از ســـوی ســـازمان ملـــل، درخواست کمـــک به آسیب دیدگـــان افغــانســـتان

نشریهء سیاسی، فرهنگی، تاریخی و اجتماعی افغانستان

مقـــــــالات - اجتمـــاعی

نوشته شده توسط ثامر

دوشنبه ، 17 بهمن 1390 ، 22:26

از ســـوی ســـازمان ملـــل، درخواست کمـــک به آسیب دیدگـــان افغــانســـتان از آنجایی که در اثر ناامنی، جنگ و آفت های طبیعی، بیکاری و فقر، برخی باشندگان کشورما از ناحیۀ ضعف اقتصاد دچار مشکل می باشند، بناءً سازمان ملل متحد و بخش های مدد رسان کشور، مشکلات مردمانی که به مساعدت ضرورت دارند، طور تخمین پیشبین می شوند. سازمان ملل متحد در سال پیشرو هفت میلیارد و هفت صد میلیون دلار امریکایی را برای کشورهای توسعه نیافتۀ جهان درخواست کرده بود.

هفتۀ گذشته، حکومت افغانستان و سازمان ملل متحد از جامعۀ جهانی خواستار مساعدت چهارصد و سی و هفت میلیون دلار امریکایی شدند تا به افغان هایی که در جنگ و نا امنی و خشک سالی و آفات طبیعی صدمه می بینند، مساعدت نمایند.

نهادهای وابسته به سازمان ملل متحد در نشست خبری مشترک به تعداد هشت میلیون نفر را در کشور نیازمند کمک وانمود کرده اند و از جامعۀ جهانی خواهان آن شدند تا به این درخواست ارائه شده که بر مبنای واقعیت ها و مشکلات عینی تهیه شده، پاسخ فوری و مثبت دهند.

مایکل کیتینگ، هماهنگ کننده کمک های بشردوستانۀ سازمان ملل در افغانستان گفته است که، « در خواست ما در مجموع شامل ۴۳۷ میلیون دلار است که برای اجرای ۱۴۵ پروژه هزینه خواهد شد. این پروژه ها با همکاری سازمان ملل، نهادهای غیر دولتی و حکومت افغانستان برنامه ریزی شده است.»

آنچه مهم است این که، آیا جامعۀ جهانی به این درخواست می تواند پاسخ مثبت دهد و یا این که همانند برخی درخواست های دیگر در قالب تعهد باقی خواهد ماند. زیرا بنا به اظهارت مسوولین ذیربط، سال گذشته نیز به خاطر متضررین آفات طبیعی، فقراء و افراد قابل مساعدت در کشور و برنامه های رسیدگی به درماندگان، مبلغ پنجصد میلیون دلار امریکایی درخواست شده بود که از آنجمله هفتاد درصد پرداخته شده است.

وزیر انکشاف دهات کشور در این نشست خبری ابراز امیدواری کرده است که به این درخواست از سوی جامعۀ جهانی پاسخ مثبت داده شود. گفته شده که، بیست و هشت درصد پول درخواست شده به کمک های غذایی و برنامه های مربوط به امنیت غذایی در این کشور در نظر گرفته شده است.

آگان امور بدین باور اند که، کمک های جامعۀ جهانی در کشورما به خصوص از سقوط طالبان، کم نیست اما آنچه مایۀ نگرانی است و فربه ها در کشورما فربه تر می سازد. و فقرا و مستمندان، نحیف تر و زمینگیر تر می شوند، وجود فساد در ادارت کشور است. که هرقدر داد زده می شود و کمیسیون هایی ایجاد می گردد تا جلو فساد را بگیرند، بازهم کباب بالای کرۀ آتش در طغیان است.