امروز بحث امنیت در کشور از مهمترین ومبرم ترین نیاز های زندگی بحساب میرود واما آنچه بولایت غور ارتباط میگیرد امنیت یگانه چانس ودلیل برای سر مایه گذاری بخاطر آبادی وباز سازی این سر زمین است.مردم غور از عدم توجه دولت وارگانهای مربوط بخاطرعدم انکشاف وپیشرفت غور شاکی اند واگر خود شان با بی نظمی ونا امنی این بهانه را به دست دولت بدهند،

 درانصورت مقصر أصلی عقب مانی در غور خود این مردم خواهند بود نه کسی دیگری.مسلما مردم غور دارائی شرکت ها وسر مایه های بزرگ نیستند که طور مستقل پروژه های باز سازی را عملی نمایند لذا برای باز سازی غور به جلب سر مایه گزاری بیشتر آنهم از سر مایه داران خارج غور نیاز است وبرای جلب سر مایه گزاری درین ولایت ثبات وامنیت شرط ضروری است.والا هیچکس جرأت نمیکند سر مایه خودرا بدست باد بسپارد ویا تفنگداران غیر مسئول.

اگر در یک منطقه امنیت، ثبات، آرامش، إعتماد وتضمین کافی برای حفظ مال وجان مردم وجود نداشته باشد هیجکس جرأت نمیکند هستی خودرا بدست سارقین مسلح ترورستان حرفه ای وتفنگداران گرسنه وغیر مسئول بدهد..طوریکه مشاهده میگردد از سال پار بدینسو مناطق شرق وجنوب ولسوالی تیوره وپسابند بطور کل از کنترول حکومت خارج ودروازه های مکاتب بروی شاگردان مسدود است وراه های مواصلاتی هر گز امن نبوده مسافرین وتجار به دزدان مسیر راه های باج میدهند، حتی دختران نتوانستند بخاطر اشتراک در امتحان کانکور وادامه تحصیل به مر کز ولایت بیایند واینها همه محرومیت های است که خود مردم غور باعث شده اند.

چرا مناطق نا امن شده: عاملین دصلی نا امنی بی تدبیری وبی کفایتی است اگر دقیقا توجه شود در مسئله متشنج شدن اوضاع امنیتی بیشتر ارگانهای امنیتی ودولتی ملامت اند تا مردم از شواهد چنین بر می اید که مردم مجب.ر اند یا به طالبان تسلیم شوند ویا به تشکیل جبهه وگروپ مسلح اقدام کنند.مثلا وقتی گروپ های مسلح غیر مسئول ومخالف دولت از هلمند وارد غور میشوند و در نقاط مختلف جبهه میسازند،حکومت هم در قسمت خلع سلاح ونابوی شان اقدام نمیکند در آن صورت مردم از حکومت نا امید شده بخاطر حفظ جان ومال خود دست بخریداری سلاح وذخیره مهمات میزنند وحتی دختران را به سلاح بدل مکینند تا از جان خود دفاع کنند. چنانچه امروز ولایت فراموش شدۀ غور در جوار هلمند وفراه وارزگان وبادغیس به چنین سر نوشتی گر فتار شده.دلیل پیدایش ورشد گروپ های مسلح در غور دارائی همین انگیزه است که نیرو های امینتی قادر به حفظ امنیت مردم نبوده هرکس برای خود جبهه وگروپ مسلح ساخته وشب وروز بالای خانه خوذ پهره میکند. از طرف دیگر رقابت های قومی ودشمنی های سابقه گروپ های ضعیف را به تسلیمی به طالبان واداشته وهمان است که هرکس از هرکس میترسد وطالبان هم هر روز قویتر میشوند.دلیل دیگری نا امنی هم مرز بودن غور با ولایات نا امن چون هلمند وفراه وقسماه ارزگان وبادغیس است که دولت هیچ توجه به این مسئله ندارد. ومهمتر از همه برخی از کار مندان امور امنیتی که سالهاست در یک پست ایفا وظیفه میکنند از یکنواخت بودن وظیفه خسته شده به خودرا شامل گروپ های مردم نموده حتی با مخالفین هم ارتباط دارند یکنوع سر گرمی غیر مسئولانه..

