اعـــلام نتـــايج قســـمی و پيــامـــدهـــای نگــــران ‌كننـــده‌ی آن

نشریهء سیاسی، فرهنگی، تاریخی و اجتماعی افغانستان

مقـــــــالات - اجتمـــاعی

نوشته شده توسط احمد عمران

دوشنبه ، 12 مهر 1389 ، 10:42

اعـــلام نتـــايج قســـمی و پيــامـــدهـــای نگــــران ‌كننـــده‌ی آن اين روزها كه بحث اصلي محافل رسمي و غير رسمي كشور، انتخابات و نتايج آن است، آراي قسمي نامزدهاي انتخابات مجلس دوم از برخي ولايت‌های كشور در سايت رسمي كميسيون مستقل انتخابات افغانستان منتشر شده است.
اين آراء، هم نامزدهاي پيشتاز را نشان مي‌دهد و هم تمام نامزدهايی را كه در اعـــلام نتـــايج قســـمی و پيــامـــدهـــای نگــــران ‌كننـــده‌ی آن انتخابات پارلماني كشور شركت داشتند. اعلام نتايج قسمي، هرچند كه نمي‌تواند بيانگر برد و باخت نامزدها باشد؛ ولي از حالا نگراني‌هاي جدي را در ميان مردم ـ به ويژه نامزدها ـ ايجادكرده، به خصوص اينكه موضوع انجام تقلب و انتقال آراي برخي از نامزدها به سود نامزدهاي ديگر از طريق رشوه و فشار، همچنان به قوت خود باقي است.

برخي از نامزدها ادعا مي‌كنند كه آراي آنان كمتر از چيزي نشان داده مي‌شود كه قبلاً به‌وسيله‌ي ناظران شان گزارش شده و يا هم از طريق برگه‌هايی كه در اختيار نامزدها در روز شمارش آراء قرار گرفته است.

با اين حال نمي‌توان با ضرس قاطع، اين‌گونه ادعاها را موجه دانست؛ چرا كه هنوز نتايج مقدماتي اعلام نشده و ممكن است كه در برخي محل‌ها، شماري از نامزدها رأي بالا داشته باشند كه با اعلام نتايج مقدماتي تغيير كند. اما اين نگراني را نبايد بهایی کم داد كه احتمال تقلب و جعلكاري هنوز وجود دارد و ممكن است برخي‌ها بتوانند نتايج آراء را مورد دستبرد قرار دهند.

انتخابات 27 سنبله خلاف آنچه كه گفته مي‌شد، در ميان موجي از تقلب‌ها و تخطي‌هاي انتخاباتي برگزار شد و از همين‌جا نگراني نسبت به اعلام نتايج، به‌وجود آمده است. هم‌اکنون شمار زيادي از نامزدهای انتخابات پارلماني از ولايات مختلف در كابل به‌سر مي‌برند و علت موجوديت آنان در پايتخت، مي‌تواند سوال‌هايی را برانگيزد.

شماري از اين نامزدها ادعا مي‌كنند كه براي حفاظت از آراي خود به كابل آمده‌اند و همين موضوع مي‌تواند به شكل عادي، سبب سوء ظن‌ها، تردیدها و بدگماني‌هايی شود؛ آيا اين افراد مسايلي را در مورد انجام تقلب در كميسيون انتخابات شنيده‌اند، يا براي مقاصد ديگري به كابل آمده‌اند؟ احتمال تقلب در مركز انتقال آراء در سايت كميسيون چقدر هست؟

در اين مورد، مسوولان كميسيون با قاطعيت مي‌گويند كه راهكارهايی سنجيده شده تا دستبرد به آراء را در حد نا ممكن پايين بياورد؛ ولي اين اطمينان به دليل گذشته‌ی بد كميسيون، چندان مورد توجه قرار ندارد و هنوز اين شك و ترديد موجود است كه در درون كميسيون افرادي باشند كه بتوانند به سود برخي از نامزدها، كارهايی را انجام دهند؛ چنانچه در انتخابات رياست‌جمهوري، همین اتفاق افتاد و آراي زيادي به نفع نامزد مشخصي سرازير شد.

