بـاز هــم یـادی از سـانحۀ هــولنـاک ســالنگ

نشریهء سیاسی، فرهنگی، تاریخی و اجتماعی افغانستان

مقـــــــالات - اجتمـــاعی

نوشته شده توسط عبدالواحد سیدی

دوشنبه ، 26 بهمن 1388 ، 17:34

بــاز هــم یــادی از ســانحۀ هــولنــاک ســالنگ من بعد از وقوع حوادث خونین سانحۀ ریزش بهمن در سالنگ جنوبی که جان صد ها را گرفت و تقریباً تمام مناطق شمالی کشور از بدخشان تا فاریاب به سوگ و ماتم نشانید. من نوشته ای را در مورد سانحۀ سالنگ و پی آمد های آن عنوان کردم که دوروز قبل در همین صفحه انتشار یافت چنانچه در اخیر نوشته خود از مقام عبدالواحد سیدی ریاست جمهوری افغانستان از سرد و بی اعتنا گذشتن شان در مورد عدم استمالت و یا فرستادن پیغامی از جانب ریاست جمهوری از زبان مردم گلایه یی نیز کردم و در ضمن آن راه برون رفت و عدم تکرار همچو سوانح جان گیر در آینده بعضی حرفها و پیشنهاد هایی را نیز ارائه داشتم که باید دفتر استراتیژی ملی افغانستان (اگر وجود داشته باشد) در این مورد در برنامه های موجز خود باید آنرا بگنجاند.

زیرا امروز در کشور ما با این سرمایه های باد آورده ای که غربیان مخصوصاً امریکائیان با خود آورده اند که در تاریخ کشور هرگز سابقه یی نمیتواند داشته باشد، اگر ناکجا باد سالنگ و یا کدام راه کمکی دیگر اعمار گردد ضرری به کیسه پر این سرمایه نخواهد رسید. ما از طریق اطلاعات عمومی شنیدیم که بیشتر از دوصد ملیون دالر صرف سرک اسفالت پکتیا شده است. این چقدر حرف خوبی است که سرکها و جاده های آن ولایت که سالها در منطقه «گبر منگل» و« سته کندو» مانند سالنگ سانحه های هولناک سقوط مردم و خود رو ها را در عمق دره ها نشان میداد اکنون مرفوع گردیده است و یا در حالت رفع شدن است. هر خشت و سنگ این وطن در بوتۀ تاریخ همان افغانستان موجوده، خراسان آزاده و زادگاه تمدنی اریایی ها را نشان میدهد که پدران ما با هم و دور هم زندگی میکردند، ولی بد بختانه این ما هستیم که بنام قوم حاکم و یا قدرت بدستان هر روز می کوشیم این کشور را با سوق دادن در مسیر قوم و تبار از هم دور بسازیم و مردم را به این طریق بدون نیرو بسازیم تا دشمنان این وطن بتوانند به آرامی اهداف شان را در پارچه سازی این کشور به کامیابی برسانند.

سخن از سالنگ و سانحه های هولناک آن بود و ما میخواستیم راه برون رفتی برای این معضله بیابیم که حرف بجا های نا مناسب دیگ کشیده شد. بهر حال توقع ما این است که در پهلوی جاده سالنگ و در مجاورت آن راه دره غوربند و دره شکاری بیک عبور راه اساسی و بنیادی کشور هر چه زود تبدیل و ساختمان گردد زیرا این را ه بر علاوه اینکه مناطق وسیعی از کشور را که در اقتصاد کشاورزی سهم بارزی دارند با هم وصل میکند بهترین راه پر امن در هنگام زمستان برای کامیونهای بار کش و خود رو های مسافر بری نیز میباشد. و از جانب دیگر یکی از راه های سوق الجیشی و ستراتیژیک کشور نیز محسوب میشود. میزان تلفات و فرسایش وسایط نقلیه نیز پایان می آید از مرگ و میر مسافران کاسته می شود و ما قادر خواهیم بود در تمام مواسم سال از این عبور راه استفاده شایان نمائیم. زیرا با وجود تردد پانزده هزار عراده در روز که شاید طی سالیان آینده به دو چند و سه چند برسد نیاز تردد این کامیونها بهیچوجه حتی در مواسم تموز نیز بر آورده شده نمیتواند.

زیرا همین اکنون این جاده در حالت اشباع بسر می برد و توان پذیرش تعداد زیاد و سایط دیگر را بهیچ وجه ندارد. اگر یک امار گیری از واردات کالاهای ترانزیتی ایکه از سه بندر آاقنه، حیرتان و شیرخان بندر روزانه صورت می گیرد به علاوه انتقال کالاهای تجاری ایکه از سایر نقاط کشور بارگیری و از همین مسیر میگذرد شاید در حدود یکصد هزار تن بیش و یا کم در بیست و چهار ساعت از این مسیر میگذرد. این در حالیست که ما فاقد راه های آبی و خطوط آهن می باشیم. حال اگر کسانیکه در دفاتر ظرفیت های این کشور بخاطر بلند برده ظرفیت ها مشغول کار و کوشش هستند به بالابردن این ظرفیت اساسی کشور توجه جدی نکنند یعنی که راه های بازو یی و کمکی دائمی را در پهلوی جاده سالنگ اعمار نکنند دور و یا زود این جاده از کار و فعالیت باز می ماند و از استفاده خارج خواهد شد آنوقت شاید فکرش را هم کرده نتوانید که اینهمه مامیون و خود رو در آن جاده های تنگ و کم عرض و دارای پیچ و خم های تند و کوتاه چطور توانست کامیونهای تریلر دار و بلند تناز موجوده را در خود جاه دهد.