نقش حکومت محلی در تأمین امنیت: حکومت محلی فعلا خیلی ضعیف ناتوان وبی کفایت است چنانچه شعاع امنیتی در مرکز ولایت وولسوالیها تنها در ساحه بازار ها محدود است.نیرو های امنیتی مصروف تأمین امنیت خود وآمرین خود اند ودر برابر مردم هیجنوع احساس مسئولیت وجود ندارد حتس نسرو هاس اردوس ملس در غسر بجای مبارزه علیه ترور وقاچاق مصروف حفظ امنیت وپهره داری مأمورین اند که خیلی مردم را خسته ساخته.حکومت از اختلافات وکشمکش های مردمی لذت میبرد وناظر اوضاع است وبس.گاهی فکر میشود افراد دولت در نا امن ساختن منطقه نقش دارند چنانچه یکی از مسئولین امنیتی ویا مدیر مبارزه با تروریزم در بین شهر به قتل رسید واما نیرو های امینتی قطعا عکس العمل نشان ندادند واین نا بسامانی وبی کفایتی را بدوش اختلافات قومی ومنطقه ای ودشمنی سابقه انداختند.به همه حال بسیاری از ساکنان شهر عقیده دارند برخی کار مندان امنیتی خودرا به اختلافات مردمی سهیم ساخته برای شعله ور ساختن آتش نفاق واختلاف زمینه سازی میکنند ومخالفین مسلح را هر لحظه از پلانهای امینتی با خبر میسازند..وتوطئه قتل برخی فر ماندهان جهادی از داخل ساز ماندهی میشود که این مسئله هم مردم را نسبت به دولت بی إعتماد میسازد..همین امروز یک گروپ که بنام صلح خودرا با رهبری ولایت نزدیک ساختند بعد از تسلیح وتجهیز واقدامات ترورستی دوباره بکوه رفتند وبا طالبان ملحق شدند که مسئول درجه یک افراد درجه یک ادارۀ محلی میباشند..

راه حل چیست: برای إعاده امنیت در غور باید اول عناصر ونیرو هائیکه از طریق طالبان تمویل وتجهیز میشوند خلع سلاح وپاکسازی شوند تا بهانه داشتن سلاح در بین مردم از بین برود حال هرکس میگوید در هر تبه وقریه طالب جبهه وسنگر دارد وحکومت هم توان دفاع از ایشان را ندارد لذا مردم مجبور اند خودرا مسلح سازند واین تراکم سلاح به معنی ضعف حکومت ونابودی امنیت است. حال مردم از ترس یکدیگر خودرا مسلح ساخته اند وحکومت هم به همین راضی است تا بودجه و.تخصیص را در مراکز تقسیم کنند ودست به توسعه پروژه های انکشافی نزنند.

1-حکومت باید مهره ها ودانه کهنه امنیتی را که خودرا شامل کشمکش های مردمی ساخته اند از غور بیرون کند وافراد بیطرف را بجای شان مقرر نماید.

1-              2- دوم تشکیل پولیس ملی را افزایش دهد واین پولیس باید بیطرف با مورال وانگیزه باشد.که علیه دشمنان ثبات وامنیت زیر هر نامی که هست مبارزه کنند.

2-              3- حکومت بخاطر تضمین امنیت مکلف است مناطق زیر کنترول طالبان را تصرف نماید تا تفنگداران دیگر خود بخود سلاح را بزمین بگذارند در غیر آن همه مردم بیشتر تجهیز میشوند.

3-              4- دولت افرادی در غور مؤظف نماید که دارائی شناخت درست از مشکلات محیطی بوده بین دوست ودشمن فرق کند وتمام دست آورد هارا به یک مهمانی ولقمه چرب نفروشد. چه امروز غور دارائی یک شورای امنیتی با کفایت نبوده همه خودرا به تقدیر وحوادث سپرده اند.

4-              حکومت محلی غور باید واقعیت هائیکه به نفع ثبات وامنیت است رشد دهد واز گروپ بازی وجبهه سازی بپر هیزد5

• افزودن جدید جستجو
• نظر ها

نوشتن نظر

Your Contact Details:

نام:

ایمیل:  اعلام نکردناعلام کردن

Comment:

عنوان:

قالب نوشته:         -رنگ-آبی کمرنگسیاهآبیبنفشخاکستریسبزلیموییقرمز آلبالوییسرمه ایزیتونیزرشکیقرمزنقره ایآبی سیرسفیدزرد -اندازه-ریزکوچکمعمولیبزرگبسیار بزرگ

Message:

Security

کد آنتی اسپم نمایش داده شده در عکس را وارد کنید.

!joomlacomment 4.0 Copyright (C) 2009 Compojoom.com . All rights reserved."