از سوي ديگر اعلام نتايج قسمي، روان جامعه را نیز به شدت تحت تأثير قرار داده و احتمال دارد كه عده‌یي بخواهند از حالا وانمود كنند كه برنده‌ي انتخابات‌اند. گزارش‌هايی وجود دارد كه شماري از نامزدها با راه‌اندازي جشن و محفل، پيروزي خود را جشن گرفته‌اند.

آيا اين موضوع نمي‌تواند به عنوان يك تخطي محسوب شود؟ كميسيون شكايات انتخاباتي، بايد به اين مسأله توجه كند و نگذارد كه افرادي قبل از وقت، اذهان عمومي را در تشويش و نگراني قرار دهند.

بخشي از مسايل انتخاباتي، به تبليغات آن مربوط مي‌شود؛ و اين‌گونه تبليغات مي‌تواند اثرات خاص خود را بر نتايج انتخابات بگذارد. نشود كه اين اقدام‌ها به شكل عمدي و در تباني با شماري از مقام‌هاي مسوول انجام شود كه پيروزي برخي از نامزدها را از قبل نزد خود تثبيت كرده‌اند.

در كتاب معروف جورج اورل به نام «1982» كه به دستكاري‌هاي ذهني افراد جامعه از سوي نظام‌هاي توتاليتر اختصاص يافته، تاريخ به‌گونه‌یي تعريف مي‌شود كه حاكمان جامعه دستور نوشتن آن را صادر مي‌كنند.

در جايي قهرمان كتاب با خود درگيري ذهني پيدا مي‌كند كه او آنچه را در تاريخ مي‌خواند، خلاف اتفاق‌هايی است كه خودش شاهد بوده؛ ولي از آنجايي كه براي شواهد خود، مدرك و سندي در اختيار ندارد، سرانجام مي‌گويد كه اين اتفاق‌ها در ذهن من است و ذهن من به هيچ‌وجه نمي‌تواند به عنوان تاريخ مكتوب قلمداد شود.

حالا هم مي‌توان نگران اين موضوع بود كه حاكمان كشور، انتخابات را به نحوي رقم بزنند كه خودشان مي‌خواهند به خورد جامعه بدهند و تاريخي جعل كنند كه ساخته و پرداخته‌ي ذهن شخصي‌شان است.

چنانچه این‌گونه موارد در گذشته نیز به چشم خورده و هيچ بعيد نيست كه بازهم تكرار شود. مگر در انتخابات رياست جمهوري، انتخابات را به گونه‌ي كتاب جورج اورل، تغيير ندادند و نتيجه‌یي را كه خودشان می‌خواستند، به‌دست نياوردند؟

كميسيون انتخابات، موظف است كه به اين‌ نوع سوال‌ها پاسخ دهد تا مردم نسبت به شفافيت روند انتخابات، نگران نباشند. مي‌گويند «مارگزيده از ريسمان سياه‌و‌سفید مي‌ترسد»؛ مردم افغانستان در هشت‌سال گذشته، زهر انتخابات را چشيده‌اند و حالا هراس دارند كه آراي‌شان دزدي شود و به نامزدهاي ديگري اختصاص يابد.

مردم مي‌خواهند نمايندگان واقعي خود را در خانه‌ي ملت ببينند، نه نمايندگان جناح و تيم خاصي را كه از آغاز انتخابات تلاش مي‌كرد افراد مشخصي را در پارلمان داشته باشد؛ افرادي كه فقط به اشاره‌ي اين تيم، كارت سرخ و سبز بلند كنند و جيره‌ي ماهوار خود را از محل كمک‌هاي خيريه‌ي ارگ به‌دست آورند.

آيا پارلمان آينده، بايد چنين پارلماني باشد؟ اگر اين اتفاق بيفتد، بدون شك مردم نسبت به دموكراسي و انتخابات، كاملاً باور و اعتماد خود را از دست خواهند داد و آن‌گاه شركت‌شان در انتخابات بعدي رياست جمهوري، به يك امر محال تبديل خواهد شد. پس ضروري است كه اين اعتماد نسبي، از بين نرود و مردم با مفاهيم انتخابات و دموكراسي، كاملاً خداحافظي نكنند.