«فتنه طالبان»، يک توطيه بزرگ و خانمانسوز است  که آتش آن سال های سال افغانستان را خواهد سوزانيد.»[1]

 پس از ٢٠١٤ چـــه خــواهــد شــد؟
این پرسشی است که امروز بسیاری از هم میهنان و آگاهان مسایل افغانستان در جهان را به خود سرگرم ساخته است.
در این رهرو، روشن است چیزهای بسیاری بستگی به رفتارهای ایالات متحده امریکا- بزرگترین بازیگر در میدان سیاسی افغانستان، دارد. از دید بسیاری از کارشناسان و آگاهان، هرگاه در راهبرد امریکا در قبال افغانستان و منطقه دگرگونی ریشه یی رخ ندهد، نباید انتظار آینده روشنی را داشت. بل با گذشت هر روز، بحران افغانستان پیچیده تر، چندلایه تر و خونبارتر خواهد گردید.

میگویند: آقای عبدالکریم خرم وزیر (پیشین) فرهنگ افغانستان، یکی از کاراته بازهای شناخته شده کابل را نزد خود خواسته بود. ورزشکار دوراندیش در خانه پنهان شد و به دیدار آقای خرم نرفت. پرسیدند: آیا بـا وجـود داشتن کـمربند سیاه از وزیر فرهنگ میترسی؟ پاسخ داد: من از وزیر فرهنگ نمیترسم، از "فرهنگ" وزیر میترسم.
اگر یادواره بالا شوخی هم باشد؛ به غبار تازه ترین کار دکتور غلام فاروق وردک وزیر معارف افغانستان نمیرسد. با دریغ، از "معارف" این وزیر، بیشتر از "فرهنگ" آن وزیر باید ترسید.

آورده اند مدیره مکتب نسوان بی بی مهرو در یک نیمه شب رخصتی های زمستانی سیزده نود، مرحومه بی بی مهرو را در خواب میبینه و پس از دیالوگ کوتاه با این بانوی بزرگ، ابتدا، بســیار متعجب میگردد، بعد به شدت میترســد و در آخر این کابوس سیــاسی مغز اش از تفکر می افتد.

بی بی مهرو: دخترم، من پس از دو قرن دارم "پوهاند" میشوم، به معارفی ها مبارک نمیگی؟!
مدیره: راست میگین مادر؟! اصلن باورم نمیشه، شوخی نکنید که از تعجب شاخ تباشری میکشم

در نظر سنجی که از سوی یک موسسه وابسته به سازمان ملل متحد انجام شده، نشان می دهد که 75 درصد مردم افغانستان دیدگاه مثبت در قبال عملکرد خوب پولیس ملی داشته و از اجرای وظایف پولیس رضایت نشان داده اند.

در نخستین روزهای خزانی سال 1994 زمانیکه جنبش مرموزی نظامی-سیاسی موسوم به "طالبان" از مرزهای جنوبی افغانستان با سیما های شگفت انگیز، سر براوردند، آسمان کابل هویت پایتخت بودنش را در میان دود و آتش از دست داده بود. مردم در انتظار مداخله مستقیم "خدا" در زندگی شان بودند و چشم به افقهای تاریک آسمان بسته بودند تا فرود آمدن یک "معجزه"، یک "ابابل" یا حتی یک اتفاق طبیعی را شاهد باشند که بتواند حداقل گلوله های مرگ را در گلون موشک اندازهای حکمتیار برای مدتی توقف دهد.

میلاد پیامبر به مثابه میلاد نور وجرقه ای است که قلب تاریکی هارا شکافت وپایه های ظلم وبیداد را لرزاند ورسالت محمد ص پیام آزادی وعزت را برای مردان وزنان یکسان به ارمغان آورد به همین مناسبت مسلمانان در هر گوشه وکنار جهان میلاد مسعود پیامبر بزرگوار اسلام را با تشکیل محافل وترتیب نذر وخیرات ودعا تجلیل مینمایند.

از آنجایی که در اثر ناامنی، جنگ و آفت های طبیعی، بیکاری و فقر،  برخی باشندگان کشورما از ناحیۀ ضعف اقتصاد دچار مشکل می باشند، بناءً سازمان ملل متحد و بخش های مدد رسان کشور، مشکلات مردمانی که به مساعدت ضرورت دارند، طور تخمین پیشبین می شوند. سازمان ملل متحد در سال پیشرو  هفت میلیارد و هفت صد میلیون دلار امریکایی را برای کشورهای توسعه نیافتۀ جهان درخواست کرده بود.

به بهــانه دهمیــن ســـالگرد درگــذشت شــادروان پیـــرزاد
حاج امین الله پیرزاد هروی فرزند حاج جبیب الله پیرزاد متولد سال 1320 شمسی درخانواده ای متوسط در ناحیه اول شهر کهنه هرات به دنیا آمد.
درهفت سالگی به مکتب خانه رفت و در اندک زمان صرف میر و زنجانی را به پایان رساند.
همزمان با درس بعد از ظهر ها به پدرش در دکان عطاری کمک میکرد.
او در سن چهارده سالگی به هنر خوشنویسی علاقمند شد و به شدت تحت تآثر این هنر سنتی اسلامی قرار گرفت، تا آنجا که با الهام از قرآن کریم و احادیث جمعه ها به مسجد جامع هرات و یا درگزرگاه به زیارت خواجه عبدالله انصاری می رفت و به زیبائی های هنری متجلی در کتبیه ها و سنگ نوشته های این دو مکان مقدس چشم میدوخت.

به منـــاسبت میـــلاد فـــرخندهء نبی اکـــرم (ص)
"و انسان هرچه ایمان داشت پای آب و نان گم شد
زمین با پنج نوبت سجـده - در هفت آسمان گم شد
شب میـــــلاد بود و تا سحــــــــرگاه  آسمان رقصید
به زیر دست و پای اختران آن شب ، زمان گم شد" (1)

به مناسبت میلاد فرخندهء محمد مصطفا، یاسین و طه (ص)،  در یک مقام نورانی برای سپاس و ستایش، برای درود و دعا و یقیناً برای آموزش گرد هم می آیم.

نـــام خداوند بـــزرگ ومهـــربان (ج)
 

محمد مصطفی( صلی الله علیه  وعلی آله واصحابه  وسلم) یاران واهل بیت  شان (رضوان الله  تعالی  علیهم اجمعین)

ذات بیچو نی  که اند ر کا ینـــا  ت
   او نمــوده آب را اصــــلِ حیــات(1)

از عد م   موجو د را  ا یجـــا د  کرد
از نبــــود ، ا و بود  را بنــیــــــاد  کرد