - وای اگر زن ، خود نجنبد و بزور بازو و تدبیر ، زنجیر های مرد سالاری ، خرافات سالاری ، ت بعیض جنسی و عدم تساوی حقوق زن ومرد را در همه گستره ها از هم نپاشد .

تنها کاربران عضو شده می توانند نظر ارسال کنند!

!joomlacomment 4.0 Copyright (C) 2009 Compojoom.com . All rights reserved."